IIIII
⁊ͦ requieſcam? Ecce̓ elo̓ngauiIugies: ⁊ manſi in ſolitudie.
a 1 Et videns rebellionē iudeoꝝ: b ¶ Dixi: quis dabitmihi pennas potētię ẜm ꝙ hō ſum niſi tu pater? e ¶ Etvolabo/ reſurgendo. f ¶ Et requieſcam/ in ſinu patrisa quo veni: ſicut columba rediēs ad arcā. Et ideo dicit: Sicut columbę. Uel ſic: Uolabo/ a iudęis infidelibus.Et requieſcam/ inentibus credentibꝰ.Ut enim columba inueniens lutoſa reuerſa eſt ad arcā: ſic chriſtus inueniens corda¶ Eciudeorum lutoſa: volauit ad gentes. UIdit.ce elongaui fugiens/ a iudęis reſurgendo: vel ad genteseundo per prędicationem apoſtolorum. k ¶ Et manſi inſolitudine: id ē in gētilitate inculta/ et a deo priꝰ derelicta.x Expectabam eum.xx a ¶ Et dixi. Quaſi quia inter iſtas tribulationes ita coneſia cutiebar. b ¶ Dixi: id eſt deliberaui ⁊ optaui. c ¶ Quisſto dabit mihi pennas ſicut columbę ⁊ volabo/ in ſolitudinem: et requieſcam? Hęc eſt medicina contra iſtas.xj. tribulationes. sͣ. Conuerſus ſum in erumna mea dum confirit̉ ſpina. Ideo cū apoſtolus tribularet̉/ dixit Roma. vij. d.Infęlix ego hō: qͥs me liberabit de corꝑe mortis huiꝰ? Penne ſunt ſancta deſideria ⁊ virtutes: Nec ſufficit vnica pēna:vnde dicit pluralit̓. Alę ſunt duo brachia charitatis/ vel timor ⁊ amor/ vel cognitio ⁊ affectio/ vel meditatio ⁊ oratio.Apocꝭ. xij. d. Datę ſūt mulieri duę alę aqͥlę magnę: vt auolaret in deſertū. d ¶ Colūbę dicit nō veſꝑtiliōis vel bubonis: qui de nocte volant/ vel milui rapaciſ. Nota ꝙ pręcipuepręlati ⁊ viri eccleſiaſtici comparant̉ columbę propter multas ꝓprietates columbę: quę notantur his verſibꝰ. Grex viſus/ pulli/ fel/ oſcula/ pugna/ lapilli: Graua latex/ nidꝰ/ turris/gemitus/ color/ et pes. Nuncia/ ſimplicitas/ fimuſ oua/ venꝰfuga/ ceruix. Primo gͦ notādū/ ꝙ colūba gregatim volat: etextraneam ſecum cōgregat in ſociam. Primū eſt contra ſingularitatē. Sap̄. xj. d. Omnia in mēſura ⁊ numero ⁊ pondere diſpoſuiſti. Numero contra ſingularitatē: menſura contra īmoderātiam: pondere contra leuitatem. Item debemꝰextraneos colligere: ẜm illud Exo. xij. g. Si quis peregrinorum in veſtram voluerit tranſire coloniam/ ⁊ facere phaſe domini: circūcidentur prius omnue maſculinū eius: et tunc rite celebrabit eritqꝫ ſicut indigena terrę. Item colūba viſumacuit ſanguīe ſuo. Cantꝭ. j. d. et. iiij. a. Oculi tui columbarū.Item pullos ⁊ ſuos ⁊ alienos nutrit. j. Theſſal̓. ij. b. Factiſumus paruuli in medio veſtri/ tanqͣꝫ ſi nutrix foueat filios ſuos. Matth̓. xxiij. d. Quotiens volui congregare filios tuosquemadmodum gallina congregat pullos ſuos ſub alis. Itēfelle caret. Sap̄. viij. c. Non habet amaritudinem conuerſatio illius: nec tędium conuictus illius. Eccͣj. xxj. b. Non eſtſenſus vbi eſt amaritudo. Item habet oſcula. Prouer. xxiiij.c. Labia deoſculabitur qui recta verba reſpondet. Item pugnat eleuatis alis: et ſic ſignificat pugnam quę fit per orationem. Exo. xvij. c. Cum leuaret moyſes manus vincebat iſrael:. Sin autem paululū remiſiſſet ſuperabat amalech. Itemcomedit lapillos. Lapilli ſunt laici parui: quos debet pręlatus comedere: id eſt eccleſię incorporare: ẜm illud Actꝭ. x. b.Hacta ⁊ manduca. Qd̓ ſignificat̉ per hoc ꝙ iohannes baptiſta cōmedit locuſtas .ſ. parua aīalia. j. Corꝭ. j. d. Nō multinobiles inter vos. Item in iecore colūbę quidam lapides p̄cioſi purificant̉/ ſcilicet perle vel vniones vel margaritę: etprędicatione ſanctoꝝ clarificatur fides chriſti: quę per lapidem ſignificatur. Matth̓. xiij .ſ. Inuenta vna precioſa margarita abijt ⁊cͣ. Item grana comedit nō cadauer: ſicut faciūtdetractores: Prouerb̓. xxiij. c. Carnes ad veſcendū conferunt. Item reſidet ſuper laticem: id eſt aquam. Cantꝭ. v. c.Reſident ſuper fluenta pleniſſima. Ibi etiam videt vmbramaccipitris: id eſt temptationes diaboli. Item nidus eius durus eſt: et ſignificat pęnitentiam: Ideo dixit Iob. xxix. c.Iſi nidulo meo moriar: id eſt in pęnitentia. Item in turre haditat. Cantꝭ. ij. d. Veni amica mea/ columba mea in forami-
nibus petrę/ in cauernis macerię. Eſa. lx. b. Quaſi columbęad feneſtras ſuas. Item gemit. Eſa. lix. b. Quaſi colūbę meditantes gememꝰ. Item diuerſum habet colorē/ ſcilicet plūbeum ⁊ candidum: et ſignificat liuorem pęnitentię ⁊ candorēinnocētię. Cantꝭ. v. c. Sicut colūbę quę lacte ſūt lotę. Et. vj.b. Capilli tui ſic̄ grexreonieſcam? Ecaprarum: ecce pęnifugiēs: ⁊ manſi intſolitudie. x des pennatos: et ſigtentia. Iteꝫ habet petinificat velocem volatum. Psͣ. Volauitſuper pennas ventorum. Item eſt nuncia pacis. Gen̄. viij.b. Portauit in ore ſuo ramum oliuę. Et Lucꝭ. iij. d. oſtendit filium dei: vbi dicit̉: Deſcēdit ſpūſſanctus corporali ſpecie ſicut columba in ipſum. Item ſimplex eſt. Matth̓. x. b.Eſtote prudentes ſicut ſerpētes ⁊ ſimplices ſicut eolumbę.Item fimꝰ eius calidus eſt: ⁊ ſignificat pęnitentiā ⁊ vilitateꝫreligioſoꝝ. Pauꝑes comederūt fimū colūbarū. iiij. Regꝭ.vj .ſ. Quarta pars cabi ſtercoris columbarum vendebaturquinqꝫ argenteis: Et humiles imitantur eorū pęnitentiam.Item alia eſt ꝓprietas columbę quantum ad fimū: quia nihilita fedat eccleſiam/ ⁊ nihil tātū maculat ſpiritualiter eccleſiaꝫſicut viri eccleſiaſtici. Item oua eius calida ſunt: et ſignificatſpem. Roma. xij. c. Spiritu feruētes/ domino ſeruiētes/ ſpegaudentes. Item columba multā facit generaturā: qd̓ bn̄ cōpetit ſpiritualit̓ pręlatis. Eſa. vltꝭ. c. Parturiuit ⁊ peꝑit ſionfilios ſuos. Uel in malo conuenit clericis ⁊ ſacerdotibꝰ: qͥ adlitteram plures habent filios qͣꝫ alij. Item fugit hoſtes. ij.Corꝭ. vj. c. Nolite iugum ducere cum infidelibus. Eccͣj. xiij.c. Quę cōmunicatio ſancti ad canem? Item in ceruice habetplumas aureas: et ſignificat ſapiētiā ⁊ eloquētiā. Matth̓. v.b. Luceat lux veſtra corā hominibꝰ. e ¶ Et volābo/ nonad prędam/ ſed ad requiem. Vnde ſequitur: f ¶ Et requieſcam: ſicut fecit columba noe: Gen̄. viij. b. Sed multi volātad prędam/ ſcilicet ad dignitates ⁊ diuitias ⁊ laborioſa opera mundi. Eſa. xviij. a. Uę terrę cymbalo alarū. Gen̄. xlix. b.Catulus leonis iuda: ad prędam fili mi aſcendiſti. In hͦ verſu tria pͥncipalit̓ notantur. Per hoc enī ꝙ dicit: c ¶ Quisdabit mihi pennas ⁊cͣ. oſtendit oportere habere virtutes. Per hͦ ꝙ dicit: e ¶ Et volabo/ innuit motū ⁊ concitationem in virtutibus/ et oportere operari: quia vt dic̄ Augꝰ:cū audis deū requieuiſſe poſt oꝑa: fruſtra ſperas requiem niſi poſt laborem. Per hͦ qd̓ dicit: f ¶ Et requieſam/ innuitremunerationē in cęlis poſt oꝑa. g ¶ Ecce elongaui fugiens ⁊cͣ. Dico ꝙ petij pennas ⁊ impetraui: quia ecceelongaui fugiens ⁊ manſi in ſolitudine. Hunc verſum ſic exponit Gregꝰ. Fugiens ſe elongat: qui a turba deſideriorum terrenoꝝ in altam dei contemplationē ſe ſubleuat.Manet in ſolitudine: qui perſeuerat in remota mentis intētione. Vel de religioſis poteſt legi: qui mente ⁊ corpore ſimul fugientes elongant ſe a mundo. Et notantur hic quattutuor. g ¶ Ecce: in hoc notat̉ manifeſtatio exēpli. i¶ Fugiens/ mente ⁊ corpore: in hoc notatur derelictio mundi. j.Regꝭ. iiij. c. Ego ſum qui de acie fugi hodie. h ¶ Elongaui: per hoc notatur contemptus mundi/ ſiue modus fugiendi/ ſcilicet elongatio ab omni occaſione ⁊ circūſtantia peccati. Gen̄. xix. d. Nec ſtes ī omni circa regione. k ¶ Et māſi in ſolitudine: per hoc notatur ꝑſeuerantia. Manſi: nōmutaui me de loco ad locum. Eccͣs. x. a. Si ſpiritus poteſtatem habentis aſcenderit ſuper te: locum tuum ne dimiſeris.Eccͣj .xj. c. Sta in teſtamento tuo. ¶ ¶ In ſolitudine: nōin ciuitate: id eſt occupationibꝰ ſęcularibus. Eccͣj. .xxxviij. c.In tempore vacuitatis ſcribe ſapientiam. Iob. xxix. a. Qn̄ſecreto deus erat in tabernaculo meo. Oſee. ij. c. Ducam eāin ſolitudinē/ et ibi loquar ad cor eiꝰ. Sꝫ qͣre ita bonū eſt eſſein ſolitudine? Sol̓. Ager cultus niſi cuſtodias/ a tranſeūtibꝰcito vaſtat̉ ⁊ ꝯculcat̉: et in via trita nō creſcit fructus: Et dęmones libent̓ terunt aīam fructiferā. Iob. xix. b. Fecerūt ſibiviam ꝑ me. Eſa. lj. g. Dixerūt animę meę: īcuruare vt tranſeamus: ⁊ poſuiſti vt terrā corpꝰ tuū ⁊ quaſi viam trāſeūtibꝰ.De eccleſia aūt
iª
ad-
7. q. 1. c. aduerfitasAl̓ f deſertoPsͣ. 17.
eſiaLvito iuſto
xiij. ij
oprie ſniē-
De religioſia
Oalih̓. 3. a.