Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmu-

a tuo. Sicut ī ꝓmiſſiōe tua:y tu̓nc conuertent̉ inimici meire̓trorſū. In quacūqꝫ die inuocauero te: eccercogͦui qm̄deꝰ meꝰ esr. In deo laudaf bo v̓bum: in dn̄o laudaboiſermonē: ī deo ſꝑaui timenbo qͥd faciat mihi. In me̓

ſunt deꝰ vota tua: quę reddālaudatiōes tibi. Qm̄ feripui ſti aīaꝫ meā morte/ pedesymeos lapſu: vt placeā coy ram deo in lumīe viuētiū. In finē ne diſꝑdas dauidin tituli inſcriptiōe/ fugeret a facię ſaul in ſpelunca.

ꝓpter vel cōtra oppreſſores effundunt̉/ magnū effectū habentapud deū. Ecc̄i. xxxv. c. Nōne lachrymę viduę ad maxillamdeſcendūt: exclamatio eius ſuꝑ deducētē eas? A maxilla em̄aſcendūt vſqꝫ ad cęlū: dominꝰ exauditor delectabit̉ ī illis.Sunt aūt lachrymę deſperatoꝝ: quę nihil valent apud deum.Unde Heb̓. xij. e. dicit̉ de eſau: Non eniminuenit pęnitētię locūqͣꝫqͣꝫ lachrymis inqͥſiſſet. Poſuiſtidico: a Sicut et īꝓmiſſione tua .i. ſicut ꝓmiſiſti. Ezech̓.xviij. e. Si impiꝰ ęgerit pęnitentiā ab omībus peccatꝭ ſuis: oīminiqͥtatū eius recordabor ampliꝰ. Roma.iiij. d. Pleniſſime ſciēs: qꝛ quęcūqꝫ ꝓmiſit deus / potēs eſt facere. Sap̄. xij. c. Parētibꝰ iuramēta ꝯuētiōes dediſti bonaꝝꝓmiſſionū. b Cūc .i. qn̄ / ꝯfringes populos pones lachrymas meas in cōſpectu tuo: accęptā tibi eſſe oſtēdens pęnitentiā meā: c Cōuertent̉ inimici mei hūiliati ꝓpter flagellum tuū exemplū meū: d RRetrorſum: vt te ſequant̉ dn̄eſeruientes tibi: qui p̨̄cedere volebant te aduerſantes: ẜm illudMarci. viij. d. Uade retro ſathana. Eſa. xxxj. c. Cōuertiminiſicut ī ꝓfundū receſſeratis filij iſrl̓. Uel ſic: Tūc cōuertent̉inimici mei homīes mali vel dęmones: retrorſū/ fugiētesa me qui me pͥus fugabāt. Cōuertent̉/ dico: ſicut et inmiſſione tua .i. ſic̄: vel qꝛ ꝓmiſiſti. Leuitꝭ. xxvj. b. Perſequent̉ quīqꝫ de veſtris centū alienos: centū ex vobis decemmilia. Et Deut̓. xxviij. a. Per vnā viā veniēt ꝯtra te: ſeptēfugiēt a facie tua. Dico acceptaſti pęnitētiā meā: īimicoscōuerſos ad pęnitentiā recipies. Et vere: qꝛ ſꝑ ad hoc paratꝰes. Hoc eſt qd̓ ſequit̉: e In quacūqꝫ dię/ ſiue innocētięſiue poſt innocentiā. Uel In quacūqꝫ die .ſ. ſiue puericięſiue iuuētutis/ ſiue ſenectutis: f Inuocauero te .i. intꝰ incorde cōtrito hūiliato vocauero. g EEcce/ ſtatim. h Cognoui/ experientiā. i Qm̄ deus meꝰ es qui mihi ſubuenis recipis pęnitentē. Psͣ. Qm̄ non repellet dn̄s plębemſuā. autē dicit: In quacūqꝫ die: expreſſius dic̄ Ezech̓.xviij. e. ẜm aliam litterā: In quacūqꝫ hora ingemuerit pctōr:omniū iniquitatū eius recordabor ampliꝰ. Sed ſignāter etmyſtice dicit hic die: vt notet in die ꝓſperitatis inuocāduseſt dominꝰ/ non tm̄ in nocte aduerſitatis: vt multi faciūt. Ecc̄i.xvij. d. Uiuus ſanus cōfiteberis laudabis deū: tūc gloriaberis in miſeratiōibꝰ eius. Iohel̓. ij. g. Omnis quicūqꝫ inuocauerit dn̄m: ſaluus erit. Quia ergo dn̄s ita ſuſcipit quacunqꝫhora inuocantes: et ita ꝓpe eſt omnibꝰ inuocātibus: Ideok In deo laudabo verbū .i. ad honorē dei/ eius doctrinam cōmendabo: q̨̄ inducit hominē ad inuocandū: ſicut dicit̉Roma. x. c. Quō inuocabunt in quē non crediderūt: aut quōcredent ei quem audier̄t? Et tandē cōcludit: Ergo fides exauditu: auditꝰ autē per verbū dei. Et ideo laudabile eſt verbūdei: Propter qd̓ adhuc idem repetit alia verba/ ſubiūgens:l In domino laudabo ſermonē: id eſt quicqͥd loquarei attribuā cuꝫ laude. Vel poteſt differre verbū a ſermone: vtſit verbū quod docet: et hoc appellat̉ lectio: Sermo autē qd̓hortat̉: et hoc dr̄ p̨̄dicatio. Vtrūqꝫ aūt monet hominē ad īuocandū deuꝫ: vnde vtrūqꝫ laudabile eſt. Hoc aūt multipliciteraliter legit̉ in gloſis: ſed ſufficit videre legendo gloſas. Idemverſus etiā ſupra habitus eſt expoſitus/ ſimiliter in fine pͥmępartis: vnde breuius tranſeundū eſt. m In deo ſperaui timebo qͥd faciat mihi homo. Supra dixit/ caro:eſt idem ſenſus. Vnde ibi ſic expoſitū eſt/ caro .i. homīes carnales. Et hic homo .i. terrenus ab humo. Ter dicit: non timebo: ꝓpter tres malos timores: humanū/ mundanū/ ſeruilem. n In me ſunt ⁊cͣ. Tertia pars vbi vir iuſtus iam qͣſide malis huius ſęculi liberatꝰ/ laudare deū ſe ꝓmittit. Undedicit: In me ſunt. q. d. non timebo quid faciat mihi homo

3exterius/ cum bonū interius mihi poſſit ſurripere/ quodtibi placebo: quia in me extra ſunt: o deus votatua .i. illa quę deſideras .ſ. q Laudatiōes tibi .i. ad honorē tuū faciēdę. p Quę/ vota/ reddā/ tibi. Uel ſic Inme ſunt deus vota tua: ſcꝫ anima virtutes quę deſideras: et quę etiā ibi deuoui. Quę reddaꝫ:cum ſcriptū ſit: Uouete reddite. Laudatiōes tibi .i. ad laudetuā honorē. In hocoſtēdit̉ plus diligitdominꝰ animā bonāvolūtatē/ qͣꝫ cenſū velſubſtantiā exteriorē.Gregꝰ. eſt vacuamanus a munere/ duꝫarca cordis plena eſtbona voluntate. Exo. xxiij. b. apparebis in ꝯſpectu meovacuus. Marci. xij. d. Vidua hęc pauper plus omnibꝰ miſit.Nota triplex eſt votū: baptiſmi/ ordinis/ religionis: q̨̄ triain homīe debent eſſe ita: vt ab eo non ſcindant̉ per trāſgreſſionē. Primū votū debet eſſe in omnibꝰ: Secūdū ī clericis:Tertiū in religioſis. Sed multi poſſūt dicere verius: In me ſūt vota tua: qꝛ multi ſūt illoꝝ trāſgreſſores. Prouer. xx.d. Ruina eſt homini deuotare ſāctos: Quia ſine obediētiaꝑſeuerantia ſoluit̉ votū. Qd̓ ſignificat̉ Leuitꝭ. xxij. c. vbidr̄: Bouē ouē aure cauda amputatꝭ volūtarie offerre poteſt: votum autē ex his ſolui non poteſt. Et ſubiūgit cauſasquare reddet laudatiōes deo. Prima eſt: qꝛ dominꝰ liberabit a morte ęterna. Vnde dicit: r Qm̄ eriꝑuiſti .i. eripiesin futuro. Vel eripuiſti/ in p̨̄ſenti ſpe: et tandem eripies re.g Animā meā de morte ęterna. Oſec. xiij. d. De morteredimā eos. Secūda cauſa eſt: qꝛ liberauit dominꝰ a pronitate peccādi. Vnde dicit: t Et pedes meos .i. affectuseripuiſti: v De lapſu .i. de pronitate peccādi. Thren̄. iiij.d. dicūt pctōres: Lubricauerūt veſtigia noſtra ī itinere platęarū noſtrarū. Sic em̄ eſt/ homo vagus diſcurrit platęas vicos: cito labit̉ in peccatū. Et ꝓpter hoc dicit̉ Ecc̄i.ix. b. Noli circūſpicere ī vicis ciuitatis: nec oberraueris ī platęis illiꝰ. Tertia cauſa ē: qꝛ dabit vitā ęternā: Un̄ dic̄/ x. Utplaceā: quaſi p̨̄dicta duo faciet mihi: ꝓpter hoc tertiū: vtplacea ⁊cͣ. Vel ad aliud p̨̄cedēs verbū referri poteſt: Reddam laudatiōes/ vt placeā corā deo: hic tm̄: ſed et In̄ lumine viuentiū .i. in ſplendoribꝰ ſanctoꝝ/ ī ęternabeatitudine. Psͣ. In lumine tuo videbimꝰ lumē. j. Timoth̓.vlti. c. Lucem habitat inacceſſibilē. Hęc tria quę in hoc verſu continent̉/ tribus ꝑſonis attribuunt̉. Qm̄ eripuiſti ani meā de morte: hoc attribuit̉ potentię patris. Et pedes meos de lapſu: hoc ſapiētię filij. Ut placeam ⁊c̄.hoc charitati benignitati ſpūſſancti. Expoſitio Psͣ. LVI.Iſerere mei ⁊cͣ. Titulus. In finē ne diſꝑdashPel corrūpas dauid in tituli inſcriptiōe cumfugeret a facie ſaul in ſpelūca. Tāgit hiſtoriaq̨̄ habet̉.. Regꝭ. xxij. a. videlicet fugit dauid a facie ſaullatuit in ſpelūca. Sed non legit̉ dauid titulū erexiſſe: Un̄ dedauid ad litterā non legit̉ titulus iſte: ſed myſtice de chriſto dauid intelligit̉. Per ſpeluncā intelligit̉ caro hūana: in quadiuinitas latuit. Uel ſepulchrū dicit̉ ſpelunca: vel gentilitasad quam trāſiuit excęcata iudęa. Eſt ſenſus. Pſalmꝰ iſtedirigēs nos/ in fine .i. chriſtū: agit de paſſiōe reſurrectiōechriſti: de paſſiōe liberatiōe martyrū: ne diſperdas vetcorrūpas opilate vel iudęe vel aliꝰ: dauid .i. chriſtū: intituli inſcriptiōe .i. dicēdo chriſtū eſſe regē: qd̓ quidē titulus aſſerit: vl̓ negādo eius paſſionē/ q̨̄ figurata eſt poſſnegari tituli inſcriptionē: quā deleuit pilatus: qd̓ ſcripſiſcripſi. Inſcriptiōe/ dico/ mutata: ſi crederet̉ iudęis: fugeret a facie ſaul .i. abſcōderet ſe a iudęiſ: latēs/ in ſpelūca carnis vl̓ ſepulchri vel gentilitatis. Materia huiꝰ pſalmi eſt chriſti

Psͣ. 55.Al̓. xlaudesē Al̓. re

CAl̓. rſciui dAl̓. ItuAl̓. xp̄dicabo j

Uotū triple-

Psͣ .94.ſ

Psͣ. 35.

Psͣ. 144.

Icb i5.v.