LIX
⁊ ꝯuertit ioab/ ⁊ ꝑcuſſit edō īvalle ſalinaꝝ duodecī milia.Eus repuliſti (LIX.dunos ⁊ deſtruxiſti nos:bviratꝰ es ⁊ miſe̓rtꝰ esmnobis. Cōmouiſti terrā ⁊ cōturſꝫ baſti eam: ſana contritiōeseiꝰ quiar cōmota eſt. Oſtendiſti⁊ ppl̓o tuo dura: potaſti nos vinoˣ compunctiōis.
nat meſopotamia ſyrię/ q̄ interp̨̄tat̉ eleuata vocatio: ⁊ ſinificat mūdū eleuatū ꝑ vocationē apl̓oꝝ: ⁊ ſyriā/ q̨̄ interp̄tat̉ ſb̓limis: ⁊ ſignificat ſuꝑbos/ qͥ accēſi charitate hūiliati ſūt.Sobal/ vana vetuſtas: ⁊ ſignificat inueteratos in pctō: qͥ ſuccenſi charitate renouati ſūt. Et cōuertit ioab: qͥ interp̄tat̉inimicꝰ: et ſignificat hoīem peccatorē qͥ inimicꝰ eſt dei: vl̓ diaholū quē dn̄s tūc ꝯuertit ī fugā. Et ꝑcuſſit ędō .i. t̓renitatē:vt terreni hoīes cęleſtes fierēt cōuerſi ad ꝑfectionē quā p̨̄dicahant duodecim apl̓i. Vnde dic̄: Duodecim milia ī valleſalinaꝝ .i. ī diſcreta hūilitate: q̨̄ ē videlicꝫ ꝓ deo/ nō ꝓ t̓renis.Uallis em̄ humilitatē/ ⁊ ſal diſcretionē ſignificat. Materia gͦhuiꝰ pſalmi/ ē iſta cōmutatio. Intentio/ eſt oſtēdere beatā eſſetribulationē ⁊ amplectēdā/ ꝑ quā fit cōmutatio d̓ culpa ad grariā de exilio ad patriā. Modus. Bipertitꝰ ē pſalmꝰ. Primorefert ꝑcuſſiōes quę fiūt ꝓ iſta cōmutatiōe ꝑficiēda. Secūdoagit de liberatiōe ab iſtis: quā ⁊ p̄cat̉ ⁊ affirmat: ibi: Ut liberent̉. Dic̄ gͦ iuſtꝰ cōuerſus ad dn̄m: a Deꝰ repuliſti nos/ate cū pctōres eſſemꝰ. Eſa. lix. a. Pct̄a vr̄a diuiſer̄t int̓ vos ⁊deū veſtꝝ. Uel repuliſti nos/ a mūdi delectatiōibꝰ. Repulſus em̄ ꝓpͥe dicit̉ puer qn̄ ablactat̉ ⁊ ſeparat̉ ab vbere mr̄is.Et tūc qn̄ mat̓ vult eū ablactare ⁊ repellere ab vbere: reſpergit ſummitatē vberis quā ponit ī ore pueri/ aliqͣ amaritudine.Sic dn̄s nos repellit ab vberibꝰ mūdi ꝑ appoſitionē amaritudinis: ẜm qd̓ dicit Gregꝰ: Mūdus iſte dū tot calamitatibuspulſat: dū tot aduerſitates ingemīat: quid aliud qͣꝫ ne diligat̉clamat? Et illos qͥ ad dei diſciplinā nolūt accedere oportet itarepelli ⁊ ablactari a mūdi illecebris. Vnde Eſa. xxviij. c. Quēdocebit ſcientiā ⁊ quem ītelligere faciet auditū? Ablactatos alacte/ auulſos ab vberibus.Potentē: Vnde: Rępuliſti.Fortem: Unde: Deſtruxiſti.Zelotem: Vnde: Iratus es.Pium: Vnde: Miſertus es.Nota deb Metuendū: Unde: Cōmouiſti.Medicū: Unde: Sanaſti.Magiſtrū: Unde: Oſtendiſti.Diſpēſatorē: Un̄: Potaſti nos.Dic̄ ergo/ Deus repuliſti nos: Et hac repulſiōe/ b Deſtruxiſti nos .i. vitia ī nobis vel noſipſos: qꝛ male eramꝰ cōſtructi/ peſſime ędificati. Et ideo/ deſtruxiſti / vt bn̄ noſ ędificares. Hiere. j. b. Dedi te ſuꝑ gentes ⁊ regna: vt euellas ⁊ deſtruas/ ⁊ diſꝑdas/ ⁊ diſſipes/ ⁊ ędifices/ ⁊ plātes. j. Regꝭ. x. h.Mutaberis in virum alterū. Huꝑ hūc verſum dicit Baſiliꝰ.Qui ędificat cęlſū ſuꝑbię culmē: huic deſtructio remedio erit.Unde ꝓ ſummo bn̄ficio ſuſcipiendę ſūt infirmitates: q̨̄ a deocorporibꝰ infligunt̉: ꝑ quas vel elatio deſtruit̉ animoꝝ/ vel carnis ⁊ ſanguinis arrogantia edomat̉. Et in hoc ꝙ deſtruxiſtinos/ vt bn̄ ędificares: c ¶ Iratus es/ cum eſſemus filij irę.d EEt miſertus es nobis. Deus em̄ nō ſolū tūc cū nobisblandit̉/ nobis miſeret̉: īmo cuꝫ iraſcit̉ flagellādo: ẜm qd̓ dicit̉in cantico Abacuk. a. Cū iratus fueris/ miſericordię recordaberis. Psͣ. Nūquid obliuiſcet̉ miſereri deꝰ: aut cōtinebit ī iraſua miſericordias ſuas? Propter temperamentū miſericordięſuſtineri pōt ⁊ debet duricia irę. Mich̓. vij. b. Irā dn̄i portabo: quia peccai ei. Et nōt ādū eſt hic ꝙ dn̄s repellit a quinqꝫ.A deitate ſuꝑbos: vt diabolū. Eſa. xiiij. d. Etadam. Gen̄. iij. d.A veritate ſtudioſos ſcrutatores. Prouerb̓.xxv. d. Perſcrutator maieſtatis opprimet̉ agloria. Psͣ. Accedat hō ad cor altu ⁊ exaltabit̉ deus .i. elōgabit̉ ab eo. ij. Timoth̓. iij. b.Eſis repelitSemꝑ diſcētes ⁊ nunqͣꝫ ad ſcientiā veritatisꝑuenientes.A dignitate ⁊ redditibꝰ ambitioſos ingerentes ſe in patrimoniū chriſti: ſicut chore/ dathan ⁊ abiron: Numeri. xvj. e.A ſacerdotio ocioſoſ qͥ nolūt laborare vt ſciātlegē dei. O ſee. iiij. b. Quia tu ſciētiā repuliſti repellā te ne ſacerdotio fungaris mihi.Amerito hypocritas. Thren̄. ij. c. Repulit
dn̄s altare ſuū / maledixit ſanctificatiōi ſuę. Hypocritę ſūt ſic̄altare dei: qꝛ ſunt exteriꝰ nitidi/ ⁊ intus vacui. Poſtea oſtēditordinē ꝯuerſiōis. Primo em̄ incutit̉ homībꝰ timor. Un̄ dicit:e ¶ Cōmouiſti terrā .i. corda noſtra t̓rena timore cōcuſſiſtiꝑ minas tuas. Psͣ. Illuxerūt coruſcatiōes tuę orbi terrę: cōmota eſt et cōtremuitt̓ra. Et alibi: Alluxerunt fulgura eius orbiterrę/ vidit et cōmota eſt t̓ra. Coruſcationes ⁊ fulgura dei/ ſunteius cōminatiōes: quibus auditꝭ cōtremiſcitterra cordiū noſtroꝝ.Propter hoc incipitIohānes p̨̄dicationēſuā a cōminatiōibus.Matth̓. iij. b. Progenies viperarū qͥs demōſtrabit vob̓ fugerea vētura ira? vt .ſ. timorē incuteret: qd̓ ē pͥncipiū cōuertēdi addeū. Psͣ. Initiū ſapientię timor dn̄i. Et Ecc̄i. j. c. Qui ſinetimore eſt nō poterit iuſtificari. Et nota ꝙ non dicit mouiſti:ſed/ cōmouiſti: qꝛ homo ꝑ ſe nō poteſt mouere: nec deꝰ vultſine homīe. Roma. ix. c. Nō eſt volētis neqꝫ currētis: ſed deimiſerētis. Et Hieronymꝰ dicit de filio ꝓdigo: Nec quidembonā voluntatē reuertēdi habuiſſet niſi pius pater in occulto eam inſpiraſſet. Secūdo poſt timorē incutit̉ dolor de peccatis. Unde addit: f ¶ Et cōturbaſti eā. Psͣ. Anxiatꝰ eſtſuꝑ me ſpiritꝰ meus in me turbatū eſt cor meū. Et bene poſttimorē ſequit̉ dolor: qꝛ timor generat eū. Un̄ Ioh̓. v. a. Angelus dn̄i deſcēdebat in piſcinā ⁊ mouebat̉ aqua. Angelꝰ dn̄ieſt cōminatio eius: q̨̄ nūciat homini ꝙ dignus eſt morte: Ettūc mouet̉ aqua cōpunctionis/ ⁊ prodeunt lachrymę contritiōis. Et dicit̉ ibi in Iohāne/ ꝙ qui prior deſcēdiſſet in piſcinam poſt motionē aquę ſanꝰ fiebat a quacūqꝫ detinebat̉ infirmitate. Ex cōtritione em̄ ſequit̉ ſanitas ſpiritualis. Vndepetit hic et allegat ſubiūgens: g ¶ SSana/ o dn̄e. h ¶ Cotritiōes eius: id vulnera peccatoꝝ: de quibus conterūi. Ethoc i ¶ Quia cōmota eſt. q. d. angelꝰ deſcendit in piſcinā⁊ mouit aquam: Ergo ſana eam. Psͣ. Qui ſanat cōtritoscorde ⁊ alligat cōtritiones eorum. Et oſtendit per quid cōmota eſt: ſcꝫ per diſciplinam. Hęc eſt angelus domini nunciansnobis vtilia. Psͣ. Diſciplina tua ipſa me docebit. Eſt autēduplex diſciplina: verboꝝ ⁊ verberū. Dicit: k ¶ Oſtendiſti populo/ iam/ tuo dura .ſ. ī ſacra ſcpͥtura: vbi on̄dit dominꝰ dura quę oportet hominē facere ad hoc ꝙ ꝑueniat adregnū: De qͥbꝰ. Act̉. xiiij. d. Per multas tribulatiōes oportet nos intrare in regnū cęlorū. Psͣ. Propter verba labiorūtuoꝝ ego cuſtodiui vias duras. Item ibi oſtendūt̉ dura quępaſſi ſūt ſancti ꝓ chriſto. Vnde dicit Gregꝰ. Per paſſionesſanctorū intelligo quid illi paſſuri ſunt/ quos deus reprobat:ſi ſic punit illos quos amat. Lucꝭ. xxiij. e. Si hęc in viridi ligno faciūt/ in arido qͥd fiet? Itē ibi oſtēdunt̉ illa dura q̨̄ ſuſtinebūt mali. Un̄ Ezech̓. ij. d. in libro qui oſtēſus eſt ezechieliſcriptę erāt lamētatiōes ⁊ carmē ⁊ vę. Diabolus autē oſtēditppl̓o ſuo mollia ⁊ occultat dura: ſed chriſtꝰ ecōuerſo. Scorpionis em̄ modū ⁊ naturā habet diabolus ⁊ pctm̄: Facie blandit̉: ⁊ cauda pūgit ⁊ venenat. Lucꝭ. xj. b. Si petierit ouū nūquid porriget illi ſcorpionē? Sic facit ille pater amorreꝰ: dequo Ecech̓ .xvj. a. Sequit̉ de diſciplina verberum: quę duplicia ſunt: ſcꝫ propria ⁊ aliena. De proprijs dicit: i ¶ Potaſti nos vino compunctionis: id eſt amaritudinibus⁊ tribulationibus. Hiere. xxv. d. Sume calicem vini furorishuius de manu mea/ et ꝓpina cunctis gentibus ad quas egomittam te. Hieremię. xlix. c. Ecce quibus non erat iudiciumvt biberent calicem: bibentes bibent: ⁊ tu quaſi innocens relinqueris? Non eris innocens: ſed bibens/ bibes. In hoc ꝙdicit: Uino/ notat̉ dulcedo. In hoc ꝙ dicit: compunctionis/ notatur amaritudo: Et iūgunt̉ ſimul: quia dominus.
Ordo cōuerſionis pctōꝝ
Ordo cōuerſionis pctōꝝPsͣ. 76.Psͣ. .96.
Al̓. rnoſtri
itiopſalmi
Al̓. ymotaAl̓. yplebi tueAl̓. Iſtimulationis
Psͣ .110.
Psͣ. .142.
Nota deū (
Psͣ. .146.
Psͣ. 17.
Psͣ .16.Al̓. Berū̄.
Psͣ. 76.
Ps. 63.
Eſis repelit
ſ1Pa
5
non dat hic