Pſalmus
a Ipſi diſꝑge̓nt̉ ad māducādu: ſit v̓o nō fuerint ſaturati ⁊murmurabūt. Ego aūt cātaſꝫ borfortitudinē tuā: ⁊ exultabo mane miſericordiā tuam.l Quia factꝰ es ſuſcęptor meꝰ:in ⁊ refugiū meū in die tribula-
tiōis meę. Adiu̓tor meꝰ tibiq̄ pſallā qꝛ ide̓ꝰ ſuſcęptor meuſr̄es: deꝰ meꝰ miſe̓ricordia mea.In finē ꝓ his qͥ cōmutabūt̉in tituli īſcriptiōe ipſi dauidī doctrinā/ cū ſuccēdit meſopotamiā ſyrię et ſyriā ſobal:
Ia Ipſi iudei/ b Piſꝑgēt̉/ ꝑ mūdū. c Ad māducādū .i.vt alios corꝑi eccuę incorꝑent: ẜm qd̓ dictū ē petro/ Act̉. x. b.Macta ⁊ māduca. d ¶ Si v̓o nō fuerint ſaturati .i. ſi nōpotuerint tot īcorporare qͦt vellēt: qd̓ nō defacili pōt accidere:qꝛ ml̓titudo ipſa deſiderāti ⁊ famelico pauca videt̉: nō tm̄ dolebūt: Sꝫ e Et murmurabūt/ dicentes:Dn̄e qͥs credidit auditui nr̄o? Eſa. liij. a. Ul̓rmurmurabūt .i. increpabūt pigros ad cōī uerſioneꝫ. Habito devtraqꝫ cōuerſiōe iudęorū et gentiū/ ꝓmittitchriſtꝰ vel eccl̓ia ſe laudaturū deum/ dicens:f ¶ Ego aūt cantabo. i. cātādo laudabo/ g Fortitudinē tuā/ qͣ tā iſtos qͣꝫ alios potes qn̄ vis cōuertere. Hec ē em̄ magna fortitudo. Vndedic̄ Gregꝰ. ꝙ maiꝰ ē miraculū ſuſcitare aīaꝫ in ꝑpetuū victurā:qͣꝫ corpꝰ iterū moriturū. Et Augꝰ. Maiꝰ eſt impiū iuſtificareqͣꝫ cęlū ⁊ terrā creare. h ¶ Et exultabo .i. exultādo laudabo.k Miſericordiā tua: q̄ auerſos ꝑuenis vt ꝯuerti velint: ⁊p̨̄uentos ſubſeq̄ris/ recipiēs eos ⁊ ꝯſeruās. Exultabo dicoi Manę .i. in die iudicij: qn̄ lux ęterna ſanctoꝝ corꝑibꝰ oriet̉.Ul̓ ſic: Exultabo miſericordiā tuā/ factā/ mane .i. ī ortugr̄ę: qn̄ .ſ. eis gratiā infudiſti: iuxta qd̓ dr̄: Ad veſpeꝝ demorabit̉ fletꝰ: ⁊ ad matutinū lęticia. Et ſubiūgit cauſā exultatiōis:l Quia factꝰ es ſuſcęptor meꝰ .i. meoꝝ mēbroꝝ/ dic̄ chriſtus vel eccleſia ad te ſe ꝯuertētiū. m EEt refugiū meū: adquod cōfugiā in eiſdem mēbris: in die tribulatiōis meę.Et factꝰ es: n Adiutor meꝰ cooꝑando mihi. Et iō nō ſolūore te laudabo: ſed o Tibi .i. ad honorē tuū: p ¶ Pſallā/ ꝑbona oꝑa. Et vt notet eccl̓ia affectū ſuū erga miſcd̓iā ſuſcipiētis replicat: q ¶ Quia/ o deꝰ ſuſcęptor meꝰ es: vt sͣ. r ¶ Etes deꝰ meꝰ/ et miſcd̓ia mea. Recte loquit̉ ſic̄ hō qͥ ex affectu loquit̉: qͥ nō valēs expͥmere qd̓ ſentit: diuerſa verba ad vnūexpͥmēdū inculcat. Et hic eccl̓ia poſt multa ꝟba ſub vno noīmiſericordię/ includit quicqͥd dixerat. Et vocat deū miſericordiā ſuā: qꝛ oīa habet ab ipſo ꝑ miſericordiā.X regū lactaberis. Secūda ē: qꝛ pͥus ſunt cęci: ⁊ poſtea illumināt̉: Sic p̨̄dicatores pͥmo fuer̄t cęci: poſtea vidētes: vt Auguſtinꝰ et Dionyſiꝰ: ⁊ ipſe Paulꝰ. Un̄ pͥus dic̄ hic: ꝯuertēt̉: ⁊poſtea d̓ p̨̄dicatiōe ſb̓iūgit. Et hͦ ſignificatū ē. j. Regꝭ. xvij. b.vbi dr̄ ꝙ dauid reuerſꝰ ē a ſaul .i. a diabolo/ vt paſceret gregēpatris ſui .i. chriſti. Psͣ. Lingua canū tuoꝝ ex inimicꝭ ab ipſoſcꝫ deo de ꝑſecutoribꝰ faciēte p̨̄dicatores. Tertia rō eſt: qꝛ ꝑ̨̄dicatores debent cuſtodire gregē ſic̄ canes. Act̉. xx. f. Attenditevobis ⁊ vniuerſo gregi/ ī qͦ vos ſpūſſanctꝰ poſuit ep̄os regereeccleſiā dei quā acqͥſiuit ſanguīe ſuo. Quarta ē: qꝛ debēt arcere lupos ⁊ fures .i. hęreticos ⁊ malos hoīes: de qͥbꝰ Act̉. xx. f.Scio qm̄ ītrabūt poſt diſceſſionē meā lupi rapaces ī vos ⁊cͣ.Per ꝯͣriū Ioh̓. x. b. Mercēnariꝰ aūt ⁊ qͥ nō ē paſtor/ cuiꝰ nō ſt̄oues ꝓprię/ videt lupū veniētē/ ⁊ dimittit oues ⁊ fugit. Quītarō eſt: qꝛ debent hr̄e linguā leniſſimā/ ⁊ dētes acutos/ ꝑ cōſolationē infirmoꝝ/ ⁊ redarguitionē ꝑuerſoꝝ: vt in arca dn̄i cū tabulis legꝭ ſit māna ⁊ ꝟga .i. in p̨̄dicatore/ cū ſcīa ſacrę ſcpͥturę/māna dulcedīs ⁊ ꝟga diſtrictiōis. Verba ſt̓ Gregꝭ. Sexta: qꝛdebēt capere feras .i. pctōres. Hiere. xvj. d. Mittā eis venatores ml̓tos ⁊ venabūt̉ eos. Septīa: qꝛ debēt eē ſagaces/ ⁊ ꝑveſtigia debēt ſeqͥ p̨̄dā ſuā .i. chriſtū. j. Pet̓. ij. d. Chriſtꝰ paſſeſt ꝓ nob̓ vob̓ relinquēs exēplū: vt ſeqͣmini veſtigia eiꝰ. Octaua: quia ꝓ dn̄o ſuo debēt pugnare vſqꝫ ad mortē: Nec ipſumetiā in morte relinq̄re. Cantꝭ. iij. c. Oēs tenētes gladios ⁊ adbella doctiſſimi. Lucꝭ. xxij. d. Paratꝰ ſū tecū ⁊ ī mortē ⁊ ī carcerē ire. Sꝫ cōq̄rit̉ dn̄s ī Psͣ. dicēs: Quis cōſurget mihi aduerſus malignātes/ aut qͥs ſtabit mecū aduerſus oꝑātes iniqͥtatē? a Ipſi/ canes .i. p̨̄dicatores: b Diſꝑgent̉ ad manducādū/ hoīes: ẜm illud Act̉. x. b. Macta ⁊ māduca. Et dic̄diſꝑgent̉. q. d. p̨̄dicabūt in ml̓tis locis: iuxta illud Mar. vlt̓.Eutes ī mūdū vniuerſū p̨̄dicate euāgeliū oī creaturę. d ¶ Si
v̓o nō fuerīt ſaturati .i. ſi nō fuerīt ꝑmiſſi p̨̄dicare ī publico. ę¶ Murmurabūt .i. in ſecreto dolebūt. Alia lr̄a planior ē: q̨̄ hꝫ: Cū ſaturati nō fuerit nō murmurabūt. Ethͦ bn̄ cōpetit boniſ canibꝰ: qͥ ſiue in p̨̄dicatōe ꝓficiāt ſiue nō ſꝑdebēt eſſe patiētes. Psͣ. Bn̄ patiētes erūt vt annūciēt.lares. Et de vtriſqꝫ ſumēdū ē bonū exēplū. Iteꝫ/ circūibūtciuitatē .i. eccl̓iā triūhantē ꝑ cōtēplationē.Sap̄. viij. d. Circūibāquęrēs vt illā mihi aſſumerē. Iob. xxxix. a.Circūſpicit mōtes paſcuę ſuę/ et virētia q̨̄qꝫꝑquirit. a Ipſi/ pęnitētes b Diſꝑgēt̉diu̓ſa loca/ ꝑ heremos/ ꝑ religiōes. c. ¶ Ad maducādū/ illd̓qd̓ eſuriūt .ſ. vt ſatiſfaciāt deo. d. Si v̓o nō fuerīt ſaturati .i. ſi nō viſū fuerit eis ꝙ ſufficiēt̓ ſatiſfaciāt deo: e ¶ Purmurabūt/ aduerſus ſemetipſos dicentes illud Eſa. lxiiij. b.Ecce dn̄e tu iratꝰ eſ ⁊ peccauimꝰ: ī ip̄is fuimꝰ ſꝑ ⁊ ſaluabimur:facti ſumꝰ vt īmūdi oēs nos: qͣſi pannꝰ mēſtruatę oēs iuſticięnr̄ę. Sed illud murmur poſſet eos ī deſꝑationē deijcere/ niſi īdei miſcd̓ia ſꝑarēt. Un̄ bn̄ ſequit̉. f ¶ Ego aūt. Hoc dic̄ inꝑſona pęnitētiū: de quibꝰ loq̄bat̉: g ¶ Catabo fortitudinētuā/ qͣ potēs es miſereri quātiſcūqꝫ pctōribꝰ. Un̄ in collectadr̄: Deꝰ qͥ oīpotētiā tuā parcēdo maxīe ⁊ miſerēdo māifeſtaſ.h ¶ Et exultabo mane miſcd̓iā tuā: qn̄ mihi oriet̉ ſol iuſticię: ⁊ hic ꝑ gratiā: ⁊ ī futuro ꝑ gl̓iā. Iob. xj. d. Cū te cōſumptū putaueris orieris vt lucifer: ⁊ hēbis fiduciā ꝓpoſita tibiſpē. Exultabo dico: l ¶ Quia factꝰ es ſuſcęptor meꝰ⁊cͣ. Hic tāgūt̉ qͣttuor .ſ. ſuſcęptor/ refugiū/ adiutor/ ſuſcęptor.Suſcęptor eſt dn̄s ī baptiſmo: Refugiū ī pęnitētia: Adiutor/ in triſticia .ſ. in oꝑę penitentię: et tandē ſuſcęptor ī gloria.Et bn̄ dic̄: m ¶ Refugiū/ ī die tribulatiōis .ſ. qn̄ cor tribulat̉ꝑ ꝯtritionē. Psͣ. Sacrificiū deo ſpūs ꝯtribulatꝰ ⁊cͣ. n.¶ Adiutor meꝰ/ in iuſticia faciēda: ⁊ ego ero coadiutor: Quia/ tibi pſallam: Quia tu es q ¶ deus ſuſcęptor meꝰ qͥ meſuſcipies ī regno gl̓ię tuę. Ioh. xiiij. a. Iterū veniā et accipiāvos ad meipſū/ vt vbi ego ſū ⁊ vos ſitis. Et hͦ poterꝭ facere:Quia tu es r ¶ Deus meꝰ oīpotēs ⁊ volēs facere: qꝛ tues s ¶ Hiſericordia mea: qͥ nō viſ mortē pctōris: ſꝫ magꝭꝯuertat̉ ⁊ viuat: Ezech̓. xviij. g. ¶ Expo. Psͣ. IIII.Eus repuliſti ⁊cͣ. Titulꝰ. In fine ꝓ his qͥ cōd Imutabunt̉ ī tituli inſcpͥtiōe ipſi dauid ī doctrina cū ſuccēdit meſopotamiā ſyrię vel ſiriam et ſyriam ſobal/ ⁊ cōuertit ioab/ ⁊ ꝑcuſſit edoin valle ſalinarū. xij. milia. Titulus iſte tagit duas hiſtorias. Vnā quę eſt ij. Regꝭ. x. et. j. Paral̓. xix. de anon filionaas rege āmonitarū: qui dehoneſtauit nūcios dauid: Et vidēs ꝙ iniuriā feciſſet dauid/ timuit ſibi: ⁊ cōduxit exercitū demeſopotamia ⁊ ſyria ⁊ alijs locis. Cōtra quē miſit dauid ioab pͥncipē milię cū exercitu/ qui deuicit eos. Tangit ⁊ alia hiſtoriā quę eſt. ij. Regꝭ. viij. vbi dr̄ ꝙ dauid ꝑcuſſit adadegerregē ſobal q̨̄ eſt ꝑs ſyrię: Et facta ē ſyria tributaria dauid. Etcum reuerteret̉ capta ſyria: ꝑcuſſit de edom xij. milia in valleſalinaꝝ. Sed qꝛ ī nulla hiſtoria legit̉ ꝙ dauid ꝯuerterit ioab:nec ꝙ in p̨̄dictis vaſtatiōibꝰ incendia aliqͣ fecerit: titulꝰ mittit̉nos nō ad hiſtoriā: ſꝫ ad myſteriū. In p̨̄cedēti pſalmo ęgit decōuerſione iudeoꝝ ⁊ gentiū: hic aūt oſtendit illā eſſe difficile:qꝛ cū magna difficultate eijcit̉ diabolus: et difficile fiunt carnales hoīes ſpūales ⁊ etiā ꝑ multas tributiones oportet intrare ī regnū cęloꝝ. Eſt gͦ ſenſus tituli talis. Psͣ. iſte dirigesnos/ in finē/ chriſtū: agit ꝓ his .i. de his: qͥ cōmutabunt̉de īfidelitate ad fidē: de veteri vita in nouā: in tituli inſcriptiōe/ ſuſcipiētes tituli inſcpͥtionē: ipſi dauid .i. chriſto. l. vtiā nō ſibi viuāt: ſꝫ chriſto: et hͦ in doctrinā eiꝰ eūtes: Sedhoc nō poſſūt niſi dn̄s corda eoꝝ illumīet ⁊ accēdat. Un̄ addit ꝙ hoc factū eſt: cū ſuccēdit/ dn̄s igne charitatis: de qͦLucꝭ. xij. f. Ignē veni mittere in t̓rā: et qͥd volo niſi vt accendat̉ meſopotamia
3
Psͣ. 51.De penutabi-
At. xDi ſper gēt̉vt edantAl̓. rautē nōſaturabuntAl̓. Ppotentiā
Al̓. xtu
Psͣ .29.
Pē. 50.
De p̄dicatoribꝰ
Exech. x3.c.
Psͣ. 67.
Acij .14. b
Psͣ .93.