Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

LVII

ēc ſunManꝰ vr̄ę ꝯcinnat .i.nꝰ ad lr̄aꝫ. Uel manꝰ eoꝝ dicūpͥncipeeſtates eoꝝ: iniqͥtates ꝯcinnabāt ī ꝯcilijs ſuis. Ioh̓. xjllegerūt pōtifices phariſęi ꝯciliū aduerſꝰ ieſū ⁊cͣ. Et quōEcce: g Alienati ſūt pctōres a vulua .i. p̄ſciti ſūt afore pctōres an̄qͣꝫ naſcerēt̉. i. Errauerūt ab vtero .i.ti ſunt erraturi/ cum adhuc eſſent in vtero. Vel ſic poſſentre: Nos iuſti ſumꝰ: qꝛ ſumꝰ filij abraę ſanctoꝝ patriarcharū. Propteriuſto iudicio. q. d. non tm̄ in ore habeatis iuſticiā: ſed inNotandū ē aūt ad recte iudicandū multa ſūt neceſſariacōcurrere debent in iudicibus noſtris.Primo vt qd̓ p̨̄cipiūt/ ipſi faciāt .j. Pet̓. iiij. d.Iuſtū ē vt iudiciū incipiat a domo dn̄i.ſic̄ multi faciūt: de qͥbꝰ Matth̓. xxiij. a. Quialligāt onera gͣuia importabilia imponūtſuꝑ humeros hoīm: digito aūt ſuo nolunt eamouere. Oportet etiā ex charitate faciantiuſticiā. Sap̄. j. a. Diligite iuſticiā.Secūdo vt ordinē iuris p̨̄termittāt. Deut̓.xvij. d. Poſtqͣꝫ ſederit ī ſolio regni ſui / deſcribet ſibi deuteronomiū legis. Et poſt ſequit̉:Ut declinet in partē dexterā vel ſiniſtrā.Tertio vt veritatē cauſę plene inueſtigēt. Un̄Iob. xxix. c. Cām quā neſciebā diligēter inueQuarto vt ꝑſonā accipiāt. Pro/ (ſtigabā.uer. 28. c. Qui cogͦſcit ī iudicio faciē bn̄ fac̄.Quīto vt cedāt fauori vel clamori multoꝝ.Exo. xxiij. a. Ne ſequaris turbā ad faciendūmalū: nec in iudicio plurimoꝝ acqͥeſces ſentētię vt a vero deuies.Sexto vt ꝓpter timorē declinēt a rectitudine iudicij. Ecc̄i. vij. a. Noli q̨̄rere fieri iudexniſi virtute valeas irrūpere iniqͥtates/ ne forte extimeſcas faciē potentis.Septimo vt non plus debito cōpatiant̉. Exo.xxiij. a. Pauꝑis miſereberis in iudicio.Octauo vt munera non accipiāt. Exo. xxiij. a.Ne accipias munera q̨̄ etiā excęcāt prudētesNono vt nll̓as p̄ces ( ſubuertūt v̓ba iuſtoꝝ.duerſę ꝑtis admittāt. Un̄ beatꝰ Bern̄. Cōſilioidū ē: vbi aūt licet facere qd̓ volo: qͥs locꝰ rogādi?nullꝰ. Hęc nouē neceſſaria ſūt ad recte iudicādū: Ergocte iudicate. Sed nōne pr̄ om̄e iudiciū dedit filio? Ioh̓Ita. Sꝫ iudices p̨̄lati ſunt vicarij chriſti: Un̄ neceſſe eſtvt reiudicēt caute/ tāti iuſti iudicꝭ vices gerāt.Paix. b. Uidete qͥd faciatis: Non em̄ homīs exercetisſciūed dei: qd̓cūqꝫ iudicaueritis/ in vos redundabit.Negligētia. Hiere. xlviij. b. Maledictꝰ qui opusdei facit egligenter.Ignorātia. Hiere. ij. b. Tenētes legē neſcier̄t me.Timore pellis vel poſſeſſiōis vel infamię vl̓ parē. Ecc̄i. vij. a. Noli quęrere fieri iudex niſi virtute valeas irrumpere iniquitates.Amore. Act̉. xxiiij. g. Volēs autē fęlix p̨̄ſtare gratiā iudeis: reliquit paulū vinctū.Odio. Act̉. xxiij. a. Tu ſedēs iudi cās me ẜm legē cōtra legē iubes me percuti.Munere. Mich̓. iij. d. Principes eius in muneribus iudicabant.Inuidia. iij. Regꝭ. xxj. c. Facite naboth ſedere int̓Perſonaꝝ accęptiōe. Ecc̄i. xx. c. Eſt (pͥmos ⁊cͣ. cōfuſiōe ꝑdet animā ſuā. Et alibi. Prudentiaꝑſonę ꝑdet: ꝑſonę aūt accęptiōe perdet ſe.Mora. Abacuk. j. b. Non ꝑuenit ad finē iudiciū/idcirco egredit̉ iudiciū ꝑuerſum.ſomnibꝰ dicit̉ Eſa. x. a. qui cōdunt leges iniquas. Et

Etēnim ī corde iniquitātesoꝑamini ī terra: iniu̓ſticiasmanꝰ vr̄ę ꝯcinnāt. Alie̓natiſͦ ſunt pctōres a vulua: erra-

poſſent dicere ad qͥd mones nos? Nōne recte iudicamus? Etrn̄det:. a Etenī in corde iniqͥtates oꝑamini ⁊cͣ.q. d. iniquę ſūt veſtrę cogitatiōes iniuſte oꝑatiōes. Vel ſicIniqͥ iudices eſtꝭ ī deliberādo: īiuſti ī exequēdo. Hoc ē qd̓dic̄: Etenī in corde oꝑamī .i. cogitatꝭ. Cordis em̄ oꝑationihil alid̓ ē qͣꝫ cogitatio vl̓ affectio. c Iniqͥtates .i. iniqͣ iudiciavl̓ pctā. Et d Interra .ſ. cor habētes īterra: Nam ſi in cęloeſſet conuerſatio veſtra: nihil iniquū cogitaret: Nec etiam ſi in inferno eſſet: quia ibi non fit niſiiuſticia. De talibꝰ iudicibꝰ dicit̉ Daniel̓. xiij. d. Venerūt duop̄ſbyteri pleni iniqͣ cogitatiōe aduerſus ſuſannā vt int̓ficerēt. Suſanna q̨̄ bona mulier erat: q̨̄ etiā interp̄tat̉ liliū vel gr̄avel obtinuit gratiā: ſignificat iuſtos innocētes. Aduerſꝰ qͦspraui iudices iniqua cogitāt: Et qd̓ iniq̄ cogitant/ ad effectūꝑducūt: Un̄ dic̄: e Iniuſticias .i. īiuſta munera. f Manus vr̄ę cōcinnāt .i. cōgregant. Psͣ. Oextera eoꝝ repletaē muneribꝰ. Daniel̓. xiij. a. Egreſſa eſt iniqͥtas de babylone: aſenioribꝰ iudicibus videbant̉ regere ppl̓m. Poteſt etiā fieriſermo tm̄ ad p̨̄latos: ſed ad oēs hoīes: qꝛ qͥlibet ſeipſum etfacta ſua debet iudicare ficte: ſed recte.De fide. j. Corꝭ. xiiij .ſ. Cęteri dijudicent.De mūdo j. Corꝭ. vj. a. Sancti de hoc mūdoiudicabunt. De diabolo. j. Corꝭ. vj. a. Angelos iudicabimꝰ.De nobiſipſis. j. Corꝭ. xj. g. Si noſipſoſ dijudiNetiē De deo. Mich̓. vj. c. iſrl̓ iudicabit̉. (caremꝰdicateDe die. Ro. xiiij. a. Aliꝰ iudicat inter diē diē.De lite. Prouerb̓. xxvj. b. Iudiciū determinatcauſas.De tꝑe. Hiere. viij. c. Turtur hirundo ⁊cͣ.ODe morte. Ecc̄i. xlj. a. O mors bonū eſt iudiciūDe mortuo. Ecc̄i. xxxviij. c. Memor (tuū.eſto iudicij mei: ſic em̄ erit tuū. Mihi heri tibi hodie. Deoībꝰ iſtis dic̄: Recte iudicate filij hoīm. Sꝫ ml̓ti recteiudicāt: ſꝫ ī corde iniqͥtates oꝑant̉. In corde em̄ hoīs ē cōflictus: qͣſi cōſiſtoriū inter caſtitatē luxuriā ſobrietatē crapulā/ pauꝑtatē ambitionē/ laborē ociū: ſic de alijs. Sedſępe dat̉ iniqͣ ſentētia vitio ꝯͣ virtutē .ſ. qn̄ virtus expellit̉vitiū eligit̉. Ezech̓. xxj .ſ. Iniquitatē/ iniquitatē/ iniqͥtatē po eam. Mich̓. ij. a. qui cogitatis inutile oꝑamini malūin cubilibus veſtris: in luce matutina faciūt illud qm̄ contradeū eſt manus eoꝝ. Hoc ē qd̓ hic ſequit̉: Iniuſticias manus vr̄ę cōcinnāt .i. cōgregant. g Alienati ſunt. Deplatis pͥmo pōt legi. Quia poſſet aliqͥs dicere: qͣre p̨̄dicta dicunt̉ de p̨̄latis noſtris? Ipſi ita ſancti homīes videbāt̉ an̄qͣꝫꝓmouerēt̉. Et reſpōdet ad hoc: Alienati ſunt a vulua:q. d. hypocritę erāt: cum eſſent in vulua .i. in matrice eccleſię qͣſi infantes: etiaꝫ tunc alieni erāt a deo: licꝫ hypocriſimoſtēderent ſe eſſe familiares deo: vt poſſent ꝓdire ad lucemnaſci ad p̨̄lationē/ quaſi aſſumpti de latere dei. De quibꝰ tn̄dicit per Oſee. viij. a. Ipſi regnauerūt non ex me: pͥncipesextiterunt cognoui/ per approbationem. Alienati ſuntergo pctm̄. h A vulua .i. an̄qꝫ fierent pręlati. i ErraX uerunt diſtortāCōmuniter aūt de oībꝰ poteſt dici: g Alienati ſunt peccatores a vulua ⁊cͣ .i. ab īfātia cępert peccare. iErraωk uerūt ab vtero.Poſſūt etiā hic diſtingui notari diuerſa peccata. Peccatūluxurię: ibi: g Alienati ſunt pctōres a vulua .i. alienia deo facti ſūt ꝓpter peccatū vuluę. Ecc̄i. xix. a. Uinū ml̓ieres apoſtatare faciūt ſapiētes. Vel Alięnati ſūt .i. inſaniūtex libidine ꝯͣ naturā: q̨̄ alienat a vulua: et errare facit ab vtero. Iſtud em̄ peccatū oībꝰ alijs vſum rōnis aufert. Ezech̓.xxiij. a. Fornicata eſt oolla inſaniuit in amatores ſuos. Etpoſt: Tradidi eam in manꝰ amatorū ſuorū ſuꝑ quorum inſanuit libidine. Oſee. iiij. c. Vinum et mulieres auferunt cor.8 Errauerūt ab vtero

Al̓. FiniqͥtatesAl̓. cōnectūt

liter Ade pralatis ot

Psͣ .25.

Psͣ .25.Moraliterde omnibus

Ad recte iudicandū ſūt/neceſſariaiudicibus

950dicate

De pręlatis

liciūviolatur

Hozaliterde omnibus

Hozaliterde omnibusAliter de di-

Aliter de diuerſis pctīs

His omnibꝰ