LXI
a effunditē corā illo corda veſtra: deꝰ adiutor nr̄ ī ęternū.
meo: ibi ſum in medio eorū? Ideo dicit iacob/ Gen̄. xlix. a.Con gregamini filij iacob. Ecc̄s. iiij. c. Uę ſoli. Populi/ dicit .i. rationabiliū: contra congregationes tauroꝝ ī vaccas.Amos. iiij. a. Audite verbū domini vaccę pinguēs. Oſee.r. h. Uaccas bethauen coluerūt habitatores ſamarię .i. clerici: qui colunt vaccas bethauen .i. pręlatos: qui de bethel .i. de domo dei fecerūtbethauen .i. domū inutilē. Uel vaccas .i.p̄bendas. Psͣ. Cōgregatio taurorū .i. clericoꝝ laſciuorū: in vaccꝭ ppl̓oꝝ .i. circa p̨̄latos: vt habeāt p̨̄bendas qͣs debent hahere viri iuſti ⁊ periti. Un̄ ſequit̉ ibi: Vt excludāt eos qͥ ꝓbati ſunt argēto .i. ſacro eloquio. Ille ꝓbatꝰ eſt ſacro eloquio:qꝛ illd̓ ſcit facere ⁊ docere: ⁊ etiā ꝓ illo ꝑſecutionē pati: quiavt dicit̉ Prouerb̓. xix. b. Doctrina viri per patientiā noſcit̉.a ¶ EEffundite corā illo corda veſtra: ꝑ ꝯfeſſionē. Corem̄ peccatorꝭ eſt quaſi plenū ſtercoribꝰ. Unde dn̄s non infundit ibi gratiā ſuā/ niſi prius ſtercora effundant̉ ꝑ ꝯfeſſionē. Thren. ij. f. Effunde ſicut aquā cor tuū: Nō ſicut laccuius color remanet: Nō ſicut vinū/ cuiꝰ odor remanet: Nōſicut meli cuiꝰ ſapor remanet: Sꝫ ſicut aquā/ de qua cū effuſa fuerit/ nihil remanet: Ita effundēdū eſt peccatū de corde:vt nec color remaneat in ſignis exterioribꝰ: nec odor in verbis: nec ſapor in affectu. Eſa. xiiij. e. Perdam babylonis nomen ⁊ reliquias ⁊ progeniem ⁊ germen. b ¶ Cora illo .ſ.deo: nō corā mūdo: ſicut dicit̉ Thren̄. ij. d. Effuſū eſt in terra iecur meū .i. concupiſcentia. c ¶ Corda: nō tm̄ labia/ vthypocritę. Psͣ. Effudi in me animā meā. Et nota ꝙ poſtqͣꝫexhortatus eſt ad ſpem: ſtatim exhortat̉ ad ꝯfeſſionē: qꝛ exſpe debet confeſſio ꝓcedere/ nō ex deſperatione/ ſicut ꝯfeſſioiudę: qui ꝯfeſſus eſt/ Matth̓ .xxvij. a. Peccaui/ tradens ſanuinē iuſtū: Et abiens laqueo ſe ſuſpendit. Et vt magis adſpē excitet adiūgit: d ¶ Deus adiutor noſter. q. d. nōtimeatꝭ confiteri ⁊ pęnitentiā agere: qꝛ deus adiutor noſter: Nō ad horā tm̄: ſed e ¶ In ęternū: qͥ nos adiuuabitad ꝯfitendū ⁊ ad pęnitentiā faciendā. Hiere. ix. g. Ego dn̄squi facio iudiciū ⁊ iuſticiā in terra .i. ꝯfeſſionē ⁊ ſatiſfactionēin homine. In ꝯfeſſione em̄ eſt iudiciū: in ſatiſfactione iuſticia. Sic ergo ꝓſecuti ſumus primā ⁊ ſecundā partē huiuspſalmi: quarū vtraqꝫ incipit a ſubiectione animę deo: Et inſerie litterę aſſignat ꝓpheta plures ratiōes quare ſubijci debet hō deo. Pręter illas autē poſſumꝰ ⁊ alias aſſignare: Etprimo: quia om̄ia ſubiecit nobis: ideo debemꝰ ei eſſe ſubiecti. Psͣ. Om̄ia ſubieciſti ſub pedibus eius. Secundo: qꝛ ſeipſum ſubiecit pro nobis. Phil̓. ij. a. Exinaniuit ſemetipſū:formā ſerui accipiens. Et poſt: Factus eſt ꝓ nobis obediēsvſqꝫ ad mortē. Et vt noſtra ſuperbia nō erubeſceret: ſubiecitſe etiā inferiori/ Matth̓. iij. d. recuſante iohanne p̨̄ reuerētiaeū baptizare: reſpōdit ei chriſtus: Sine/ ſic decet nos implere omnē iuſticiā .i. ꝑfectā humilitatē: quę eſt/ cū quis ſe inferiori ſubdit: Un̄ ⁊ ipſe pedes diſcipulorū lauit: Ioh̓. xiij. a.Lucꝭ. ij. g. Et erat ſubditꝰ illis. Beatus Bern̄. Quis/ quibus? Deꝰ hominibus. Subiecit etiā ſe nō tm̄ patri: nec tm̄homini: ſed ⁊ miſerijs noſtris: Eo em̄ ipſo ꝙ factus eſt creatura/ ſubiecit ſe miſerię. Ro. viij. d. Uanitati ſubiecta eſt oīscreatura/ nō volens: ſed ꝓpter eū qui ſubiecit eam in ſpe ⁊cͣ.Tertia cauſa/ eſt ius belli: qꝛ nos ſumus pręda illiꝰ. Eſa. ix.a. Iugū onerꝭ eius ⁊ virgā humeri eius ⁊ ſceptrū exactorꝭelꝰ ſuperaſti ſicut in die madian .i. ſicut liberaſti filios iſraele gedeonē: ita redemiſti ⁊ liberaſti genus humanū ꝑ filiū tuum ſde manu exactoris .ſ. diaboli. Propter hoc ergo debemus ei ſubijci/ ẜm naturā elephantis: Anteqͣꝫ em̄ domet̉ elephas / cędit eū aliquis ⁊ peſſime tractat: ⁊ tūc venit ille cuiꝰeſt/ qui eū vult domeſticū habere ⁊ liberat eū de manu illiꝰ:⁊ elephas poſtea ſemꝑ odedit ei. Ecc̄j. xxix. c. Ingratꝰ ſenſū derelinquit liberatorē ſuū. Quarta cauſa eſt vis victorię: dn̄s em̄ nos vicit ꝑ iuſticiā: vnde ſerui eius debemꝰ eſſe.ij. Pet̓. ij. d. A quo qͥs victus eſt/ eius ⁊ ſeruus eſt. Habemꝰergo quare ſubijci debemꝰ deo. Sed quō debemꝰ ei ſubijciPer abrenūciationē ꝓprię voluntatꝭ ⁊ ꝓprij ſenſus. De pͥ-
ma Ecc̄j .xviij. d. Poſt ꝯcupiſcētias tuas nō eaſ: ⁊ a volūtate tua auertere. De ſecūda/ Prouerb̓. iij. a. Ne īnitarꝭ prudentię tuę. Propter hęc duo bn̄ dicit dn̄s Ioh̓. xiij. b. Vosvocatꝭ me magiſter ⁊ dn̄e. Quia em̄ magiſter eſt/ ideo debetei credere ⁊ acquieſcere ſenſus noſter: Quia dn̄s eſt/ ideo debet ei obedire voluntas noſtra. Nō tm̄ eineqꝫ in ſe ſed in membris ſuis: maxime invicarijs debemꝰ nos ei ſubijcere: ſicut pręalijs faciunt religioſi. Sꝫ multi volūt eſſeliberi ⁊ exempti/ vt nullū habeant ſuperiorē cui teneant̉ obedire: ſimiles facti diabolo qui primus voluit eximi ab obedientia ſuperioris.Iob. xxxix. a. Quis dimiſit onagrū liberū: ⁊ vincula eiꝰ qͥsſoluit? Onagrū appellat diabolū/ qͥ domari nō poteſt. Natura onagri eſt/ ꝙ cū fugat̉ a canibus/ emittit ſtercora ſua: ⁊canes ad odorē illorū remanēt: ⁊ ſic euadit: Sic facit diabolus. Canes qui illū fugant/ ſunt prędicatores: Quādo aliqͥsprędicator illū vehementer inſequitur/ tunc mittit illi ſtercora/ procurans ꝙ habeat aliquā prębendā vel aliquod temporale cui inhęreat: ⁊ odorando illud omittat inſequi diabolū.Quia ꝟo diabolus voluit ſe eximere/ factus eſt ſeruus peretuus. Secundus qui eximere ſe voluit/ fuit adam: Un̄ ip̄efuit pullus onagri. Iob. xj. c. Uir vanus in ſuperbiā erigit̉:⁊ quaſi pullū onagri ſe liberū natū putat. Filij ergo diaboli⁊ veteris adę/ ſunt illi qui ſe volunt eximere a poteſtate ſuperioꝝ: ſicut multi abbates qui in ſignū ſuę libertatis portantcornua: De quibus Amos. vj. d. Lętamini in nihilo qui dicitis: nōne ī fortitudine noſtra aſſumpſimus nobis cornua?Et vere lętant̉ in nihilo: qꝛ ẜm hoc nō ſunt niſi vmbra ⁊ pictura diaboli: habentes em̄ mitrā ⁊ anulū ⁊ baculū: nec officium nec dignitatē epiſcopi habent: Vnde bene per mulumſignificantur/ qui habet genitalia: ſed tamen generare nō poteſt. Dicit etiam beatus Bern̄. ꝙ nec papaº de iure poteſtiſtas exemptiōes facere: quia in hoc eccleſia corrumpitur: ⁊demembratur. ¶ Debet ergo anima noſtra ſubijci deo:Creatura creatori. Eſa. xlv. b. Uę qui contradicit factori ſuo.Materia artifici. Hiere. xviij. a. Sicut lutū in manufiguli: ſic vos in manu mea domus iſrl̓.Sponſa ſponſo. Ioh̓. iij. d. Qui hꝫ ſponſā ſpōſus ē.Ancilla dn̄ę. Psͣ. Sicut oculi ancillę in manibꝰ dominę ſuę: ita oculi noſtri ⁊cͣ.Pupilla patri. Heſter. ij. d. Quicqͥd mardocheº p̨̄cipiebat/ heſter obſeruabat.Captiua victori. Eph̓. iiij. b. Captiuā duxit captiuitatem.Merces emptori. Eſa. lxij. d. Merces eiꝰ cū eo.Pullus gallinę. Matth̓. xxiij. d. Quotiens volui cōgregare ⁊cͣ.Tabula ſcriptori. Eſa. viij. a. Sume tibi librū grandē. i. animā. ij. Corꝭ. iij. a. Epiſtola noſtra vos eſtꝭ.Templū ſacerdoti: qꝛ aīa eſt ſanctaſctōꝝ/ vbi ſolꝰ facerdos intrat: ſolus em̄ deus intrare debet animā.Heb̓. ix. b. In ſecūdo aūt ſemel ī āno ſolꝰ pōtifex.Nauis nauclero. Prouerb̓. j. a. Intelligens gubernacula poſſidebit. Et. xj. b. Ubi nō eſt gubernator:populus corruit.Regnū regi. Lucꝭ. xvij. e. Regnū dei intra vos eſt.Monachus abbati. Heb̓. vltꝭ. c. O bedite p̨̄poſitisvr̄is. Ro. viij. c. In qͦ clamamꝰ abba pater.Poteſtatꝭ. Heſter. xiij. a. Qui eiꝰ imperio ſubiectiſunt. Psͣ. Om̄ia ſubieciſti ſub pedibus eius.Coactioniſ. Lucꝭ. x. c. Etiam dęmonia ſubijciunt̉nobis in nomine tuo.Manifeſtatiōis. j. Corꝭ. xv. d. Cū aūt ſubiecta fuēſb̓iecierint ei om̄ia ⁊cͣ.Suſtētationis. Eph̓. v. e. Subiecti inuicem in timore chriſti.Voluntatꝭ: vt hic. Et. ij. Machah̓. ix. b. Iuſtū eſtſubditū eſſe deo.z Uerūtū vani
.57.
psͣ. 41.
lota alias ras q̄re nostere debeaRs .4.
Psͣ .122.
Psͣ .8.
Itē eſtſb̓iectio