IVIII
g ¶Delictū oris eorū rſermocnem labioꝝ ipſorum: ⁊ comd p̄hēdant̉ ī ſuꝑbia ſua. Et de̓tͦ execratiōe ⁊ mēdacior annūſꝫ ciābunt̉ ī cōſūmatiōe: in ira̓
¶¶ Delictū oris eoꝝ: quo clamauerūt/ crucifige ⁊ occide.Germonē labioꝝ ipſoꝝ: quo dixerūt tm̄ labijs et noncorde: Magiſter ſcimꝰ qꝛ verax es: ⁊ viā dei ī veritate doces:Patth̓. xxij. b. Uel ſic Delictū oris eorū: ſermonē lahioꝝ ipſoꝝ occide .i. inexpletū ⁊ irritū oſtēde. Dixerūt em̄Ioh̓. xj. f. Si dimittimꝰ eū ſic oēs credētin eū: ⁊ forte veniēt romani ⁊ tollēt locū nole/ ſtrū ⁊ gentē. Sed id̓oqꝛ nō dimiſerūt eū: ſꝫocciderūt/ oēs credūtin eū: ⁊ amiſerunt ipſilocū ⁊ gentē. Et ſic eorū vbū fruſtratū eſt. ¶ Et cōprehēdant̉ in ſuꝑbia ſuain bono .i. pōdus ſuꝑbię ſuę et ingēs facinꝰ: det eis intellectūvt intelligāt ſe male ęgiſſe: vidētes ꝙ eoꝝ cōſiliū nō ꝓfuit eiſ:Et ſic cōfuſi pęniteāt. Hiere. ij. e. Quō cōfundit̉ fur qn̄ dep̄hēdit̉: ſic cōfuſi ſūt filij iſrl̓. Huiꝰ aūt cōuerſiōis miniſtri erūtapl̓i. Un̄ ſequit̉: d ¶ Et de execratiōe/ quā chriſtū execrabant̉. e ¶ Et de mēdacio qd̓ cōtra eū dicebant: f ¶ Annūciabunt .i. annūciādo arguent̉ iudęi: g ¶ In ꝯſūmatiōe:id eſt qn̄ cōſūmabunt̉: vel vt cōſument̉ in bono. Quō aūt execrabant̉ iudęi chriſtū ⁊ mētiebant̉ ꝯͣ eū: in multis locis habet̉:ſicut Ioh̓. viij. f. Nōne bn̄ dicimꝰ nos: qꝛ ſamaritanꝰ es ⁊ dęmoniū habes? De annūciatiōe ⁊ redargutiōe apl̓oꝝ ⁊ cōuerſiōe iudęoꝝ / habet̉ Act̉. ij. d. dixit petrꝰ: Ieſū nazarenū virūapprobatū a deo in vobis virtutibꝰ ⁊ ꝓdigijs ⁊ ſignis quę fecit ꝑ illū deꝰ in medio veſtri: hūc definito cōſilio ⁊ p̨̄ſciētia deitraditū ꝑ manꝰ iniquoꝝ affigentes interemiſtis ⁊cͣ. Et poſt ſequit̉ .ſ. His auditis cōpuncti ſūt corde: ⁊ dixer̄t ad petrū ⁊ adreliquos apl̓os: Quid faciemꝰ viri fratres?. Dico in conſūmatiōe: Sed quō fit cōſūmatio iſta ſubiūgit: h ¶ In ira. i.in vindicta dei: nō cōſumptiōis q̨̄ erit in futuro: ſed i CCōſūmatiōis ad correctionē/ q̨̄ eſt ī p̨̄ſenti. Et hęc ira/ miſericordia ē magna. Un̄ Gregꝰ. Magna miſcd̓ia ē in p̨̄ſenti miſcd̓iānō cōſequi. Psͣ. Deꝰ tu ꝓpitius fuiſti eis ⁊ vlciſcēs in oēs adinuētiōes eoꝝ. ij. Machab̓. vj. c. Etenim multo tꝑe nō ſinerepctōribꝰ ex ſētētia agere: ſꝫ ſtatim vltiōes adhibere: magni bn̄ficij ē indiciū. Et ſic poſt hāc irā k ¶ Nō erūt/ tales qͣles an̄fuerunt .ſ. ſuꝑbi ⁊ pctōres. Prouer. xij. a. Verte impios ⁊ nōerūt. ¶ Et ſciēt .ſ. ipſi cōuerſi: m ¶ Quia deꝰ/ chriſtꝰ/ dn̄abit̉ iacob .i. iudęoꝝ. n Et finiū terrę .i. gentiū.X Et depone/ a ¶ Delictu oris eoꝝ/ a me. i. fac vt nō ſuperēt me ꝑ ſuggeſtiōes/ qͥbꝰ ſuggerūt vt te derelinquā. Et b¶ Sermonē labioꝝ ipſoꝝ/ qͦ mihi p̨̄dicāt vt ad pctm̄ me cōuertā/ illū depone vt nō p̨̄ualeat ī me. c ¶ Et cōprehēdāt̉ īſuꝑbia ſua. Tūc cōprehēdunt̉ dęmones ī ſuꝑbia ſua: qn̄ isque tēptāt aſtutias eoꝝ cogͦſcēs cogitat apud ſe: ⁊ eis obijcitꝙ malū ē pctm̄ facere/ cū ipſi dęmones ꝓ pctō ſuꝑbię de cęloceciderint. Ecc̄i. xxiij. a. In vanitate ſua app̄hēdit̉ pctōr .i. diabolꝰ. Nūc aūt nō cōprehēdunt̉ niſi a ſanctis ⁊ ſpūalibꝰ viris:Nā carnales ⁊ pctōres ipſi potiꝰ cōprehēdūt. Sꝫ tandē ī dieiudicij/ tūc oībꝰ apparebit eoꝝ malitia ⁊ fallacia. Un̄ ſeqͥt̉: dEEt de execratiōe ⁊ mēdacio annūciabunt̉ .i. notabiles oībꝰ apparebūt. De exęcratiōe: qꝛ execrabileſ ⁊ horribiles erūt ī ſe. Et de mēdacio/ qͦ alios decęperūt. Qn̄ erit hͦ?ſao mō: ſꝫ g ¶ In cōlumatiōe .i. ī fine mūdi: de qͦ Matth̓.xiij. e. Meſſis ē ꝯſūmatio ſęculi. h ¶ In ira ꝯſūmatiōis .t.in ꝯſumata ⁊ plena ira/ quā a ſe petebat elōgari/ Eſa. lxiiij. d.dices: Ne iraſcaris dn̄e ſatis. Et dicit̉: ira conſūmationis addifferētiā irę purgatiōis: de qͣ Mich̓. vij. b. Irā dn̄i portaboqm̄ peccaui ei. Ira em̄ purgatiōis portari pōt: ſꝫ nō ira cōſūmatiōis. Un̄ in Psͣ. Defecimꝰ in ira tua. Et ī eodē: Quis nouit poteſtatē irę tuę: ⁊ p̨̄ timore tuo irā tuā dinumerare? Et iōbn̄ ſequit̉: R Et nō erūt: qꝛ nō poterūt ſuſtinere: ⁊ tn̄ oportebit ſuſtinere. Erit em̄ ibi defectꝰ ſine defectu: vt dicit Augꝰ.Et ſciēt/ tūc ipſi dęmones/ vl̓ oēs hoīes: m ¶ Quia deonabit̉ iacob .i. luctatoꝝ: qͥ ipſos dęmones hic ſupplātauerūt. n Et finiū terrę .i. eoꝝ qͥbꝰ finit̉ amor terrenoꝝ ꝑ ꝯtē-
ptū tꝑaliū. Tūc em̄ dicet eis dn̄s: Vos qͥ reliqͥſtis oīa ⁊ ſecuti eſtis me: ſedebitis ſuꝑ ſedes ⁊cͣ. ſicut promittit Matth̓. xix.d. Itē illud Lucꝭ. xxij. c. Vos eſtis qͥ ꝑmāſiſtis mecū ī tēptatiōibꝰ meis: ⁊ ego diſpono vob̓ ſic̄ diſpoſuit mihi pater meꝰregnū ⁊cͣ. o ¶ Cōuertent̉. Tertia ꝑs/ vbi affirmat cōuerſionē iudęoꝝ: ⁊ agit gr̄aſꝓ cōuerſiōe vtrorūqꝫſcꝫ gentiū et iudęorū.Determinās aūt tp̄uscōuerſiōis/ dicit: Cōuertēt̉ iudęi/ ad veſperā .i. in fine ſęculi.Eſa. x. e. Si fuerit populꝰ tuꝰ iſrl̓ qͣſi arenaent̉ ex eo. p ¶ EEt famē ꝯuertēdi alios:s ſe r ¶ Ut canes .i. vt gētiles qͦſ pͥustabāt: ſꝫ cōuerſi ſcient ſe eis ęqͣles. Velticanes: ẜm qd̓ ſupͣ expoſitū eſt. s Etcūibūt ciuitatē: ſicut ſupra. Et etiā hͦ exponit/ ſubdēs:Ipſi iudęi diſpergent̉o ¶ Cōuertēt̉ ad veſperā ⁊cͣ. Moralit̓: Suꝑ̄ expoſitū eſtde p̨̄dicatoribꝰ: Un̄ nō oportet repetere. Sed hͦ ſolū notādūeſt ꝙ p̨̄dicatores cōꝑant̉ canibꝰ ml̓tis rationibꝰ. Prima ē: qꝛlambunt vbera: ſic p̨̄dicatores vbera ſpōſi .i. duo teſtamēta.Cantꝭ. j. a. Meliora ſūt vbera tua vino. Eſa. lx. c. MamillaX regū lactaberiso ¶ Cōuertent̉ ⁊cͣ. Pōt etiā exponi de pęnitentibꝰ qͥbuſlibet. Hoīm em̄ quidā ſemꝑ ſunt cū deo/ qͥ nunqͣꝫ auertunt̉ perpeccatū. Et hi nō habent neceſſe cōuerti cū non ſint auerſi.Pauci tn̄ vel nulli modo tales inueniunt̉: Quia ſi dixerimꝰqm̄ pctm̄ nō habemꝰ: noſipſos ſeducimꝰ: ⁊ veritas in nobisnō ē: vt dicit̉ .j. Ioh̓. j. d. Alij auertunt̉ a deo .ſ. oēs pctōres:iuxta illud Eſa. lix. a. Iniqͥtates vr̄ę diuiſerunt int̓ vos ⁊ deūveſtrū. Et hi neceſſe habent cōuerti. Sed quidā cōuertunt̉ iniuuētute: quidā in ſenectute: quidā in ſenio. Et hoc ſignificatū eſt Matth̓. xx. a. vbi dr̄ ꝙ pater familias exijt pͥmo manecōducere oꝑarios in vineam ſuā .i. in puericia: ⁊ in tertia .i. inadoleſcētia: ⁊ in ſexta .i. in iuuētute: ⁊ in nona .i. in virilitate: ⁊ īvndecima .i. in ſenectute. Hic etiaꝫ dicit ꝙ ad veſperā .i. indecrepita ętate. Per hoc gͦ ꝙ dicit: Cōuertent̉/ innuit eosauerſos eſſe: ẜm illud Hiere. viij. b. Quare auerſus ē ppl̓s iſteī hierl̓m auerſiōe ꝯtētioſa? Apprehēder̄t mēdaciū ⁊ noluerūtreuerti: Attēdi ⁊ auſcultaui: nemo qd̓ bonū eſt loquit̉: nullꝰ ēqͥ agat pęnitētiā ſuꝑ peccato ſuo. Et ꝯuerſi: ꝑ FFamē patient̉ vt canes: illā .ſ. famē: de qͣ Matth̓. v. a. Beati qui eſuriūt ⁊ ſitiūt iuſticiā .ſ. vt de ſeipſis faciāt deo iuſticiā/ ſatiſfaciendo de pctīs q̨̄ fecerūt. Vel Famē audiēdi verbū dei: deqͣ Amos. viij. d. Mittā famē in t̓ra: nō famē panis neqꝫ ſitimaq̨̄: ſꝫ audiēdi v̓bū dei. s. Et circūibunt ciuitatē. Debetem̄ pęnitēs circūire ciuitatē ꝯſcīę ſuę ad eijciēdū lutū ꝑ cōfeſſionē. Eſa. xxiij. d. Sume citharā: circūi ciuitatē meretrix obliuiōi tradita: bn̄ cane: frequēta cāticū. In cithara ſūt chordęextēſę ī ligno: ⁊ ſignificat pęnitētiā/ vbi caro nr̄a extēdit̉ ī auſteritate ⁊ rigore diſciplinę. Itē ibi tangunt̉ et groſſę ⁊ ſubtiles chordę: Sic de groſſis ⁊ minoribus ſiue de ſubtilioribuspeccatis debemꝰ pęnitere ⁊ ꝯfiteri. Meretrix obliuiōi tradita ē aīa peccatrix: quā deꝰ obliuioni tradidit .i. de ea nō curat.Bn̄ canit/ cū bn̄ cōfitet̉. In cantū ē grauis ſonꝰ ⁊ acutꝰ. Cū ēattribuit mala ſibi: tūc ē grauis ſonꝰ: cū bona deo/ tūc ē acutſonꝰ. Itē/ circūibūt ciuitatē mūdi: ad ꝯtēnēdū. Naū. ij. b.Oīs qͥ viderit te reſiliet a te. Ioſue. vj. b. In ſeptīo circūituclangentibꝰ tubis corruit hiericho. Primo circūitu cogͦſcit̉hiericho .i. mūdꝰ: ꝙ ē īmūdꝰ ꝑ luxuriā. Secūdo ꝙ ē beſtialisꝑ gulā. Tertio ꝙ ē inhūanꝰ ꝑ auariciā. Quarto ꝙ eſt debilisꝑ pigriciā ſiue accidiā. Quīto ꝙ eſt fatuꝰ ꝑ inuidiā. Sexto ꝙē crudelis ꝑ irā. Septimo ꝙ eſt vanꝰ ꝑ ſuꝑbiā. Et tūc caduntmuri hiericho. Itē/ circūibūt ciuitatē .i. eccl̓iā militātē adimitādū. Cantꝭ. iij. a. Surgā ⁊ circūibo ciuitatē ꝑ vicos ⁊ platęas/ quęrā quē diligit aīa mea. Per vicos qͥ ſunt ſtrictiores/intelligunt̉ regulares: ꝑ platęas latiores/ intelligunt̉ nō regu-lares. Et de
p8
Tertia pars
De p̄dicatoribꝰqui cōparant̉canibus
De penitētibꝰ
Pr̄ .58.
aliter
s. 80
y 4