Pſalmus
a Quouſqꝫ firruitis ī hominēyrīte̓rficitis vniuerſi vos: tand qͣꝫ parieti īclinato ⁊ maceriędēpulſę. Uerūtamen p̄ciūg meū cogitauer̄t repellere: cūhͦ curri in ſiti: ore ſuo benediceibant et corde ſuo maledicekbāt. Uerūtamē deorſb̓iecta
ueſto anima mea: quoniā abin ip̄o ſpatiētia mea. Quia ip̄enrdeus meus ⁊ ſaluātor meꝰ:fadiu̓tor meꝰ noͣn emigrabo.¶ In deo ſalutare meū et glōs ria mea: deus alxilij mei etſpēs mea in deo eſt. Spērax te in eo fōīs cōgregatio ppl̓i:
Septimū patiētia tēptationū: a Quouſqꝫ irruitis. Et exqͦ nō mouebor ampliꝰ/ o inuidi/ o parētes/ o tyrāni: quouſqꝫirruitꝭ in hominē/ ī humū ⁊ carnē: q̨̄ data ſūt ī manꝰ impij:vt dr̄ Iob. ix. c. aīę em̄ nihil poteſtis nocere. Vel ſic/ In hominē .i. in me rōne vtentē: Et iō nō poteritis me decipere: qꝛrōne et v̓tute ſtabilitꝰis ſū. Iob. xxx. b. Irruerūt ſuꝑ me / ⁊ ad measite miſerias deuoluti ſūt.¶ Dico ꝙ irruitꝭ ī me:re ⁊ īcūbitꝭ mihi ẜm opinionē: c ¶ Caꝙͣ parieti inclinato/ et mināti ruinā: d ¶ Et tāqͣꝫ macerię/ q̨̄ debiflis eſt et ſine ligaminecemēti/ qͣ ſolent vineę⁊ horti circūdari. Eſa.xxv. b. Spūs robuſtoꝝ quaſi turbo impellēs parietē. Hęc tn̄quādoqꝫ firmiter ſtat ꝓpter ſui nouitatē: ideo remouet hoc dicens: e ¶ Depulſę/ iam vetuſtate. q. d. putatis me cito ꝑuertere quaſi parietē inclinatū ⁊ maceriā inueteratā: ſed ego ſumhomo habens imaginē dei in naturalibus: et ideo ſum quaſiparies erectus ad ſuperna et habens ſimilitudinē eius in gratuitis: et ideo ſum ligatus ⁊ cemētatus glutino charitatis. Etꝓpter hoc in vanū/ irruitis in me: quia mihi nocere nō poteſtis: ſꝫ vobiſipſis nocetis: Quia b ¶ Interficitis vniuerſi nō me: ſꝫ vos / ꝑ peccatū. Et poſſūt decē mala notari ī iſtoverſu. Quouſqꝫ Ecce mora in malitia. Hiere. iiij. d. Vſqꝫ qͦmorabunt̉ in te cogitatiōes noxię? Irruitis/ Ecce vęhemētia ſeu violētia. Iob. xvj. c. Irruit ī me qͣſi gigas. In hominē Ecce inhūanitas .j. Paral̓. x. b. Arripuit ſaul enſem ⁊ irruit in eū. Interficitis/ Ecce atrocitas. O ſee. vj. d. Faucesviroꝝ latronū: ꝑticipes ſacerdotū in via interficiētiū ꝑgentesde ſichen. Uniuerſi Ecce cōſpiratio. Psͣ. Oēs declinauerūt ſimul. Uos/ Ecce p̨̄ſētia. Et ẜm hoc nō legit̉ in accuſatiuo ſicut ante: ſed in nomīatiuo ſic: Uos vniuerſi interficitis .i. interficere nitimini. Tanꝙͣ parieti/ Ecce cōtemptus.Inclinato/ Ecce prauū iudicium .ſ. dicere rectum inclinatū.Eſa. v. e. Uę qui dicitis bonū malū ⁊ malū bonū. Et macerię/ Ecce ſtulta fiducia .ſ. dicere ꝙ iuſtus vel eccleſia nō habetvinculū charitatis. Depulſę/ Ecce blaſphemia .ſ. dicere ꝙdeus depellat iuſtum a ſe. Psͣ. Non repellet dn̄s plebē ſuam.f ¶ Uerūtamē. Supra arguit vir iuſtus ꝑſecutores/ ꝙ in vanum ꝑſequunt̉ eum: ſed ipſi nihilominꝰ ei malicioſe inſidiant̉ ⁊parāt malū. Unde cōuertens ſermonē ad alios/ de his quibꝰpͥus loquebat̉/ dicit: Uerūtamē p̄ciū meū cogitauerūtrepellere. q. d. non ꝓpter rep̄henſionē meā dimittunt malitiam ſuaꝫ: ſed/ cogitauerūt repellere/ ⁊ auferre a me/ preciū meū. Duplex eſt preciū: quod emitur/ ⁊ quo emit̉. Preciū quod emitur eſt vita ęterna: quę preciū dicit̉/ eo ꝙ p̄cioſaeſt. Preciū quo emit̉/ ſūt bona oꝑa. Utrūqꝫ volūt dęmones⁊ mali hoīes repellere a iuſtis. Chriſtꝰ aūt ē vtrūqꝫ p̄ciū: quo.ſ. emere debemꝰ: ⁊ quo empta eſt nobis vita ęterna. Eſa. xiij.c. Precioſior erit vir .i. chriſtꝰ auro obrico. Ro. viij .f. Pronobis omnibꝰ tradidit illū. Iſtud etiā preciū .ſ. chriſtū/ volunta nobis repellere: dicētes illud in Psͣ. Nō eſt ſalus ipſi ī deoeius. Sed iuſtꝰ quāto magis impetit̉: tanto magis feſtinat adpreciū ſuum. Vnde addit: g ¶ Cucurri in ſiti .i. cū magnodeſiderio. q. d̓. non cōſidero tribulationē quā ingerūt: nec temporalia quę ꝓmittūt: ſed hęc oīa traſilio: Hoc eſt idithū. Un̄Phil̓. iij. c. Quę retro ſunt obliuiſcēs ad ea ꝟo quę ſunt pͥoraextendēs meipſum ad deſtinatū ꝑſequor/ ad brauiū ſupernęvocationis. j. Corꝭ. ix. d. Sic currite vt comprehēdatis. Inſiti. Psͣ. Sitiuit aīa mea ad deum fontē viuum. Ita/ cucurri: Sed illi qͣſi ſirenę voluerūt me a curſu retardare: Hoc ē qd̓ſequit̉: h ¶ Ore ſuo bn̄dicebāt/ adulādo ⁊ mihi vanitatēſuggerēdo. i Et/ nihilominꝰ/ corde ſuo maledicebantEcce malitia. De bn̄dictiōe adulatiōis/ Prouer .xxvij. c. Quibenedicit ꝓximo ſuo voce grandi de nocte cōſurgens .i. in tem
pore quietis ⁊ ꝓſperitatis: maledicenti ſimilis erit Ecct. xxxvij. b. A conſiliario malo ſerua animam tuam .i. a diabolo ⁊adulatore. Et ſequit̉ ibi: Ne forte dicat tibi: bona eſt vita tua:et ſtet ecōtrario videre quid tibi eueniat: Sic facit diabolus:ſemꝑ in vita homīs ſuggerit ei ſpem ſiue p̨̄ſumptionē: in morte autē ſuggerit deſperationē. k ¶ Uerūtamē ⁊cͣ. Secūda ꝑs⁊ diapſalma. Iſte velut colūba nō īueniēsrequiē ad arcam reuertit̉ .i. ad ſeipſum: Gen̄.viij. b. Et quod ſuprapoſuit in quęſtiōe: hicponit in aſſertiōe. q. d.Illi ita me ꝑſequūt̉: ſꝫego nō blaſphemaboꝑ impatientiā motuscontra deū: Hoc eſt/ Uerūtamē deo ſubiecta eſto anima mea. Hoc ſupra expoſitū ē. Et ſicut ſupra oſtēdit cauſas humiliatiōis: ita ⁊ hic oſtendit. Prima eſt: qꝛ dat patientiam in tribulatiōe. Vnde dicit: ¶¶ Quoniā ab ipſo patientia mea eſt. Psͣ. Poſuiſti vt arcū ęreum brachia mea.Arcus ęreus infatigabilis eſt: ſic vir patiens. Secunda eſt: qꝛē creator. Vn̄ dicit: m ¶ Quia ipſe deus meus ꝑ creationē. Tertia eſt: qꝛ ſaluator. Un̄ addit: n ¶ Et ſaluatormeus/ per recreationē. Vel ẜm Glo. Ipſe eſt/ deus meꝰvocans per pietatē. Et ſaluator/ per iuſtificationē. Quarta eſt: quia ad bonum agendū adiuuat. Un̄ addit: o ¶ Adiutor meꝰ. Ioh̓. xv. a. Sine me nihil poteſtis facere. Quinta: quia ꝯfirmat in bono. Un̄ dicit: p¶ Nō emigrabo adexercitū diaboli: ſicut apoſtatę ⁊ qͥ trāſcurrunt de loco ad locum/ ⁊ de domo ad domū. Prouer .xxvij. a. Sicut auis trāſmigrās de loco ſuo: ſupple rapit̉ a miluo vel catto: ſic vir quirelinquit locum ſuū. Eſa. xvj. a. Sicut auis fugiēs ⁊ pulli denido auolantes: ſic erunt filię moab .ſ. animę diuites. Oſeeix. c. Ephraim qͣſi auis auolauit. Ideo dicit̉ ſupra: Quomōdicitꝭ animę meę: trāſmigra ī montē ſicut paſſer. Sexta cauſa humiliatiōis eſt: qꝛ dn̄s oīa mala a nobis auferet in futuro.Unde ſequit̉: q ¶ In deo ſalutare meū .i. ſaluabit me etliberabit ab omni miſeria. Thren̄. iij. c. Bonū eſt pręſtolaricū ſilētio ſalutare dei. Septima eſt: qꝛ oīa bona dabit nobis.Unde addit: r ¶ Et gloria mea: qꝛ glorificabit me. Psͣ.Tu es dn̄e ſuſceptor meꝰ ⁊ gloria mea: ⁊ exaltās caput meū.Octaua: qꝛ interim prębet auxiliū ad ſuſtinendū. Vnde dic̄:s ¶ Deus auxilij mei .i. deus auxiliās. Psͣ. Adiutor in tribulatiōibꝰ q̨̄ inuenerūt nos nimis. Oſee. xiij. c. Tm̄modo exme auxiliū tuū. Nona ē: quia de futuris bonis dat ſpem. Vn̄cōcludit. t ¶ Et ſpes mea ī deo eſt .i. ī eo ſpero: ⁊ ab ipſoillā ſpē habeo. Psͣ. Tu es dn̄e ſpes mea a iuuētute mea. Nota/ ter dr̄/ deꝰ/ in hoc verſu/ ꝓpt̓ ꝑſonarū trinitatē: et vna gl̓iatm̄. Un̄ cātat̉: Gloria pr̄i ⁊ filio ⁊ ſpūiſctō. Vel ſic In deoeſt/ ſalutare meū .i. virtꝰ pęnitētię ꝯͣ peccatū. Gen̄. xlix. c.Salutare tuū expectabo dn̄e. Et gloria mea .i. puritas cōſciētię ꝯͣ triſticiā. ij. Corꝭ. j. c. Gl̓ia noſtra hęc eſt: teſtimoniūꝯſcīę nr̄ę. Vel auxiliū ꝯſolatiōis ꝯͣ tēptationē. Eſa. xl. a. Cōſolamī/ cōſolamī ppl̓e meꝰ ⁊cͣ. Uel ſpes venię ꝯͣ deſperationē.Ro. viij. e. Spe ſalui facti ſumꝰ. Poſtea exēplo ſuo alioſ hotat̉ vt ſperēt in deo/ dicēs: v ¶ Sꝑate ī eo. i. in deo: ſicut egoſpero: O vos/ x ¶ Oīs ꝯgregatio ppl̓i. Iſtd̓ ē pͥmū neceſſariū in hoīe pct̄ōre/ vt habeat ſpē venię. Oīs/ dicit: quiaoībꝰ pōt dn̄s veniā dare ⁊ indulgere. Iaco. j. a. Dat oībꝰ affluent̉. Eph̓. ij. a. Diues ē ī miſcd̓ia. Psͣ. Miſerere mei deẜm magnā miſericordiā tuā ⁊cͣ. Nō ē em̄ dei miſcd̓ia breuis:ſicut miſcd̓ia homīs. Oſee. vj. b. Miſericordia vr̄a ſicut nubes matutina: ⁊ ſicut ros mane ꝑtrāſiēs. Dicit gͦ/ oīs: cōtrapuſillanimes: qͥ de dei miſcd̓ia ⁊ largitate deſperat. Cōgregatio/ cōtra ſingulares. Ecc̄i. xxxij. a. Dignitatē ꝯſequariscōgregatiōis. Et q̨̄ eſt hęc dignitas: habere deū ſociū? ẜm lilud Math̓. xviij. c. Ubi duo vel tres cōgregati ſūt in nomīe1
Al̓. ⁊ apponitisſuperAl̓. ⁊ interficiteomnesAl̓. rimpulſeAl̓. rhonorē
32Al. xjg.Al. jcij. .Al̓. rſaAl̓.
Al̓. ⁊ſubijciet̉
ſꝫ Al̓. romno cilium ple-
Pā. 17.
I. Regꝭ. 31. b.
Psͣ. 13. et. 52.
Psͣ. 10.
Psͣ .94.
Psͣ. .3.
Psͣ .45.
Psͣ .70.
Psͣ .3.
Ps. 50.
Psͣ. .41.