Pſalmus
ſͦ et notus meus. Qui ſimulmecum dulces capiebas ciI bo: in domo dei ambulauimus cum conſenſu. Ueniatgͦ mors ſūper illos: et deſcen-
dant in infernum viuentes.n Quoniaꝫ nequitię inhabin taculis eorum: ī me̓dio reo8 rum. Ego autem ad deumxclamaui: et dn̄ſ ſaluauit me.s
a ¶ Et notꝰ meꝰ: qꝛ etiā te p̄ſciui ꝓditorē. Tu inquā talisſupple: qͣre me tradis? b ¶ Qui/ etiā/ ſimul mecū dulceſcapiebas cibos: comedēdo mecū: ad lr̄aꝫ. c Et ī domo dei .i. in tēplo. Ambulauimꝰ cum ꝯſenſu. Oſtenſa culpa iudęorū et iudę oſtendit pęnā. Unde dic̄: f ¶ Ueniat mors .i. captiuitas: g¶ Suꝑ illoſiiudęos. h. ¶ Et deſcendant ī infernūviuētes .i. in acerbāpęnā ip̄iꝰ captiuitatꝭ.Iudas etiā mortuꝰ ēad lr̄am: ⁊ deſcēdit viuens ī infernū: qꝛ den̄ neqͣtięſperās ſe ſuſpēdit. l ¶habitacul̓ eoꝝ .i. indomibꝰ eoꝝ vbi ꝯuenticila ⁊ ꝯcilia faciebant: q̨̄rētes quō ieſū tenerēt ⁊ occiderēt. Et poſtea n ¶ In medio eoꝝ .i. inaꝑto qn̄ ꝯcilia ſua alijs aperuerūt.¶ Un̄ addit: a ¶ Et notꝰ meꝰ. Sexta: qꝛ a cōmenſalibꝰ.Un̄ ſb̓dit: b ¶ Qui ſimul mecū dulces capiebas cibos: ẜm ꝙ dixit ioſeph d̓ frībꝰ ſuis: Gen̄. xliij. d. Occide victimas ⁊ inſtrue ꝯuiuiū: qꝛ mecū ſūt comeſturi. Septima: qꝛa ꝯtubernalibꝰ: Un̄ dic̄: c ¶ In domo dei ābulauimꝰego ⁊ tu e ¶ Cū ꝯſenſu: Tu inquā talis ꝑſecutꝰ es me. Un̄h̓ eſt apoſiopiſis .i. defectꝰ in locutiōe. Cibos dulces/ ītelligeſpūales. De qͥbꝰ in Psͣ. Ꝙ dulcia faucibꝰ meis eloquia tua.Cantꝭ. v. a. Comedi fauū cū melle meo .i. hiſtoricū ſenſū cūmyſtico. Et ſequitur: Bibi vinū meum cum lacte meo. Vinum/ eſt ſubtilis doctrina: Lac/ facilis. Eſa. vij. c. Butyrumet mel comedet: vt ſciat reprobare malū ⁊ eligere bonū. Butyrum ſignificat carnalem expoſitionem: mel ſpiritualem.f ¶ Ueniat mors. Poſtqͣꝫ ęgit de culpa malorum: agit depęna eoruꝫ. Et ſicut aggrauauit culpā: ita aggrauat ⁊ pęnādicens ⁊ imprecās: Ueniat mors ſuper illos: id eſt malos. q. d. nouo mortis genere et inſperato moriant̉. Sicut legitur de chore/ dathan et abiron: Numeri. xvj. e. Per quosbene falſi fratres ſignificant̉. Vel melius de morte ęterna legatur: vt ſit ſenſus: Ueniat mors ⁊cͣ. Sicut chore/ dathāet abiron ex improuiſo mortui ſunt nouo mortis genere: ſiciſti moriant̉ morte ęterna. Prouerb̓. xxix. a. Repentinus eiſuperueniet interitꝰ ⁊ eum ſanitas non ſequetur. g ¶ Suꝑillos dicit: vt notetur mortiſ dominiū et oppreſſio contra illos qui dum viuerēt nō timuerūt eam. Unde ſuper illos/veniet quaſi rex. Iob. xviij. c. Calcet ſuper euꝫ quaſi rex interitus. Et in eodē. Cōſumat brachia illiꝰ pͥmogenita mors.Sic ergo eſt mors ſuꝑ malos: ſed non ſic ſuper bonos: īmoſub eis eſt. Eſa. xxv. c. Pręcipitabit mortem in ſempiternū.h ¶ Et deſcēdāt in infernū: ad litteram: k Uiuētes:id eſt ſciētes. Hi ſūt qui de induſtria peccant. Nume. xxiiij.a. Cadens apertos habet oculos. Uel ſic: Uiuentes: id eſtnon potentes ibi mori. Apoct. ix. b. Deſiderabūt mori ⁊ fugiet mors ab eis. Vel ſic: Deſcendant in infernū viuētes: id eſt qͥ hic viuūt mūdo ⁊ peccato. Vel DDeſcendāt īinfernū viuentes/ in clauſtro. Contra qd̓ dicit̉ Col̓. iij. a.Mortui eſtis ⁊ vita veſtra abſcōdita eſt cum chriſto in deo.Et Roma. vj. b. Exiſtimate vos qͥdem mortuos peccato/ viuentes autem deo. Vel Moraliter h ¶ Deſcendant ininfernū .i. in cupiditatē. k ¶ Uiuentes .i. in hac pręſentivita. Dicitur aūt cupiditas ſiue cor cupidi infernus: quia nōpoteſt impleri. Prouerb̓. xxvij. c. Infernus ⁊ ꝑditio nunqͣꝫimplent̉: ſimilit̓ ⁊ oculi hominū inſaciabiles. Eccͣs. v. b. Auarus non implebit̉ pecunia. Abacuk. ij. b. Dilatauit quaſi infernus animā ſuā: ⁊ ipſe quaſi mors non adimplebit̉. Et ſeqͥtur ibi: Uę ei qui multiplicat non ſua. Hęc autē accidēt illisfalſis fratribꝰ: QQm̄ neqͥtię in habitaculis eorū.Nequitia eſt malicia q̨̄ nequit finē ꝯſeqͥ/ aut ꝓpter pauꝑtatēaut ꝓpter ſui nimietate. Ecc̄j. xx. c. Eſt qͥ vetatur prę inopiapeccare. Et. xix. d. Eſt qͥ nequiter ſe humiliat .i. quia nequitſe exaltare. m ¶ In habitaculis eoꝝ .i. ī ſecreto cordis:qd̓ eſt n ¶ In medio eoꝝ. Eph̓. v. c. Quę in occulo fiūt
Sab eis: turpe eſt dicere. Alia littera habet. Nequitię in cōgregatione ⁊ in medio eorū.X Gregꝰ. Si paſtor per abrupta vitiorū gradit̉/ neceſſe eſtvt in p̨̄cipitiū grex ſequat̉. Matth̓. xv. b. Si cęcus cęco duca ctum prębeat: ambo ī foueam cadūt. Contra quartum dicit̉:a ¶ Et notus meꝰ:id eſt ſecretorum cognitor. Tn̄ pauciſſimi ⁊debēt eſſe taleſ. Eccͣj.vj. a. Multi pacifici ⁊ſint tibi ⁊ conſiliariusſit tibi vnus de mille.Micheę. vij. b. Abea quę dormit in ſinuio: id eſt ab vxore/ cuſtodi clauſtra ori tui. Exemplum dedalila ⁊ ſanſone: Iudicꝭ. xvj. d. Contra quintum dicitur:b ¶ Qui ſimul mecum dulces capiebas cibos/ doctrinę in clauſtro: euchariſtię in monaſterio vel in refectorio.Eſa. vij. c. Butyrum ⁊ mel comedet vt ſciat ⁊cͣ. Gen̄. xliij. d.Inſtrue conuiuiū: qm̄ mecum ſunt comeſturi meridie. Contra ſextum dicitur: c ¶ In domo dei/ vbi recipiunt̉ hoſpites. Heb̓. xiij. a. Hoſpitalitatē nolite obliuiſci: per hāc enimplacuerunt quidam angelis hoſpitio receptis. Contra ſeptinū dicit̉: d ¶ Ambulauimꝰ in via: nō in inuio. Eſa. xxx.e. Hęc via/ ambulate in ea. Contra octauū dicit̉: e ¶ Cumconſenſu .i. ſine ꝯtradictione: id eſt cōcordit̓ viuētes. Ecc̄j.xxv. a. In tribus placitū eſt ſpiritui meo: quę ſunt ꝓbata coram deo ⁊ hominibꝰ: Concordia fratrū: amor ꝓximoꝝ: viret mulier ſibi bene ꝯſentientes. Sequit̉ de pęna talium clauſtraliū. f ¶ Ueniat: id eſt veniet: mors/ gehēnę: g ¶ Super illos/ opprimens eos: et vocata ab eis. Sap̄. j. d. Deusmortem non fecit: ſed impij manibꝰ ⁊ verbis accerſierūt eam.h ¶ Et deſcendant: id eſt deſcendent: ¶ ¶ In infernūviuētes/ in clauſtro vbi deberēt eſſe mortui ⁊ ſepulti. Col̓.ij. d. Si mortui eſtis cum chriſto ab elemētis: id eſt elementatis huius mundi: quid adhuc tanqͣꝫ viuētes mundo decernitis/ ſcilicet cibos ⁊ veſtes ⁊ huiuſmodi? l ¶ Qūoniamnequitię in habitaculis eorum: id eſt in cellario: ingranario: in refectorio: in dormitorio. Oſee. ix. c. Omēs nequitię eorū in galgal: quia ibi exoſos habui eos. Galgal int̓pretat̉ rota vel reuelatio. Psͣ. Dn̄e pone illoſ vt rotā: quę inluto tota mergit̉: ⁊ poſteriꝰ eleuata/ anteriꝰ mergit̉. n ¶ Inmedio eoꝝ .i. in p̨̄lato: qui eſt mediꝰ vt iudex. Vel In medio eoꝝ .i. in cōmuni oībꝰ ꝯſentientibꝰ.o ¶ Ego aūt ⁊cͣ. Tertia pars: vbi in perſona chriſti vel eccleſię vel iuſti aſſignat ꝓph̓a qͥd ſibi ⁊ ꝑſecutoribꝰ fiat: Et devtroqꝫ alternatim loquit̉. Hęc aūt pars ſicut ⁊ p̨̄miſſę: primo de chriſto exponit̉. q. d. chriſtus: dico ꝙ p̨̄dicta mihi fecerunt iudęi: o ¶ Ego autem ad deum clamaui: id eſtꝓlixe ⁊ deuote oraui. Lucꝭ. xxij. e. Et factꝰ in agonia ꝓlixiorabat ⁊cͣ. Uel Clamaui ad litterā. Matth̓. xxvij. f. Clamauit ieſus voce magna dicens: Heli heli lāma acabtani ⁊cͣ.r ¶ Et dn̄s ſaluauit: vel ſaluabit me: reſuſcitas me. PsͣSaluum fecit dominus chriſtum ſuum. Et ꝙ ſaluabis me:☞ Ueſpere narraboo ¶ Ego aūt ⁊cͣ. De eccleſia vel de viro iuſto exponit̉ ſic:Ego autem inter p̨̄dictas tribulationes ęſtuās: p ¶ Addeū clamaui. Ego/ nō ꝑ vicariū: ſicut canonici qͥ ꝑ vicarios cantāt: et forte per vicarios ſaluabunt̉. Ezech̓. xliiij. b.Poſuiſtis cuſtodes obſeruationū meaꝝ in ſanctuario meo/ etvobiſmetip̄is. Ad deū/ nō ad nūmū ęrariū. Malach. j. c.Quis ē in vobis qͥ claudat oſtia ⁊ incendat altare meū gratuito ⁊cͣ. q ¶ Clamaui. Dn̄s nō audit ſuſurrātes. Eſa. xl.b. Uox clamātꝭ: Clama. Et dixi: Clamaui ad deū. Hoceſt ſummū remediū et ſolū. ij. Paral̓. xx. c. Cū ignoramꝰagere debeamꝰ: hͦ ſolū habemꝰ reſidui vt ad te nr̄os oculosdirigamꝰ. Et Eſa. xix. d. Clamabūt ad dn̄ꝫ a facie tribulātꝭ etmittet eis ſaluatorē. Et hͦ ē ꝙ h̓ d̓r Ad deū clamaui reEtdn̄ſ nō nūmꝰ s ¶ Saluauit me nō ditauit. Saluauit/ ⁊pctō ab inferno. Et ꝓpt̓ hͦ ne de ingratitudine poſſim argui:¶ Ueſpere ⁊ mane
Allegorice 5de chriſto
Moralitīclauſtr
Al rexu-
Matth̓. 26. a.
De eccleſiavel viro iuſto
Psͣ .118.
Allegoriode chriſto-
De eccleſivel viro iu
Moraliter