Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

a Ipſi diſꝑge̓nt̉ ad māducādu: ſit v̓o fuerint ſaturatimurmurabūt. Ego aūt cātaſꝫ borfortitudinē tuā: exultabo mane miſericordiā tuam.l Quia factꝰ es ſuſcęptor meꝰ:in refugiū meū in die tribula-

tiōis meę. Adiu̓tor meꝰ tibi pſallā qꝛ ide̓ꝰ ſuſcęptor meuſr̄es: deꝰ meꝰ miſe̓ricordia mea.In finē his cōmutabūt̉in tituli īſcriptiōe ipſi dauidī doctrinā/ ſuccēdit meſopotamiā ſyrię et ſyriā ſobal:

Ia Ipſi iudei/ b Piſꝑgēt̉/ mūdū. c Ad māducādū .i.vt alios corꝑi eccuę incorꝑent: ẜm qd̓ dictū ē petro/ Act̉. x. b.Macta māduca. d Si v̓o fuerint ſaturati .i. ſipotuerint tot īcorporare qͦt vellēt: qd̓ defacili pōt accidere:qꝛ ml̓titudo ipſa deſiderāti famelico pauca videt̉: tm̄ dolebūt: Sꝫ e Et murmurabūt/ dicentes:Dn̄e qͥs credidit auditui nr̄o? Eſa. liij. a. Ul̓rmurmurabūt .i. increpabūt pigros adī uerſioneꝫ. Habito devtraqꝫ cōuerſiōe iudęorū et gentiū/ ꝓmittitchriſtꝰ vel eccl̓ia ſe laudaturū deum/ dicens:f Ego aūt cantabo. i. cātādo laudabo/ g Fortitudinē tuā/ iſtos qͣꝫ alios potes qn̄ vis cōuertere. Hec ē em̄ magna fortitudo. Vndedic̄ Gregꝰ. maiꝰ ē miraculū ſuſcitare aīaꝫ in ꝑpetuū victurā:qͣꝫ corpꝰ iterū moriturū. Et Augꝰ. Maiꝰ eſt impiū iuſtificareqͣꝫ cęlū terrā creare. h Et exultabo .i. exultādo laudabo.k Miſericordiā tua: auerſos ꝑuenis vt ꝯuerti velint:p̨̄uentos ſubſeq̄ris/ recipiēs eos ꝯſeruās. Exultabo dicoi Manę .i. in die iudicij: qn̄ lux ęterna ſanctoꝝ corꝑibꝰ oriet̉.Ul̓ ſic: Exultabo miſericordiā tuā/ factā/ mane .i. ī ortugr̄ę: qn̄ .ſ. eis gratiā infudiſti: iuxta qd̓ dr̄: Ad veſpeꝝ demorabit̉ fletꝰ: ad matutinū lęticia. Et ſubiūgit cauſā exultatiōis:l Quia factꝰ es ſuſcęptor meꝰ .i. meoꝝ mēbroꝝ/ dic̄ chriſtus vel eccleſia ad te ſe ꝯuertētiū. m EEt refugiū meū: adquod cōfugiā in eiſdem mēbris: in die tribulatiōis meę.Et factꝰ es: n Adiutor meꝰ cooꝑando mihi. Et ſolūore te laudabo: ſed o Tibi .i. ad honorē tuū: p Pſallā/bona oꝑa. Et vt notet eccl̓ia affectū ſuū erga miſcd̓iā ſuſcipiētis replicat: q Quia/ o deꝰ ſuſcęptor meꝰ es: vt. r Etes deꝰ meꝰ/ et miſcd̓ia mea. Recte loquit̉ ſic̄ ex affectu loquit̉: valēs expͥmere qd̓ ſentit: diuerſa verba ad vnūexpͥmēdū inculcat. Et hic eccl̓ia poſt multa ꝟba ſub vno noīmiſericordię/ includit quicqͥd dixerat. Et vocat deū miſericordiā ſuā: qꝛ oīa habet ab ipſo miſericordiā.X regū lactaberis. Secūda ē: qꝛ pͥus ſunt cęci: poſtea illumināt̉: Sic p̨̄dicatores pͥmo fuer̄t cęci: poſtea vidētes: vt Auguſtinꝰ et Dionyſiꝰ: ipſe Paulꝰ. Un̄ pͥus dic̄ hic: ꝯuertēt̉:poſtea p̨̄dicatiōe ſb̓iūgit. Et ſignificatū ē. j. Regꝭ. xvij. b.vbi dr̄ dauid reuerſꝰ ē a ſaul .i. a diabolo/ vt paſceret gregēpatris ſui .i. chriſti. Psͣ. Lingua canū tuoꝝ ex inimicꝭ ab ipſoſcꝫ deo de ꝑſecutoribꝰ faciēte p̨̄dicatores. Tertia eſt: qꝛ ꝑ̨̄dicatores debent cuſtodire gregē ſic̄ canes. Act̉. xx. f. Attenditevobis vniuerſo gregi/ ī vos ſpūſſanctꝰ poſuit ep̄os regereeccleſiā dei quā acqͥſiuit ſanguīe ſuo. Quarta ē: qꝛ debēt arcere lupos fures .i. hęreticos malos hoīes: de qͥbꝰ Act̉. xx. f.Scio qm̄ ītrabūt poſt diſceſſionē meā lupi rapaces ī vos ⁊cͣ.Per ꝯͣriū Ioh̓. x. b. Mercēnariꝰ aūt ē paſtor/ cuiꝰ ſt̄oues ꝓprię/ videt lupū veniētē/ dimittit oues fugit. Quīta eſt: qꝛ debent hr̄e linguā leniſſimā/ dētes acutos/ cōſolationē infirmoꝝ/ redarguitionē ꝑuerſoꝝ: vt in arca dn̄i tabulis legꝭ ſit māna ꝟga .i. in p̨̄dicatore/ ſcīa ſacrę ſcpͥturę/māna dulcedīs ꝟga diſtrictiōis. Verba ſt̓ Gregꝭ. Sexta: qꝛdebēt capere feras .i. pctōres. Hiere. xvj. d. Mittā eis venatores ml̓tos venabūt̉ eos. Septīa: qꝛ debēt ſagaces/veſtigia debēt ſeqͥ p̨̄dā ſuā .i. chriſtū. j. Pet̓. ij. d. Chriſtꝰ paſſeſt nob̓ vob̓ relinquēs exēplū: vt ſeqͣmini veſtigia eiꝰ. Octaua: quia dn̄o ſuo debēt pugnare vſqꝫ ad mortē: Nec ipſumetiā in morte relinq̄re. Cantꝭ. iij. c. Oēs tenētes gladios adbella doctiſſimi. Lucꝭ. xxij. d. Paratꝰ ſū tecū ī mortē ī carcerē ire. Sꝫ cōq̄rit̉ dn̄s ī Psͣ. dicēs: Quis cōſurget mihi aduerſus malignātes/ aut qͥs ſtabit mecū aduerſus oꝑātes iniqͥtatē? a Ipſi/ canes .i. p̨̄dicatores: b Diſꝑgent̉ ad manducādū/ hoīes: ẜm illud Act̉. x. b. Macta māduca. Et dic̄diſꝑgent̉. q. d. p̨̄dicabūt in ml̓tis locis: iuxta illud Mar. vlt̓.Eutes ī mūdū vniuerſū p̨̄dicate euāgeliū creaturę. d Si

v̓o fuerīt ſaturati .i. ſi fuerīt ꝑmiſſi p̨̄dicare ī publico. ę¶ Murmurabūt .i. in ſecreto dolebūt. Alia lr̄a planior ē: q̨̄ hꝫ: ſaturati fuerit murmurabūt. Et bn̄ cōpetit boniſ canibꝰ: ſiue in p̨̄dicatōe ꝓficiāt ſiue ſꝑdebēt eſſe patiētes. Psͣ. Bn̄ patiētes erūt vt annūciēt.lares. Et de vtriſqꝫ ſumēdū ē bonū exēplū. Iteꝫ/ circūibūtciuitatē .i. eccl̓iā triūhantē cōtēplationē.Sap̄. viij. d. Circūibāquęrēs vt illā mihi aſſumerē. Iob. xxxix. a.Circūſpicit mōtes paſcuę ſuę/ et virētia q̨̄qꝫꝑquirit. a Ipſi/ pęnitētes b Diſꝑgēt̉diu̓ſa loca/ heremos/ religiōes. c. Ad maducādū/ illd̓qd̓ eſuriūt .ſ. vt ſatiſfaciāt deo. d. Si v̓o fuerīt ſaturati .i. ſi viſū fuerit eis ſufficiēt̓ ſatiſfaciāt deo: e Purmurabūt/ aduerſus ſemetipſos dicentes illud Eſa. lxiiij. b.Ecce dn̄e tu iratꝰ eſ peccauimꝰ: ī ip̄is fuimꝰ ſꝑ ſaluabimur:facti ſumꝰ vt īmūdi oēs nos: qͣſi pannꝰ mēſtruatę oēs iuſticięnr̄ę. Sed illud murmur poſſet eos ī deſꝑationē deijcere/ niſi īdei miſcd̓ia ſꝑarēt. Un̄ bn̄ ſequit̉. f Ego aūt. Hoc dic̄ inꝑſona pęnitētiū: de quibꝰ loq̄bat̉: g Catabo fortitudinētuā/ potēs es miſereri quātiſcūqꝫ pctōribꝰ. Un̄ in collectadr̄: Deꝰ oīpotētiā tuā parcēdo maxīe miſerēdo māifeſtaſ.h Et exultabo mane miſcd̓iā tuā: qn̄ mihi oriet̉ ſol iuſticię: hic gratiā: ī futuro gl̓iā. Iob. xj. d. te cōſumptū putaueris orieris vt lucifer: hēbis fiduciā ꝓpoſita tibiſpē. Exultabo dico: l Quia factꝰ es ſuſcęptor meꝰ⁊cͣ. Hic tāgūt̉ qͣttuor .ſ. ſuſcęptor/ refugiū/ adiutor/ ſuſcęptor.Suſcęptor eſt dn̄s ī baptiſmo: Refugiū ī pęnitētia: Adiutor/ in triſticia .ſ. in oꝑę penitentię: et tandē ſuſcęptor ī gloria.Et bn̄ dic̄: m Refugiū/ ī die tribulatiōis .ſ. qn̄ cor tribulat̉ ꝯtritionē. Psͣ. Sacrificiū deo ſpūs ꝯtribulatꝰ ⁊cͣ. n. Adiutor meꝰ/ in iuſticia faciēda: ego ero coadiutor: Quia/ tibi pſallam: Quia tu es q deus ſuſcęptor meꝰ meſuſcipies ī regno gl̓ię tuę. Ioh. xiiij. a. Iterū veniā et accipiāvos ad meipſū/ vt vbi ego ſū vos ſitis. Et poterꝭ facere:Quia tu es r Deus meꝰ oīpotēs volēs facere: qꝛ tues s Hiſericordia mea: viſ mortē pctōris: ſꝫ magꝭꝯuertat̉ viuat: Ezech̓. xviij. g. Expo. Psͣ. IIII.Eus repuliſti ⁊cͣ. Titulꝰ. In fine hisd Imutabunt̉ ī tituli inſcpͥtiōe ipſi dauid ī doctrina ſuccēdit meſopotamiā ſyrię vel ſiriam et ſyriam ſobal/ cōuertit ioab/ ꝑcuſſit edoin valle ſalinarū. xij. milia. Titulus iſte tagit duas hiſtorias. Vnā quę eſt ij. Regꝭ. x. et. j. Paral̓. xix. de anon filionaas rege āmonitarū: qui dehoneſtauit nūcios dauid: Et vidēs iniuriā feciſſet dauid/ timuit ſibi: cōduxit exercitū demeſopotamia ſyria alijs locis. Cōtra quē miſit dauid ioab pͥncipē milię exercitu/ qui deuicit eos. Tangit alia hiſtoriā quę eſt. ij. Regꝭ. viij. vbi dr̄ dauid ꝑcuſſit adadegerregē ſobal q̨̄ eſt ꝑs ſyrię: Et facta ē ſyria tributaria dauid. Etcum reuerteret̉ capta ſyria: ꝑcuſſit de edom xij. milia in valleſalinaꝝ. Sed qꝛ ī nulla hiſtoria legit̉ dauid ꝯuerterit ioab:nec in p̨̄dictis vaſtatiōibꝰ incendia aliqͣ fecerit: titulꝰ mittit̉nos ad hiſtoriā: ſꝫ ad myſteriū. In p̨̄cedēti pſalmo ęgit decōuerſione iudeoꝝ gentiū: hic aūt oſtendit illā eſſe difficile:qꝛ magna difficultate eijcit̉ diabolus: et difficile fiunt carnales hoīes ſpūales etiā multas tributiones oportet intrare ī regnū cęloꝝ. Eſt ſenſus tituli talis. Psͣ. iſte dirigesnos/ in finē/ chriſtū: agit his .i. de his: cōmutabunt̉de īfidelitate ad fidē: de veteri vita in nouā: in tituli inſcriptiōe/ ſuſcipiētes tituli inſcpͥtionē: ipſi dauid .i. chriſto. l. vt ſibi viuāt: ſꝫ chriſto: et in doctrinā eiꝰ eūtes: Sedhoc poſſūt niſi dn̄s corda eoꝝ illumīet accēdat. Un̄ addit hoc factū eſt: ſuccēdit/ dn̄s igne charitatis: deLucꝭ. xij. f. Ignē veni mittere in t̓rā: et qͥd volo niſi vt accendat̉ meſopotamia

3

Psͣ. 51.De penutabi-

At. xDi ſper gēt̉vt edantAl̓. rautēſaturabuntAl̓. Ppotentiā

Al̓. xtu

Psͣ .29.

. 50.

De p̄dicatoribꝰ

Exech. x3.c.

Psͣ. 67.

Acij .14. b

Psͣ .93.