Pſalmus

a In idumęā extendā calciabmentū meū: mihir alienigenęſubditi ſunt. Quis deducetme in ciuitatē munitā: quisdeducet me vſqꝫ in idumęā?ſꝫ Nonne tu deus qui repuliſti

h nos: ⁊ nō ēgredieris deus inlvirtutibꝰ noſtris. Da nobiskauxiliū de tribulatiōe: et vana ſalꝰ hoīs. In deo faciemꝰin v̓tutē: ⁊ ipſe̓ ad nihilū deducetrinimicos noſtros.

Ia ¶ In idumęā extēdam calciamentū meū. Idumęainterp̄tat̉ terrena: ⁊ ſignificat mūdū: in quē vir iuſtus extēditcalciamētū calcādo ⁊ ꝯtēnēdo ipſū. Calciamētū aūt qd̓ fit decorio mortui aīalis ⁊ munit pedes: ſignificat memoriā mortꝭ:q̨̄ bn̄ munit pedes .i. affectꝰ/ ne ad obices qͦs offert mūdꝰ offendat: ẜm qd̓ dicit Hie1ironymꝰ: Facile cōtemnit oīa qͥ ſe ſemꝑ cogitat eſſe moriturū. Ethoc eſt ſuꝑare mūdū.Ioſue. j. a. Omnē locū quē calcauerit veſtigiū pedis vr̄i/ vobistradā. Quia illi ſoli ſt̓dn̄i mūdi/ qͥ illū ꝯtemnūt. Vnde addit: b¶ Mihi alienigenę ſubditi ſunt .i. illi de quibꝰ p̨̄dictū eſt:Moab olla ſpei meę .ſ. mali ⁊ ꝑſecutores/ et etiā dęmōes:qꝛ dū nos infeſtāt/ nobis nolētes coronas fabricāt. Ul̓ ẜm qd̓rex dicit̉ iuda .i. cōfeſſio: per idumęā intelligit̉ peccatū: in qd̓pęnitēs extēdit calciamentū/ cū poſtqͣꝫ cōfeſſus ē reluctat̉ cotra peccatū: vt nō dominet̉ peccatū ī ſuo mortali corꝑe: Ro.vj. b. Et ſupplātat illud: ẜm qd̓ dr̄ Gen̄. iiij. a. Sub te erit appetitus eius .i. peccati: ⁊ tu dn̄aberis illiꝰ. Hoc eſt qd̓ hic ſequit̉:Mihi alienigenę .i. motꝰ peccati a diabolo ſuggerēte geniti: ſubditi ſunt. Calciamentū autē qd̓ munit pedes affectuscontra peccatū/ ſil̓r pōt dici memoria mortis: ẜm illud Ecc̄i.vij. d. In omībꝰ oꝑibꝰ tuis memorare nouiſſima tua ⁊ in ęternum non peccabis. Uel calciamentum eſt exemplum ſanctoꝝ. Vn̄ Heb̓. xij. a. Recogitate eū qui talē aduerſus ſemetipſū ſuſtinuit a peccatoribꝰ cōtradictionē vt nō fatigemini animis veſtris deficientes: nondū em̄ vſqꝫ ad ſanguinē reſtitiſtisaduerſus pctm̄ repugnātes. Vel in ꝑſona chriſti legit̉: a ¶ Inidumęā extēdā calciamentū meū. Idumęa ad litterāterra eſt in qͣ habitauit eſau qͥ inde dicit̉ edom: ⁊ ſignificat mūdū. Calciamentū/ chriſti eſt euāgeliū: qꝛ ſicut calciamentūſit de corio mortui aīalis: ſic euangeliū de morte chriſti: ⁊ munit pedes affectuū. Hoc calciamētū extendit in idumęā: qꝛ fecit p̨̄dicari euāgeliū ꝑ totū mundū. Marci. vltꝭ. d. Itē p̨̄dicate euāgeliū omī creaturę. Psͣ. In omnē terrā exiuit ſonus eorū ⁊cͣ. Itē Calciamentū/ dicit̉ chriſti hūanitas. Vn̄ ſic exponit hoc Baſiliꝰ. Calciamētū dei ꝟbi/ caro eiꝰ ē: qͣ velut calciatus ſermo dei/ hūc noſtrū calciauit mūdū. Cantꝭ. vij. a. Ꝙͣpulchri ſunt in calciamētis greſſus tui filia pͥncipis .i. o eccl̓ia:Sed ſynagoga eſt diſcalciata: quę incarnationem nō credit.Deūt̓. xxv. c. Vocabit̉ nomē illiꝰ in iſrl̓ domꝰ diſcalciati. Deiſto calciamēto/ Ioh̓. j. d. Cuiꝰ nō ſum dignꝰ ſoluere corrigiācalciamēti. Et tū ꝓpter p̨̄dicationē euāgelij: tū ꝓpt̓ incarnationē meā dic̄ chriſtꝰ: b Mihi alienigenę ſubditi ſūt:ſcꝫ gentes licꝫ īdigenę .i. iudęi nō ſint ſubditi ꝑ fidē. Oſee. ij. d.Dicam nō populo meo/ populus meꝰ es tu: ⁊ ipſe dicet mihideus meus es tu.Humanitas chriſti. Ioh̓. j. d. Non ſum dignus vtſoluā eius corrigiā calciamēti.Paſſio chriſti. Psͣ. Vt intingat̉ pes tuꝰ ī ſanguine.Calcia/ Euangeliū. Eph̓. vj. c. Calciati pedes in p̨̄paratiomentūnem euangelij.Exempla ſanctorū patrū. Exo. xij. b. Calciamentahabebitis in pedibus.Opera mortalia. Exo. iij. b. Solue calciamentū depedibus tuis. Ioſue. v. d. Solue calciamentū ⁊cͣ.Poſtea on̄dit ꝑ qd̓ fit iſta ſubiectio .ſ. ꝑ p̨̄dicationē. Un̄ dicit:c ¶Quis deducet .ſ. nomē meū. d ¶ In ciuitatē munita .i. in populū gentiliū: qui ē ciuitas munita ꝯͣ deū/ ⁊ vallatamuro infidelitas. De hac ciuitate Oſee. xj. c. Ego deus ⁊ nonhō: in medio tui ſanctꝰ ⁊ ciuitatē nō ingredior. e ¶ Quis deducet me vſqꝫ in idumgā .i. in gētilitatē. Idumęa em̄ int̓pretat̉ rubea vel terrena: Et gētilitas fuit t̓rena ꝑ cupiditatē:rubea ꝑ crudelitatē. Abdię. j. a. Legatū miſit ad gentes: ꝯſurgamꝰ aduerſus edom in p̨̄liū. Quis inqͣꝫ deducet me/ dic̄chriſtꝰ. q. d. nullꝰ niſi tu deꝰ pater. Un̄ ſequit̉: f ¶ Nonę tu

dcꝰ ⁊cͣ. Sꝫ meliꝰ cōpetit ẜm ea q̨̄ ſequūt̉ vt ī ꝑſona viri iuſti ꝑlegat̉: ¶ Quis deducet me. q. d. iuſtꝰ: Dixi. sͣ. In idumęā extendā calciamentū meū .i. in mundū/ ꝯtēnendoipſū. Sed cuiꝰ ꝟ̓tute hoc faciā? Nō mea/ ſꝫ tua o dn̄e. Hoc ēꝙ dic̄: Quiſ deducet me ī ciuitatē munitā .i. ī mūdū: qͥē ciuitas munita cōtradeū et ꝯͣ viros iuſtos:vt poſtea dicet̉. eQuiſ deducet mevſqꝫ ī idumęa: hęcē illa munita ciuitas .ſ.mūdꝰ. Supra diximꝰqͣre ꝑ idumęā mūdꝰ ſignificat̉: Quis inqͣꝫdeducet me ī idumęa: vt eā ꝯtēnendoꝯculcē niſi tu dn̄e? Hoc ē qd̓ ſeqͥt̉: f None tu deꝰ deducesme. g Qui repuliſti nos/ a mūdi delectatiōibꝰ: vt ī pͥmoverſu huiꝰ pſalmi expoſitū eſt/ ꝙ dn̄s repellit a lacte mūdanędulcediniſ: apponēdo aliqͥd amaꝝ/ ſic̄ tribulationē mūdi: qꝛ ꝑmittit ſanctos depͥmi a mūdo: ſed tn̄ liberat eos dādo patiētiā/ licꝫ n̄ auferēdo p̄ſſurā. Hoc ē qd̓ addit: h ¶ Et nō ęgredieris deꝰ ī v̓tutibꝰ nr̄is. q. d. nō ita exteriꝰ et aꝑte liberas: ſicut ſolebas liberare filios iſrl̓: ſed interiꝰ dando patientiā. Gregꝰ. Tūc melius liberat/ cū patiētiā dat. In canticoAbacuk. a. Ibi aſcōdita eſt fortitudo eius .ſ. in cruce: vbi victoriā habuit de diabolo: ſꝫ abſcōdita fuit fortitudo eiꝰ/ eo ꝙpaſſionē ſuſtinebat. Sil̓r in paſſiōibꝰ ſanctoꝝ.Educit pctōres a culpa. Eſa. xlij. b. Dedite ī fędꝰ ⁊cͣ.Ducit inſipiētes. Eſa. lxj. a. Spūs dn̄i ſuꝑ me ⁊cͣ.Deꝰ. Deducit ꝓficiētes. Sap̄. x. b. Iuſtū deduxit dn̄s.¶ Inducit ꝑueniētes. Exo .xv. c. Introduces eos ⁊cͣ.Hęc aūt interior fortitudo ī duobꝰ cōſiſtit .ſ. in patiētia/ ⁊ ī cōtēptu tꝑaliū rerū vel ſubſidioꝝ. De patiētia dic̄: iPDa nobis auxiliū d̓ tribulatiōe .i. vt ip̄a tribulatio nob̓ ſit auxiliū: qd̓ fit ꝑ patiētiā. Gregꝰ. Adiutrix v̓tutū/ tribulatio ē. Deꝯtēptū tꝑaliū ſubdit: Quia kUana ſalꝰ hoīs .ſ. ſalꝰ expectata ab hoīe. Vel vanū ē expectare ſalutē ab hoīe. Psͣ. Hōvanitati ſil̓is factꝰ ē. Eſt em̄ qͣſi phātaſma: mō em̄ apparet magnū qͥd: ⁊ poſtea nō īuenit̉. Iaco. iiij. d. Quę ē vita vr̄a? Uapor ad modicū parēs/ ⁊ deinceps ext̓mīabit̉. Sic ē vana ſalꝰhoīs: Sꝫ nō ſalꝰ dei: qꝛ l In deo faciemꝰ v̓tutē .i. v̓tuoſā victoriā. Psͣ. In te inimicos nr̄os ventilabimꝰ cornu. Iōdic̄/ ī deo nō ī hoīe. j. Machab̓. iij. b. Nō ī ml̓titudine exercitꝰ victoria belli: ſꝫ de cęlo fortitudo ē. Et bn̄ in deo faciemꝰ v̓tutē: qꝛ ip̄e facit v̓tutē ī nob̓. Col̓. j. d. Laboro certādoẜm oꝑationē eiꝰ quā oꝑat̉ ī me ī virtute. Hoc eſt qd̓ ſequit̉:m ¶ Et ipſe ad nihilū deducet inimicos nr̄os .ſ. diabolū ⁊ malos homīes. Malach̓. vlti. a. Erūt ſic̄ cinis ſub plātapēdū vr̄oꝝ. Ro. vlti. c. Deus ꝯtēret ſathanā ſub pedibꝰ vris.Hoc fit qn̄ hō fortit̉ reſiſtit tēptatiōibꝰ: ⁊ qn̄ virilit̓ cū patīaſuſtinet tribulatiōes. Hic notādū qd̓ ſupͣ dixit: ciuitatē munitā eē mūdū. Et ſūt multa ꝑtinētia ad munitionē huiꝰ ciuitatꝭ.Muri.Habet em̄ murū diuitiaꝝ. Un̄Naū. iij. b. Aq̄ muri eiꝰ .i. diuiFoſſatum.tię q̨̄ fluūt ⁊ refluūt ſic̄ aq̄. Psͣ.Turres.M Propugͣcula. Suꝑ muros eiꝰ iniqͥtas: qꝛ freScuta.quēter diuitię/ aut iniq̄ acqͥrūt̉/aut iniq̄ poſſident̉: vn̄ vocant̉Uidelicet Galea.māmona iniqͥtatis. Luc̄. xvj. c.Sagittę.Facite vob̓ amicos de māmoArcus.na iniqͥtatꝭ. Foſſatū huiꝰ ciuitaIacula.tis ē auaricia: qd̓ īpleri nō pōt.Uexilla.Eccͣs. v. b. Auarus non īplebit̉PLoricę.Habitatores. pecunia. Turres ſunt dignitates et honores huius mundi. Eſa. xxx. f. In die interfectiōisml̓toꝝ cū ceciderīt turres: erit lux lunę ſic̄ lux ſolis .i. in die iudicij qn̄ cadēt honores ⁊ dignitates: qꝛ ſic̄ dicit̉ Eſa. ij. c. ꝯſicuruabit̉ altitudo viroꝝ ⁊ exaltabit̉ dn̄s ſolꝰ ī die illa. Tūc luxlunę .i. eccl̓ię militātꝭ/ erit ſic̄ lux ſol̓ .i. eccl̓ię triūphātis: qꝛ tūcadueniet regnū dei .i. regnū militātꝭ eccl̓ię vēiet ad regnū triu-

In ꝓlogo bibilie. ca. 8.Al̓. allophyli

23. q. 3. c. ſex

Al̓. ccircūſtāti-

Al̓. Ftribulantes nos

De chriſto

Pā 15j.

Psͣ .18.

Psͣ .43.

Psͣ. 67.

Psͣ. 54

Uidelice. X1