Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

IX

In finē ī hymnis psͣ. dauid.¶Xaudi deus de­ LX.Q¶e p̄cationē meā: intende¶orationi meę. A fini-

bus terrę ad te clamaui dume ranxiaretur cor meum: in peſꝫ tra exaltaſti me. Deduxiſtih me qu̓ia factus es ſpes mea:

obātis. Propugnacula/ ſt ſciētię ſęculares. Iudicꝭ. ix. g. Eratturri excelſa ī medio ciuitatꝭ .i. dignitas ī medio mūdi. Et pauio poſt dicit: Et ſuꝑ turris tectū ſtātes erāt ꝓpugnacula .i.ſciētias ſęculares. Per has em̄ ſtant multi in turre dignitatis.cͣcuta/ ſunt excuſatiōes. Iob .xlj. a. Corpus eius qͣſi ſcuta fuſilia compactū ſquamis ſeſe p̄mētibꝰ: vnavni cōiungit̉: nec ſpiraculū quidem inceditpeas. Galea eſt vanaſpes de ſatiſfactionevenia. Ecc̄i. v. b. Netardes ꝯuerti ad dn̄m: ne differas de die in diē. Et ī eodē. Ne adijcias peccatū ſuꝑpeccatū: dicas: miſeratio dei magua eſt: peccatoꝝ meoꝝ miſerebit̉. Sagittę/ ſunt detractiōes. Hiere. ix. c. Sagitta vulnerans lingua eoꝝ. Arcus eſt prauū iudiciū. Oſee. vij. d. Factiſunt qͣſi arcꝰ doloſus: cadēt ī gladio. Arcus doloſus eſt/ pͥmodn̄m ſuū vulnerat: hoc eſt iudiciū prauū: qꝛ ſic̄ dicit̉ Ro. ij. a.In aliū iudicas/ teipſū ꝯdēnas. Iacula/ ſūt verba adulationis. Psͣ. Molliti ſunt ſermones eiꝰ ſuꝑ oleū/ ipſi ſunt iacula.Uexilla/ ſunt praua exēpla. Sap̄. ij. b. Nemo expers ſit luxurię noſtrę: vbiqꝫ relinquamꝰ ſigna lęticię nr̄ę. Loricę/ ſūt delectatiōes ſibi conexę. Ecc̄i. xliij. c. Induet ſe qͣſi lorica aquis .i.delectatiōibꝰ quę terminū habent mare amaritudinis ęternę.Habitatores huiꝰ ciuitatis determīant̉/ Ezech̓ .xxvij. b. Perſe lydij libyes erāt ī exercitu tuo viri bellatores tui. Perſęinterp̄tāt̉ latera ſua diſſuētes: ſignificāt ſuꝑbos: poſſūthr̄e latera .i. aliquos pares qͦs ipſi diſſuant dilaniēt: qꝛ volūt eos ſibi ſubijcere. Lydij interp̄tat̉ nati vel generati: ſignificāt luxurioſos: ſemꝑ ſtudēt generatiōi. Libyes interpretat̉introiēs: ſignificat cupidos ſemꝑ ſunt ī introitu: dūqꝫ ſitimſedare cupit/ ſitis altera creuit. Hi ſunt habitatores huiꝰ ciuitatis: de qͥbꝰ dicit̉ .. Ioh̓. ij. c. Om̄e qd̓ eſt ī mūdo eſt cōcupiſcētia carnis/ cōcupiſcētia oculoꝝ ſuꝑbia vitę. Expoſitio Psͣ. LX.xaudi deus ⁊cͣ. Titulus. In finē in hymnispſalmꝰ dauid. In p̨̄cedēti pſalmo ęgit de fructu tribulatiōis: hic aūt licꝫ in tribulatiōe poſitꝰ ſit iuſtꝰ veleccl̓ia/ laudat deū de exaltatione ſua triūpho quē habet inagonia tribulatiōis/ gr̄as agit. Un̄ ſenſꝰ tituli talis ē. Pſalmꝰiſte dirigēs nos/ in finē/ chriſtū: in hymnis .i. ī laudibꝰ exhibitis: dauid .i. chriſto. Intēdit aūt alios monere ad laudemdei. Biꝑtitꝰ ē pſalmꝰ. Primo int̓ tribulatiōes poſitꝰ iuſtꝰ veleccl̓ia orat/ ſe ꝑſeueraturū dicit. Secūdo ſe auditū eſſe indicat laudes ꝓmittit: ibi: Qm̄ tu deꝰ meꝰ. Dicit ergo iuſtꝰ: Exaudi deꝰ dep̄cationē meā/ malis amouēdis. b Intēde or̄oni meę bonis adipiſcēdis. Et nota exaudiredr auribꝰ: intēdere aūt oculis. Vox em̄ audit̉ aure: opus autēvidet̉ oculis. Et hęc duo neceſſaria ſunt ei vult a dn̄o exaudiri: vt tm̄ oret voce: ſed oꝑe. em̄ ceſſat orare/ quiceſſat bn̄facere. Et ideo poſtqͣꝫ dixit: exaudi/ addit/ intēde:q. d. audi vocē aſpice ad oꝑa. Itē hoc dicit: dep̄cationem/ notat orationem ſuam eſſe aſſiduam: vt hęc p̄poſitiode/ notet extēſionē: Prępoſitio enim quandoqꝫ implet/ qn̄qꝫmutat/ qn̄qꝫ auget/ quādoqꝫ minuit. Iaco. vlti. d. Multū valet dep̄catio iuſti aſſidua. Item notat eaꝫ eſſe purā/ cum dicit:Intende or̄oni meę. Oratio em̄ eſt ad deū tm̄: dep̄catioaūt qn̄qꝫ fit ad homine. Et illa oratio dicit̉ pura/ q̨̄ ad deū ſo eſt. Poſtea on̄dit orationē ſuā generalē eſſe/ dicit: c Afinibꝰ terrę ad te clamaui. Iuſtus em̄ ꝑticeps eſt omniūorationū q̨̄ fiūt in eccleſia. Vnde in Psͣ. Particeps ego ſumlum timentiū te. Et ideo dicitur clamare ad dn̄m: A finibus terrę .i. ab omni loco eccleſię quātūcūqꝫ ſit remotꝰ abeo. Dicit̉ etiā iuſtꝰ dep̄cari cōtra inſultꝰ maloꝝ hominū: orarecōtra inſultꝰ diaboli. Itē dicit̉ dep̄cari contra miſerias alioꝝ:ciamare cōtra infirmitates ꝓprias. Oſtēdit etiā orationē ſuāeſſe directam/ cum dicit: ad te. Et deuotā/ cum dicit: clamaui. Item neceſſariā/ cum addit: d Dum anxiaretur comſeu: tunc .ſ. clamaui. Psͣ. Cōuerſus ſum in erumna mea

cōfigit̉ ſpina. Item fidelem oſtendit/ cum dicit: e In petra/ exiſtentē .i. in chriſto fidem. f Exaltaſti me. q. d.ꝑſeuerabo vel ꝑſeueraui in inſtantia orationis: donec exaltaſti me ſuꝑ inimicos meos quoſcūqꝫ/ dādo mihi victoriam deeis. Dico exaltaſti me: dando victoriam cōtra mala. Etplus feciſti: Quia gDeduxiſti me/ vt inbonis ꝓficerem. Deduxiſti inqͣꝫ de virtutein virtutē ꝓficientē .i.de operibꝰ vnius virtutis in opera alteriusvirtutis. Et ſic notatſe ocioſū fuiſſe pꝰ victoriā. em̄ deducit̉ iacet vel dormit. Sap̄. x. b. Iuſtū deduxit dominus per vias rectas. Psͣ.Tenuiſti manū dexterā meā in volūtate tua deduxiſti me.Iſte ducatꝰ ſignificatꝰ fuit Numeri. xxxiij. qͣdragintaduasmāſiones per quas deduxit dominus filios iſrael. Psͣ. Duxitineris fuiſti in cōſpectu eius. Mūdus autē non ducit ſuosper vias rectas: ſꝫ per labyrinthū: quia in circūitū impij ambulant: h Quia factus es ſpes mea. q. d. tibi ducatum meū aſcribo: quia habeo in aliū ſpē niſi in te. Vel ſic:Ideo/ deduxiſti me: quia in te ſperaui: qꝛ ſi in aliū haberēpem et confidentiā: tu me relinqueres non deduceres. PsͣDominus amat iudicium: et derelinquet ſanctos ſuos: internum conſeruabunt̉. Sic ergo/ factus es ſpes mea: vtme in bono proficientem deducas. Sed quia ſemper inſidiatur inimicus: ſcd̓m illud Gen̄. iij. c. Ipſa conteret caputtuū tu inſidia.Poteſt autem legi a principio in perſona peccatoris pęnitentis dicentis: a Exaudi deus deprecationemmeam/ de peccatis dimittendis. b Intende orationimeę/ de gratia recuperāda. c A finibꝰ terrę ad te clamaui: id eſt longe a te factus peccatū. Pͣsͣ. De profundisclamaui ad te domine. Ione. ij. b. De ventre inferi ego clamaui exaudiſti me. d. Dum anxiaret̉ cor meū. Hoceſt vnū ſummū remediū: vt ī anxietate animi eſt/ clamet ad dn̄m. Ione. ij. a. Clamaui ī tribulatiōe ad dn̄m. Et ineodē. d. anguſtiaret̉ in me aīa mea/ dn̄i recordatꝰ ſū: venit ad te or̄o mea. Iaco. vlt̓. c. Triſtat̉ aliqͥs ī vob̓: oret ęquoaīo pſallat. Lucꝭ. xxij. e. Factꝰ ī agonia ꝓlixiꝰ orabat. Velpōt iungi ei quod ſequit̉: e In petra exaltaſti me: id ēin ardua pęnitentia: quod feciſti/ dum anxiaret̉ cor meūin contritione. Psͣ. Anxiatus eſt ſuper me ſpiritus meus: inme turbatū eſt cor meum. Et dum homo multū anxiatur incontritione: tunc aſſumit duram pęnitentiā quę per petramſignificat̉. Vnde Prouerb̓. xxx. d. Lepuſculus plębs inualida: in petra collocat cubile ſuum. Lepuſculus eſt qui timenseſt pctīs ſuis. Talis collocat cubile ſuū in petra pęnitētię.Hiere. xlviij. d. Relinquite ciuitates/ habitate in petra habitatores moab. Hoc ſignificat petra quā vnxit iacob Gen̄.xxviij. d. et erexit in titulum: Quia dulcis eſt proficiētibus ſuauis: et ſignum victorię contra vitia: g Deduxiſtime/ de vitio in virtutem/ de culpa ad gratiam: quod magispropͥe dicit̉ eductio qͣꝫ deductio. Psͣ. Eduxit me de lacu miſerię de luto fęcis: ſtatuit ſupra petram pedes meos. Dicit autem deduxiſti/ eduxiſti: vt plus notet: quia poſtqͣꝫ eduxit dominus de peccato: deducit hominem faciendoeum proficere. Vnde in Psͣ. poſt prędicta verba: ſcꝫ Et ſtatuit ſupra petram pedes meos: adiungit: Et direxit greſſusmeos. In hoc autem quod dicit: deduxiſti/ innuit ſe eſſe/ qui duce indiget vidente: alioquin ſi cęcꝰ cęco ducatū prębeat ambo in foueam cadunt. Dicit ergo: Deduxiſti me:id eſt ducem dediſti mihi rationem/ pręlatū/ magiſtrū. Psͣ.Dux itineris fuiſti in conſpectu eius. Deut̓. viij. a. Adduxitte dn̄s qͣdraginta ānis per deſertū. Determinat aūt per quidhomo educit̉ de peccato .ſ. per ſpem venię. Unde addit: h Quia factus es ſpes mea/ tripliciter .ſ. ſpes venię/ ſpesgratię/ ſpes glorię. Quia em̄ hoc ſperat a domino: ideo exirecōſentit/ et appetit de peccato. Sed quia pharao cōtemptus

Al̓. rangeret̉

Psͣ. 72.Psͣ. 79.

Psͣ. 54.

Psͣ .36.

In ꝑſonapęnitentis

Psͣ. 129.

Psͣ. 142.

tiopſalmi

Psͣ. 39.

Psͣ .39.

Ps. 118.

Matth̓. 15. b.Psͣ. 79.

Ps. 31.