Pſalmū.

t diu̓iſi ſunt ab ira vultꝰ eius:⁊ appropinquauit cor illiuſ..e Molliti ſunt ſermones eiusf ſuꝑ oleum: ⁊ ipſi ſunt iacug la. Iactaˣ fuꝑ dn̄m curā tuāh ⁊ ipſe̓ te enutriet: et nō dabit

in eternū fluctuationē iuſto.Tu̓i v̓o deus: deduces eos īnpu̓teū īteritꝰ. Uiri ſanguinū8 ⁊ do̓loſi nō dimidiabūt dieſq̄ ſuos: ego autē ſperabo in tedomine.

ẜindignas ſuas additiones: Sicut dicit̉ pollui aliquid qn̄ aliqͦvili liquore reſpergit̉. Uel Cōtaminauerūt teſtamentūeius: cū agnū paſchalē verū/ qui legis erat cōſummatio/ cōſpuerūt ⁊ viliter tractauerūt. Et ideo a ¶ Diuiſi ſunt: id eſtꝑ totū mundū diſperſi. b ¶ Ab ira .i. ꝓpter iram. cUultus eius: id eſt volūtatis eius. Vel Diuiſi ab vnitate fideliuꝫ.d t appropinqͣuit cor illius .i. gentiles quos dilexit. Cōmunit̉ em̄ dicit̉/ Iſteeſt cor illius .i. multūdiligit eum. Hi appropinquauer̄t deo/ qͥ an̄erāt longe. Eph̓. ij. c.Vos gentes qui aliquādo eratis longe facti eſtis ꝓpe in ſanguine ipſiꝰ. Uel ſic/ Appropinquauit cor illius: ad gertes ꝑ dilectionē. Et quo? Per p̨̄dicationē apoſtolorū: de qͣſubiūgit: e ¶ Molliti ſūt ſermones eiꝰ ſuꝑ oleū: id eſtmolliter ⁊ ſuauiter dicti. Et tamē f ¶ Ipſi ſunt iacula: qꝛcorda audientiū vulnerauerunt charitate.υK j. d. Mēſa dn̄i cōtamīata eſt. Itē cōtaminat̉ ꝑ inutiles ⁊extraneas expoſitiones: aut philoſophię admixtionē. Hiere.xvj. d. Cōtaminauerūt terrā meā ī morticinis idoloꝝ ſuoꝝ .i.dogmatū īutiliū. Itē ꝯtaminat̉ teſtamētū dei .i. res teſtata abipſo .ſ. bona eccleſię ꝑ malā vitā p̨̄latorū et clericoꝝ: qui malepoſſident/ ⁊ male expendunt. Hiere. ij. b. Induxi vos in terrācarmeli vt comederetis fructum eius ⁊ bona illius: ⁊ ingreſſicōtaminauiſtis terrā meā. Ezech̓. ix. c. Cōtaminate domū etimplete atria interfectꝭ. Vel cōtaminat̉ teſtamētū dei .i. pactūbaptiſmi. Aggei. ij. c. Si tetigerit pollutus in anima de omībus his: nūquid cōtaminabit̉? Et quia/ cōtaminauerunt:a ¶ Diuiſi ſunt/ a bonis: merito in p̨̄ſenti: ⁊ diuident̉ numero⁊ loco in futuro: vt nō habeāt cū bonis partē in teſtamēto pacis. Et hoc: b ¶ Ab ira vultus eius: quia vultus dominiſuꝑ facientes mala. Thren̄. iiij. c. Facies domini diuiſit eos:non addet vt reſpiciat eos. De diuiſione futura/ Lucꝭ. xij. f.Diuidet eū partēqꝫ eius cū infidelibꝰ ponet. Matth̓. xxv. c.Sęparabit eos ab īuicē: ſicut paſtor ſegregat oues ab hędis.Nō ſic autē diuidunt̉ boni a deo: Unde addit: d ¶ Et appropinquauit/ vl̓ appropinqͣbit/ cor illiꝰ .i. ſecreta volūtas eiꝰ .ſ. dei ad bonos. Prouer. xxj. b. Mulctato peſtilenteſapiētior erit paruulꝰ. Iaco. iiij. b. Appropinquate deo/ ⁊ appropinquabit vobis. Cognitio autē volūtatis dei appropinquat ad hominē ꝑ expoſitionē ſacrę ſcripturę. Vnde ſequit̉:e ¶ M olliti ſunt ſermones eius ſuꝑ oleū: dū ſuauiterexponit̉ ſcriptura: vt p̨̄dictū eſt ſupra. f ¶ Et/ tamē ipſi ſuntiacula: penetrantes vſqꝫ ad cor. De mollicie. Psͣ. Ꝙ dulciafaucibꝰ meis eloquia tua. De penetratiōe. Heb̓. iiij. c. Uiuuseſt ſermo dei ⁊ efficax ⁊ penetrabilior omī gladio ancipiti.Propt̓ lucē. Psͣ. Lucerna pedibꝰ meis v̓bū tuū.Quia ſuꝑnatat. Eccͣs. ix. d. Verba ſapientiū audiunt̉ in ſilentio.Sermo dei pane viuit hō ⁊cͣ. Ezech̓. iij. a. Cibauit mePropter refectionē. Deut̓. viij. a. Non in ſolocōꝑat̉ oleovolumine.Propter ſanationē. Sap̄. xvj. b. Neqꝫ herbaneqꝫ malagna ſanauit eos ⁊cͣ.Propter molliciē vel ſuauitatē. Ecc̄i. xl. c. Tibię ⁊ pſalteriū ſuauē faciūt melodiā.Uel de adulatore exponi poteſt: Molliti ſunt ſermoneseiꝰ .i. adulatoris: ſuꝑ oleū ⁊cͣ. Prouer. xxix. a. Hō qͥ blādisfictiſqꝫ ſermonibꝰ loquit̉ cū amico ſuo: expādit ręte pedibꝰ eiꝰ.Eſa. iij. c. Qui beatū te dicūt/ ipſi te decipiūt. Gregoriꝰ. Illedemum aculeum in auditorū mente relinquere poteſt: qui nonpungit: ſed vngit. Ecech̓. ij. c. Cum ſcorpionibus habitas.Uel ſic/ Molliti ſunt/ in adulatione/ quā facit in pręſentiaeius cui adulat̉. Et ipſi ſunt iacula/ in detractione in abſentia illius. Prouerb̓. .xxv. c. Iaculum ⁊ gladius ⁊ ſagitta acuta:

Qhomo qui loquitur contra proximū ſuum falſum teſtimoniū.Talis eſt et adulator ⁊ detractor: qꝛ vterqꝫ falſū ꝑhibet teſtimoniū. Iſte vt placeat: ille vt noceat. Ul̓ d̓ diabolo: Molliti ſunt ſermones eius: id eſt ſuggeſtiones diaboli. Iobxl. d. Loquet̉ tibi mollia. Et ipſi ſunt iacula: quia animāinterficiūt ſi eis cōſentiat̉. Ecc̄i. xxj. a. Dētes illius interficiētesanimas hominum.g ¶ Iacta ſuper dominū. q. d. ex quo verba dn̄i ſunt ita mollia⁊ dulcia: Ergo ne ſisſollicitꝰ animę tuę qͥdmanduces: ſed iactaſuper dominū curam tuā: ⁊ ipſe te enutriet/ dulcedine verbi ſui. Matth̓.iiij. a. et Deut̓. viij. a. Nō in ſolo pane viuit homo: ſed in omni verbo qd̓ procedit ab ore dei. Vel ẜm aliam lecturā ſic cōtinua. q. d. ita vngunt ⁊ pungūt tam adulatores qͣꝫ detractores qͣꝫ ipſe diabolus: ſed vt non timeas eos: Iacta ſuperdominū curam tuam. Auguſtinꝰ. Proijce te in deū: nōeſt tā crudelis: vt ſe ſubtrahat ⁊ te cadere permittat. Hoc eſtcontra illos qui ſolliciti ſunt de terrenis: nec ea volunt dimittere vt domino ſe cōmittāt. .j. Pet̓. v. b. Omnē ſollicitudinēveſtram proijciētes in eum: quoniā ipſi cura eſt de vobis. ij.Corinth̓. ix. c. Qui adminiſtrat ſemen ſeminanti/ ⁊ panem admanducandū pręſtabit. Psͣ. Non vidi iuſtum derelictum:nec ſemen eius quęrēs panē. Hoc eſt qd̓ ſequit̉: g EEt ipſete enutriet: Et quid mirum cum ipſe ſit cibus? Ioh̓. vj. e.Ego ſū panis viuus. Sed quia dicūt aliqui: Bene iactaremcuram meā in domino: ⁊ omnibus propter ipſum abrenūciarem niſi timerem ne poſtea pęniterem/ ſubiūgit. h ¶ Et nōdabit in ęternum fluctuationem iuſto. Non dabit:id eſt non permittet dari. i ¶ In ęternū: licꝫ ad horam det:k ¶ Fluctuationē .i. īſtabilitate. Iaco. j. a. Qui hęſitat ſimilis eſt fluctui maris qui a vento mouet̉ ⁊ circūfertur. Sednon ſic de illis qui indubitanter iactant curam ſui in dominū.Prouerb̓. x. d. Iuſtus quaſi fundamentū ſempiternum. PsͣIn te confirmatus ſum ex vtero. Ecc̄i xv. a. Firmabit̉ in illo⁊ non flectetur. Sed malis quid faciet/ ſubiungit: ¶ Tu v̓odeus deduces eos: id eſt iniuſtos: m ¶ In puteuminteritꝰ: id eſt in īfernū. Apoc̄. ix. a. Data eſt ei clauis puter⁊ aperuit puteū abyſſi. Ul̓ In puteū interitꝰ ī pn̄ti: id ēin ꝓfūditatē pctī. Psͣ. Neqꝫ vrgeat ſuꝑ me puteus os ſuū.Hęc aūt deductio cito fiet: Un̄ ſeqͥt̉: n ¶ Uiri ſanguinūet doloſi ⁊cͣ. Uiri ſāguinū/ ſūt violent̓ et aꝑte nocētes.o Doloſi: fraudulēter nocentes. Vel Uiri ſanguinūſunt detractores: qui carnes viuas ad veſcendū cōferūt: ſicutdicit̉ Prouerb̓. xxiij. c. Doloſi/ ſunt adulatores. Eſa. iij. c.Qui beatū te dicunt ipſi te decipiūt. Tales igit̉ p ¶ Nondimidiabūt dies ſuos: ad litterā: quia peccata cōſumuntcorpus. Ezech̓. xxij. a. Appropinquare feciſti dies tuos ⁊ adduxiſti tempus annorum tuorum. Sed nōne videtur cōtrarium Ecc̄s. vij. c. Iuſtus perit in iuſticia ſua/ ⁊ impius multo viuit tempore. Solutio patet ꝑ hoc quod dicit: ſuos: nondicit dies ętatis ſuę: ſꝫ ſuos: ſcꝫ quos ſibi promiſerūt: SicutLucꝭ. xij. c. Anima habes multa bona repoſita in annos plurimos/ Ecce quid ſibi promittebat. Sed non dimidiauit:Unde ibi ſequitur: Stulte hac nocte repetent animam tuam a te. Iob. xxij. c. Uiri iniqui qui ſublati ſunt ante tempusſuum. Vel ſic: Non dimidiabunt dies ſuos faciendobonum ꝑ dimidietatem vitę ſuę: ẜm illud Roma. vj. d. Sicut exhibuiſtis membra veſtra ſeruire īmundicię ad iniquitatē: ita nūc exhibete membra veſtra ſeruire iuſticię ī ſactificationē. Eſa. xxxviij. b. In dimidio dierū meorū vadā ad portas inferi/ quęſiui reſiduū annorum meorū: vt ſcꝫ in alia mēdietate reuertar ad portas paradiſi. Ita illi: q Ego autem ſperabo in te domine. Iob. xiij. c. Etiā ſi occideritme ſperabo ī eū. Nota ꝙ eſt puteus bonus ⁊ puteus malus.Puteus bonus

Mego rice X

Aliterde diabolo

Al̓. rin deū

al̓. xcorrupal̓. PoloſuAl̓. IſperaMatib̓. 6

De eccl̓ia velviro iuſto

Pgͣ. .36.

Psͣ 33.

Psͣ. 70.

Ps.51.

Og̓. 228.

Psͣ .118.Psͣ .118.

Sermo deicōꝑat̉ oleo

Aliterde adulatore