IIIIILIIII
a ēt dn̄s ſuſcęptor ē aīę meę.ę Auerte mala inimicꝭ meis:ꝰ inveritate tua diſꝑdē illoſ.g Uolūtarie ſacrificabo tibi: ⁊hͦ confite̓bor noī tuo dn̄e/ qm̄
f bonū eſt. Qm̄ ex oī tribulamtiōe reripuiſti me: ⁊ ſuꝑ īimicoſ meoſideſpexit oculꝰ rmeus. ¶ In finē in carmībꝰ velhymnis intellectus dauid.
gpecioſa miſericordia dei in tempore tribulationis. Eſa. l.Dominus deus auxiliator meus: ideo non ſum confuſus.Deut. xxxiij. d. Aſcenſor cęli auxiliator tuus. Roma. viij f.gi deus pro nobis quis contra nos? Sed nota ꝙ dominusadiuuat infirmos/ non ſanos: id eſt eos qui de proprijs viribus non confidūt: ẜmqd̓ dicit̉ Roma. viij.e. Spiritꝰ adiuuat infirmitatem noſtram.Secundum in quo exauditum ſe oſtēdit/ ē:quia dedit ei deꝰ gratiam contemplandi.Unde dicit: a ¶ Etdominus ſuſceptor eſt animę meę. Suſcęptor: id eſtſurſum captor. Psͣ. Ego dormiui et ſoporatus ſum: ⁊ dominus ſuſcępit me. Hoc ibi expoſitum eſt de ſomno contemplationis. Gregꝰ de iob. In altum mentem fixerat: et ideo diabolus ad eum irrumpere non valebat. Uel ſic: Dominusſuſceptor eſt animę meę: non pecunię: quia animaꝫ quęrit non alia. Eccͣj. vij. a. Ne dicas ī multitudine muneꝝ meorum reſpiciet deus. Gen̄. iiij. a. Ad cain ⁊ ad munera eius nōreſpexit. Ideo exemplo domini dicit apoſtolus. ij. Corꝭ. xij.e. Non quęro quę veſtra ſunt ſed vos. Propter hoc bene dicit Iob. xiij. b. Animam meam porto in manibus meiſ: quaſi paratus ad eam reddendam domino. Vel ſic: Suſceptor: id eſt defenſor et protector: Sicut dicit̉ Sap̄. iij. a. Iuſtorum animę in manu dei ſunt. Licet enim corpora martyꝝexponat carnificibꝰ in aram: tn̄ ſemper animas ſuſcipit in manu. Unde Iob. ij. b. Ecce in manu tua eſt: veruntamē animāillius ſerua. Poſtea oſtendit quid faciet dominꝰ cipheis: ideſt inimicis iuſtorum: quia .ſ. retribuet̉ eis ⁊ in p̨̄ſenti ⁊ in futiro. Unde dic̄: b ¶ Auertę .i. auertes a me: cMala inimicis meis: id eſt aduerſa ad me: conuertes ad vel ſuperinimicos meos: Ideo dicitur ẜm aliaꝫ litterā: Reddę malum inſidiatoribus meis. Simile. jͣ. Non miſerearisomnibus qui operantur iniquitatē. Et alibi. Redde vicinisnoſtris ſeptuplum in ſinu eorum. Hiere. xvij. c. Confundantur qui me ꝑſequunt̉ ⁊ non confundar ego. Uel Inimicisid eſt dęmonibꝰ: quia omne malum qd̓ homini ſuggerunt: etꝙ homo eorum ſuggeſtione perpetrat in caput eorum ꝯuertetur: ẜm illud Ecc̄ꝫ .xxvij. d. Facienti conſilium nequiſſimūſuper eum deuoluet̉. Et hoc ſcit diabolus: ⁊ ideo vocatur ſenex fatuus: Eccͣj .xxv. a. e ¶ Diſperde illos malos homines. id eſt diuerſis pęnis ꝑde. d ¶ In veritate tͣua .ſ.in veritate iudicij: quando viā veritatis apparebit. Nūc enīvia miſericordię tegit viam veritatis. Iaco. ij. c. Superexaltat miſericordia iudicium. Uel Diſperde: id ē diuide: ẜmillud Lucꝭ̓. xij .f. Diuidet eum partemqꝫ eius ponet cum infidelibus. Diuidunt̉ diuites in tres partes. Nam anima dat̉dęmonibꝰ: pecunia raptoribꝰ: cadauer vermibꝰ. Qd̓ bn̄ tangitur. jͣ. vbi dicitur: Introibunt in inferiora terrę .ſ. corꝑa: trantur in manus gladij .ſ. animę: partes vulpium erunt .ſ. diuitię. Idem habetur Eccͣj. x. b. Cum morietur homo hęreditabit ſerpētes beſtias ⁊ vermes. Serpētes ſunt dęmones:Beſtię .i. vaſtię/ ſūt raptores. Uel d̓ dęmonibꝰ dic̄: Diſperde illos: quia ad modū gregis ꝯueniūt ad temptandū: ẜmillud Mat. xij. d. Tūc aſſumit ſeptē ſpūs neqͥores ſe. Temptant aut occultādo veritatē: ſꝫ cū manifeſtat̉ veritas/ tūc nōualent/ ſꝫ fugiūt. Un̄ dicit: In veritate tua diſperdeillos. Psͣ. Scuto circūdabit te veritas eiꝰ: nō timebis a timore nocturno: A ſagitta volante ī die a negocio ꝑambulātein tenebris: ab incurſu ⁊ dęmonio meridiano. In his qͣttuorverbis/ notant̉ quattuor tēptatiōes inimici .ſ. leuis occulta/ leuis aꝑta/ grauis occulta/ grauis aꝑta. Oſtenſo qͥd ſibi faciatbeꝰ ſ⁊ qͥd inimicis: ne ingratꝰ videat̉ offert deo duplicē oblationē .ſ. boni oꝑis/ ⁊ laudis. De pͥma pͦ dic̄: Uolūtarię ſacrificabo tibi. De ſcd̓a addit: Et confitebor noī tuo.Dic gͦ: ¶ Uolūtarie/ nō coacte. Nō enī placēt deo coacta ſeruitia: vt ait Augꝰ. Exo. xxv. a. Ab oī hoīe qͥ offert vltro-
neus accipietꝭ pͥmitiaſ. Ecc̄ͣj. xxiiij. b. Quaſi libanꝰ nō inciſuſvaporaui habitationē meā. Nō inciſus .i. nō coactꝰ. Illa enīgutta q̨̄ ſpōte exit ē puriſſima ⁊ ſuauiſſima: ideo p̨̄cępit dn̄sExo. xxx. d. offerri ſibi thus lucidiſſimū. j. Paral̓. xxix. d. Sivltro lętꝰ obtuli vniuerſa hͨ ⁊ ppl̓m tuū vidi cū ingēti gaudioofferre donaria. cSacrificabo tibiſacrificiū boni operꝭ.De qͦ in Psͣ. Tūc acceptabis ſacrificiū iuſticię ⁊cͣ. Et alibi. Sacrificate ſacrificiū iuſticię. h ¶ Et confitebor/ ꝯfeſſione laudis. i ¶ Nomini tuo dn̄e: in qͦ ſupͣ petij ⁊ ſaluatꝰ ſum: nōmeo/ ſicut hypocritę ⁊ pompoſi. Psͣ. Vocauerūt noīa ſua īterris ſuis. Et qͣre confitebor ei? k ¶ Qm̄ bonū eſt. Hęceſt ſūma cauſa. Psͣ. Cōfitemī dn̄o qm̄ bonꝰ. Vel Qm̄ bonū eſt/ mihi .i. vtile ꝯͣ ptātē diaboli: Quia dic̄ Gregꝰ naziancenꝰ: dęmones vſqꝫ adhuc nomē chriſti ꝯtremiſcūt: Et nosꝯtētiōes nr̄as blaſphemari facimꝰ in gētibꝰ nomē dn̄i: ſicutd̓r Roma. ij. d. et Eſa. lij. b. Bonitatē aūt ⁊ vtilitatē huiꝰ nominis on̄dit ꝯſequent̉ ꝑ duo. Primū eſt: qꝛ liberat ab oī malo. Secūdū: qꝛ facit ꝓficere in bono. De pͦ dicit: l¶ Qm̄ex omni tribulatiōe eripuiſti me. Iob. v. d. In ſex tribulationibꝰ liberabit te/ ⁊ in ſeptima non tanget te malū. Baruch. iiij. d. Ipſe vos erſpiet de manibꝰ inimicoꝝ vr̄oꝝ. Deſcd̓o ſubiūgit: m ¶ Et ſuper inimicos meos deſpexitoculus meus .i. oculus mentis dext̓ .ſ. affectꝰ ſurſum tendens non ſtatuens ſe declinare in terram: deſpexit; id ē deorſum aſpexit. Super inimicos meos remanentes in limo ꝓfundi. Unde dixit Vincentiꝰ: Altior omni fęculo totūmūdū deſpicio. Vel anagogice pōt legi verſus iſte cum p̨̄cedenti: qꝛ in futuro reddemꝰ deo vitulos labioꝝ nr̄oꝝ: ⁊ īmolabimꝰ ſacrificiū laudis: qn̄ oīs tribulatio ceſſabit: ⁊ videbimusreprobos inferius in inferno damnatos: ẜm illud Eſa. vltꝭ. gͦ.Erunt vſqꝫ ad ſacietatē viſionis omni carni.Xaudi deus oratio/ ¶ Expoſi. pſalmi. LIIII.nem meam. Tiiulus. In fine in carminibꝰ vl̓hymnis intellectꝰ dauid. Per dauid hic intelligitur eccleſia: quę ſupra clamabat ꝓpter crudelitatē fortitudinem ⁊ multitudinē hoſtiū: Hic autē clamat ꝓpt̓ miſerias qͣspatitur a ſe ⁊ ab hoſtibꝰ tam viſibilibꝰ qͣꝫ inuiſibilibꝰ. Sed qꝛper iſtas miſerias exercet̉ ⁊ ꝓficit in virtute ⁊ gratia: ideo reddit gr̄as deo d̓ ipſis miſerijs: ſicut patet ī titulo. Cuiꝰ is ē ſenſus. Hic oſtendit̉/ intellectꝰ dauid .i. eccleſię intelligentismiſerias in quibus eſt: ſed tn̄ ille intellectꝰ eſt/ in hymnisvel carminibꝰ .i. in laudibus: ſi dirigitur vſqꝫ in finem .i.in vtilitatē quę ex eis ſequitur. Vel In finem/ chriſtū. Sciendum ergo eſt ꝙ in hoc pſalmo loquit̉ eccleſia in ꝑſona ſuavel capitis chriſti .ſ. Materia eſt de paſſiōe vel reſurrectionechriſti. Intentio eſt monere bonoſ vt mala p̨̄ſentia attendāt:et inter ea plangant. Modus. Tripertitus eſt pſalmus. Inprima parte p̨̄mittit orationē contra fluctus maris: id eſt contra mala ſęculi. In ſecunda parte puſillanimꝰ iam in ſolitudine ſaluus/ ſperat auxilium dei ⁊ ciuibus imprecatur: ibi: Expectabam. Tertio affirmans oſtendit quid ſibi ⁊ illis fiat alternatim procedendo: ibi: Ego autem. Notandumautem ꝙ in duobus pręcedentibꝰ pſalmis orauit contra antichriſtum: qui erit maxima tribulatio eccleſię: In iſto orat cōtra falſos fratres. In ſecundo ſequente contra hęreticos. Intertio cōtra martyricidas. Et ſic ordinat retrograde ẜm quātitatem perſecutionis. Hę quattuor perſecutiones ſignificātur Daniel̓. vij. a. per quattuor beſtias. Prima beſtia quaſileena ecce martyricidę. Secūda/ ē vrſus qͥ eſt fortꝭ in renibuſſed debilis in capite: et ſignificat hęreticos debiles in fide.Tertia/ eſt pardus: et ſignificat falſos fratres. Quarta nonnoīat̉ niſi terribilis ⁊ mirabilis: ſcilicet antichriſtus. Contrahas quattuor perſecutiones ponit qͣttuor ꝟba ſiue quattuorclauſulas in hoc ꝟſu. Vel ꝯͣ diabolū/ mūdū/ carnē/ et mortē.Poteſt aūt exponi
ii8
2
Al̓ reruiſtiPsͣ. 50.Al̓ ⁊ reſpexitAl̓ ⁊ tuusPsͣ .4.
Psͣ. .5.
Psͣ .48.Psͣ. 117.1
Psͣ .58.Ps .78.
lūres ꝑtes
krā. 61.
Partitiopſalmi
psͣ. .50.
Quattuor ꝑ ſecutiones ſignificant̉ per quattuor beſtias