LIIIII
a et labor in medio eius ⁊ inꝰiuſticia. Et non defecit deplatęis eiuſ: vſura ⁊ doluſ.¶ Quoniam ſi inimicus mehus maledixiſſet mihi: ī ſuſti
inuiſſem vtiqꝫ. Et ſi is quikoderat me ſūꝑ me magnallocutꝰ fuiſſet: r abſcōdiſſemme forſitan ab eo. Tu̓ v̓osͦ homo vnanimis: dux meꝰ
.allEt labor in medio eiꝰ .i. aꝑte laborauerūt vt crucifigecet. Nec hͦ merueram: Un̄ ſequit̉: Et iniuſticia. Et poſſent dicere iudęi: verū eſt ꝙ hoc fecimꝰ ſed excuſam: qꝛ diſcipulus eius vendidit eū nobis. Cōtra qd̓ dicit: c ¶ Et nondefecit de platęis eiꝰ vſura. q. d. nō legitime emerūt: qꝛī ꝯtractu fuit vſura: qꝛiudas pęnitentia ductꝰſicut d̓r/ Mat. xxvij. a.retulit eis triginta argēteos: Ipſi tn̄ nihilominꝰ tenuerunt ieſum:et ita habuerūt: vt cōnunit̉ dicit̉: oua ⁊ obolum: hoc fuit vſura. Etdicit: d ¶ De p̄latęis eiꝰ .ſ. ciuitatis: qꝛ hęc vſura ad omniū noticiā deuenit: quia iudas argēteos ꝓiecit in templo: etinde emerūt agrū qui vſqꝫ hodie vocat̉ acheldemach .i. agerſanguinis: ſicut dicit̉/ Matth̓ .xxvij. a. Et ſicut fuit vſura iniudeis: ſic dolus ⁊ ꝓditio in iuda. Un̄ ſequit̉: f ¶ Et dolin diſcipulo oſculante. Lucꝭ. xxij. e. Iuda oſculo filiū hoīstradis? Et de hoc qͣſi homo ꝯquerit̉: ꝙ ſi alius extraneꝰ voluiſſet eū tradidiſſe/ potuiſſet eū euaſiſſe: ſed nō ita domeſticū: Vnde addit: g ¶ Quoniam ſi inimicus meꝰ/ apertus: h ¶ Haledixiſſet mihi: ſuſtinuiſſem vtiqꝫ. q. d.magis tolerabile eſſet. i ¶ Et ſi is q̄ oderat me / iudęusvel alius: k Suꝑ me magna locutꝰ fuiſſet: abſcondiſſem me forſitan ab eo. m ¶ Tu ꝟo/ iudaᵐ n ¶ Hovnanimis/ vt videbat̉: p ¶ Dux meꝰ .i. ſocius itineris.☞ Et notus meꝰ: qꝛ etiāvl Augꝰ. Sciendū ꝙ cum per omne vitiū antiqͥ hoſtis virus humano cordi infundat̉: malo inuidię tota viſcera ſerpēſconcutit. Hęc eſt enim qua cain armatur contra abel fratremſuū: Filij iacob contra ioſeph: Iudęi contra chriſtū: Babylonij contra danielem. Hic eſt vermis qͥ ionę hęderam conſumit: dum ꝓſperitati alioꝝ inuidēdo detrahit. Quartus vicus eſt curioſitas. Vnde dicit: a ¶ Et labor ī medio eiꝰid eſt in corde. Eccͣj. iij. c. In pluribus operibꝰ tuis ne fuerꝭcurioſus. Eſa. lix. a. Telas araneę texuerūt. Quintus vicuseſt ira vel odium. De quo dicit: b ¶ Et iniuſticia j. Ioh̓.iij. c. Qui odit fratrem ſuū homicida eſt. Huic melius cōpetit alia littera q̨̄ habet Inſidię ī vitalibꝰ eiꝰ. Augꝰ. Quialium vult lędere: ſimilis eſt trāſuerberāti corpus ſuū vt veſtem alterius ꝑforet. Sextus vicus eſt rapina vel cupiditas.Septimus eſt hypocriſis. De his duobꝰ addit: c ¶ Et nōdefecit de platęis eius vſura ⁊ dolus. De pͥmo dicitHiere. vj. c. A maiore vſqꝫ ad minorē omnes auaricię ſtudent. De ſecundo/ ſcilicet de hypocriſi: Lucꝭ. xij. a. Attendite a fermento phariſęoꝝ qd̓ eſt hypocriſis. Fermentū dicit̉ꝙ fere omnes corrūpit. Vnde dicit Bern̄. In tempore iſtoplane feda eſt eccleſia/ a negocio ꝑambulāte in tenebris/ a fermento phariſęorum/ qd̓ eſt hypocriſis: ſi tn̄ hypocriſis dicidebet: quę iam latere prę abundantia non valet: ⁊ prę impudentia non quęrit: ſerpit hodie putrida labes per omne corpus eccleſię/ eo periculoſiꝰ: quo interius. Propter iſtā abundantiam: bene dicit hic: Non defecit: Et propter impudentiam quam iam latere non quęrit: bene dicit: De platęis. Uel totū ad litteraꝫ poteſt dici: c ¶ Et non defecde platęis eiꝰ/ vbi vendunt̉ venalia. e ¶ Uſurā ⁊ dolꝰquia aūt mercatores putant ſtatim habere preciū rei ſuę: ettuſc vendunt cū dolo: aut faciūt credentiā ſuis emptoribus:et tunc plus vendūt ratione termini qd̓ vſura eſt. Cōtra illudDeūt. xxiij. c. Non fęnerabis: Et Lucꝭ. vj. e. Date mutuūſihll inde ſperātes. Iſti ſunt ſeptē montes/ et ſeptē capita beſtie: de qͥbus dicit̉ Apocꝭ. xvij. c. Septē capita/ ſeptē montes ſunt ſuꝑ quos mulier ſedet. Cōtra hęc ſeptē/ ſunt ſeptemvirtutes: Matth̓. v. a. Beati pauꝑes ſpū: contra ſuꝑbiam.Beati mites: cōtra litigatiōes. Beati qͥ lugēt miſerias alienas: contra inuidiā: quę luget fęlicitatē aliena ⁊ gaudet d̓ miſerijs alienis. Beati qͥ eſuriūt iuſticiam: contra curioſitatemqaē eſurit vanitatem. Beati miſericordes: contra odium.
Btī mūdo corde: contra auariciā/ quę cor implet ſtercoribꝰ.Btī pacifici: ꝯtra hypocriſim q̨̄ dicit: Pax pax: et nō ē pax.¶ Supͣ ęgit de malis q̨̄ patit̉ eccl̓ia vel vir iuſtus ab apertisinimicꝭ: Poſtea ꝯſequent̓ agit de malis q̨̄ patit̉ a falſis frībꝰ:Quę on̄dit eſſe intolerabilia multꝭ rōnibꝰ. Prima ē: qꝛ illataſūt ab amicis: quę notat̉/ cū dic̄: g ¶ Qm̄ſi inimicꝰ. q. d. Pręcipita eos ⁊cͣ. nonſolū ꝓpt̓ prędicta: ſꝫ qꝛetiā eſt ī eiſ occulta malicia: quia cuꝫ videant̉amici: tn̄ occulte mihimaledicūt: qd̓ intolerabile ē. Qm̄ ſi inimicꝰ meus maledixiſſet mihi: ſuſtinuiſſem vtiqꝫ. Sed iſtud nō poſſum ita ſuſtinere ꝙ amicꝰmaledicat mihi. Micheę. vij. b. Inimici hoīs domeſtici eiꝰ.Cantꝭ. j. b. Filij mr̄is meę pugnauerūt ꝯtra me. Scd̓a ratio qͣre intolerabilia ſunt hęc mala/ ē: qꝛ ſunt improuiſa. Un̄ſequit̉: i ¶ Et ſi is qͥ oderat me ſuper me magna locutꝰ fuiſſet/ cōminādo: l ¶ Abſcodiſſem me forſitanab eo: ſed ab his qui vident̉ me amare/ non poſſum me abſcōdere. Vn̄ dic̄ btūs Bern̄. Nūc ī eccleſia impleta ē illa ꝓphetia: Ecce ī pace amaritudo mea amariſſima. Amara pͥusī nece martyrū: amarior poſt ī ꝯflictu hęreticoꝝ: amariſſimanūc in moribꝰ domeſticoꝝ: nō fugare nō fugere eos pōt. Qd̓dic̄: Inimicꝰ/ pōt referri ꝯͣ fidē. Qd̓ aūt dic̄: Qui oderatme ꝯͣ charitatē. Tertia ratio ē: qꝛ illata ſūt a ꝯſcijs ſecretoꝝ.Un̄ dic̄: Tu v̓o homo vnanimis. Quarta: qꝛ illata ſūtab eiſ qͥ deberēt eū docere. Un̄ dic̄: p Dux meꝰ. Matth̓.xv. b. Cęci ſūt ⁊ duceſ cęcoꝝ. Quīta: qꝛ a familiaribꝰ inferūt̉.k Un̄ addit: Et notꝰ meꝰ. SextaK a ¶ Et labor ī medio eiꝰ .i. in ꝯuentu: qꝛ ſatꝭ laborantqn̄qꝫ: ſed nō meritorie: qꝛ cū labore ibi ē ⁊ iniuſticia: qꝛ nullireddūt qd̓ ſuū eſt. Pręlato enī debēt obediētiā ⁊ reuerētiaꝫ:paribꝰ amorē ⁊ auxiliū: inferioribꝰ doctrinā ⁊ exēplū. Ipſiꝟo hęc eis nō reddūt: ſed ſuꝑioribꝰ detrahunt: pares odiūt:inferiores corrūpūt: et iō laborem amittūt. Ita gͦ ſe habentīuicē: Sꝫ qͥd ad extraneos? c ¶ Et nō defecit d̓ platęiseius vſura ⁊ dolꝰ. Platęas enī habēt qͥdā clauſtrales advendēdū bladū ⁊ lanā: et alias res ſuas. Et de his etiā/ nondefecit vſura ⁊ dolꝰ: ad lr̄am: vt ſup̄ dictū eſt de mūdanis: qꝛ cariꝰ vendūt ꝓpt̓ inducias tꝑis. Horrēdū eſt hͦ dicere: ſed horribiliꝰ eſt facere. Oſee. vj. d. In domo iſrael vidihorrēdū: ibi fornicatiōes ep̄hraim. Propt̓ hͦ de ipſis ꝯquerit̉ dn̄s: in cuiꝰ ꝑſona ſubiūgit ꝓph̓a: g ¶ Qm̄ ſi inimicmeꝰ maledixiſſet mihi ⁊cͣ. Maledicere dicunt̉ deo taleſreligioſi: qꝛ ꝑ eos nomē dei maledicit̉ ⁊ blaſphemat̉: Roma.ij. 9. Et Eſa. lij. b. Nomē dei ꝑ vos blaſphemat̉ int̓ gentes.Et addit apl̓s: Circūciſio qͥdē ꝓdeſt ſi legeꝫ cuſtodias .i. religio ſi ſerues regulā. Et poſt: Si autē p̨̄uaricator legis ſis:circūciſio tua p̨̄putiū facta ē. m Tu v̓o ⁊cͣ. Octo ꝟba ponit in his duobꝰ ꝟſibꝰ ꝯtra octo partes ingratitudīs: q̨̄ ꝓculdebēt eſſe a religiōe .i. inhumanitas: inimicitia: ſcādalū: ꝓditio: conſilioꝝ reuelatio: inhoſpitalitas: deuiatio: ꝯtradictio.Hęc ſunt monſtra clauſtri in terra ꝓmiſſiōis. De qͥbus dicit̉Numeri. xiij. d. Terra quā luſtrauimꝰ deuorat habitatoresſuos: ibi vidimus monſtra quędam. Contra primū dicitur:Tu v̓o hō: id eſt humanus. Humanitas enī debet eſſe inclauſtro/ ſi alicubi eſt. Actꝭ. xxviij. a. Barbari pręſtiterūt nobis non modicam humanitatē. Et ſi barbari hoc fecerūt: qͥdergo faciēt ciues cęli: id ē viri clauſtrales? Cōtra ſecundū dicitur o ¶ Unanimis: Et bene ſequitur: quia vbi non eſthumanitas: non poteſt eſſe vnanimitas. Psͣ. Qui habitarefacit vnanimes in domo: id eſt in clauſtro. Augꝰ. Hęc ſunt q̨̄pręcipimus vt obſeruetis in monaſterio conſtituti: Primūꝓpt̓ qd̓ in vnū eſtꝭ ꝯgregati vt vnanimes habitetꝭ ⁊cͣ. Cōtratertiū d̓r p ¶ Dux meꝰ ī via plana vbi nullū ſcādalū. Gal̓.v. c. Si ſpū ducemī: nō eſtꝭ ſb̓ lege. Psͣ. Deduxiſti ppl̓m tuūin māu moyſi et aaron. Ecōuerſo ml̓ti duces ꝑ ſcādala ducūt.Gregꝰ. Si paſtor ꝑ
531
Hiere. 8. d.De malis q̄ patit̉ eccleſia a falſis fratribus
Al̓ r abſconderem me vtiqꝫ
Eſa. 38. d.
rdeſa vꝰp iuſto
Moraliter declauſtralibus
Octo verba cōtra octo partesīgratitudinis q̄ꝓcul eſſe debēta religioſis
Psͣ. .67.
Psͣ. 76.