Pſalmus
charū. Propter hoc improperat eis: quia degenerāt/ dicens:Alienati ſūt peccatores iudęi. A vulua: id eſt a ꝓgenttoribꝰ ſuis: facti ſunt alieni ꝑ morū diſſimilitudinē. Un̄ dicit̉eis Eſa. lj. a. Attendite ad petrā vnde exciſi eſtis ⁊cͣ. Et poſt:Attendite ad abraā patrē veſtrū: et ad ſarā quę peperit vos.a Errauer̄t ab vtēro: neſcientes ſeqͥ vee ſtigia paterna. c LLocuti ſunt falſa: dicētes ſe eſſe filios abraę.Un̄ Ioh̓. viij. e. Si filij abraę eſtis/ operaabraę facite. Sūt aūt plęriqꝫ peccatores: qͥ libēter audiūt ꝟbadoctrinę/ ⁊ reſiliūt a peccatis: Sed iudęi nō ſūt tales: īmo obſtinati ſunt/ ita ꝙ nec verbū dn̄i audire volebāt. Un̄ dicit dn̄sſubdēs: d ¶ Furor illis iudęis/ ẜm ſil̓itudinē ſerpētis:id eſt obſtinatorū ira quorū irreuocabilis eſt. Et cuius ſerpētis: ¶ Sicut aſpidis ſurdę. Et qͣre ſurdę? Quia fEtobturantꝭ aures ſuas. gͦ ¶ Quę ſic obturās aures ſuas:no exaudiet vocē incātatiū ⁊c̄. In hac ſil̓itudine tāgitnaturā aſpidis. Aſpis em̄ ſerpēs eſt: q̨̄ forte vim hꝫ medicaminis: quę vidēs incantatorē/ ne vocē eiꝰ audiat/ alterā aurē affigit terrę alterā ſummitate caudę obturat: Sic iudęi obturauerūt aures ſuas/ ne dn̄s ſapiēter īcantās/ eos incātaret. Obturauerūt inqͣꝫ terra .i. terrenoꝝ amore: qꝛ dn̄s p̨̄dicabat cōtemptū temporaliū: ⁊ ipſi amabant ea: ⁊ cauda q̨̄ tetigit poſteriora: id eſt falſis ꝓphetꝭ/ ſcribis videlicet ⁊ phariſęis/ qui eis cōtraria p̨̄dicabant ⁊ peccata palliabant: et ſic erant cauda turpia tegentes. Eſa. ix. c. Propheta loquens mendaciū/ ipſe eſtcauda.akuer̄t/ ꝑ diſtortā ītētionē/ qͣ ad p̨̄lationē aſpirāt. b ¶ Abvtero .i. anteqͣꝫ exirēt de vtero eccleſię/ vt in capite ponerent̉.Locuti ſunt falſa. Prętendētes enim exterius ſanctictate/ hocipſo dicebāt ſe eſſe ſanctos: ſed cū in occulto peccatūlateret/ mentiebant̉. jͣ. Timoth̓. iiij. a. In hypocriſi loquētiummēdaciū ⁊ cauteriatā habentiū ſuā ꝯſciētiā. Et qn̄qꝫ fiūt talesp̨̄lati/ exigentibꝰ pctīs ſubditorū. Un̄ Iob. xxxiiij. d. Propt̓pctā ppl̓i ꝑmittit dn̄s regnare hypocritā. Uel Alienati avulua .i. a chriſti patientia/ cuiꝰ vicarij ſūt: Errauerūt abvtero .i. a chriſti miſericordia cuiꝰ mīſtri ſūt. Eſa. xlvj. a. Audite domꝰ iacob ⁊ oē reſiduū domꝰ iſrl̓: qͥ portamini a meo vtero/ qͥ geſtamini a mea vulua. Poſſet aliqͥs dicere: Tolerandūeſt/ ꝙ tales p̨̄ficiant̉: quia quādo ſunt facti p̨̄lati/ aduocant bonos cōſiliarios ⁊ acquieſcūt bonoꝝ cōſilio ⁊ correctioni. Nōdicit: Immo: d ¶ Furor illis ẜm ſimilitudinē ſerpētꝭ:q. d. ſi qͥs attemptet eos rep̄hēdere: ipſi īcipiūt furere ⁊ venenū effundere aduerſus eū. Eſa. xiiij. g. De radice colubri egrediet̉ regulus. ij. Regꝭ. xxiij. a. Pręuaricatores qͣſi ſpinę euellent̉ vniuerſi qui non tollunt̉ manibꝰ: ⁊ ſi qͥs tangere eas voluerit/ armabit̉ ferro et ligno lanceato. e ¶ Sicut aſpidisſurdę ⁊ obturantis aures ſuas. Iſtoꝝ aures obturant̉terra .i. ſollicitudine temporaliū: ⁊ cauda .i. ſimulatiōe bonę intentiōis. Dicūt em̄ eis qui eos arguūt: Nō poſſumꝰ noſtra regere ⁊ ſeruare/ niſi ita ⁊ ita faciamus. Itē dicūt: Vos arguitisnos/ ⁊ iudicatis de occultis: nos facimꝰ iſta bona intentione.Uel cauda eſt eoꝝ ſequela .ſ. multitudo aſſiſtentiū adulantiumeis ⁊ laudantiū peccatorē in deſiderijs animę ſuę: Vnde oīnoſurdi ſunt ad correctionem. Eſa. xlij. c. Quis cęcus niſi ſeruusmeus: ⁊ qͥs ſurdus niſi ad quē nūcios meos miſi? Un̄ ſequit̉:g ¶Quę nō exaudiet vocē incantantiū. Vere qui vulteis aliquid ꝑſuadere: oportet ꝙ ad modū incantātis ſe habeat/videlicet vt ſuauiter ⁊ leniter loquat̉ ⁊ cū obſecratiōe: alioquīeffugiūt ſtatim manus illius. Et bene ſeruāt ī ſe ꝓprietatē capitis: gaudentes/ qꝛ ſunt capita populorū. Sap̄. vj. a. Auditereges: p̨̄bete aures vos qui cōtinetis multitudines: ⁊ placetisvob̓ in turbis nationū. Sic em̄ ē de capite: ꝙ in aīali nihil eſtita difficile ad excoriandū ſic̄ caput: ſic ī tota eccleſia nihil itadifficile eſt ad corrigendū ſic̄ p̨̄lati.a uerūt ab vtero: idē ē: vel a matre vl̓ pr̄e habēt materiā ⁊cauſā peccādi. Ml̓ti em̄ filios ⁊ filias ſuas qͦs deberēt erudire
ad bonū: erudiunt ad peccandū. Hiere. vij. d. Filij colliguntligna ⁊ patres ſuccēdūt ignem ⁊ mulieres cōſpergunt adipē.c ¶ Locuti ſunt falſa: quia ſtatim aſſueſcūt mentiri/ iurare⁊ blaſphemare. Psͣ. Iuuenes eoꝝ comedit ignis: ſcꝫ peccatū. Exemplū de iuuene quinqꝫ annorum: de quo narrat beatus Gregoriꝰ: quiadidicerat blaſphemare/ ſuffocatus eſt a diabolo. Et quia quando ſunt parui et iuuenes/ peccare aſſueſcunt: ideo poſtea corrigi non poſſunt. Vnde Hiere. xiij. d. Si mutare poteſtęthiops pellem ſuam: aut pardus varietates ſuas: et vospoteritis bene facere cum didiceritis malum. Prouerb̓. xxij.a. Prouerbium eſt: adoleſcens iuxta viam ſuam etiam cumſenuerit non recedet ab ea. Ideo dicit Ecc̄ꝰ. vij. c. Filij tibiſunt: erudi illos a puericia eorum. Propter hoc ſequit̉: Furor illis ⁊cͣ. Uſqꝫ in finē.F a ¶ Errauerūt ab vtero Ecce pctm̄ gulę. Et bn̄ dicit:errauerūt: quia error eſt facere ventrē ſuū deū. Phil̓. iij. d.Quorū deꝰ venter eſt. c ¶ Et locuti ſūt falſa/ Ecce peccatū mēdacij ſeu linguę. d ¶ Kuror illis ſcd̓m ſimilitudinem ſerꝑentis Ecce ira ⁊ inuidia. Naturale em̄ odium eſtſerpentis ad hominē. Dictū eſt em̄ ei Gen̄. iij. c. Inimicitiasponam inter te ⁊ mulierē: ipſa conteret caput tuum: ⁊ tu inſidiaberis calcaneo eius. Item ſerpens venenū fundit: in quonotat̉ inuidia. Sap̄. ij. d. Inuidia diaboli mors ītrauit in orbem terrarū. e ¶ Sicut aſpidis ſurdę et obturantisaures ſuas/ Ecce obſtinatio ⁊ ſuꝑbia. Aliud ē em̄ eſſe ſurdū naturaliter: aliud eſt obſtruere aures ſpontanee. Per primū ſignificat̉ obſtinatio: Per ſecūdum ſuperbia. Prouerb̓.xxviij. b. Qui obturat aures ſuas ne audiat legē: oratio eiuserit execrabilis. Duo autem obturant aures aſpidis: vt dictūeſt: Sic hominū aures: terra: id eſt amor terrenorum: et cauda: id eſt propoſitū boni finis ⁊ melioris vitę. g ¶ Quę nōexaudiet vocem incantantiū: id eſt prędicatorū. Ecc̄i.xij. c. Quis medebitur incantatori a ſerꝑente percuſſo? hEt venefici: id eſt chriſti: i ¶ Incantantis ſapiēter:vt eos de occultis extrahat ad lucem gratię. Eſa. xj. b. Suꝑforamina aſpidis ⁊ in cauerna reguli: qui ablactatꝰ fuerit manum ſuam mittet. Dicit̉ autem veneficus a veneno faciendo.Uenenū autem duas habet ſignificatiōes. Vno modo idemeſt qd̓ virus. Alio modo idem eſt qd̓ tinctura: ẜm illud: Aſſyrio ſaciata veneno. Chriſtus gͦ dr̄ veneficus: id eſt tinctor: quiveſtes ſuas tinxit proprio ſanguine. Eſa. lxiij. a. Quis eſt iſtequi venit de edom tinctis veſtibus de boſra? Prędicatoresetiaꝫ ⁊ pręlati iſto modo dicunt̉ venefici: quia veſtes domini:id populos/ de quibus fit veſtis domini (Eſa. xlix. e. Omnibus his velut ornamēta veſtierꝭ) tingūt ī baptiſmo. Un̄ baptiſmus interpretat̉ tinctura. Alio aūt modo dr̄ chriſtus etpręlati ⁊ p̨̄dicatores venefici a virus: quia malos intoxicant:ẜm illud. ij. Corꝭ. ij. d. Alijs ſumus odor mortis in mortem.Item dn̄s facit quandoqꝫ de veneno tyriacam: vt de peccatis perpetratis fit hō cautior ⁊ fortior poſt lapſū: ⁊ in amore dei feruentior. Ecc̄i. xxj. a. Fili peccaſti/ ne adijcias iteꝝ.Egris medicinā. Sap̄. xvj. b. Neqꝫ herbaneqꝫ malagma ſanauit eos ⁊cͣ.Cęcis lumē. ij. Pet̓. jͣ. d. Habemꝰ firmiorēꝓpheticū ſermonē ⁊cͣ.Famelicis panē. Deut̓. viij. a. Non in ſolopane viuit homo ⁊cͣ.Furor ē reſpu Sitibūdis vinū. Zach̓. ix. d. Uinū germiere verbū deinans virgines.Infrigidatis ignē. Hiere. xxiij. f. Nūquidnō verba mea ſunt qͣſi ignis?Impugnatis clypeū. Prouer. xxx. a. Clypeus eſt omnibꝰ ſperātibus in ſe.Deſolatis cōſolationē. Ro. xv. a. Quęcūqꝫſcripta ſunt ad noſtrā doctrinā ſcpͥta ſunt.Deus conteret
Allegoricede chriſto
Hg. 37.
Al̓. ra ventrꝰAl̓. Indignatio eis
Al̓. jnc.mēti na ſapien-
Aliter deuerſis p̄ct-
Moraliter.de pręlatis
n Uenenū.ſignificat
Moraliter.de om̄ibus