Pſalmus
a ris portionē tuaꝫ ponebas.b Os tu̓ū abūdauit malicia: ⁊clingua tuar cōcinnabat dod los. Sedēs aduerſus fratrētuū ī lōq̄barꝭ: ⁊ aduerſꝰ filiūmatris tuę ponebas ſcandaſꝫ lū: hec feciſti ⁊ tacui. Exiſti-
maſti inique ꝙ erortui ſil̓is:n arguā teret ſtatuā ꝯͣ faciē tuam. Intelligite hec qͥ oͦbliuiqͥ ſcimi deū: neqn̄ rapiat ⁊ nonſit qͥrē ripiat. Sacrificiū laudiſthonorificabit me: ētˣ illiciter qͦ oſtēdā illi ſalutare dei.
clibano coquāt. Heb̓. vlti. a. Fornicatores ⁊ adulteros iudicabit deus. Ecc̄i. xix. a. Qui ſe iūgit fornicarijs/ nequā erit. Sūtaūt qͥdā adulteri ſpūales: qͥ .ſ. corrūpūt ſacrā ſcpͥturā. ij. Corꝭ.ij. d. Nō ſumꝰ ſic̄ plurimi adulterātes verbū dei. Psͣ. Eloqͥadn̄i/ eloqͥa caſta. Itē adulteri ſūt/ qͥ ſūt extra diſciplinā. Heb̓.xij. c. Si extra diſciplinā eſtis: ergo adulteri⁊ non filij eſtis. Sap̄.iiij. a. Adulterinę plāca tatiōes nō dabūt radtexces altas. a Portionem/ in cibo ⁊ potu.is Prouer. xxiij. c. Uacātes potibꝰ ⁊ dantesſymbola cōſumentur.Symbolū gręce/ ideꝫeſt qd̓ collatio latine.Symbola dant detractores: Et in mēſis pręcipuę fiūt detractiones. Quintū eſt peccatū linguę: Quod duplex eſt. Primū eſt detractiōis: de quo dicit: b ¶ Os tuum abūdauitmalicia .i. maledictione .ſ. detractiōe. Prouer. xv. a. Os fatuoꝝ ebullit ſtulticiā. Matth̓. xij. c. Ex abundātia cordis osloquit̉ .j. Corꝭ. vj. b. Maledici regnū dei nō poſſidebūt. Incōueniens aūt eſt eodē ore deū laudare ⁊ ꝓximū lacerare. Iacobi. iij. c. Ex ipſo ore ꝓcedit maledictio ⁊ bn̄dictio. Et ſeqͥt̉:Nūquid fons de eodē foramine emanat dulcē ⁊ amarā aquā:Prędicator debet eē os dn̄i: ẜm illud Hiere. xv. d. Quaſi osmeum eris. Et ideo nihil ab eo debet effluere niſi dulcedo: vtpoſſit ei dici: Fauus diſtillans labia tua: Cantꝭ. iiij. c. Propt̓hoc dicit Hieroꝰ. Fęlix lingua q̨̄ nō nouit niſi de diuinis componere ſermonē. Secūdum peccatū linguę/ ē adulatio. Undeaddit: c ¶ Et lingua tua cōcinnabat dolos .i. cōponebat: dolos .i. doloſa verba: q̨̄ ipſi cōponunt vt placeāt. Psͣ.Linguis ſuis doloſe agebāt. Et vere dolos: ẜm illud Eſa. iij.c. Qui beatū te dicūt/ ipſi te decipiunt. Cōcinnare aūt cōponere dicit̉: qꝛ ſicut dicit Strabꝰ: Cinnus eſt genꝰ cōpoſitiōisex diuerſis mixturis: Similit̓ adulatores mixturā cōponunt:quia aliud dicūt/ ⁊ aliud ſentiūt. Eſa. xxxij. b. Fraudulēti vaſapeſſima ſunt. Ipſe em̄ cogitationes concinnat ad ꝑdendos mites. Prouer. xij. c. Qui teſtis eſt repētinus/ cōcinnat linguammēdacij. Iob. vj. d. Ad increpandum tm̄ eloquia cōcinnatis.Sextū peccatū de quo arguit eum/ eſt falſi crimīs impoſitio.Un̄ ſeqͥt̉: d ¶ Sedens ⁊cͣ. Ecce ſucceſſio peccatorū: Quiacū fure currebat pͥꝰ nūc ſedet cū detractore. Ibi labor h̓ qͥes:vtrobiqꝫ peccatū. e ¶ Loquebaris: nō dicit quid: vt intelligat oē malū qd̓ pōt. ij. Machab̓. iiij. a. dicit̉: Simon pecuniaꝝ ⁊ patrię delator/ loquebat̉ male de onia. Septimū ē peccatū ſcādali: de quo adiūgit. f ¶ Aduerſus filiū matristuę ponebas ſcandalū .i. occaſionē ruinę. Alia lr̄a dicit:Fabricabas opprobriū. Ecc̄i. xj. d. Attēde tibi a peſtifero: fabricat em̄ mala. Sed notādę ſūt hic multę peccati circūſtātię. Sedens/ Ecce ſtudiū: Aduerſus/ ecce odiū: Fratrē tuū/ ecce inhumanitas: Loquebaris/ ecce detractio velcrimīs impoſitio: Et aduerſꝰ filiū/ ecce oppreſſio: qꝛ filij dicunt̉ teneri: Matris tu ę ecce impietas: qꝛ plus ſolent diligifratres vterini qͣꝫ qͥ ex ſolo patre geniti ſūt: Ponebas/ eccemalicia: ponere .ſ. quod deberet amouere: Scandalū/ ecceoffēſio: quia ſcādalon eqͥuocāt obex impactio/ caſus. Fratrētn̄ intelligere poſſumꝰ omnē hoīem de pͥmo patre deſcendētēFiliū matris chriſtianū quēlibet qui filiꝰ ē matris eccleſię.Mich̓. vij. a. Uir fratrē ſuū venat̉ ad mortē. j. Corinth̓. vj. b.Vos iniuriā facitis ⁊ fraudatis: ⁊ hoc fratribꝰ. Cōtra hęc p̨̄dicta oſtendit bonitatē dei/ dicens: g Hęc .ſ. p̨̄dicta peccata:h ¶ Feciſti ⁊ tacui / ꝑ patiētiā. Hęc feciſti: et ideo inexcuſabilis es. Roma. ij. a. Inexcuſabilis es o hō oīs qui iudicaseos qui talia agūt ⁊ facis ea. Et tacui: ſed non tacebo. Eſaięxlij. c. Tacui/ ſemꝑ ſilui/ patiens fui: qͣſi parturiēs loquar. Eſa.liiij. d. Omnē linguā reſiſtentē tibi ī iudicio iudicabis. Qd̓ ⁊ īſequēti ꝟſu dicit: i ¶ Exiſtimaſtio inique/ eo ꝙ tacui. kꝘ ero tui ſil̓is .i. ꝙ placeāt mihi mala tua: ⁊ ꝙ cōſentiā eis.Ideo em̄ ꝙ dn̄s patiēs eſt: ꝓmittunt ſibi iniqͥ impunitatē: ſic̄
dr̄ Eccͣs. viij. b. Quia non ꝓfert̉ cito ꝯͣ malos ſentētia: abſqꝫvllo timore filij hoīm ꝑpetrāt mala. Sꝫ dn̄s qͥ patiēs ē/ etiāredditor ē: ſic̄ dicit̉ Ecc̄i. v. b. Altiſſimꝰ ē patiēs redditor. Un̄dicit l ¶ Arguā te/ ī iudicio/ in furore meo: de qͦ ſupra: Dn̄ene īfurore tuo arguas me. Alia lr̄a h̓ hꝫ: Ponā an̄ oculoſtuos. Et nō ego ſolꝰarguā te: ſed faciā teargui a peccatis tuis.Hoc ē qd̓ ſequit̉: mEt ſtatuā ꝯͣ faciemtua/ peccata: q̨̄ quaſiq̨̄dā ꝑſonę apparebūtin iudicio accuſantespctōres. Hiere. ij. d.Arguet te malicia tuaEcc̄i. xxxij. d. Suisinſectationibꝰ arguet̉.Hiere. xiij. d. Ego nudaui femora tua ꝯͣ faciē tuā/ ⁊ apparuitignominia tua ⁊cͣ. His oſtēſis monet ꝓph̓a pctōres vt cōuertāt̉. Un̄ dic̄: n Intelligite .i. intꝰ legite/ ⁊ ī corde reuoluite.o ¶ Hęc/ ſupradicta: qͥd dn̄s reprobet/ qͥd reqͥrat ⁊ approbet:quo malos diſtricte iudicabit: Vos pctōres: pͦ ¶ Qui obliuiſcimī deū. Hiere. ij. g. Ppl̓s meꝰ oblitꝰ ē mei diebꝰ īnumeris. Ecc̄i. xv. b. Viri mēdaces nō erūt illiꝰ memores. Psͣ.Nō ē ītelligēs aut reqͥrēs deū ⁊cͣ. Eſa. lvij. c. Ego tacēs ⁊ qͣſinō vidēs ⁊ mei oblita es. Et ideo dū vob̓ licet intelligite:q ¶ Neqn̄ .i. ne aliqn̄. r¶ Rapiat .i. rapi ꝑmittat. s Et noſit qͥ eripiat/ de manu rapiētis. Iob. v. a. Nō erit qͥ eripiatcuiꝰ meſſē famelicꝰ comedet: ⁊ ipſū rapiet vir armatꝰ .i. diabolus: De qͦ Lucꝭ. xj. c. Cū fortis armatꝰ cuſtodit atriū ſuū. Etiuſte nō erit qͥ eripiat: qꝛ nullꝰ pōt eriꝑe niſi deꝰ. Et qꝛ ip̄e deūoblitꝰ ē ī ſua ꝓſꝑitate: deꝰ ipſū obliuiſcet̉ ī ſua neceſſitate: ẜmqd̓ dic̄ Gregꝰ. Hac aīaduerſiōe ꝑcutit̉ pctōr: vt cū morit̉ obliuiſcat̉ ſui: qͥ dū viueret oblitꝰ ē dei. Sꝫ quē deꝰ liberat/ nullꝰpōt raꝑe. Iob. x. b. Cū ſit nemo qͥ de manu tua poſſit eruere.Male. j. Corinth̓. vj. b. Neqꝫ raptoresHomo5 Bene. Matth̓. xj. b. Regnū cęloꝝ vimregnū dei poſſidebūt.patitur ⁊cͣ.Rapit IDiabolꝰ Psͣ. Inſidiat̉ vt rapiat pauperē. j. Pe Psͣ. 5tri. v. b. Quęrens quē deuoret.Male ad pęnā: vt hic. Et Eſa. xlij. d. Facti ſunt in rapinam.Bn̄ ad gratiā. Psͣ. Eripuit me d̓ inimicꝭDeus ¶ meis fortiſſimiſ. Amos. iiij. d. Facti eſtꝭBn̄ ad gl̓iaꝫ. Sap̄. iiij. c. (qͣſi torris ⁊cͣ.¶Raptꝰ ē ne malicia mutaret ītellectū eiꝰ.Quid aūt debeant intelligere/ ⁊ quō debeāt cōuerti ad dn̄m.ſubiūgit: t ¶ Sacrificiū laudis: ſi qͥs obtulerit: viHonorificabit me dicit dn̄s: nō ſacrificiū pecudū. Un̄ ſup reprobauit ſacrificia pecudū: et dixit: Immola deo ſacrificiū laudis. Nota ꝙ alia lr̄a hꝫ h̓: Qui īmolat cōfeſſionē glorificat me. Un̄ ⁊ Ioſue. vij. c. Fili da gl̓iā deo ⁊ cōfitere ⁊ indica mihi qͥd feceris. Ecc̄i. vij. d. Sacrificiū ſanctificatiōis offeres dn̄o. Ecc̄i. xxxv. a. Salutare ſacrificiū ē attedere mādatis. x. Et illic .i. in ſacrificio vel ī honore: Eſt y¶ Iter qͦ oſtenda .i. manifeſtabo: z ¶ Illi ſalutare dei .i.meipſū. Et bn̄ illic/ in honore ē iter: ẜm qd̓ dicit̉ Ecc̄i. xj. c.In honore veloci ꝓceſſꝰ illiꝰ/ Ecce ⁊ honor ⁊ iter. Et nota ꝙdicit: Oſtēdā nō dabo: qꝛ ī itinere .i. in via nō dat̉ plene: ſedon̄dit̉: Sic̄ mercator bladi/ on̄dit paꝝ d̓ blado: ⁊ caupo parūvini dat ad p̨̄guſtandū. Sap̄. x. b. Iuſtū deduxit dn̄s ꝑ viasrectaſ ⁊ on̄dit illi regnū dei. Prouer. vlt̓. c. Guſtauit ⁊ vidit̉ ꝙbona ē negociatio eiꝰ. Salutare dei/ chriſtꝰ ē: d̓ qͦ Eſa. lij. c.Uidebūt oēs termī t̓rę ſalutare dei nr̄i. Suꝑ illd̓ v̓bū: Quāre tu enarras ⁊cͣ. notandū ꝙ eſt quędā p̨̄dicatio fraudulēta: ſicut p̨̄dicatio hęreticorū. Ioh̓. ij. b. Omnis homo primūbonū vinū ponit ſuper mēſam/ ⁊ cum inebrati fuerint/ tunc idquod deterius eſt. Hiere. ij. d. Quid tibi vis in via ęgypti vtbibas aquam turbidam: id eſt doctrinam hęreticorū? Itemalia eſt queſtuoſa. Eſaię. j. ſ. Caupones tui miſcent aquam.vino. Hoc faciunt
Adulteri ſpūales qui ſintPsͣ .11.
Rs. 6. v.
Al̓. xtibiAl̓. rcāſtiti.
iAl̓. ramplexa xeſt doloſitatē6. q ι. c. exᵉmerito Iil̓. Pdetrahebasq
Al̓. Suſpicatꝰes iniquitatem
Al̓. zeruatAu fttlain qua
Psͣ. .13.
Psͣ .5.Cōciunarequid ſit
Psͣ. 17.
Predicamultipleꝫ