Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

IVIII

g ¶Delictū oris eorū rſermocnem labioꝝ ipſorum: comd p̄hēdant̉ ī ſuꝑbia ſua. Et de̓ execratiōe mēdacior annūſꝫ ciābunt̉ ī cōſūmatiōe: in ira̓

¶¶ Delictū oris eoꝝ: quo clamauerūt/ crucifige occide.Germonē labioꝝ ipſoꝝ: quo dixerūt tm̄ labijs et noncorde: Magiſter ſcimꝰ qꝛ verax es: viā dei ī veritate doces:Patth̓. xxij. b. Uel ſic Delictū oris eorū: ſermonē lahioꝝ ipſoꝝ occide .i. inexpletū irritū oſtēde. Dixerūt em̄Ioh̓. xj. f. Si dimittimꝰ ſic oēs credētin: forte veniēt romani tollēt locū nole/ ſtrū gentē. Sed id̓oqꝛ dimiſerūt: ſꝫocciderūt/ oēs credūtin: amiſerunt ipſilocū gentē. Et ſic eo vbū fruſtratū eſt. Et cōprehēdant̉ in ſuꝑbia ſuain bono .i. pōdus ſuꝑbię ſuę et ingēs facinꝰ: det eis intellectūvt intelligāt ſe male ęgiſſe: vidētes eoꝝ cōſiliū ꝓfuit eiſ:Et ſic cōfuſi pęniteāt. Hiere. ij. e. Quō cōfundit̉ fur qn̄ dep̄hēdit̉: ſic cōfuſi ſūt filij iſrl̓. Huiꝰ aūt cōuerſiōis miniſtri erūtapl̓i. Un̄ ſequit̉: d Et de execratiōe/ quā chriſtū execrabant̉. e Et de mēdacio qd̓ cōtra dicebant: f Annūciabunt .i. annūciādo arguent̉ iudęi: g In ꝯſūmatiōe:id eſt qn̄ cōſūmabunt̉: vel vt cōſument̉ in bono. Quō aūt execrabant̉ iudęi chriſtū mētiebant̉ ꝯͣ: in multis locis habet̉:ſicut Ioh̓. viij. f. Nōne bn̄ dicimꝰ nos: qꝛ ſamaritanꝰ esmoniū habes? De annūciatiōe redargutiōe apl̓oꝝ cōuerſiōe iudęoꝝ / habet̉ Act̉. ij. d. dixit petrꝰ: Ieſū nazarenū virūapprobatū a deo in vobis virtutibꝰ ꝓdigijs ſignis quę fecit illū deꝰ in medio veſtri: hūc definito cōſilio p̨̄ſciētia deitraditū manꝰ iniquoꝝ affigentes interemiſtis ⁊cͣ. Et poſt ſequit̉ .ſ. His auditis cōpuncti ſūt corde: dixer̄t ad petrū adreliquos apl̓os: Quid faciemꝰ viri fratres?. Dico in conſūmatiōe: Sed quō fit cōſūmatio iſta ſubiūgit: h In ira. i.in vindicta dei: cōſumptiōis q̨̄ erit in futuro: ſed i CCōſūmatiōis ad correctionē/ q̨̄ eſt ī p̨̄ſenti. Et hęc ira/ miſericordia ē magna. Un̄ Gregꝰ. Magna miſcd̓ia ē in p̨̄ſenti miſcd̓iā cōſequi. Psͣ. Deꝰ tu ꝓpitius fuiſti eis vlciſcēs in oēs adinuētiōes eoꝝ. ij. Machab̓. vj. c. Etenim multo tꝑe ſinerepctōribꝰ ex ſētētia agere: ſꝫ ſtatim vltiōes adhibere: magni bn̄ficij ē indiciū. Et ſic poſt hāc irā k erūt/ tales qͣles an̄fuerunt .ſ. ſuꝑbi pctōres. Prouer. xij. a. Verte impioserūt. Et ſciēt .ſ. ipſi cōuerſi: m Quia deꝰ/ chriſtꝰ/ dn̄abit̉ iacob .i. iudęoꝝ. n Et finiū terrę .i. gentiū.X Et depone/ a Delictu oris eoꝝ/ a me. i. fac vt ſuperēt me ſuggeſtiōes/ qͥbꝰ ſuggerūt vt te derelinquā. Et b Sermonē labioꝝ ipſoꝝ/ mihi p̨̄dicāt vt ad pctm̄ meuertā/ illū depone vt p̨̄ualeat ī me. c Et cōprehēdāt̉ īſuꝑbia ſua. Tūc cōprehēdunt̉ dęmones ī ſuꝑbia ſua: qn̄ isque tēptāt aſtutias eoꝝ cogͦſcēs cogitat apud ſe: eis obijcit malū ē pctm̄ facere/ ipſi dęmones pctō ſuꝑbię de cęloceciderint. Ecc̄i. xxiij. a. In vanitate ſua app̄hēdit̉ pctōr .i. diabolꝰ. Nūc aūt cōprehēdunt̉ niſi a ſanctis ſpūalibꝰ viris: carnales pctōres ipſi potiꝰ cōprehēdūt. Sꝫ tandē ī dieiudicij/ tūc oībꝰ apparebit eoꝝ malitia fallacia. Un̄ ſeqͥt̉: dEEt de execratiōe mēdacio annūciabunt̉ .i. notabiles oībꝰ apparebūt. De exęcratiōe: qꝛ execrabileſ horribiles erūt ī ſe. Et de mēdacio/ alios decęperūt. Qn̄ erit?ſao: ſꝫ g In cōlumatiōe .i. ī fine mūdi: de Matth̓.xiij. e. Meſſis ē ꝯſūmatio ſęculi. h In ira ꝯſūmatiōis .t.in ꝯſumata plena ira/ quā a ſe petebat elōgari/ Eſa. lxiiij. d.dices: Ne iraſcaris dn̄e ſatis. Et dicit̉: ira conſūmationis addifferētiā irę purgatiōis: de Mich̓. vij. b. Irā dn̄i portaboqm̄ peccaui ei. Ira em̄ purgatiōis portari pōt: ſꝫ ira cōſūmatiōis. Un̄ in Psͣ. Defecimꝰ in ira tua. Et ī eodē: Quis nouit poteſtatē irę tuę: p̨̄ timore tuo irā tuā dinumerare? Etbn̄ ſequit̉: R Et erūt: qꝛ poterūt ſuſtinere: tn̄ oportebit ſuſtinere. Erit em̄ ibi defectꝰ ſine defectu: vt dicit Augꝰ.Et ſciēt/ tūc ipſi dęmones/ vl̓ oēs hoīes: m Quia deonabit̉ iacob .i. luctatoꝝ: ipſos dęmones hic ſupplātauerūt. n Et finiū terrę .i. eoꝝ qͥbꝰ finit̉ amor terrenoꝝ ꝯtē-

ptū tꝑaliū. Tūc em̄ dicet eis dn̄s: Vos reliqͥſtis oīa ſecuti eſtis me: ſedebitis ſuꝑ ſedes ⁊cͣ. ſicut promittit Matth̓. xix.d. Itē illud Lucꝭ. xxij. c. Vos eſtis ꝑmāſiſtis mecū ī tēptatiōibꝰ meis: ego diſpono vob̓ ſic̄ diſpoſuit mihi pater meꝰregnū ⁊cͣ. o Cōuertent̉. Tertia ꝑs/ vbi affirmat cōuerſio iudęoꝝ: agit gr̄aſ cōuerſiōe vtrorūqꝫſcꝫ gentiū et iudęorū.Determinās aūt tp̄uscōuerſiōis/ dicit:uertēt̉ iudęi/ ad veſperā .i. in fine ſęculi.Eſa. x. e. Si fuerit populꝰ tuꝰ iſrl̓ qͣſi arenaent̉ ex eo. p EEt famē ꝯuertēdi alios:s ſe­ r Ut canes .i. vt gētiles qͦſ pͥustabāt: ſꝫ cōuerſi ſcient ſe eis ęqͣles. Velticanes: ẜm qd̓ ſupͣ expoſitū eſt. s Etcūibūt ciuitatē: ſicut ſupra. Et etiā exponit/ ſubdēs:Ipſi iudęi diſpergent̉o Cōuertēt̉ ad veſperā ⁊cͣ. Moralit̓: Suꝑ̄ expoſitū eſtde p̨̄dicatoribꝰ: Un̄ oportet repetere. Sed ſolū notādūeſt p̨̄dicatores cōꝑant̉ canibꝰ ml̓tis rationibꝰ. Prima ē: qꝛlambunt vbera: ſic p̨̄dicatores vbera ſpōſi .i. duo teſtamēta.Cantꝭ. j. a. Meliora ſūt vbera tua vino. Eſa. lx. c. MamillaX regū lactaberiso Cōuertent̉ ⁊cͣ. Pōt etiā exponi de pęnitentibꝰ qͥbuſlibet. Hoīm em̄ quidā ſemꝑ ſunt deo/ nunqͣꝫ auertunt̉ perpeccatū. Et hi habent neceſſe cōuerti non ſint auerſi.Pauci tn̄ vel nulli modo tales inueniunt̉: Quia ſi dixerimꝰqm̄ pctm̄ habemꝰ: noſipſos ſeducimꝰ: veritas in nobis ē: vt dicit̉ .j. Ioh̓. j. d. Alij auertunt̉ a deo .ſ. oēs pctōres:iuxta illud Eſa. lix. a. Iniqͥtates vr̄ę diuiſerunt int̓ vos deūveſtrū. Et hi neceſſe habent cōuerti. Sed quidā cōuertunt̉ iniuuētute: quidā in ſenectute: quidā in ſenio. Et hoc ſignifica eſt Matth̓. xx. a. vbi dr̄ pater familias exijt pͥmo manecōducere oꝑarios in vineam ſuā .i. in puericia: in tertia .i. inadoleſcētia: in ſexta .i. in iuuētute: in nona .i. in virilitate: īvndecima .i. in ſenectute. Hic etiaꝫ dicit ad veſperā .i. indecrepita ętate. Per hoc dicit: Cōuertent̉/ innuit eosauerſos eſſe: ẜm illud Hiere. viij. b. Quare auerſus ē ppl̓s iſteī hierl̓m auerſiōe ꝯtētioſa? Apprehēder̄t mēdaciū noluerūtreuerti: Attēdi auſcultaui: nemo qd̓ bonū eſt loquit̉: nullꝰ ē agat pęnitētiā ſuꝑ peccato ſuo. Et ꝯuerſi: FFamē patient̉ vt canes: illā .ſ. famē: de Matth̓. v. a. Beati qui eſuriūt ſitiūt iuſticiā .ſ. vt de ſeipſis faciāt deo iuſticiā/ ſatiſfaciendo de pctīs q̨̄ fecerūt. Vel Famē audiēdi verbū dei: de Amos. viij. d. Mittā famē in t̓ra: famē panis neqꝫ ſitimaq̨̄: ſꝫ audiēdi v̓bū dei. s. Et circūibunt ciuitatē. Debetem̄ pęnitēs circūire ciuitatē ꝯſcīę ſuę ad eijciēdū lutū cōfeſſionē. Eſa. xxiij. d. Sume citharā: circūi ciuitatē meretrix obliuiōi tradita: bn̄ cane: frequēta cāticū. In cithara ſūt chordęextēſę ī ligno: ſignificat pęnitētiā/ vbi caro nr̄a extēdit̉ ī auſteritate rigore diſciplinę. Itē ibi tangunt̉ et groſſę ſubtiles chordę: Sic de groſſis minoribus ſiue de ſubtilioribuspeccatis debemꝰ pęnitere ꝯfiteri. Meretrix obliuiōi tradita ē aīa peccatrix: quā deꝰ obliuioni tradidit .i. de ea curat.Bn̄ canit/ bn̄ cōfitet̉. In cantū ē grauis ſonꝰ acutꝰ. ēattribuit mala ſibi: tūc ē grauis ſonꝰ: bona deo/ tūc ē acutſonꝰ. Itē/ circūibūt ciuitatē mūdi: ad ꝯtēnēdū. Naū. ij. b.Oīs viderit te reſiliet a te. Ioſue. vj. b. In ſeptīo circūituclangentibꝰ tubis corruit hiericho. Primo circūitu cogͦſcit̉hiericho .i. mūdꝰ: ē īmūdꝰ luxuriā. Secūdo ē beſtialis gulā. Tertio ē inhūanꝰ auariciā. Quarto eſt debilis pigriciā ſiue accidiā. Quīto eſt fatuꝰ inuidiā. Sextoē crudelis irā. Septimo eſt vanꝰ ſuꝑbiā. Et tūc caduntmuri hiericho. Itē/ circūibūt ciuitatē .i. eccl̓iā militātē adimitādū. Cantꝭ. iij. a. Surgā circūibo ciuitatē vicos platęas/ quęrā quē diligit aīa mea. Per vicos ſunt ſtrictiores/intelligunt̉ regulares: platęas latiores/ intelligunt̉ regu-lares. Et de

p8

Tertia pars

De p̄dicatoribꝰqui cōparant̉canibus

De penitētibꝰ

Pr̄ .58.

aliter

s. 80

y 4