LVI
Guꝑ omnē terrā gloria tua .i. ſuꝑ omnes habitatoresterre. Uell Suꝑ omnē terra .i. ſuꝑ terrā viuentiū/ morientiū mortuoꝝ: De quibꝰ Phil̓. ij. b. Deꝰ exaltauit illū ⁊ deditIſi nomē qd̓ eſt ſuꝑ oē nomē: vt ī nomīe eiꝰ om̄e genaflectat̉:celeſtiū/ terreſtriū ⁊ infernoꝝ. Poſtea iteꝝ redit ad oſtēdendūnequiciā iudęorū ꝑſequētiū. Et ꝑ hāc inorqinationē .ſ. ꝙ pͥmo deᵐª et ſuꝑ o̓mnē terrā gl̓ia tua.eraltatione/ ⁊ poſt de Laqueū parauer̄t pedibusremptatiōe agit: oſten meis: ⁊ incuruauerūt animadit ꝙ nō eſt ordo quę 5 meā. Foderunt ante faciemredus in ꝓphetis. Dicit ergo: bi Laqueūparauerūt .i. nodoſas ⁊ ſubtiles/ ⁊ quaſi inſolubiles obiectiones. cPędibꝰ meis: qͥ ſunt obiurgatiōes ad malos/ ꝓmiſſiōes ad bonos/ miracula ad incredulos/ doctrina ad ignaros: His em̄ qͣſi quibuſdā pedibꝰ intrabat ieſus ad corda eoꝝ.Sed parabant iſtis laqueum: quando mulierē dep̄henſam inadulterio ei adducebant: Ioh̓. viij. a. Et quando quęrebant:Si licet dari cenſum cęſari an non: Matth̓. xxij. b. Et in pluripus alijs locis ei inſidiantes. d ¶ Et incuruauerūt: id eſtincuruare voluerūt: e ¶ Animā mea/ conātes me depͥmeree trahere ad cōſenſum malitię ſuę. f Coderunt ante faciem meā: id eſt me nō ignorāte: g ¶ Foueam/ mortē .ſ. ſicut dicit̉ de peccatore: Donec fodiat̉ peccatori fouea .i. mors.Sap̄. ij. d. Morte turpiſſima cōdēnemꝰ eū. Un̄ Hiere. xviij.d. Nūquid reddet̉ ꝓ bono malū: qꝛ foder̄t foueā animę meę;Fodiētes aūt foueā: non chriſto nocuerūt: ſed ſibi. Un̄ addit:h Et inciderūt in eā. Ecc̄s. x. b. Qui fodit foueā incidetin eam. Vnde Hiere. xviij. d. poſt illud verbū: Foderūt foueā⁊cͣ. Sequit̉: Adduces ſuꝑ eos latronē repente: qꝛ foderunt foueam vt caperent me.X a ſEt ſūper omnem terram gloria tua. Vel ꝑ celos cōtemplatiui: Per cerrā actiui intelligi poſſunt.Ut ſemꝑ q̨̄rat̉. Psͣ. Quęrite faciē eiꝰ ſemꝑ.Ut vehomenter doſideret̉ Nogijor. R. xiij. b.Spes q̨̄ differt̉ affligit animā.Optat eccle Ne quis ęſtimet ſe cōprehendiſſe. Phil̓. iij.ſia chriſtum.c. Sequor autē ſi quo mō cōprehendā ⁊cͣ.exaltariUt fides habeat meritū. Ioh̓. xvj. b. Expedit vobis vt ꝯgo vadā.No dolitio cātomplotiāis impodiāt curā ſubditorū. Vnde Cantꝭ. ij. d. Surge properaamica mea ⁊cͣ. Ibi Glo. Interrumpe cōtemplationē ⁊ laborain acquiſitione aliorum.b ¶ Laqueū parauerūt: non/ dicit qui: quia innomīabilesſunt ⁊ indigni nomīe. Iob̓. xviij. c. Socij eiꝰ qui nō eſt. Ideonō nominat̉ diues: Lucꝭ. xvj. e. ſed lazarus nominat̉. Hi aūtqui parāt laqueū/ ſunt dęmones/ vel mali homīes: de quibusHiere. v. f. Inuenti ſunt in populo meo impu: inſidiantes q̄ſiaucupes: laqueos ponētes ⁊ pedicas ad capiēdos viros. Hicaūt notant̉ tria vitia: de quibꝰ. j. Ioh̓. ij. c. Om̄e qd̓ eſt in mūdo eſt cōcupiſcentia carnis: ⁊ cōcūpiſcentia oculoꝝ ⁊ ſuperbiavltę. Per laqueū/ ſuperbia: per incuruauerti auaricia: per foueam luxuria. De primo ergo dicit: Laqueum parauerunt pedibus meis: ſcꝫ laqueū ſuperbie. Psͣ. abſcōderūtſuperbi laqueū mihi. De ſecūdo .ſ. de auaricia/ dicit: d ¶ EEtincuruauerūt animā meā ad terrena. Eſa. lj. g. Dixerūtanimę meę: incuruare vt tranſeamus. Bern̄. Mentit̉: non eſttranſiturꝰ: ſed grauiter oppreſſurus. Lucꝭ. xiij. d. Hāc aūt filiāabraę quā alligauit ſathanas/ ecce decem̄ ⁊ octo annis ⁊c̄. Ets. b. dixerat: Erat inclinata: nec oīno poterat ſurſū reſpicere.De tertio .ſ. de luxuria/ dicit: f FFoderunt̉ ante faciemlea foueam. Prouerb̓. xxiij. c. Fouea ꝓfunda meretrix.Hanc foueā fodit ⁊ parat diabolꝰ: quādo mulieres adducit innediū vt decipiant hoīes. Et b̓ni ante faciē: quia ꝑ oculoscapiunt̉: ſicut dauid. ij. Regꝭ. xj. a. qui vidit berſabee lauantēſeſ⁊ captus fuit in cōcupiſcentia eiꝰ. Thren̄. iij. f. Oculꝰ meusdendatus eſt animā meā in cunctis filiabus vrbis meę. Hanc
8 mea foueam: et incide̓rūt ineam. Paratū cor meū deusin paratum cor meuꝫ: cantābonetipſalmum dicam domino.
autubomꝰ ʳ Aloria tua. l xlabitatoresterrē. Ueli Suꝑ omnē terrā .i. ſuꝑ terrā viuentiū/ morientiū mortuoꝝ: De quibꝰ Phil̓. ij. b. Deꝰ exaltauit illū ⁊ deditIſi nomē qd̓ eſt ſuꝑ oē nomē: vt ī nomīe eiꝰ om̄e genaflectat̉:celeſtiū/ terreſtriū ⁊ infernoꝝ. Poſtea iteꝝ redit ad oſtēdendūnequiciā iudęorū ꝑſequētiū. Et ꝑ hāc inordinationē .ſ. ꝙ pͥmo deexaltatione/ ⁊ poſt detemptatiōe agit: oſtendit ꝙ nō eſt ordo quęredus in ꝓphetis. Dicit ergo: bi Laqueūparauerūt .i. nodoſas ⁊ ſubtiles/ ⁊ quaſi inſolubiles obiectiones. cPędibꝰ meis: qͥ ſunt obiurgatiōes ad malos/ ꝓmiſſiōes ad bonos/ miracula ad incredulos/ doctrina ad ignaros: His em̄ qͣſi quibuſdā pedibꝰ intrabat ieſus ad corda eoꝝ.Sed parabant iſtis laqueum: quando mulierē dep̄henſam inadulterio ei adducebant: Ioh̓. viij. a. Et quando quęrebant:Si licet dari cenſum cęſari an non: Matth̓. xxij. b. Et in pluripus alijs locis ei inſidiantes. d ¶ Et incuruauerūt: id eſtincuruare voluerūt: e ¶ Animā mea/ conātes me depͥmeree trahere ad cōſenſum malitię ſuę. f Coderunt ante faciem meā: id eſt me nō ignorāte: g GFoueam/ mortē. ſ ſicut dicit̉ de peccꝰt ore: Donec fodiat̉ peccatori fouea .i. mors.Sap̄. ij. d. Morte turpiſſima cōdēnemꝰ eū. Un̄ Hiere. xviij.d. Nūquid reddet̉ ꝓ bono malū: qꝛ foder̄t foueā animę meę;Fodiētes aūt foueā: non chriſto nocuerūt: ſed ſibi. Un̄ addit:h Et inciderūt in eā. Ecc̄s. x. b. Qui fodit foueā incidetin eam. Vnde Hiere. xviij. d. poſt illud verbū: Foderūt foueā⁊cͣ. Sequit̉: Adduces ſuꝑ eos latronē repente: qꝛ foderunt foueam vt caperent me.X a ſEt ſūper omnem terram gloria tua. Vel ꝑ celos cōtemplatiui: Per cerrā actiui intelligi poſſunt.Ut ſemꝑ q̨̄rat̉. Psͣ. Quęrite faciē eiꝰ ſemꝑ.4Vt vęhementer deſideret̉. Prouerb̓. xiij. b.Spes q̨̄ differt̉ affligit animā.Optat eccle Ne quis ęſtimet ſe cōprehendiſſe. Phil̓. iij.ſia chriſtum.c. Sequor autē ſi quo mō cōprehendā ⁊cͣ.exaltariUt fides habeat meritū. Ioh̓. xvj. b. Expedit vobis vt ego vadā.Ne delitię cōtemplatiōis impediāt curā ſubditorū. Vnde Cantꝭ. ij. d. Surge properaamica mea ⁊cͣ. Ibi Glo. Interrumpe cōtemplationē ⁊ laborain acquiſitione aliorum.b ¶ Laqueū parauerūt: non/ dicit qui: quia innomīabilesſunt ⁊ indigni nomīe. Iob̓. xviij. c. Socij eiꝰ qui nō eſt. Ideonō nominat̉ diues: Lucꝭ. xvj. e. ſed lazarus nominat̉. Hi aūtqui parāt laqueū/ ſunt dęmones/ vel mali homīes: de quibusHiere. v. f. Inuenti ſunt in populo meo impu: inſidiantes q̄ſiaucupes: laqueos ponētes ⁊ pedicas ad capiēdos viros. Hicaūt notant̉ tria vitia: de quibꝰ. j. Ioh̓. ij. c. Om̄e qd̓ eſt in mūdo eſt cōcupiſcentia carnis: ⁊ cōcūpiſcentia oculoꝝ ⁊ ſuperbiavltę. Per laqueū/ ſuperbia: per incuruauerti auaricia: per foueam luxuria. De primo ergo dicit: Laqueum parauerunt pedibus meis: ſcꝫ laqueū ſuperbię. Psͣ. cabſcōderūtſuperbi laqueū mihi. De ſecūdo .ſ. de auaricia/ dicit: d ¶ EEtincuruauerūt animā meā ad terrena. Eſa. lj. g. Dixerūtanimę meę: incuruare vt tranſeamus. Bern̄. Mentit̉: non eſttranſiturꝰ: ſed grauiter oppreſſurus. Lucꝭ. xiij. d. Hāc aūt filiāabraę quā alligauit ſathanas/ ecce decem̄ ⁊ octo annis ⁊c̄. Ets. b. dixerat: Erat inclinata: nec oīno poterat ſurſū reſpicere.De tertio .ſ. de luxuria/ dicit: f FFoderunt̉ ante faciemlea foueam. Prouerb̓. xxiij. c. Fouea ꝓfunda meretrix.Hanc foueā fodit ⁊ parat diabolꝰ: quādo mulieres adducit innediū vt decipiant hoīes. Et b̓ni ante faciē: quia ꝑ oculoscapiunt̉: ſicut dauid. ij. Regꝭ. xj. a. qui vidit berſabee lauantēſeſ⁊ captus fuit in cōcupiſcentia eiꝰ. Thren̄. iij. f. Oculꝰ meusdendatus eſt animā meā in cunctis filiabus vrbis meę. Hanc
etiā foueā fodiūt vetulę cōſiliatrices ſtupri/ ⁊ oēs ꝯſentiētes.h ¶ Et inciderunt in eam: quia in culpa ſocij ſunt cū eis/quos peccare faciūt/ vel quibus conſentiūt. Roma. j. d. Quitalia agūt digni ſunt morte nō ſolum qui ea faciūt: ſed etiamqui cōſentiunt facientibus. Totū quicquid videmus in mundo eſt laqueus vel fouea animarum. Eſaięxxiiij. c. Formido etfonea ⁊ laqueus ſuperte qͥ habitator es terrę. Sap̄. xiiij. b. Creaturę dei ī odium factęſunt/ ⁊ in temptationēanimę hominū ⁊ in muſcipulā pedibus inſipientiū. Nota ꝙdiabolus quibuſdā fodit a tergo foueā: Et illi ſi ꝓcedant: nonhabent periculū: ſed ſi retrocedunt: vt apoſtatę vel tepeſcentes. Prouerb̓. iiij. c. Via impiorū tenebroſa: neſciūt vbi corruant. Hiere. iij. a. Uide vbi nūc ꝓſtrata ſis. Sic cecidit helij. Regꝭ. iiij. c. Eſa. xxviij. d. Uadāt ⁊ cadant retrorſum ⁊ conterant̉ ⁊ illaqueent̉. i ¶ Paratum cor meum ⁊cͣ. Tertia pars: in qua laudes ꝓmittit poſt liberationē ſuam. Et dicit chriſtus: Paratum cor meū. q. d. illi mihi foueam foderunt: ſed nō mihi nocuerūt: quia patiens fui. Hoc eſt quoddicit: k OO deus/ pater: Paratum cor meum eſt adſuſtinēdū. Et bn̄ dicit: cor: quia ſpiritus quidē ꝓmptus eſtcaro aūt infirma: Matth̓ .xxvj. d. l ¶ Paratū cor meū:Hoc bis dicit: ideo: qꝛ ad opprobria ⁊ flagella paratā habuitvoluntatē: Et hęc illi illata fuerūt: ẜm qd̓ dicunt mali/ Sap̄.ij. d. Contumelia et tormento interrogemus eum. Sed quiapatientia non debet eſſe triſtis vel amara: ſed debet eſſe cumlęticia: addit: m ¶ Cantabo/ gratias agendo. Item cumbono opere: Vnde adiungit. n ¶ Et pſalmū dicam. Inhoc innuit ꝙ opera ſua laudem dei reſonabant. Vel ſic: Bisdicit: Paratū: quia chriſtus habuit cor paratū ad patiendum et ad laudandum: Et ideo ſequuntur duo verba: Cantabo quo ad laudem: Et pſalmum dicam quo ad paſſionem. Per patientiam autem data eſt chriſto glorioſa reſurrectio: de qua ſubiungit apoſtrophando ad carnem ſuam:Exurge gloria¶ Moraliter/ debet dicere quilibet: i ¶ Paratum cormeū deꝰ: Et bis dicere debet: Paratū cor meū. q. d.paratū eſt ad pręcępta: paratum eſt ⁊ ad conſilia. Vel ẜm ꝙin vulgari ſonat: paratū .ſ. parare bis dicit: qꝛ dupliciter dicit̉ qͥd parari: videlicet/ qn̄ aliqua immūdicia vel aliqͥd inhoneſtum amouet̉ ab eo: ſicut pomū parat̉. Itē quādo aliquidpulchrū ⁊ honeſtū ei apponit̉: ſicut templū parat̉ quādo cortinę ⁊ panni ſerici tendunt̉ in eo ad ornatū. His duobus modis debet cor noſtrū parari: videlicet vt omnē immūdam etnoxiam cogitationem amoueamus: et vt ornamenta virtutū⁊ bonorū operū quātū in nobis eſt admoueamus ⁊ ſuperponamus cordibus noſtris: Et ſic poterimus dicere: Paratūcor meū deꝰ: id eſt ab om̄i immūdicia purgatū. l¶ Paratū cor meū: id eſt omni virtute ⁊ bono opere ornatū. Etin tali corde eſt gaudiū in ſpūſancto ⁊ melodia: Vnde addit:m ¶ Cātabo ⁊ pſalmū dicā. Eph̓. v. d. tangunt̉ hęc tria:Nonte inebriari vino in quo ē luxuria/ Ecce paratio ꝑ remotionē īmundicię: ſed implemī ſpirituſancto/ Ecce paratio peradmotionē ornatꝰ. Et poſtea addit de gaudio/ dicens ſtatim:Cantantes ⁊ pſallentes in cordibus veſtris dn̄o: non tm̄ ore:ſicut Eſa. xxix. d. Populus hic labijs me honorat: cor auteꝫeorum longe eſt a me. Item nota ꝙ hic tangunt̉ tres partespęnitentię. Paratum cor meū/ Ecce contritio. Et dicitbis/ Paratū: vt ſit contritio pro malis cōmiſſis/ et pro bonis omiſſis. Hiere. xvij. c. Duplici cōtritiōe ꝯtere eos. Cantabo/ Ecce confeſſio. Eſa. xxiij. d. Bene cane: frequēta canticū: Hoc de confeſſione exponit̉. Et pſalmū dicā Ecceſatiſfactio in opere: qꝛ ad litterā pſalmi iniungunt̉ pro ſatiſfactione. Poſt pęnitentiā autem ſequitur teſtimoniū conſcientię: quia ex ea naſcitur: Unde ſequitur in voce pęnitentis:k Exurge gloria
A
Al̓. ripſi
aci-
Al̓. ypſallā
Allegorice
P.93.
iliter.
Pō. 16. .
Optat eccleſia ⁊riſtum.exaltari
Moraliter
uNā 135.
Tres ꝑtes peuitētie hic tanguntur