LIII

timore vbi non fuit timor.⁊ Qm̄ deꝰ diſſipauit oſſa ēoꝝqui hōībꝰ placent: cōfuſi ſūtquoniam deus ſpreuit eos.f Quis dabit ex ſion ſalutarekiſrael: ⁊cūrāuerterit dominꝰcaptiuitatē plębis ſuę: exulin tabit iacob et lętabit̉ iſrael.

In finē in carmībꝰ vel hymnis intellectꝰ dauid cū veniſſent ciphei ad ſaul ⁊ nūciaſſent: nōne dauid abſcōditꝰeſt apud nos? ¶ Psͣ. LIIIEu̓s in nomine tuoId ſaluum me fac: et inv̓tute tua iudica me.

cos ſonitus folij volantis: et ita fugient quaſi gladium. Iobxyc. Sonitus terroris ſemper in auribus eius: et cum paxfitulle ſemꝑ inſidias ſuſpicat̉. Hoc pręcipue verū eſt d̓ auaris. Unde Seneca. Videt pauperem ⁊ ſuſpicat̉ furem: videtdiuitem ⁊ ęſtimat prędonem. De timente autem deum/ dicitur Eccͣj. xxxiiij. c.Qui timet deum nihil trepidabit. Prouerb̓. xxviij. a. Iuſtuſqͣſi leo ꝯfidens/ abſqꝫterrore erit: impiꝰ autem fugit nemine perſequente. Prouerb̓.xiiij. c. In timore domini fiducia fortitudinis. Vnde bene ſubiungit cauſam quaremali trepidauerunt.a ¶ Quoniam deus diſſipauit: id eſt deſtruxit permiſſiue: b ¶ Oſſa: id eſt virtutes: c ¶ Eorum qui: id eſt quiailli: d ¶ Hominibus placent: Si enī oſſa: id eſt fortitudinem virtutum haberent in talibus/ non timerēt. Sed quare dic̄: Diſſipauit oſſa eorum qui hominibꝰ placētꝰNonne bonū eſt hominibꝰ placere: ẜm illud Eccͣj. viij. b.Fruere magnatis ſine querela. Et Exo. ij. b. et Paniel̓. ij. gͦ.legit̉ ꝙ moyſes ⁊ daniel fuerūt amici regum. Et de neemia:Neemię. ij. a. Itē dicit apl̓s. j. Corꝭ. x. g. Ego per oīa omnibus placeo. ij. Corꝭ. viij. d. Prouidentes bona: non ſolumcoram deo ſed etiam coram hominibꝰ. Sol̓. Bonum eſt placere hominibus ad alliciendum eos ad bonū: et ẜm hoc intelliguntur prędictę auctoritates et exempla. Malum eſt auteꝫplacere eis pro inanigloria: et ſic intelligitur qd̓ hic dicitur:Qui hominibus placēt: id eſt placere appetunt proptergloriam vanam. Notandum autem ꝙ in prędictis duobusverſibus poſuit propheta ⁊ expoſuit culpam malorum: Iniſto autē exponit pęnā eoꝝ. Quę duplex ē/ ſcilicet in amiſſione boni pręſentꝭ/ ⁊ in ꝯfuſione ęterna. De pͥma dicit: Quoniam deus diſſipauit ⁊cͣ. De ſecunda: ſequit̉ e ¶ Confuſi ſunt: id eſt confūdent̉ ęternalit̓: f ¶ Quoniam deus ſpreuit eos: Et hoc quia ſpreuerūt deum. Eſa. xxxiij.a. Uę qui ſpernis: nonne ⁊ ipſe ſperneris? j. Regꝭ. ij. f. Quiautē ꝯtemnūt me erunt ignobiles. Spernit autē deus eos:quando non corrigit: ſed ſinit eos currere per campos licentię. Vnde ſupͣ. Auferunt̉ iudicia tua a facie eiꝰ. g ¶ Quiss dabit. Tertia pars: vbi dicit ꝙ erit ſalus parturienti ecclenon ab alio qͣꝫ ab illo quem ſtulti negant eſſe deum. Hoceſt ꝙ dicit: Quis/ alius veniens/ ex ſion/ ſcilicet de iudęis.h ¶ Dabit ſalutare: id eſt ſalutem iſrael populo vidēti deum? q. d. hic ſolus dabit: k ¶ Cum auerterit dominꝰcaptiuitatem plębis ſuę. Alia littera: Cum reduxerit. Et hoc fuit in aſcenſione: ẜm illud Eph̓. iiij. b. Aſcendens in altum captiuam duxit captiuitatem. Hiere. xxix. c.Reducam captiuitatem veſtram ⁊ congregabo vos. Roma. xj. d. Veniet ex ſion qui eripiat vt auertat impietatemex iacob. Eſa. lix. d. Timebunt qui ab occidēte ſūt dn̄m: cuꝫvenerit ex ſion redemptor. l ¶ Exultabit iacob/ ſcilicetverus chriſtianꝰ/ qui modo luctatur. m ¶ Et lętabit̉ iſrael: id eſt ipſe idē factꝰ de iacob iſrael: id eſt de viatore cōprehenſor. Vel per iacob/ intelligunt̉ actiui: qui ſunt ī lucta: periſrael contemplatiui qui deum vident in contēplatiōe. Ecc̄j.xxiiij. b. In iacob inhabita: ⁊ in iſrael hęreditare. q. d. in vitaactiua eſt breuis habitatio: ſed in contēplatiua eſt hęreditasęterna. Lucꝭ. x. g. Maria optimam partem elegit quę nō aut feret̉ ab ea. q. d. īmo actiua auferet̉. Moraliter g Quiſex ſion: id ē ex numero p̨̄latoꝝ eccleſię: h ¶ Dabit/ gratꝭ¶Salutare: id eſt ſacramētum vel beneficium eccleſiaſtiſticum? Malach̓. j. c. Quis eſt ī vob̓ qͥ incendat altare meū:et claudat oſtia mea gratuito? Quis raritatē notat vtrobiqꝫ.Lucꝭ. xij. e. Quiſ putas ē fidelis ⁊cͣ. Mat. x. a. Gratꝭ accępiſtis ſgratis date. k ¶ Cum auerterit dominus capti-

uitatem plębis ſuę: quę peruertit̉ per p̄latos. ¶ Tūcexultabit iacob: id eſt laicꝰ: m ¶ Et lętabitur iſrael:id eſt clericus. Ezech̓. xxxiiij. c. Non paſcent ampliuſ paſtores ſeipſos: ⁊ liberabo gregem meum de ore eorum: ⁊ nō eriteis vltra in eſcam. ¶ Expoſitio Psͣ. LIII.Eus ī nomid Ine tuo ⁊cͣ.Titulus. Infinem in carminibus vel hymnis ītellectꝰ dauid/ cūveniſſēt ęiphe adſaul ⁊ nunciaſſentnonne dauid eſtabſcoditus apudnos? Iſte titulus ſumitur de hiſtoria quęē. j. Regꝭ. xxiij. c. Nōquia pſalmus iſte agat de illa hiſtoria: ſed quia agit de myſterio illiꝰ hiſtorię: Sicut enim dauid inter cipheos latuit: etilli voluerunt eum morti prodere vel tradere: ſic boni in hocmundo inter malos qui florent in hoc mundo latitāt ⁊ ab eisimpetunt̉: et ſaul: id ē morti ⁊ tribulatiōibꝰ exponūt̉. Zipheiinterpretantur florentes: qd̓ huic myſterio competit: a quibus petit hic propheta ⁊ quilibet vir ſpiritualis liberari. Eſtergo ſenſus tituli: In hͦ pſalmo oſtenditur intellectus dauid prophetę vel cuiſſibet fidelis. Intellectꝰ/ dico habitꝰpro eo qd̓ factum eſt: cum veniſſent ciphei ad ſaul etnūciaſſent ⁊cͣ. Per hoc enim intelligitur ꝙ florentes in hͦmundo nūciant ſaul: id eſt morti vel diabolo bonos latere inter malos: Quē intellectum habent qui mentis aciem intendunt: in finem: id eſt in eorū nouiſſima non ī pręſentia: Etideo intelligentes eorum falſam felicitateꝫ terminandā/ cito īhac aduerſitate quā nunc patiunt̉ inter incudem ⁊ malleumexiſtentes/ ſemper ſunt in carminibus vel hymnis in omnibꝰgratias agentes deo. In hoc ergo pſalmo loquitur propheta vel iuſtus quilibet vel eccleſia. Materia eſt de flore malorum tranſeuntiū/ a quibꝰ petit liberari. Intentio eſt inſtruere bonos vt tolerent malos. Qui enī malis cōmiſcent̉/ neceſſe eſt tolerantiam habere. Modus. Bipertitus eſt pſalmus.Primo orat latens inter ęipheos. Secundo dicit quid ſibiet cipheis faciat deus: vnde laudes ſoluit: ibi: Ecce enimdēus. Dicit ergo ꝓpheta vel eccleſia/ vel vir ſctūs. n ¶ODeus/ qui vides omnia/ ⁊ qui curriſ ad iudicium. o ¶ Innomine tuo ſaluū me fac. Nomen domini/ eſt miſericordia. Ezech̓. xx. b. Faciam propt̓ nomē meū. Uel nomē hoceſt chriſtus. Eſa. xxx .ſ. Ecce nomen domini venit de longinquo. Prouerb̓. xviij. b. Turris fortiſſima nomen domini ⁊cͣ.Item bene dicitur/ nomen: quia datum eſt ei nomen qd̓ eſtſuper omne nomen: Phil̓. ij. b. Vel hoc nomen eſt tetragrāmaton/ ſcilicet principium vitę paſſionis iſte: qd̓ ferebat ſūmus ſacerdos in fronte ſua ſculptum in lamina aurea ⁊ nō inore: vt ſignificetur ꝙ chriſti memoria ſeu paſſio portanda eſtnon tm̄ in ore ſed in oꝑe ⁊ exemplo. Hoc ē ergo dictu: Deus in nomine tuo ſaluum me fac: id eſt ſalua me in tuapaſſione. Non dicit/ in noībꝰ. Matth̓. vltꝭ. d. Itē bapticātes eos in noīe pr̄is ⁊cͣ. Ideo cuidā interroganti qd̓ eſt nomēdei/ reſpōdit attalus inter tormēta poſitus: Qui plures ſuntnominibus diſcernunt̉: qui auteꝫ vnus eſt/ non indiget nomine. Uel In nomine tuo chriſtiano. Eſa. lxv. c. Uocabitſeruos tuos nomine alio. Matth̓. vj. e. Sanctificetur nomētuū. p ¶ Et in virtute tua: id eſt in iudicio vbi apparebitvirtus tua: ſicut dicit̉/ Matth̓. xxiiij. c. Uidebunt filiū hoīsvenientē in nubibus cęli cum virtute magna. q ¶ Iudicame iudicio diſcretiōis .i. ſepara me a malis. Uel ſic/ In virtute tua .i. in miſcd̓ia nō in iuſticia iudica me: quia ꝓpriū eſtdei miſereri ⁊ parcere. Et cū virtꝰ ꝑ ſe ponit̉/ ītelligit̉ miſcd̓ia.Sap̄. xij. c. Ob hͦ ꝙ oīm dn̄s es omībꝰ te parcere facis: virtutem enī oſtēdis tu qui non crederis eſſe ī virtute ꝯſumatꝰ.Iudica me. Alia lr̄a habet: vlciſcere/ vel libera me.Deus habet n

x

Al̓ ⁊ libera

Partitiopſalmi

Psͣ.9. tiCertia pars ⁊

Ooralit̓