Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Oſalyong

a dēdit ī opprobriū ꝯculcātesy me. Miſit deꝰ miſericordiā8 ſuā ve̓ritatē ſuā: ēripuitf aīam meā de medio catuloꝝ

pleonū: dormiui ꝯiuioatꝰ. Filij hoīm dētēs eoꝝ arma ſaIgittę: ligua eoꝝ gladiꝰ acutus. Exaltare ſuꝑ cęlos deꝰ:

Pſalmiea Dedit in opprobriū cōculcantes me: id eſt iudęosquos vniuerſū mundū venditos diſperdidit/ vt ipſi cōculcarent̉. Eſa. x. b. Mandabo illi .ſ. principi romano: vt auferatſpolia diuidat prędam: ponat illum .ſ. populū iudęorum inconculcationē quaſi lutum platęarum.X a Dedit in opprobrium conculcantes me .ſ. dęmones. Oſee. xiij. d. Eromors tua o mors. Iudith. xiiij. d. Una mulier hebręa fecit ꝯfuſionē in domo regis nabuchodonoſor: Ecce em̄ holofernes iacet ī terra: caput eius eſt ī illo. Mulier hebręa eſt beata virgo: nabuchodonoſor holofernes diabolū ſignificant: Cui beata virgo fecit ꝯfuſionem: quādo per p̨̄rogatiuam humilitatis meruit vt filius deicarnem ſumeret de ipſa. Poſſet hoc eſſe thema in feſto ſanctiPetri ad vincula: Miſit de cęlo liberauit me: ẜm illud Act̉.xij. b. Nūc ſcio ꝟe qꝛ miſit dominꝰ angelū ſuū eripuit me demanu herodis ⁊cͣ. Dedit in opprobriū cōculcātes me:ẜm qd̓ ibi ſequit̉ / herodes inquiſitiōe facta fecit interfici cuſtodes. Et tūc adimpletū eſt illud Prouer. xj. b. Iuſtꝰ de anguſtia liberatus eſt: et tradet̉ impius pro eo.b Miſit deꝰ ⁊cͣ. Secūda pars vbi oſtēdit aꝑte qͥd miſeritloquēs ī ꝑſona mēbroꝝ. Sꝫ pͥus ī ꝑſona capitꝭ ꝓſeqͣmur totāiſtā partē ſic̄ primā fuimꝰ ꝓſecuti. Sup̄ dixit chriſtꝰ miſitei de cęlo/ deus pater auxiliū. Illud autē auxiliū ꝓceſſit demiſericordia et veritate dei patris. De miſericordia reſpectup̨̄ſentis miſerię/ ī qua erat filius ẜm qd̓ homo. De veritate reſpectu ꝓmiſſorum: Propter hoc dicit: Miſit deus/ pater. Miſericordiam ſuam/ liberantem me: de miſeria p̨̄ſentis ſęculi. d Et veritate ſuam/ ſoluentē ꝓmiſſa. Eteriꝑuit anima mea: licꝫ corpus exponeret. Iob. ix. c. Terra tradita eſt in manꝰ imꝑij. Matth̓. x. d. Animā autē poſſūt occidere. f De medio catulorū leonū .i. iudęorū:dicunt̉ catuli leonū ꝓpter ferocitatē cordiū rugitū oris: quocōtra dn̄m clamabāt. Psͣ. Catuli leonū rugientes vt rapiant.Hiere. xij. b. Facta eſt mihi hęreditas mea quaſi leo in ſilua.Dico eripuit animā/ corpus expoſuit: tamē ad longumtempꝰ: qꝛ cito etiā corpus ſuſcitauit. Vnde addit: g Dormiui/ in morte/ defacili excitandus. Hiere. xxxj. e. Quaſi deſomno excitatꝰ ſum/ vidi: ſomnꝰ meus dulcis mihi. h.turbatꝰ .i. tribulatus corꝑis paſſiōe. Uel ſic Dormiui coturbatus .i. quietus fui patiens in paſſiōe. Cōturbatꝰ .ſ. ratione: ſicut imponebat̉ ei: Iob. iiij. b. Tetigit te cōturbatus es: vbi eſt timor tuus: fortitudo patiētia tua ꝑfectioviarū tuarū? Poſtea oſtendit quō quos fuit cōturbatus.dicens: i Filij hominū ⁊cͣ. Hoc ponit̉ vt locum habeatſequēs relatio: ſicut ibi: Hieruſalē quę ędificat̉ vt ciuitas. Filij hominū .i. iudęi. Hi ſunt quos prius vocauit catulos leo. k Dentes eorū/ ſunt Arma quibꝰ me impugnabant/ ineuntes cōſilia cōtra me. m Et ſagittęˢ quibꝰ mecrucifixū ſagittabūt/ dicēteſ Matth. xxvij. e. Eah deſtruistēplū dei in triduo illud reędificas: ſalua temetipſū. n Etlingua eoꝝ gladius acutus: qn̄ illū cędebāt falſa teſtimonia. Prouer. xxv. c. Iaculū gladiꝰ ſagitta acuta: loqͥt̉cōtra ꝓximū ſuum falſum teſtimoniū. autem ſic facerent/habet̉ Matth̓. xxvj .ſ. Principes ſacerdotū om̄e conciliumquęrebāt falſum teſtimoniū contra dominū. Item tūc fuit lingua eorū gladius acutus accelerans mortē: quādo clamabāt:Crucifige crucifige. Illi ita mihi faciūt: Sed tu o deus pater: o Exaltare: id ē fac me exurgere: vt manifeſteris eſſe Suꝑ cęlos .i. angelos. Et meā reſurrectionē diuulget̉:Suꝑ omnēX In ꝑſona autē viri iuſti ſic exponit̉: b Miſit deusmiſericordiā ſuā. Hic determīat qd̓ in p̨̄cedēti verſu indeterminate dixerat/ dicens quid miſit deus de cęlo .ſ. miſericordiā ſuam .i. chriſtū: eſt miſericordia veritas. Psͣ. Uniuerſę vię dn̄i miſericordia veritas. Miſericordia ad pͥmū

aduētū: veritas quo ad ſecūdum. Primo miſit miſericordiā.vt liberaret a culpa. Secūdo mittet ꝟitatē: vt liberet a pena.Tūc em̄ abſterget deꝰ oēm lachrymā ab oculis ſāctoꝝ ⁊cͣ. vthabet̉ Apoct. vij. d. e Et eripuit aīaꝫ meā de mediocatuloꝝ leonū .i. dęmonū. j. Pet̓. v. b. Aduerſarius veſterdiabolꝰ tanqͣꝫ leo rugiS 473 8i9P.ens circūit q̨̄rens quēdeuoret. Et bene dic̄:lij hoīm dētēs ede medio: eo cirgittę:cūierunt et circūdant.tus. ExaltaIob .xix. b. Obſederūt ī gyro tabernaculum meū. Uel leonesdęmones ſunt: catuli leonū/ ſūt detractores: qui ſanguīe gaudent .i. peccatis alioꝝ: morſibꝰ ludunt .i. detractionibꝰ: oshabēt fetidū vt leones: qꝛ loquūt̉ niſi de fetore peccatisalioꝝ. Iohel̓. j. b. Dentes eiꝰ vt dentes leonis: molares eiꝰvt catuli leonū. Dormiui .i. quieui in chriſto. h Conturbatus/ in mundo. Ioh̓. xvj. g. In me pacē habeatis: inmūdo p̄ſſurā habebitis: De ꝯturbatione et preſſura/ ſubiūgit: Filij hominū dētes eoꝝ arma ſagittę. Filijhoīm ſūt patrū imitatores pctōres. Hoīes em̄ dicunt̉ peccatores: ſicut dicit̉. .. Corꝭ. iij. a. Cum ſint inter vos celuscōtentio ⁊cͣ. nonne homines eſtis? id eſt peccatores. Et inNumeris. xxxij. c. Ecce vos ſurrexiſtis pro patribus veſtris incremēta alūni hominū peccatorū. Horū/ dentes:id eſt verba detractoria/ quibus corrodūt alios: ſūt armaſagittę. Per arma impugnant̉ ꝓpe ſtantes. Unde vbi habemus arma: alia lr̄a habet/ lancea. Per ſagittas īpugnant̉longe ſtantes: Et ipſi detrahūt tam ꝓpinquis qͣꝫ remotis/domeſticis qͣꝫ extraneis. Iob. xlj. a. Per gyrum dentiū eiusformido. q. d. oēs quidē poſſunt timere a detractiōe eius: qꝛnulli parcit. Nec tm̄ vulnerant: ſed et occidunt. Vnde addit:n Et lingua eorū gladius acutus. Vnde petit alibi īPsͣ. Dn̄e libera anima meā a labijs iniquis a lingua doloſa. Uel hoc dicit̉ ad malū eorum. q. d. plus ſibi nocēt qͣꝫ alijs:quia cum alios vulnerant et ſagittant: ſeipſos gladio peccatioccidunt. Et hoc eſt: lingua eorum gladius acutus/ſibijpſis ſupple qͦs hoc ſpiritualit̓ interficiūt. Ecc̄i. xxviij. c.Multi ceciderūt in ore gladij: ſed non ſic quaſi qui interierūtper linguā ſuam.Inanis ſpei. Prouer xxv. c. Dens putridꝰ peslaſſus: ſperat ſuꝑ infideli ⁊cͣ.Apertę rapacitatis. Iohel̓. j. b. Dentes eiꝰ vt deutes leonis: et molares eiꝰ vt catuli leonis.Occultę detractiōis. Micheę. iij. b. Hęc dic̄ dn̄sſuꝑ ꝓphetas qui ſeducūt populū meū: qui mordent dentibus ſuis ⁊cͣ.Apertę impugnatiōis: vt hic.Uenenoſę ꝑemptorię p̨̄dicatiōis. Prouer. xxx.b. Generatio quę dentibꝰ gladios habet.O Salubris p̨̄dicatiōis. Cantꝭ. vj. b. Dentes tui ſic̄greges ouiū ⁊cͣ.o Exaltare ſuꝑ cęlos deꝰ. q. d. qꝛ inter tot mala p̄ſſuscōmotus in te dormiui refrigeriū inueni: laudare te debeo.Et ꝓpt̓ hoc dico: Exaltare .i. exalteris O deus pater: vl̓o tu chriſte. Et nota exaltat̉ deus pater tripliciter. Primo famā. Eſa. ij. c. Exaltabit̉ dn̄s ſolus in die illa. Secūdo perintelligentiā. Psͣ. Accedet ad cor altū exaltabit̉ deus. kTertio potētię manifeſtationē: Psͣ. Exaltare dn̄e in virtute tua. Itē exaltat̉ chriſtꝰ multiplicit̓ .ſ. in paſſiōe. Ioh̓. xij. e.Ego ſi exaltatꝰ fuero a t̓ra oīa trahā ad meipſū. Et Ioh̓. iij.b. Sic̄ exaltauit moyſes ſerpentē in deſerto: ita exaltari oportet filiū hoīs. Itē in reſurrectiōe. Phil̓. ij. b. Propter qd̓deus exaltauit illū. Ecc̄i .xj. a. Sapiētia hūiliati exaltabit caput eius. Itē in aſcēſione. Psͣ. Eleuata eſt magnificētia tuaſuꝑ cęlos. Itē in ꝯuerſiōe gentiū. Psͣ. Exaltabor ī gentibꝰexaltabor ī terra. Tādē exaltabit̉ ī iudicio. Eſa. lij. d. Exaltabit̉ eleuabit̉ ſb̓limis erit valde. Et qꝛ hmōi exaltatio notaerit bonis: etiā malis/ dic̄: ſuꝑ cęlos. Et poſtea ſubiugit:

ꝗlegorice 30

Moraliter

De pe. diſ. j.periculoſe.noli

Al̓. τde celoAl̓. reruit

Allegorice

Psͣ .115.

Psͣ .103.

Denteg-

. 12.i.

Ps. .55lRc.ijj.8tot̄ mult

Icaē̓limarPs. 55res. xig.Vrat̉ mult

Ioh̓ 19. a.

Moraliterde viro iuſto

Psͣ .1.Psͣ .45.

Psͣ .24.