Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

LII

maͣlicia: potēs es ī iniqͥtate. Tota die īiuſticiā cogita uit lingua tua: ſic̄ nouaculag acuta feciſti dolū. Dilexiſtih maliciā ſuꝑ benignitatē: ini-

iqͥtatē magꝭ qͣꝫ loqui ęquitaktem. Dilexiſti omnia verbatpręcipitationis: lingua doſ loſa. Proͣpterea deus deo ſtruet te in finem: euellet te

nihil adeo deo diſplicet/ ſic̄ ceruix erecta poſt pctm̄. Et quōliceret gloriari ī malicia/ liceat gloriari ī ſapīa vel diuitijs vel fortitudīe? Un̄ Hiere. ix. g. gloriet̉ ſapiēs ī ſapīaſua: gloriet̉ fortꝭ ī fortitudīe ſua: gloriet̉ diues ī diuitijs ſuis. Ecc̄j. xix. a. Qui gaudet ī iniqͥtate ī malicia: denotabit̉: id eſt de notachriſti delebitur: ẜmillud: Deleant̉ libroviuentiū. b Quipotens es in iniquitate .i. in ebrietate alijs peccatis.Eſa. v. e. qui potentes eſtis ad biben vinū: viri fortes ad miſcēdū ebrietatē. Uel Iniqͥtaſiſub̓a terrena. Lucꝭ. xvj. c. Facite vob̓ amicoſ māmona iniqͥtatꝭ. Et d̓r iniqͥtaſ: qꝛ ęqͣlē faciē habet: enī fortunaarridet hoī: ſe ſubtrahit. Gen̄. x. b. Nēroth cępit potēſī terra. Nemroth interp̄tat̉ apoſtata: et ſignificat diabolum. De diabolo: a Quid gloriaris ī malicia/ ad tuā ſugeſtionē ꝑpetrata? Prouer. ij. c. Lętant̉ malefecerīt exultāt ī rebꝰ peſſimis: Ideo qͣſi ꝯq̄rēdo orat eccl̓ia. Vſqꝫ exaltabit̉ inimicꝰ meꝰ ſuꝑ me: reſpice exaudi me dn̄e deꝰ meus:neqn̄ dicat īimicꝰ meꝰ p̨̄ualui aduerſus. Maxime aūt gloriat̉ diabolus/ qn̄ decipit aliquē p̨̄latū vl̓ clericū. Un̄ Eſa. x.c. dic̄: Quō inuenit manꝰ mea regna idoli: ſic ſimulacra eo de hieruſalē de ſamaria: Nunqͥd ſicut feci ſamarięidol̓ eiꝰ: ſic faciā hieruſalē ſimulacris eiꝰ? Qui potēses ī iniqͥtate/ ꝑpetrāda/ ſuggerēda/ occultanda. Iob. xlj. d. eſt ſuꝑ terra ptāſ q̨̄ cōꝑaret̉ ei: factꝰ ē vt nullū timeret.o Itē qͥlibet tyrāno. a Quid gloriarꝭ ī malicia/ exercita: b Qui potēs es ī iiqͥtate .i. ſuꝑ īiquos tātū. Ro.xiij. b. Si malū facis time: non enī ſine gladiū portat: deienī mīſter ē vindex in irā ei malū fac̄. Eſa. x. d. Nunqͥd glooriabit̉ ſecurꝭ ꝯͣ ſecat ī ea? De qͦlibet īuido: a Quidgloriarꝭ in malicia/ culpę pęnę alteriꝰ. Prouer. xvij. a.Qui ī ruina lętat̉ alteriꝰ: erit īpunitꝰ. b Qui potes. es ī iniqͥtate alteriꝰ enarrāda ꝓpalāda augmēto. Psͣ.Iniqͥtatē mēditatꝰ ē in cubili ſuo: aſtitit ⁊cͣ. De vſurario. Quid gloriaris ī malicia .i. ī pecunia male acqͥſitaEccͣj. x. d. Qui gl̓iat̉ in ſub̓a/ pauꝑtatē vereat̉. j. Machab̓. ij.g. Gloria eoꝝ ſtercꝰ ē ꝟmis. b Qui potēs es ī iniqͥtate .i. ī pecūia iniq̄ acq̇ſita/ inęqͣlit̓ poſſeſſa. Lucꝭ. xvj. c. Facite vob̓ amicoſ ⁊cͣ. Sꝫ ptās caduca ē trāſitoria: Illa aūtꝑmanēſ: Lucꝭ. xix. c. Et tu eſto ſuꝑ qͥnqꝫ ciuitateſ. c Cota die īiuſticiā cogitauit lingua tua .i. ſtatī vt cogitauerit/ loqͥt̉. Potēs enī eſſe ꝓbat̉ in iniqͥtate fatigat̉ necceſſat cogitare loqͥ iniuſticiā. Eccͣj. xix. b. A facie ꝟbi ꝑturitfatuꝰ tanqͣꝫ gemitꝰ partꝰ infātꝭ: ſagitta infixa femori canis: ſicvbū ī corde ſtultif Sic nouacl̓a acuta feciſti dolū.Hoc antichriſto ſpecialit̓ dici pōt: Quia ſic̄ nouacl̓a acutaꝓmittit īnouationē faciei quā radit: quā tn̄ innouat/ ſꝫdit: ſic antichriſtꝰ faciet dolū ꝓmittēdo btītudinē terrenoꝝ:btitudo eſt. Un̄ de ip̄o d̓r/ Daniel̓. viij. g. Dolꝰ in māu eiꝰdiriget̉. Uniuerſalit̓ aūt d̓r oībꝰ mal̓ diuitibꝰ huiꝰ tꝑis: qꝛſic nouacula acuta radēs pilos ſuꝑflua/ alleuiat hoīem: ſicgenꝰ maloꝝ aufert ſctīs inutilē ſarcinā diuitiarū. Un̄ Eſa. vijd. Radet dn̄s ī nouacula ꝯducta ī his trāſflumē ſunt ī reē aſſyrioꝝ caput: pilos pedes barbā vniuerſam. DeDiabolo. c Tota die .i. toto tꝑe: quia nihil aliud facit.Logitauit iiuſticiā .i. cogitare fac̄. e ¶Lingua tua .i.ſuggeſtio tua. Hiere. ix. c. Sagitta vulnerās lingua eoꝝ .i.nonū vel detractoꝝ. f Sic nouacl̓a acuta feciſti do/ ſub ſpecie bont malū ſuggerēdo. Eſa. xxxij. b. Cor eiꝰ faciet iniqͥtatē vt ꝑficiat ſimulationē. Nota ꝓprietates nouacule his ꝟſibꝰ. Lene/ ſecās/ vent̓/ coit ī ſe/ vulnera/ barba/ Lympha tepes/ porci tergora/ docta manꝰ. Hęc ſūt notāda ī temptatiōe diaboli. Eſt enī lenis: ẜm illud Prouer. xxiij. d. Ingredit̉ blāde. Itē eſt ſecās. Ecc̄ͣj .xxj. a. Quaſi rhōphęa bisacuta oīs iniqͥtas. Cōtra qd̓ d̓r Ezech̓. v. a. Sume tibi gladi

um acutū radētē piloſ ⁊cͣ. Itē vētrē habet latū: et tēptatiotris maxīa ē. j. Corꝭ. vj. c. Eſca vētri: vent̓ eſcis. Et ad lr̄aꝫhęc nouacula .ſ. vent̓ bn̄ radit pilos tꝑaliū: qꝛ abyſſus abyſſūīuocat. Itē coit ī ſe occultādo aciē ſuā: diaboluſ occulte temptat. Un̄ figurat̉ ioab. ij. Regꝭ. xx. c. interp̄tat̉ inimicꝰ:tenuit māu dext̉a amaſę qͣſi oſculans: porro amaſa obſeruauit gladiū queꝫhēbat ioab: ꝑcuſſit in latere effudit īteſtina eiꝰ ī t̓ra mortuꝰ ē. Itē vulnera fac̄: tn̄ bonꝰ chirurgicꝰpotiꝰ excidat putrida mēbra vt vulnera ꝯſolidet. Ecc̄ͣj .xxvij.d. Plaga doloſi diuidet vulnera. Itē nouacula tollit barbā:ſic diabolꝰ vigorē fortitudīs. ij. Regꝭ. x. a. Tulit anon ſeruoſdauid raſitqꝫ dimidiā ꝑtē barbę eoꝝ. Sꝫ aqͣ tepēs p̨̄cedit raſurā .i. adulatio. Prouer. ij. c. Mollit ſermōes ſuoſ. Et ī PsͣMolliti ſūt ſermōes eiꝰ ſuꝑ oleū/ ecce tepefactio: et ip̄i ſūt iacula/ ecce raſura. Itē hꝫ philatoriū corio porci. Iob. xv. c.Pingui ceruice armatꝰ ē. Itē manꝰ ē docta ad decipiendū.Oaniel̓. viij. g. Dolꝰ ī māu eiꝰ dir. iget̉ ꝓhibet̉ Numerivj. a. Nouacula trāſibit ſuꝑ caput eiꝰ. De eodē etiā habetur Iudicꝭ. xiij. a. et. j. Regꝭ. j. b. g Dilexiſti maliciā.Hoc ē ꝯtra naturā: qꝛ naturale ē diligere bonū maliciā odire. Iob. xx. b. dulce fuerit ī ore eiꝰ malū: abſcōdit illud ſb̓lingua ſua. Ioh̓. iij. c. Venit lux ī mūdum/ dilexerūt hoīesmagꝭ tenebras qͣꝫ lucē. h Suꝑ benignitatē: Ecce peccatū in ſpm̄ ſctm̄. Sap̄. j. b. Benignꝰ ē ſpūs ſapīę. Gal̓. v. d.Fructꝰ aūt ſpūs benignitas. i Iniqͥtatē magꝭ qͣꝫ loqͥqͥtatē: Ecce pctm̄ in filiū: qui dr̄ ꝟbū ęqͥtas. Iob. .xxiij. bĘqͥtatē ꝓponat ꝯͣ me chriſtū .ſ. k Dilexiſti oīa ꝟba p̨̄cipitatiōis. Hic notat̉ pctm̄ ꝯtra pr̄em/ genuit v̓bū ęternūſtabile: in oīa creauit ſtabiliuit. Scd̓m illud Psͣ. Et tu inpͥncipio dn̄e terrā fūdaſti. Verba aūt p̨̄cipitatiōiſ dicunt̉ actiue paſſiue. Paſſiue/ ſicut.. dictū eſt .ſ. pręcipitata. Actiue videlicet p̨̄cipitātia: qꝛ p̨̄cipitāt in malū ipſum loquentē:ẜm dicit̉/ Prouer. xiij. a. Qui incōſideratꝰ ē ad loquendūſentiet mala. Eccͣs. x. c. Labia inſipiētꝭ p̨̄cipitabūt ipſū. Dilexiſti inquā hęc: l¶O Lingua doloſa .i. o linguoſedoloſe. Sꝫ exp̄ſſiꝰ dic̄ vocās: tm̄ linguoſuꝫ/ ſed ipſā lingͣuā doloſam: ſic̄ dicit̉: Dauus ē ipſum ſcelus. Et ē emphatica locutio: qn̄ denoīant̉ hoīes a mēbris in qͥbꝰ maxime eminent: vt patronꝰ pauperū in cauſa dicit̉ lingua pauperū: ẜmqd̓ de ſeipſo dicit Iob. xxix. c. Oculus fui cęco pes claudo.Alia lr̄a hic habet: Dilexiſti oīa v̓ba ad deuorandū.Et hęc ſūt verba detractoria. Eſa. ix. d. Unuſqͥſqꝫ carnē brachij frīs ſui vorabit .i. bonū opꝰ detractionē abſumet. Uerba pręcipitatiōiſ etiā dicunt̉ verba adulatiōis. Eſa. ix. c.Erūt beatificāt ppl̓m iſtū ſeducētes: btīficāt̉ p̨̄cipitati.Itē verba mali conſiliarij/ dicunt̉ verba p̨̄cipitationis. Iobxviij. b. Pręcipitabit .i. impiū/ ꝯſiliū ſuū. m Propterea deus. Secūda pars: vbi agit de celeri fine iniqͥ. Suꝑenī ęgit de culpis maloꝝ: hic agit de pęnis eorundē. Et pͥmopōt legi de antichriſto. Propterea .ſ. ſupͣ dicta: Deꝰdeſtruet te in finem/ licet te ꝑmittat ante finē regnare. Dedeſtructione eius. Eſa. xj. a. Spiritu labiorum ſuorum interficiet impium. ij. Theſſal̓. ij. b. Quē dn̄s ieſus interficiet ſpiritu oris ſui: et deſtruet illuſtratiōe aduētꝰ ſui. o Euellette de tabernacl̓o tuo .i. de gloria vana in es ad tp̄us: ſic̄ ad tp̄s ē in tab̓naculo. Euellet/ dico auferēdo fęlicitatē:Et emigrabit Moraliter m Propterea deus ⁊cͣ. Hic incutit timorem pręlato male ꝑlantato/ dicens: Propterea: id eſtpt̓ mala tua: n Deus deſtruet te ī finem/ quaſi male inſtructum ſeu ſtatutum. o Et euellet te/ quaſi malaꝫplantam. Matth̓. xv. b. Omnis plantatio quam non plantauit pater meus cęleſtis/ eradicabitur. Iob. xviij. c. Euellat̉de tabernaculo ſuo fiducia eiꝰ: calcet ſuꝑ qͣſi rex interitꝰ.X Et emigrabit te de

Psͣ .41.

.68.

Al̓ ſubmerſionis linguā doloſam

De dlabolo

Psͣ. .54.

.11.

De tyrranno

De inuido

Psͣ. .101.Heb̓. 1. c.

Psͣ .35.De vlurario

De qͣrichuiſto

De diabolo

Moraliter