Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

IVIII

g ¶Delictū oris eorū rſermocnem labioꝝ ipſorum: ⁊ comd p̄hēdant̉ ī ſuꝑbia ſua. Et de̓tͦ execratiōe ⁊ mēdacior annūſꝫ ciābunt̉ ī cōſūmatiōe: in ira̓

¶¶ Delictū oris eoꝝ: quo clamauerūt/ crucifige ⁊ occide.Germonē labioꝝ ipſoꝝ: quo dixerūt tm̄ labijs et noncorde: Magiſter ſcimꝰ qꝛ verax es: ⁊ viā dei ī veritate doces:Patth̓. xxij. b. Uel ſic Delictū oris eorū: ſermonē lahioꝝ ipſoꝝ occide .i. inexpletū ⁊ irritū oſtēde. Dixerūt em̄Ioh̓. xj. f. Si dimittimꝰ eū ſic oēs credētin eū: ⁊ forte veniēt romani ⁊ tollēt locū nole/ ſtrū ⁊ gentē. Sed id̓oqꝛ nō dimiſerūt eū: ſꝫocciderūt/ oēs credūtin eū: ⁊ amiſerunt ipſilocū ⁊ gentē. Et ſic eorū vbū fruſtratū eſt. Et cōprehēdant̉ in ſuꝑbia ſuain bono .i. pōdus ſuꝑbię ſuę et ingēs facinꝰ: det eis intellectūvt intelligāt ſe male ęgiſſe: vidētes ꝙ eoꝝ cōſiliū nō ꝓfuit eiſ:Et ſic cōfuſi pęniteāt. Hiere. ij. e. Quō cōfundit̉ fur qn̄ dep̄hēdit̉: ſic cōfuſi ſūt filij iſrl̓. Huiꝰ aūt cōuerſiōis miniſtri erūtapl̓i. Un̄ ſequit̉: d Et de execratiōe/ quā chriſtū execrabant̉. e Et de mēdacio qd̓ cōtra eū dicebant: f Annūciabunt .i. annūciādo arguent̉ iudęi: g In ꝯſūmatiōe:id eſt qn̄ cōſūmabunt̉: vel vt cōſument̉ in bono. Quō aūt execrabant̉ iudęi chriſtū ⁊ mētiebant̉ ꝯͣ eū: in multis locis habet̉:ſicut Ioh̓. viij. f. Nōne bn̄ dicimꝰ nos: qꝛ ſamaritanꝰ es ⁊ dęmoniū habes? De annūciatiōe ⁊ redargutiōe apl̓oꝝ ⁊ cōuerſiōe iudęoꝝ / habet̉ Act̉. ij. d. dixit petrꝰ: Ieſū nazarenū virūapprobatū a deo in vobis virtutibꝰ ⁊ ꝓdigijs ⁊ ſignis quę fecit ꝑ illū deꝰ in medio veſtri: hūc definito cōſilio ⁊ p̨̄ſciētia deitraditū ꝑ manꝰ iniquoꝝ affigentes interemiſtis ⁊cͣ. Et poſt ſequit̉ .ſ. His auditis cōpuncti ſūt corde: ⁊ dixer̄t ad petrū ⁊ adreliquos apl̓os: Quid faciemꝰ viri fratres?. Dico in conſūmatiōe: Sed quō fit cōſūmatio iſta ſubiūgit: h In ira. i.in vindicta dei: nō cōſumptiōis q̨̄ erit in futuro: ſed i CCōſūmatiōis ad correctionē/ q̨̄ eſt ī p̨̄ſenti. Et hęc ira/ miſericordia ē magna. Un̄ Gregꝰ. Magna miſcd̓ia ē in p̨̄ſenti miſcd̓iānō cōſequi. Psͣ. Deꝰ tu ꝓpitius fuiſti eis ⁊ vlciſcēs in oēs adinuētiōes eoꝝ. ij. Machab̓. vj. c. Etenim multo tꝑe nō ſinerepctōribꝰ ex ſētētia agere: ſꝫ ſtatim vltiōes adhibere: magni bn̄ficij ē indiciū. Et ſic poſt hāc irā k Nō erūt/ tales qͣles an̄fuerunt .ſ. ſuꝑbi ⁊ pctōres. Prouer. xij. a. Verte impios ⁊ nōerūt. Et ſciēt .ſ. ipſi cōuerſi: m Quia deꝰ/ chriſtꝰ/ dn̄abit̉ iacob .i. iudęoꝝ. n Et finiū terrę .i. gentiū.X Et depone/ a Delictu oris eoꝝ/ a me. i. fac vt nō ſuperēt me ꝑ ſuggeſtiōes/ qͥbꝰ ſuggerūt vt te derelinquā. Et b Sermonē labioꝝ ipſoꝝ/ qͦ mihi p̨̄dicāt vt ad pctm̄ me cōuertā/ illū depone vt nō p̨̄ualeat ī me. c Et cōprehēdāt̉ īſuꝑbia ſua. Tūc cōprehēdunt̉ dęmones ī ſuꝑbia ſua: qn̄ isque tēptāt aſtutias eoꝝ cogͦſcēs cogitat apud ſe: ⁊ eis obijcitꝙ malū ē pctm̄ facere/ cū ipſi dęmones ꝓ pctō ſuꝑbię de cęloceciderint. Ecc̄i. xxiij. a. In vanitate ſua app̄hēdit̉ pctōr .i. diabolꝰ. Nūc aūt nō cōprehēdunt̉ niſi a ſanctis ⁊ ſpūalibꝰ viris:Nā carnales ⁊ pctōres ipſi potiꝰ cōprehēdūt. Sꝫ tandē ī dieiudicij/ tūc oībꝰ apparebit eoꝝ malitia ⁊ fallacia. Un̄ ſeqͥt̉: dEEt de execratiōe ⁊ mēdacio annūciabunt̉ .i. notabiles oībꝰ apparebūt. De exęcratiōe: qꝛ execrabileſ ⁊ horribiles erūt ī ſe. Et de mēdacio/ qͦ alios decęperūt. Qn̄ erit hͦ?ſao mō: ſꝫ g In cōlumatiōe .i. ī fine mūdi: de qͦ Matth̓.xiij. e. Meſſis ē ꝯſūmatio ſęculi. h In ira ꝯſūmatiōis .t.in ꝯſumata ⁊ plena ira/ quā a ſe petebat elōgari/ Eſa. lxiiij. d.dices: Ne iraſcaris dn̄e ſatis. Et dicit̉: ira conſūmationis addifferētiā irę purgatiōis: de qͣ Mich̓. vij. b. Irā dn̄i portaboqm̄ peccaui ei. Ira em̄ purgatiōis portari pōt: ſꝫ nō ira cōſūmatiōis. Un̄ in Psͣ. Defecimꝰ in ira tua. Et ī eodē: Quis nouit poteſtatē irę tuę: ⁊ p̨̄ timore tuo irā tuā dinumerare? Et iōbn̄ ſequit̉: R Et nō erūt: qꝛ nō poterūt ſuſtinere: ⁊ tn̄ oportebit ſuſtinere. Erit em̄ ibi defectꝰ ſine defectu: vt dicit Augꝰ.Et ſciēt/ tūc ipſi dęmones/ vl̓ oēs hoīes: m Quia deonabit̉ iacob .i. luctatoꝝ: qͥ ipſos dęmones hic ſupplātauerūt. n Et finiū terrę .i. eoꝝ qͥbꝰ finit̉ amor terrenoꝝ ꝑ ꝯtē-

ptū tꝑaliū. Tūc em̄ dicet eis dn̄s: Vos qͥ reliqͥſtis oīa ⁊ ſecuti eſtis me: ſedebitis ſuꝑ ſedes ⁊cͣ. ſicut promittit Matth̓. xix.d. Itē illud Lucꝭ. xxij. c. Vos eſtis qͥ ꝑmāſiſtis mecū ī tēptatiōibꝰ meis: ⁊ ego diſpono vob̓ ſic̄ diſpoſuit mihi pater meꝰregnū ⁊cͣ. o Cōuertent̉. Tertia ꝑs/ vbi affirmat cōuerſionē iudęoꝝ: ⁊ agit gr̄aſꝓ cōuerſiōe vtrorūqꝫſcꝫ gentiū et iudęorū.Determinās aūt tp̄uscōuerſiōis/ dicit: Cōuertēt̉ iudęi/ ad veſperā .i. in fine ſęculi.Eſa. x. e. Si fuerit populꝰ tuꝰ iſrl̓ qͣſi arenaent̉ ex eo. p EEt famē ꝯuertēdi alios:s ſe­ r Ut canes .i. vt gētiles qͦſ pͥustabāt: ſꝫ cōuerſi ſcient ſe eis ęqͣles. Velticanes: ẜm qd̓ ſupͣ expoſitū eſt. s Etcūibūt ciuitatē: ſicut ſupra. Et etiā hͦ exponit/ ſubdēs:Ipſi iudęi diſpergent̉o Cōuertēt̉ ad veſperā ⁊cͣ. Moralit̓: Suꝑ̄ expoſitū eſtde p̨̄dicatoribꝰ: Un̄ nō oportet repetere. Sed hͦ ſolū notādūeſt ꝙ p̨̄dicatores cōꝑant̉ canibꝰ ml̓tis rationibꝰ. Prima ē: qꝛlambunt vbera: ſic p̨̄dicatores vbera ſpōſi .i. duo teſtamēta.Cantꝭ. j. a. Meliora ſūt vbera tua vino. Eſa. lx. c. MamillaX regū lactaberiso Cōuertent̉ ⁊cͣ. Pōt etiā exponi de pęnitentibꝰ qͥbuſlibet. Hoīm em̄ quidā ſemꝑ ſunt cū deo/ qͥ nunqͣꝫ auertunt̉ perpeccatū. Et hi nō habent neceſſe cōuerti cū non ſint auerſi.Pauci tn̄ vel nulli modo tales inueniunt̉: Quia ſi dixerimꝰqm̄ pctm̄ nō habemꝰ: noſipſos ſeducimꝰ: ⁊ veritas in nobisnō ē: vt dicit̉ .j. Ioh̓. j. d. Alij auertunt̉ a deo .ſ. oēs pctōres:iuxta illud Eſa. lix. a. Iniqͥtates vr̄ę diuiſerunt int̓ vos ⁊ deūveſtrū. Et hi neceſſe habent cōuerti. Sed quidā cōuertunt̉ iniuuētute: quidā in ſenectute: quidā in ſenio. Et hoc ſignificatū eſt Matth̓. xx. a. vbi dr̄ ꝙ pater familias exijt pͥmo manecōducere oꝑarios in vineam ſuā .i. in puericia: ⁊ in tertia .i. inadoleſcētia: ⁊ in ſexta .i. in iuuētute: ⁊ in nona .i. in virilitate: ⁊ īvndecima .i. in ſenectute. Hic etiaꝫ dicit ꝙ ad veſperā .i. indecrepita ętate. Per hoc gͦ ꝙ dicit: Cōuertent̉/ innuit eosauerſos eſſe: ẜm illud Hiere. viij. b. Quare auerſus ē ppl̓s iſteī hierl̓m auerſiōe ꝯtētioſa? Apprehēder̄t mēdaciū ⁊ noluerūtreuerti: Attēdi ⁊ auſcultaui: nemo qd̓ bonū eſt loquit̉: nullꝰ ēqͥ agat pęnitētiā ſuꝑ peccato ſuo. Et ꝯuerſi: ꝑ FFamē patient̉ vt canes: illā .ſ. famē: de qͣ Matth̓. v. a. Beati qui eſuriūt ⁊ ſitiūt iuſticiā .ſ. vt de ſeipſis faciāt deo iuſticiā/ ſatiſfaciendo de pctīs q̨̄ fecerūt. Vel Famē audiēdi verbū dei: deqͣ Amos. viij. d. Mittā famē in t̓ra: nō famē panis neqꝫ ſitimaq̨̄: ſꝫ audiēdi v̓bū dei. s. Et circūibunt ciuitatē. Debetem̄ pęnitēs circūire ciuitatē ꝯſcīę ſuę ad eijciēdū lutū ꝑ cōfeſſionē. Eſa. xxiij. d. Sume citharā: circūi ciuitatē meretrix obliuiōi tradita: bn̄ cane: frequēta cāticū. In cithara ſūt chordęextēſę ī ligno: ⁊ ſignificat pęnitētiā/ vbi caro nr̄a extēdit̉ ī auſteritate ⁊ rigore diſciplinę. Itē ibi tangunt̉ et groſſę ⁊ ſubtiles chordę: Sic de groſſis ⁊ minoribus ſiue de ſubtilioribuspeccatis debemꝰ pęnitere ⁊ ꝯfiteri. Meretrix obliuiōi tradita ē aīa peccatrix: quā deꝰ obliuioni tradidit .i. de ea nō curat.Bn̄ canit/ cū bn̄ cōfitet̉. In cantū ē grauis ſonꝰ ⁊ acutꝰ. Cū ēattribuit mala ſibi: tūc ē grauis ſonꝰ: cū bona deo/ tūc ē acutſonꝰ. Itē/ circūibūt ciuitatē mūdi: ad ꝯtēnēdū. Naū. ij. b.Oīs qͥ viderit te reſiliet a te. Ioſue. vj. b. In ſeptīo circūituclangentibꝰ tubis corruit hiericho. Primo circūitu cogͦſcit̉hiericho .i. mūdꝰ: ꝙ ē īmūdꝰ ꝑ luxuriā. Secūdo ꝙ ē beſtialisꝑ gulā. Tertio ꝙ ē inhūanꝰ ꝑ auariciā. Quarto ꝙ eſt debilisꝑ pigriciā ſiue accidiā. Quīto ꝙ eſt fatuꝰ ꝑ inuidiā. Sexto ꝙē crudelis ꝑ irā. Septimo ꝙ eſt vanꝰ ꝑ ſuꝑbiā. Et tūc caduntmuri hiericho. Itē/ circūibūt ciuitatē .i. eccl̓iā militātē adimitādū. Cantꝭ. iij. a. Surgā ⁊ circūibo ciuitatē ꝑ vicos ⁊ platęas/ quęrā quē diligit aīa mea. Per vicos qͥ ſunt ſtrictiores/intelligunt̉ regulares: ꝑ platęas latiores/ intelligunt̉ nō regu-lares. Et de

p8

Tertia pars

De p̄dicatoribꝰqui cōparant̉canibus

De penitētibꝰ

Pr̄ .58.

aliter

s. 80

y 4