I.V
ſꝫ ro. Tota die v̓ba mea rexecrabant̉: adu̓erſum mefom̄sē cogitatiōes eoꝝ ī malū. Inſꝫ habitabūt ⁊ abſcōdent: ipſihͨ calcaneū meū obſeruabunt.
Sicut ſuſtinuer̄t aīam meāin ꝓ nihilo ſaluos facies illos:Z ī ira ppl̓os ꝯfringes. Deꝰ vip tā meā ānūciaui tibirpoſuiſtilachrymas meas in ꝯſpectu
faciat mihi caro. ¶ Tota die ⁊cͣ. Secūda ꝑs vbi on̄ditmala q̄ patit̉. q. d. dico ꝙ nō timebo qͥd faciat mihi caro/ vel carnales homīes. Et poſſet qͥs q̨̄rere: quid mali faciūtribi? Reſpōdet: Tota dię ⁊cͣ. q. d. plura mala. Quorū pͥmūſt: qꝛ cōtemnūt verba eiꝰ volētes eū capere ī ſermone .i. eccleſiam. Vnde dicit: Tota die: id eſt aſſidue.b ¶ Uerba mea: licꝫſint in deo laudabilia:ipſi c¶ Execrabāt̉:ia vt habet̉ Ecc̄i j.c. Execratio peccatoribus ſapiētia. Execrabant̉ .i. cōtemnehant: ⁊ execrabilia oſtendere ea/ male interp̄tando/ ⁊ morſibuspetractionis obfuſcādo nitebant̉: qꝛ nihil adeo bene dictū eſtqd̓ nō poſſit deprauari. Secūdū eſt: qꝛ malū machinant̉ ꝯtraeam. Vnde addit: d. ¶ Aduerſum me omnes cogitationes eoꝝ erant/ e ¶ In malū. Matth̓. ix. a. Vt qͥd cogitatis mala in cordibꝰ veſtris? Hiere. iiij. d. Vſqꝫ quo morabūt̉in te cogitatiōes noxię? Et. xviij. c. eiuſdē. Venite cogitemuscōtra hieremiā cogitatiōes: venite ⁊ ꝑcutiamus eum lingua.Hic tangit duo p̨̄dicta mala .ſ. detractionē ⁊ machinationem.Hęretici etiam/ tota die verba/ eccleſię .i. miſſas ⁊ horas/ ⁊oīa verba ſacramētalia execrant̉/ ⁊ derident. Sed dicit̉ Ecc̄i.xv. c. Omne execramentū erroris odit dn̄s. Aduerſum meomnes cogitatiōes eorū in malū. Hiere. xviij. d. Tiſcis omne conſiliū eorum aduerſum me in mortē. Iob. vj. d.Quare detraxiſtis ſermonibꝰ veritatis: ad increpandū tm̄ eloquia cōcinnatis. Psͣ. Et de execratione ⁊ mendacio annūciabunt̉ .i. excōmunicabunt̉/ in ira ꝯſūmationis/ ⁊ nō erunt. Ideodicit Ecc̄ꝰ. xvij. c. Nimis odito execrationem. Tertiū eſt dolus. Vnde ſequit̉: f ¶ Inhabitabūr/ mecū: g t abſcōdent malū qd̓ cogitant: vt .ſ. efficaciꝰ poſſint cōſūmare/ Eccedolus. Ezech. ij. c. Cū ſcorpionibus habitas. Hieroꝰ. Nullapeſtis efficacior ad nocendū qͣꝫ familiaris inimicꝰ. Quartū malū eſt: qꝛ inſidias tendūt. Un̄ adiūgit: h ¶ Ipſi calcaneūmeū obſeruabūt .i. pedē meū ad lapſū ꝑſpiciētes ſi caderēvel in aliqͦ deuiarē/ vt mihi inſultare poſſēt. Un̄ Augꝰ cōquerit̉/ dicens: Verboꝝ aucupes/ ſyllabaꝝ dinumeratores/ nodoſas calūnias mihi ꝓponētes: vt me capere poſſent in verbonodū in ſcirpo/ fiſſurā in plano angulū in circulo quęrētes. Etdicit/ nō pedē: ſꝫ calcaneū: vt notet eorū ꝑſeuerantiā in malo: qꝛ vſqꝫ ī finē oꝑis vel vitę iuſtoꝝ nō ceſſāt eis īſidiari. Velſic Inhabitabūt/ vitia intꝰ ī corde: q̨̄ ꝑ confeſſionē nō euomunt̉. Eſa. xxvj. d. Iuſticiā nō fecimꝰ in terra: ideo nō ceciderūt habitatores terrę. Et abſcōdent. Iob. xv. c. Sapiētescōfitent̉ ⁊ nō abſcōdunt. Ipſi .i. dęmones: calcaneū meūobſeruabūt .i. in finē vitę. Gen̄. iij. c. Tu inſidiaberis calcaneo eiꝰ. Psͣ. Iniqͥtaſ calcanei mei circūdabit me. Alia lr̄a hꝫ:Cōgregabant̉ abſcōdite/ plātas meas obſeruabāt.expectates aīaꝫ meā. Vel ſic/ Inhabitabūt: id eſt int̓mecū habitabūt/ hęretici cū catholicis/ dicit eccleſia. Et abſcondēt/ imperitis decęptiōes ſuas. Ipſi/ hęretici: calcaneū meū .i. extremos ⁊ infirmos obſeruabūt ad decipiēdū. Tales em̄ decipiūt hęretici. Deut̓. xxv. d. Memēto q̨̄ fecerit tibi amalech ī via qn̄ egrediebarꝭ de ęgypto: quō occurrerit tibi ⁊ extremos agminis tui qui laſſi reſidebāt occiderit.¶ Sicut ſuſtinuerūt ⁊cͣ. Enumeratis malis q̨̄ bonis inferūt mali/ ſubiūgit cauſā qͣre inferūt .ſ. inuidiā. Un̄ dic̄: Sicutſuſtinuerūt. q. d. eccleſia: hęc mihi fecerūt. Sic̄. i. qꝛ. ſuſtinuert/ vt onus: k¶ AAnima meā .i. vitā: īuidētes ⁊ dolētesꝙ nō poſſunt me extinguere. Graue em̄ pondꝰ videt̉ impio ſocietas iuſti: ẜm illud Ecc̄i. xiij. a. Pondus ſuꝑ ſe tollit qͥ honeſtiori ſe cōmunicat. Un̄ Sap̄. ij. c. dicūt impij d̓ chriſto: Grauis eſt nobis etiā ad videndū. Vel Suſtinuerūt .i. expectauerūt ad ꝑdendū: ẜm illud Psͣ. De expectauerūt pctōres viederet me. Poſtea eccl̓ia reddit bonū ꝓ malo: et orat ꝑ eis dces: ¶ Pro nihilo .i. gratꝭ .i. ſine merito eoꝝ: m Saluosſacles illos .i. malos qͥ pęnituer̄t. Eſa. lij. a. Gratꝭ vęnūdati
eſtiſ ⁊ ſine argēto redimemī. Hęc aūt gr̄a fiet ſalua iuſticia: qꝛqͥ pęnitētiā nō ęgerint nō ſaluabunt̉. Vn̄ ſubdit: n ¶ In irappl̓os .i. malos īpęnitētes: cōfringes. Vel in alio ſenſu vtlegat̉ int̓rogatiue: Pro nihilo ſaluos facies illos? q. d.nō: Sꝫ ī ira ppl̓oſ ꝯfringēs. Psͣ. Tāqͣꝫ vas figuli ꝯfrīgeſeos. Uel ẜm aliā lr̄aꝫſic punctet̉. Sic̄ ſuſtinuit aīa mea eos/ꝑ patiētiā: ita tu dn̄e:ꝓ nihilo: id eſt gratis: licꝫ nō meruerint:ſaluos facieſ illoſ.Quō? Per flagella.Un̄ ſeqͥt̉: In ira: nōꝯſumptiōis puniendo ęternaliter: ſꝫ ꝯſūmatiōis/ qua filij flagellant̉ ad correctionē: Populos cōfringes .i. corrip̄ies.Uel In ira. .i. in p̨̄oſtenſione irę tuę futurę. Hiere. xxxj. d.Poſtqͣꝫ oſtēdiſti mihi/ percuſſi femur meū: cōfuſus ſum ⁊ erubui: quoniā ſuſtinui opprobriū adoleſcētię meę. Ita facies illis: Et ego ad eruditionē eorū ⁊ vtilitatē meam ⁊ gloriā tuā:o O deus vitam meā annūciaui tibi: bonam ⁊ malam. Vitam bonā tibi aſcribendo ⁊ gratias agendo: malamautē in qua fui cōfitendo. Sed poteſt quęri: ad quid nunciat̉deo qui oīa ſcit? Vnde Ioh̓. xxj. e. Dn̄e tu omnia noſti. Solutio. Bona debemꝰ nūciare ad dei laudē ⁊ ꝓximi ędificationem: Mala aūt ꝓpter plures cauſas. Primo ad dei gloriā.Ioſue. vij. c. Da gloriā dn̄o deo iſrael: atqꝫ indica mihi quidfeceris. Secūdo ꝓpter iudiciū ſacerdotis: ad cuiꝰ ꝑtinet officiū iudicare de huiuſmodi. Vnde Leuitꝭ. xiij. frequent̓ dicit̉:ꝙ ad arbitriū ſacerdotis iudicabat̉ homo leproſus vel nō leproſus. Tertio ꝓpter humilitatem. Ecc̄i. iiij. a. Preſbyterohumilia animā tuā. Quarto vt erubeſcat. Hoc em̄ ē magnapars ſatiſfactionis. Ecc̄i. iiij. c. Pro anima tua non cōfundaris dicere verū: Eſt em̄ confuſio adducens peccatū: ⁊ eſt cōfuſio adducens gloriam ⁊ gratiā. Quinto ad cautelā: vt videlicet homo videns ꝙ oportet peccata confiteri: timeat facereqd̓ timet alij reuelare. Ecc̄i. iiij. d. Ne ꝯfundaris cōfiteri peccata tua: ⁊ ne te ſubijcias omni homini ꝓ peccato. Sexto ꝓpter ſuffragia ſacerdotis. Vnde Leuitꝭ. iiij. frequēter dicitur:Orabit pro eo ſacerdos ⁊ dimittet̉ ei. Unde verſus: Gloriaiudiciū vilem rubere timere. Auxiliū cauſam pręſtant vt confiteamur.Naturę. Gen̄. ij. b. Inſpirauit in faciem eius ſpiraculum vitę.Culpę. j. Timoth̓. v. a. Uidua in delitijs viuensmortua eſt.Iratię. Gal̓. ij. d. Viuo iam non ego: viuit in mechriſtus.Gaudij de bonis aliorū. j. Theſſal̓. iij. c. Nūc viuimus ſi vos ſtatis in dn̄o.Glorię. Col̓. iij. a. Vita veſtra abſcōdita eſt cū chriſto in deo ⁊cͣ.Poſt confeſſionē aūt ſequit̉ ſatiſfactio/ quę deum placat. Un̄ſubiungit: p ¶ Poſuiſti lachrymas meas in cōſpectu tuo .i. accęptas habuiſti. In hͦ intelligit̉ ſatiſfactio: Nōem̄ legitur magdalena aliter fatiſfeciſſe/ niſi cum lachrymis.Lucꝭ. vij. f. Lachrymis cępit rigare pedes eius. Et bn̄ dicit:In cōſpectu tuo: qꝛ libēter reſpicit deꝰ lachrymas. Eſa.xxxviij. a. Audiui orationē tuā ⁊ vidi lachrymas tuas. Itemin cōſpectu dn̄i ponunt̉ lachrymę: ſicut vinū vnde bibat. PsͣPotū meū cū fletu miſcebā. Sꝫ qͥd educit iſtas lachrymas?Utiqꝫ cordis cōpunctio: quę cōtritio poteſt dici. Ecc̄i xxij.c. Pungens oculū deducit lachrymas. De virtute autē quāhabent lachrymę apud deum/ dicit Ambroſiꝰ. Oratio lenit:lachryma cogit. Iudith. viij. b. Indulgentiā eiꝰ fuſis lachrymis poſtulemꝰ. Ibi Glo. Lachrymę pondera vocis habēt:quę imperant/ nō ſupplicant. Sed intelligendū eſt de lachrymis quę ſūt ꝓ peccatis: nō de illis quę ſunt ꝓ temporalibus:quę inutiles ſunt vel nociuę. Unde Gen̄. xxvj. d. dicunt paſtores gerare .i. dęmōes: Noſtra ē aquā. Lachrymę etiā quę
Psͣ .2.
ent
Al̓. rexpectauitanima meaAl̓. ⁊deducēsAl̓. ⁊poſui
Ps .58.
Aliter
Nota 7eſt vita
Psͣ 48.
iter
Psͣ .101.
bā. 118.
x 3