Pſalmus

Xaudi ¶ Psͣ. IIIIIge deꝰ roronē meā et nēdeſpexerꝭ dep̄catiod̓ nē meā: intēde̓ mihi et exauξdi me. Cōtriſtātꝰ ſū in exercigtatione mea: ⁊ ꝯturbatꝰ ſuma vo̓ce īimici ⁊ a tribulatiōe

k pctōris. Qm̄ dēclinauerūtiſ ī me̓ iniqͥtates: et ī irarmoleoſti erāt mihi. Cor meūt ꝯturꝑbatū eſt ī me: ⁊ foͣrmido mortis cecidit ſuper me. Timoret tremor venerūt ſuper me:et contexerunt me tenebrę.

Poteſt aūt exponi pſalmꝰ iſte pͦ de chriſto. Scd̓o de eccl̓ia.De chriſto ſic: a¶ Exaudi deꝰ/ pr̄ b Pronē meā/ qͣ oroad te ẜm ꝙ homo. c ¶ Et ne deſpexeris dep̄cationeꝫmeam: Sed intende mihi ⁊ exaudi me. Cōcultatio eſtverboꝝ ad notandū inſtantiā. Et dignus ſum ꝙ audias: quiae ¶ Cōtriſtatꝰ ſumhumana infirmitate:f ¶ In exercitatione mea: id eſt in paſſione. g ¶ Et conturbatꝰ ſum a voce inimici/ iudęi maledicentis. i ¶ Et atribulatione peccatoris iudęi perſequentis. Hoc autē nōmeo merito ſꝫ ſuo malo. k ¶ Quoniā declinauerūt in me iniqͥtateſ .i. mala ſua impoſuerūt mihi. n ¶ Et ī ira moleſti erat mih̓idicentes: Crucifige crucifige eū. Et ꝓpt̓ hoc: o ¶ Cor meum conturbatū eſt in me .i. intus/ non extra oſtēdi impatientiam vel vindictā. Uel In me: id eſt nō ex neceſſitateextrinſeca: ſed tm̄ voluntate intrinſeca. p ¶ Et formidomortis cecidit ſuꝑ me: ad litterā: qꝛ ẜm ꝙ homo mortēhorruit. Vel Formido mortis: id eſt mors formidoloſaet vſqꝫ nūc formidanda: ſuper me veniens/ cecidit/ victa et fracta: ſicut olla cadens ſuper lapidem. Vnde Oſee. xiij.d. Ero mors tua o mors. q ¶ Timor animi: r ¶ Et tremor/ corporis: s ¶ Uenerunt ſuper me: et contexerunt̉ me tenebrę/ mortꝭ vel tenebroſi circumdederūt me.xEt videns rebellionēSecūdo modo pōt exponi de eccleſia ſiue de quolibet iuſtoexiſtente in ea. a ¶ Exaudi deus: qui interp̄taris videns.Thren̄. iij. d. Vidiſti dn̄e iniquitateꝫ illorum aduerſum meb ¶ Orationem meam/ de obtinendis bonis. Exaudi .i.vſqꝫ ad exitum audi: vel extra audi vt alij ſciant ⁊ prouocent̉ad orationē: vel ex corde audi. c Et ne deſpexeris deprecationē meam/ de malis amouēdis: ſicut fit cum petunt̉ temꝑalia: Non enī debēt ſtercora poni ſuꝑ alta cordis.Prouerb̓. xvij. d. Precioſi ſpiritꝰ vir eruditꝰ. Et plęrūqꝫ licet dn̄s deſpiciat hmōi dep̄cationē: dat tn̄ temꝑalia quę petunt̉ ſed cum ira: ſicut dicitur in Psͣ. Pluit illis māna ad māducandū: Et tn̄ ibi ſequit̉: Adhuc eſcę eoꝝ erant in ore ipſorum: ⁊ ira dei aſcendit ſuper eos. Hęc eſt autem differētia ꝙoratio eſt de bonis adipiſcēdis: deprecatio de malis amouēdis. Eccͣj. xxxv. c. Non deſpiciet deus loquelam pupilli.d ¶ Intēde mihi ⁊ exaudi me. Inculcat verba vt affectum manifeſtet. Nota ꝙ idem ē pͥncipiū ⁊ finis ī hͦ verſu. Inquo ſignificat̉ ꝙ ad ipſum dirigit̉ oratio: qui eſt pͥncipiū ⁊ finis/ alpha et ω. Quattuor ꝟba ponit ꝯtra quattuor hoſtes.Exaudi/ contra diabolū temptantē. Et ne deſpexeriscontra mūdum blandientē. Intende contra carnē repugnantem. Exaudi/ contra mortem triplicē: culpę/ naturę gehennę. Prima eſt animę: ſecunda corporis: tertia vtriuſqꝫ.Apocꝭ. viij. d. Uę vę/ vę habitantibus in terra.Quidā deſpiciunt̉ ⁊ exaudiunt̉: vt ſathan. Iob. j.c. dixit dn̄s: Ecce vniuerſa quę habet ī manu tuaQuidā exaudiunt̉ ⁊ nō de­ (mitterent̉ in porcos.ſunt. Et Matth̓. viij. d. dęmones qui petierūt vtNota ſpiciunt̉. Eſa. lviij. c. Tunc inuocabis ⁊ dn̄s exauQuidā deſpiciunt̉ ⁊ nō exaudiunt̉. Matth̓. (diet.xxv. a. Dn̄e aperi nobis. At ille rn̄dens ait: neſciovos. Prouerb̓. ij. d. Tunc inuocabunt me ⁊ nonQuidā nec deſpiciunt̉ nec exaudiunt̉. (exaudiaꝫ.ij. Corꝭ. xij. c. Ter rogaui dn̄m ⁊cͣ.Facta or̄one/ on̄dit qͣre mota eſt or̄o ⁊ ꝙ indiget exaudiri/ dicēs: e ¶ Cōtriſtatꝰ ſum .i. corꝑe ⁊ aīa triſtatꝰ/ vel ſenſualitate et ratione. f ¶ In exercitatione mea. Nota ꝙ eſtexercitatio corporalis: vt in pergrinatione. Et eſt alia interiorſquę eſt pietatꝭ ⁊ miſcd̓ię. De his duabꝰ. j. Timoth̓. iiij. c.

Exerce teipſum ad pietatem: nam corporalis exercitatio admodicum vtilis eſt: pietas autem ad omnia vtilis eſt. Tertiaexercitatio eſt ī tribulationibꝰ: de qua loquitur hic. Hic enīoportet ꝯtriſtari ſi velimus in futuro ad lęticiam tranſire: oēſenī motus a contrario in ꝯtrariū ſūt. Eligat igitur hic vnuſquiſqꝫ qd̓ voluerit: lęticiam .ſ. vel triſticiā:quia hinc ad ſuū contrarium trāſiturꝰ eſtIoh̓. xvj. d. Triſticiaveſtra vertet̉ in gaudium. Lucꝭ. vj. d. Uęvobis qui ridetꝭ nūc:quia lugebitis ⁊ flebitis. Gregꝰ. Abel eſſerenuit/ quē cain malicia nō exercet. Nec ſolū ꝯtriſtatꝰ: ſed g ¶ Et conturbatus ſum .i. ſimul turbatꝰcorpore ⁊ anima. h. ¶ AA voce inimici ⁊ a tribulationepctōris. Antitheſis eſt. Duo ꝯͣ duo. q. d. contriſtatus ſuma voce inimici/ obloquētꝭ mihi ⁊ ꝯtradicentꝭ. Et cōturbatus a tribulatione pctōris/ affligentis me. Itē iſtisduobus reddit alia duo/ dicens: k ¶ Quoniā declinauerunt. q. d. hęc eſt vox inimici/ a qua ꝯtriſtatꝰ ſum: vel inimicoꝝ qui obloquentes imponūt mihi mala: quę tn̄ non egoſꝫ ipſi faciūt. Hoc eſt qd̓ dic̄: Quoniā ipſi īimici: declinauerunt: id eſt intorſerunt: ¶ ¶ In me per detractionemet oblocutionē: m ¶ Iniquitates quę tn̄ eorum erāt nonmeę. Sicut fecerūt iudęi ī dn̄m/ dicētes/ Ioh̓. viij .ſ. Dęmonium habes. Hi bene poſſunt dici antichriſtiani: quia dominus declinat contrariū: ẜm illud Eſa. vltꝭ. d. Declinabo ſuꝑeum quaſi fluuiū pacem. n ¶ Et in ira ⁊cͣ. Hoc reſpondetei qd̓ dixit Cōturbatꝰ ſū a tribulatione pctōris: qꝛin ira moleſti erant mihi. In ira ſua: nō meo merito/ ſimiles facti ſunt patri ſuo diabolo. De quo Apocꝭ. xij. c. Uęterrę ⁊ mari: quia deſcēdit diabolus ad vos habēs irā magnam. o ¶ Cor meū. Poſſet aliquis dicere: Ita faciunt tibi: tu autē quō te habes erga eoſ? Ecce reſponſio. Cor meum conturbatū eſt. q. d. oculus rationis meę turbatus ēꝓpter moleſtias quas inferūt: ſed tn̄ in me: id eſt intus nō extra me: quaſi non vſqꝫ ad vindictam vt vellem reddere malūpro malo. Et quia turbatus eſt feſtuca: id eſt ira ꝓpaſſionis:p ¶ Formido mortis cecidit ſuper me: id eſt timeo incurfere fraternum odium/ qd̓ eſt mors animę: ſicut dicitur. jͣ.Ioh̓. iij. c. Qui odit fratreꝫ ſuum/ homicida eſt. Et ducit admortē ęternam: vnde timēdū eſt: qꝛ ibi perpetuo moriet̉ corpus ⁊ anima. Vnde addit: q Timor ⁊ tremor venerūtſuꝑ me. Timor animę/ cui timeo a gehēna: Et tremor corporis cui timeo a flagellis timore naturali. t ¶ Et/ ꝓ quia.v ¶ Cōtexerūt me .i. circūdederūt ⁊ oppreſſer̄t me: x Cenebrę .i. mali homīes: qͥ emphatice dicunt̉ tenebrę: p̨̄cipueꝓpt̓ fraternū odiū. j. Ioh̓. ij. b. Qui odit fratrem ſuū in tenebris ē: ⁊ ī tenebris ambulat: ⁊ neſcit qͦ eat: qm̄ tenebrę obcęcauerūt oculos eiꝰ. Eph̓. v. b. Fuiſtis aliqn̄ tenebrę. Moraliter eccleſia ī ſua ꝑſona pōt hͦ dicere: o ¶or meū ꝯturbatū eſt ī me. Caput ī eccleſia/ eſt p̨̄latꝰ: Cor religioſus: qꝛcelat̉ vt cor ⁊ abſcōdit̉. Eſa. j. b. Oē caput languidū ⁊ oē cormęrēs: a plāta pedis vſqꝫ ad ꝟ̓ticē nō eſt ī ſanitas eo. q. d. ſip̨̄lati languēt ⁊ religioſi dolēt: totū corpꝰ infirmat̉: Un̄ h̓ cōq̄rit̉ eccleſia de corde. Et habet alia lr̄a: Cor meū dolultī vitalibꝰ meis. Et iō dic̄ eccl̓ia: pFormido mortꝭ cecidit ſuꝑ me. q. d. ꝓpt̓ dolorē ⁊ infirmitatē cordis timeo d̓morte corꝑis. Ex corde enī vita corꝑis ꝓcedit. Un̄ Prouer.iiij. d. Omni cuſtodia ſerua cor tuū: ex ipſo enī vita proceditEt eiuſdē. xiiij. d. Uita carniū ſanitas cordis. Et nota ꝙ terponit hic timorē/ dicēdo: Formido/ timor/ tręmor: ꝓptertriplicē timorē malū .ſ. mūdanū/ humanū/ et ſeruilē. De mudano Prouer. x. c. Pauor pauperū egeſtas eoꝝ. De hūanoij. Regꝭ. xvij. c. Cuius cor eſt quaſi leonis: pauore ſoluetur.De ſeruili Prouerb̓. x. d. Pauor his qui operantur malum.Et dixi: Quaſi

Allegoricꝰde chriſto

r. diſ. c. ſancta romanaAl̓ ⁊ dep̄cationemIl̓ forationemj

Al hdiuiat. bant mea Al̓ xoritri¶Al̓ fmetuslę

Ioh̓. 19. a.

De eccleſiavl̓ viro iuſto

Psͣ. 77.

Apocl̓. I. b.et. 21. c.

Ppull