Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

LIIIII

a et labor in medio eius inꝰiuſticia. Et non defecit deplatęis eiuſ: vſura doluſ. Quoniam ſi inimicus mehus maledixiſſet mihi: ī ſuſti

inuiſſem vtiqꝫ. Et ſi is quikoderat me ſūꝑ me magnallocutꝰ fuiſſet: r abſcōdiſſemme forſitan ab eo. Tu̓ v̓o homo vnanimis: dux meꝰ

.allEt labor in medio eiꝰ .i. aꝑte laborauerūt vt crucifigecet. Nec merueram: Un̄ ſequit̉: Et iniuſticia. Et poſſent dicere iudęi: verū eſt hoc fecimꝰ ſed excuſam: qꝛ diſcipulus eius vendidit nobis. Cōtra qd̓ dicit: c Et nondefecit de platęis eiꝰ vſura. q. d. legitime emerūt: qꝛī ꝯtractu fuit vſura: qꝛiudas pęnitentia ductꝰſicut d̓r/ Mat. xxvij. a.retulit eis triginta argēteos: Ipſi tn̄ nihilominꝰ tenuerunt ieſum:et ita habuerūt: vtnunit̉ dicit̉: oua obolum: hoc fuit vſura. Etdicit: d De p̄latęis eiꝰ .ſ. ciuitatis: qꝛ hęc vſura ad omniū noticiā deuenit: quia iudas argēteos ꝓiecit in templo: etinde emerūt agrū qui vſqꝫ hodie vocat̉ acheldemach .i. agerſanguinis: ſicut dicit̉/ Matth̓ .xxvij. a. Et ſicut fuit vſura iniudeis: ſic dolus ꝓditio in iuda. Un̄ ſequit̉: f Et dolin diſcipulo oſculante. Lucꝭ. xxij. e. Iuda oſculo filiū hoīstradis? Et de hoc qͣſi homo ꝯquerit̉: ſi alius extraneꝰ voluiſſet tradidiſſe/ potuiſſet euaſiſſe: ſed ita domeſti: Vnde addit: g Quoniam ſi inimicus meꝰ/ apertus: h Haledixiſſet mihi: ſuſtinuiſſem vtiqꝫ. q. d.magis tolerabile eſſet. i Et ſi is oderat me / iudęusvel alius: k Suꝑ me magna locutꝰ fuiſſet: abſcondiſſem me forſitan ab eo. m Tu ꝟo/ iudaᵐ n Hovnanimis/ vt videbat̉: p Dux meꝰ .i. ſocius itineris. Et notus meꝰ: qꝛ etiāvl Augꝰ. Sciendū cum per omne vitiū antiqͥ hoſtis virus humano cordi infundat̉: malo inuidię tota viſcera ſerpēſconcutit. Hęc eſt enim qua cain armatur contra abel fratremſuū: Filij iacob contra ioſeph: Iudęi contra chriſtū: Babylonij contra danielem. Hic eſt vermis ionę hęderam conſumit: dum ꝓſperitati alioꝝ inuidēdo detrahit. Quartus vicus eſt curioſitas. Vnde dicit: a Et labor ī medio eiꝰid eſt in corde. Eccͣj. iij. c. In pluribus operibꝰ tuis ne fuerꝭcurioſus. Eſa. lix. a. Telas araneę texuerūt. Quintus vicuseſt ira vel odium. De quo dicit: b Et iniuſticia j. Ioh̓.iij. c. Qui odit fratrem ſuū homicida eſt. Huic melius cōpetit alia littera q̨̄ habet Inſidię ī vitalibꝰ eiꝰ. Augꝰ. Quialium vult lędere: ſimilis eſt trāſuerberāti corpus ſuū vt veſtem alterius ꝑforet. Sextus vicus eſt rapina vel cupiditas.Septimus eſt hypocriſis. De his duobꝰ addit: c Etdefecit de platęis eius vſura dolus. De pͥmo dicitHiere. vj. c. A maiore vſqꝫ ad minorē omnes auaricię ſtudent. De ſecundo/ ſcilicet de hypocriſi: Lucꝭ. xij. a. Attendite a fermento phariſęoꝝ qd̓ eſt hypocriſis. Fermentū dicit̉ fere omnes corrūpit. Vnde dicit Bern̄. In tempore iſtoplane feda eſt eccleſia/ a negocio ꝑambulāte in tenebris/ a fermento phariſęorum/ qd̓ eſt hypocriſis: ſi tn̄ hypocriſis dicidebet: quę iam latere prę abundantia non valet: prę impudentia non quęrit: ſerpit hodie putrida labes per omne corpus eccleſię/ eo periculoſiꝰ: quo interius. Propter iſtā abundantiam: bene dicit hic: Non defecit: Et propter impudentiam quam iam latere non quęrit: bene dicit: De platęis. Uel totū ad litteraꝫ poteſt dici: c Et non defecde platęis eiꝰ/ vbi vendunt̉ venalia. e Uſurā dolꝰquia aūt mercatores putant ſtatim habere preciū rei ſuę: ettuſc vendunt dolo: aut faciūt credentiā ſuis emptoribus:et tunc plus vendūt ratione termini qd̓ vſura eſt. Cōtra illudDeūt. xxiij. c. Non fęnerabis: Et Lucꝭ. vj. e. Date mutuūſihll inde ſperātes. Iſti ſunt ſeptē montes/ et ſeptē capita beſtie: de qͥbus dicit̉ Apocꝭ. xvij. c. Septē capita/ ſeptē montes ſunt ſuꝑ quos mulier ſedet. Cōtra hęc ſeptē/ ſunt ſeptemvirtutes: Matth̓. v. a. Beati pauꝑes ſpū: contra ſuꝑbiam.Beati mites: cōtra litigatiōes. Beati lugēt miſerias alienas: contra inuidiā: quę luget fęlicitatē aliena gaudet miſerijs alienis. Beati eſuriūt iuſticiam: contra curioſitatemqaē eſurit vanitatem. Beati miſericordes: contra odium.

Btī mūdo corde: contra auariciā/ quę cor implet ſtercoribꝰ.Btī pacifici: ꝯtra hypocriſim q̨̄ dicit: Pax pax: et ē pax. Supͣ ęgit de malis q̨̄ patit̉ eccl̓ia vel vir iuſtus ab apertisinimicꝭ: Poſtea ꝯſequent̓ agit de malis q̨̄ patit̉ a falſis frībꝰ:Quę on̄dit eſſe intolerabilia multꝭ rōnibꝰ. Prima ē: qꝛ illataſūt ab amicis: quę notat̉/ dic̄: g Qm̄ſi inimicꝰ. q. d. Pręcipita eos ⁊cͣ. nonſolū ꝓpt̓ prędicta: ſꝫ qꝛetiā eſt ī eiſ occulta malicia: quia cuꝫ videant̉amici: tn̄ occulte mihimaledicūt: qd̓ intolerabile ē. Qm̄ ſi inimicꝰ meus maledixiſſet mihi: ſuſtinuiſſem vtiqꝫ. Sed iſtud poſſum ita ſuſtinere amicꝰmaledicat mihi. Micheę. vij. b. Inimici hoīs domeſtici eiꝰ.Cantꝭ. j. b. Filij mr̄is meę pugnauerūt ꝯtra me. Scd̓a ratio qͣre intolerabilia ſunt hęc mala/ ē: qꝛ ſunt improuiſa. Un̄ſequit̉: i Et ſi is oderat me ſuper me magna locutꝰ fuiſſet/ cōminādo: l Abſcodiſſem me forſitanab eo: ſed ab his qui vident̉ me amare/ non poſſum me abſcōdere. Vn̄ dic̄ btūs Bern̄. Nūc ī eccleſia impleta ē illaphetia: Ecce ī pace amaritudo mea amariſſima. Amara pͥusī nece martyrū: amarior poſt ī ꝯflictu hęreticoꝝ: amariſſimanūc in moribꝰ domeſticoꝝ: fugare fugere eos pōt. Qd̓dic̄: Inimicꝰ/ pōt referri ꝯͣ fidē. Qd̓ aūt dic̄: Qui oderatme ꝯͣ charitatē. Tertia ratio ē: qꝛ illata ſūt a ꝯſcijs ſecretoꝝ.Un̄ dic̄: Tu v̓o homo vnanimis. Quarta: qꝛ illata ſūtab eiſ deberēt docere. Un̄ dic̄: p Dux meꝰ. Matth̓.xv. b. Cęci ſūt duceſ cęcoꝝ. Quīta: qꝛ a familiaribꝰ inferūt̉.k Un̄ addit: Et notꝰ meꝰ. SextaK a Et labor ī medio eiꝰ .i. in ꝯuentu: qꝛ ſatꝭ laborantqn̄qꝫ: ſed meritorie: qꝛ labore ibi ē iniuſticia: qꝛ nullireddūt qd̓ ſuū eſt. Pręlato enī debēt obediētiā reuerētiaꝫ:paribꝰ amorē auxiliū: inferioribꝰ doctrinā exēplū. Ipſiꝟo hęc eis reddūt: ſed ſuꝑioribꝰ detrahunt: pares odiūt:inferiores corrūpūt: et laborem amittūt. Ita ſe habentīuicē: Sꝫ qͥd ad extraneos? c Et defecit platęiseius vſura dolꝰ. Platęas enī habēt qͥdā clauſtrales advendēdū bladū lanā: et alias res ſuas. Et de his etiā/ nondefecit vſura dolꝰ: ad lr̄am: vt ſup̄ dictū eſt de mūdanis: qꝛ cariꝰ vendūt ꝓpt̓ inducias tꝑis. Horrēdū eſt dicere: ſed horribiliꝰ eſt facere. Oſee. vj. d. In domo iſrael vidihorrēdū: ibi fornicatiōes ep̄hraim. Propt̓ de ipſis ꝯquerit̉ dn̄s: in cuiꝰ ꝑſona ſubiūgit ꝓph̓a: g Qm̄ ſi inimicmeꝰ maledixiſſet mihi ⁊cͣ. Maledicere dicunt̉ deo taleſreligioſi: qꝛ eos nomē dei maledicit̉ blaſphemat̉: Roma.ij. 9. Et Eſa. lij. b. Nomē dei vos blaſphemat̉ int̓ gentes.Et addit apl̓s: Circūciſio qͥdē ꝓdeſt ſi legeꝫ cuſtodias .i. religio ſi ſerues regulā. Et poſt: Si autē p̨̄uaricator legis ſis:circūciſio tua p̨̄putiū facta ē. m Tu v̓o ⁊cͣ. Octo ꝟba ponit in his duobꝰ ꝟſibꝰ ꝯtra octo partes ingratitudīs: q̨̄ ꝓculdebēt eſſe a religiōe .i. inhumanitas: inimicitia: ſcādalū: ꝓditio: conſilioꝝ reuelatio: inhoſpitalitas: deuiatio: ꝯtradictio.Hęc ſunt monſtra clauſtri in terra ꝓmiſſiōis. De qͥbus dicit̉Numeri. xiij. d. Terra quā luſtrauimꝰ deuorat habitatoresſuos: ibi vidimus monſtra quędam. Contra primū dicitur:Tu v̓o: id eſt humanus. Humanitas enī debet eſſe inclauſtro/ ſi alicubi eſt. Actꝭ. xxviij. a. Barbari pręſtiterūt nobis non modicam humanitatē. Et ſi barbari hoc fecerūt: qͥdergo faciēt ciues cęli: id ē viri clauſtrales? Cōtra ſecundū dicitur o Unanimis: Et bene ſequitur: quia vbi non eſthumanitas: non poteſt eſſe vnanimitas. Psͣ. Qui habitarefacit vnanimes in domo: id eſt in clauſtro. Augꝰ. Hęc ſunt q̨̄pręcipimus vt obſeruetis in monaſterio conſtituti: Primūꝓpt̓ qd̓ in vnū eſtꝭ ꝯgregati vt vnanimes habitetꝭ ⁊cͣ. Cōtratertiū d̓r p Dux meꝰ ī via plana vbi nullū ſcādalū. Gal̓.v. c. Si ſpū ducemī: eſtꝭ ſb̓ lege. Psͣ. Deduxiſti ppl̓m tuūin māu moyſi et aaron. Ecōuerſo ml̓ti duces ſcādala ducūt.Gregꝰ. Si paſtor

531

Hiere. 8. d.De malis patit̉ eccleſia a falſis fratribus

Al̓ r abſconderem me vtiqꝫ

Eſa. 38. d.

rdeſa vꝰp iuſto

Moraliter declauſtralibus

Octo verbatra octo partesīgratitudinisꝓcul eſſe debēta religioſis

Psͣ. .67.

Psͣ. 76.