IIII

ndietꝭ deꝰ ⁊ humiliabit illos:8 qu̓i eſt ante ſęcula. Non em̄q̄ eſt illis cōmutatio: et non tir mnuerūt deum: extendit mas num ſuā ī retribuēdo. Contaminauerūt teſtamētū eius/

Acpenarrabo ⁊ ateis. Uado ad eū qui me miſit: Ioh̓. xvj. a. Et ml̓ta alia.AEt mane/ paraſceues pilato: qn̄ q̄ſiuit: Tu eſ rex iudęoꝝ:et ipſe rn̄dit: Tu dicis: et ita eſt ſic̄ dicis: qꝛ rex ſū ego ꝯfitēiū: ⁊ ꝑ me ſaluatū/ ſaluabunt̉. Et Lucꝭ. xxij. g. Vt factꝰ eſt dies ⁊c̄. Et ſequit̉ quoddixit eis: Ex hoc autēerit filiꝰ homīs ſedensa dextris virtutis del.c ¶ Et meridie: qn̄erat ī cruce ⁊ dixit latroni: Hodie mecū eris īparadiſo: Lucꝭ. xxiij.f. d ¶ NNarrabo/ ac ſifactū eſſet. e t annūciabo/ futurū. f ¶ Et d̓n̄s/ exaudietid exitū pog ¶ Uocē meā: qꝛ ſicut dicā/ ita eit.h ¶ Redinin pacę aīaꝫ meā ab his qͥ approuant mihime capiāt ī ſermōe/ vel capiāt ad ligādū ⁊ flagellādū ⁊ crucifigendū. Appropinquat/ dico: k ¶ Qm̄ inter ml̓tos quime ſequebāt̉: ¶ Erat mecū/ īſidiātes mihi. m Exaudiet/dico/ me liberādo. Et etiā n ¶ HHūiliabit eos: tollēs locū etgentē ꝑ romanos: Ioh̓. xj. f. Ipſe pater omīpotēs ęternꝰ deꝰ.o Qui eſt an̄ ſęcula .i. ab ęt̓no. Et qͣre hoc? Nōne deꝰ miſericors eſt: ⁊ recipit hoīes ad pęnitentiā? Ita: ſed hoc faciet eisquia ꝑtinaces ſunt in malitia. Hoc eſt qd̓ ſequit̉: pi Nō em̄eſt illis cōmutatio: vt .ſ. cōmutent ſermonē nequā/ quē firmauert ſibi de me occidēdo: nec etiā mutabūt corda poſtea ypoſt factū pęniteant de ſcelere. Et ſubdit cauſam: q ¶ Et notimuerūt deū. Timor enim dn̄i expellit peccatū: Ecc̄i. j. c.Et ꝓpter hoc: r ¶ Extendit manū ſuam in retribuendo ad feriendū eos. Et merito: quia s Cōtaminauerūtteſtamentū eius .ſ. traditiōes legis: addendo ⁊ ſuꝑponēdoindignas ſuasa ¶ Ueſpere ⁊ mane ⁊ meridie narrabo/ laudes eiꝰ:ſto ẜm qd̓ dixit dominꝰ ei quē ſaluauerat ⁊ a dęmonio liberauerat/ Lucꝭ. viij .f. Redi ī domū tuā ⁊ narra quāta tibi fecit deꝰ.15. Psͣ. Uenite/ audite ⁊ narrabo omnes qui timetis deū: quātafecit animę meę. Nec vna hora tm̄ diei hoc faciā: ſed veſpefer re ⁊ mane ⁊ meridię. q. d. tota die. Vel ſic/ Ueſꝑe: id eſtin ſenectute. Manę .i. in p̄ueritia. Et meridię .i. in iuuētute:53. q. d. in omī tempore vitę meę. Psͣ. Benedicā dominū in omīter tempore: ſemꝑ laus eiꝰ ī ore meo. Uel ſic/ Ueſꝑe: id eſt illisquibꝰ ſol occidit .ſ. peccatoribꝰ. Et manę: id incipiētibus bn̄agere. Et meridie: id ē ꝑfectis. Peccatoribꝰ/ vt reſiliāt: incipiētibus/ vt ꝓficiant: perfectis/ vt ꝑſeuerent. q. d. omnibꝰ narranda ſunt mirabilia eius: qui ſolē ſuū facit oriri ſuꝑ bonos etmalos/ ⁊ pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ peccatores. Vel Ueſꝑe: id eſt inmorte. Manę: id eſt in generali reſurrectione. Meridie: ideſt in plena dei viſione. Iob. xj. d. Quaſi meridianꝰ fulgor cōſurget tibi ad veſperā: ⁊ cum ꝯſumptū te putaueris/ orieris vtlucifer. Dicit autē/ d ¶ Narrabo ⁊ annū ciabo. Narrabofacilia: ⁊ annūciabo difficilia. Vel Narrabo/ ea quę mihi fecit. Et annūciabo/ ea quę ꝓmiſit. Et ſubiūgit pręmiū/ dices: f ¶ Et exaudiet̉ vocē meā. Hiere. xxiij. e. Si ſtētiſſē.in ꝯſilio meo: ⁊ nota feciſſent ꝟba mea populo meo: auertiſſēeos vtiqꝫ a via ſua mala ⁊cͣ. Hiere. xv. d. Si cōuerteris cōuertam te. Hiere. xx. d. Audiat clamorē mane ⁊ vlulatū ī tēporemeridiano. Poſtea oſtendit quō dominꝰ exaudit eum .ſ. dando ei pacem ęternitatis/ qui prius dedit pacem recōciliatiōis.Ande dicit: h ¶ Redimet animā meā/ collocandā/ in pace ſęternitatis. In pͥmo aduentu redemit eam a culpa/ ⁊ deditei pacem recōciliatiōis. Eſa. xliij. a. Noli timere qꝛ redemi te.In̄ ſecūdo redimet eā a pęna/ ⁊ dabit ei pacē ęt̓nitatꝭ. Eſa. j. gͦ.Sion in iudicio redimet̉. De hoc loquit̉ hic. Rędimet dico¶ Ab his .i. a falſis fratribꝰ: Qui appropinquat mihi:qe ſocij ſūt ſępe iuſtoꝝ. Iob. xxx. d. Frater fui draconū ⁊ ſociꝰſtruthionū .i. ⁊ detractoꝝ ⁊ hypocritarū. Et hoc eſt qd̓ addit:Am̄ inter multos erat mecū: ſicut palea cū granis.Al Ab his qͥ appropinquāt mihi .i. a dęmonibꝰ/ qͥ vſqꝫ

ad cor appropinquāt. Eſa. xl. a. Loquimini ad cor hieruſalē.Qm̄ inter multos erant mecū. Iob. xl. b. Ecce vehemoth quem feci tecū. Sic ergo/ m ¶ Exaudiet/ me deus:dando mihi bonum. Sed hoc parū eſſet ſi ꝑſecutores eſſentīmunes a pęna. Vnde adhuc addit: Exaudiet deus ⁊ humiliabit eos. q. d.etiā in hoc me exaudiet ꝙ hūiliabit eos:id eſt vilificauit. Ipſeo Qui eſt ante ſęcula .ſ. chriſtus: licꝫ intꝑe factus ſit hō. Alialr̄a: Qui iudex eſtab initio. Et nota ꝙhumiliatio dicit̉ ī malo: vt hic .ſ. vilificatio. Et Eſa. ij. c. Oculi ſublimis homīs humiliati ſunt. Dicit̉ etiam in bono: vt in Psͣ. Bonū mihi domine qꝛ humiliaſti me: Sic enim idem eſt qd̓ humilitas. Dicit̉ etiā ficta humilitas. Vnde. iij. Regꝭ. xxj. g. Nōne vidiſtihumiliatū achab corā me? Ecc̄i. xliij. c. Obuians ros ab ardore venienti humilē efficiet illū. Et merito hūiliabit illos.¶ Non em̄ eſt illis cōmutatio: id eſt qꝛ ſunt incorrigibiles ⁊ obſtinati: nec poſſunt cōmutari. Eccͣs. j. d. Peruerſidifficile corrigunt̉. Quia vt habet̉ Prouer. xviij. a. Impiuscum in profundum peccatorū venerit/ cōtemit. O ſee. vij. c.Ephraim factus eſt ſubcinericius .i. totus ſub terrenitate: quinon reuerſat̉. Et nota ꝙ bene dicit: cōmutatio: id eſt ſimulmutatio/ qͣſi totalit̓: qꝛ aliqn̄ quidā mutāt̉ ex ꝑte/ ſcꝫ corporenō ſpiritu: habitu nō volūtate. De talibꝰ Oſee xij. b. primoloqͥt̉ bonis: ſic: Tu ad dominū deū tuū cōuerteris: ſcꝫ ex toto. Et poſt addit de alijs: Chanaan in manu eiꝰ ſtathera doloſa. Chanaan interp̄tat̉ cōmutatio. Sꝫ hęc ē doloſitas ī ſtathera: minꝰ dare deo: Et ideo noe maledixit chanaan. Gen̄.ix. d. Maledictꝰ chanaan ⁊cͣ. Vel Nō eſt illis cōmutatio: id eſt p̄ciū redēptiōis. Matth̓. xvj. d. Quā cōmutationēdabit hō ꝓ aīa ſua? Ezech̓. vij. e. Argētū ⁊ aurū eorū nō valebit eos liberare ī die furoris dn̄i. Vel Nō ē illis cōmutatio: qꝛ impij dant aīas ſuas ꝓ nihilo: id eſt ꝓ pctō. Prouerb̓. x. c. Cor impiorum pro nihilo. q ¶ Et non timuerunt deū. q. d. ideo non cōmutabunt̉. Eſa. xl. g. Qui ſperātin domino/ mutabūt fortitudinē. Qui aūt ſperant ipſi timēt.Aliter em̄ non eſt ſpes: ſed p̨̄ſumptio: ẜm qd̓ dicit Gregoriꝰ.Spes ſine timore luxuriat in p̨̄ſumptionem: ⁊ timor ſine ſpedegenerat in deſperationem. Et Ecc̄i. ij. d. Qui timēt deum:pręparabunt corda ſua. Ipſi autem non impune ferent: quiaiam r ¶ Extendit manū ſuam in retribuendo: id eſtvindictam. Per hoc quod dicit: Extendit/ innuitur miſericordia quam habet in puniendo in p̨̄ſenti. Non enim adhucclaudit pugnū ſuum ad percutiendū fortiter ⁊ dure: ſed quaſtcum palma dat alapam. Item per extendit/ etiam notaturcōminatio pęnę ęternę. Eſa. ix. d. In omnibꝰ his nō eſt auerſus furor eius: ſed adhuc manus eius extenta. Poſſet aūt aliquis dicere: Quid eſt hoc? Nōne dominꝰ fecerat teſtamentūpacis in chriſto/ mūdum recōcilians ſibi: ſicut dicit̉. ij. Corꝭ.v. d. quare nunc extendit manū ſuam ad vindictam? Ad hocquaſi reſpondens ſubiungit: s ¶ Cōtaminauerūt teſtamentū eius: Et ideo teſtamentū non liberabit eos. Heb̓.x. e. Irritam quis faciens legem moyſi/ ſine vlla miſerationeduobus aut tribus teſtibus morit̉: quāto magis putatis deteriora mereri ſupplicia qui filium dei cōculcauerit: et ſanguinem teſtamēti pollutū duxerit? Cōtaminat teſtamentū dei:ſcꝫ nouū teſtamentū: qui poſtqͣꝫ chriſtus illud ſanguine ꝓpriocōfirmauit/ ꝓ peccatis noſtris moriens: peccare iterū addit:ſicut dicit Glo. ſuper p̨̄miſſum verbū ad Heb̓. dicens: Sanguinem pollutum ducit: ſi ab eo mūdatus ad vomitum redit⁊ pęnitere negligit. Item cōtaminat̉ teſtamentū dei per indignitatem ſeu maliciam miniſtrorū. Ezech̓. vij. f. Uiolabuntarcanū meum ⁊ introibunt in illud emiſſarij: ⁊ cōtaminabuntillud. Item cōtaminat̉ per falſorum admixtionem ſeu falſamexpoſitionem. Eſa. j. f. Uinū tuū mixtū eſt aqua. Malach̓.j. b. Mer

1 I

jjbi

Al̓. rme

liaſꝫ j.ſ

iiſ

Al̓. ⁊ Polluer̄tHumiliatio dr̄in bonum etin malum

Al̓. ⁊ Polluer̄Humiliatio dr̄in bonum etin malumPsͣ .118.

Iitth̓. 5. g. 1ter

x A