XLIX
gͦ enarras iuſticias meas: ⁊ aſſumis teſtamentū meū tꝑ ostuū? Tu v̓o d̓diſti diſciplināſꝫ et proieciſti ſermones meosi fretrorſuꝫ. Si videbas furēkrcurrebaſ cū eo: ⁊ cū adulte-
rmones ariſtōicus vxi Faueni. Neemię. viii. o. Iiiijex media parte loquebant̉ acōtice: et neſciebant loquiTertiū eſt cupiditas. Unde ſequit̉: i ¶ Si videurem: ad litteram. k¶ Currebas cum eo cōſenlaudando ꝯſiliū p̨̄bendo/ nō impediēdo/ ⁊ hmōi. Un̄habet: cōſentiebas: vbi nos habemꝰ currebas.Primo ꝑ iuſſionē. Matth̓. xiiij. a. Herodestenuit iohannē ⁊ˣ. id eſt iuſſit occidi.Secūdo ꝑ cōſiliū. Iob. xij. c. Adducit cōſiliarios in ſtultū finem.Tertio ꝑ auxiliū. Roma. i. d. Digni ſūt morte non ſolum ⁊cͣ.Quarto ꝑ adulationē. Eſa. ix. c. Qui beatificant 2li 92Quīto ꝑ recęptionē. Eſa. iij. c. Rapina pauperis in domo veſtra.Sexto ꝑ participationē. Eſa. j. ſ. Principestui infideles ſocij furū.Ieptirao ꝑ taciturnitarō. 92 30cum monitio poſſet ꝓdeſſe. Deut̓. xxij. d.Lapidibus obruet̉.Acrauo naē voſiſtōtiā eū poſſit M q AugꝰError cui non reſiſtit̉ approbat̉. Nec caretſcrupulo ſocietatꝭ occultę/ qui manifeſto facinori deſinit obuiare. Prouerb̓. xxiiij. b.Erue eos qͥ ducunt̉ ad mortē ⁊cͣ.Nono per nō manifeſtationē furti. Matth̓.d1 2item iſtoꝝ teneant̉ ad reſtitutionē/ quouis eſt verſus:conſilium conſenſus valpo receptans:ip̄ans inuius/ non obſtans/ non manuenaus.Primo mali p̨̄lati: Hi furant̉ aīas deo. Ioh̓. x.a. Qui nō intrat ꝑ oſtiū in ouile ouiū ſed aſcēdit aliūde: ille fur ē ⁊ latro. Et ibidē. b. Om̄squotqͦt ante me venerūt/ fures ſūt ⁊ latrones.Secūdo ſcholares: Hi furāt̉ quaternos ſocijs.Hiere. xxiij .ſ. Ecce ego ad ꝓphetas dic̄ dn̄s⁊ͣ verba m o pſq̓ſo imſ9Tertio principes: Hi furant̉ res ſubditis. Eſa.i. f Ninci9g iii i fAelag ſoci furtimQuarto ꝯmnoꝝ ſint fi 995furta interrogari ⁊ celant ea. Prouer. xxix. d.Qui cū fure participat/ odit animā ſuā/ adiurantē audit/ ⁊ nō indicat.Quinto fures ſunt inuidi qͥ alienā famā furant̉.Eccͣi. v. d. Suꝑ furem eſt ꝯfuſio ⁊ pęnitētia:et denototio poſſima ſupbili¬nēSo. fires ſunt Fob i9 5fjribꝰ ſciontor Mna vel elemoſynas niſi ī arta neceſſitate recipiunt. Un̄ Gregꝰ. Cauere debemꝰ ne ab illismunera rocinianꝰ delochavmio ponpori50ā 954ꝰ 1159Fnobis: Si videbas furē currebas cū eo.Septimo fures ſut ipſi auari: qͥ danda retinēt.ſuꝑ illud Lucꝭ. xj. f. Qd̓ ſuꝑeſt date elemoſynam: dicitNemo qd̓ cōe eſt ꝓpriū dicat: plus qͣꝫ ſufficit ſumptūr eſt obtentū. Augꝰ. Qui rē ſibi collata celauerit: furticōdēnet̉ Quicqͥd aūt habēt diuites/ collatū eſt eis aſint diſpēſatores eius ⁊ pauperes paſcant.Corporalis .j. Pet̓. iiij. d. Nemo veſtrū patiat̉ quaſiHomicid aut fur.Ch Qi aſcōdit aiſ. 40 0 0ſ4 ltroDiabolus. Lucꝭ. xij. e. Si ſciret pater familias qua hoDies iudici Theſſal̓ A196 ro fur voniret ⁊cͣdomini ſicut fur in nocte ita veniet.o rep̄hendit eos de luxuria/ cū ſybiungit: a ¶ Et cūoH9951970H90 71ꝰ narri70n ſꝯ0rouerb̓. jͣ. b. Sortꝰª mitte nobiſcū: marſupiū vnū ſitimi ne ambules cū eis. Oſee. vi a. Oēs adulterātesanꝰ .ſ. intus ardens/ extra ſordēs. Leuitꝭ .xxvj. d Traī hoſtiū manᵐ ſ. dęmonū: ita vt decē mylieres in vno
cro. xix. b. Beſtia q̨̄ tetigerit montē/ lapidabit̉ .i. hō beſtialit̓viuēs: montē .i. ſacrā ſcripturā. Roma. ij. a. In qͦ aliū iudicasteipſū cōdemnas. Et nota ꝙ nō dicit pęnitēti: ſꝫ peccatori: qꝛpoſtqͣꝫ dauid pęnituit/ dixit: Docebo iniquos vias tuas. Sedqn̄ fuit ī peccato: dictū eſt ei illud. j. Paral̓. xxij. b. Nō poteris ędificare domumnomī meo tanto effuſo ſanguīe coram me.Domū .i. eccleſiā perp̄dicationē. Alia littera hꝫ: Cupido dixitdeꝰ: qͥd tibi cū narratione mea? Qd̓ ēcontra q̨̄ſtuarios prędicatores: ⁊ cōtra oēscupidos/ ſiue pecunię/ ſiue laudis. De cupidis p̨̄dicatoribꝰ dicit Gregꝰ. Forte ideo cōtemptū tꝑaliū p̨̄dicant/ vt ea ſoli habeant: Nā pauꝑtatē p̨̄dicāt vt medicamentū: ſed eā fugiūt vtvenenū. a ¶ Quare tu enarras .i. exteriꝰ narras d̓ facto/ nōmerito. q. d. qd̓ tu narras extra te eſt: qꝛ nō in corde nec in oꝑehabes illd̓. q. d. ſine vtilitate tua facꝭ b Iuſticias meas/ aſūt d̓ p̨̄mijs bonoꝝ/ ⁊ pęnis maloꝝ. Psͣ. Iuſticię dn̄i recte lętificāteſ corda. Poſſet aūt fortaſſis dicere pctōr: Dn̄e iō enarro: qꝛ tu p̨̄cipis mihi/ ⁊ mittis me ad p̨̄dicandū. Un̄ ꝯͣ hoc addit/ dicēs: cęEt aſſumis teſtamentū meū ⁊cͣ. Aſſumisſcꝫ p̨̄ſumptuoſe ꝓpria auctoritate. Hiere. xxiij. e. Non mittebā eos/ ⁊ ipſi currebāt. d ¶ Teſtamētū meū .i. ꝓmiſſionē d̓hęreditate. Vel teſtamentū/ tā vetus qͣꝫ nouū. In pͥmo teſtamēto ꝓmiſſus erat chriſtꝰ incarnādꝰ. In nouo aūt ꝓmittitſecūdū qd̓ eſt vita eterna. e ¶ Per os tuū. q. d. nō meū: Dequo Hiere. xv. d. Si ſeparaueris p̄cioſum a vili: qͣſi os meueris. Glo. dic̄: Per os tuū/ pollutū. Ecc̄i. xv. c. Nō ē ſpecioſa laus in ore peccatoris: quia ſcꝫ pollutū eſt. Ideo neceſſe eſtprędicatori purgare labia/ ne ſit vir pollutus labijs: ẜm qd̓ dicit Eſa. vj. b. Uę mihi: quia vir pollutus labijs ego ſum. Etpoſt addit: Et volauit ad me vnꝰ de ſeraphin ⁊ in manu eiuscalculus quem forcipe tulerat de altari/ et tetigit os meū ⁊ dixit: Ecce tetigi hoc labia tua ⁊ auferet̉ iniqͥtas tua/ ⁊ peccatūtuum mundabit̉. Per calculum/ ſignificat̉ cōfeſſio: quia calculatio idem eſt qd̓ computatio: ⁊ in cōfeſſione computat homodeo. Et ſicut calculꝰ de altari ſumptus eſt in quo ſemꝑ ardebat ignis: ſicut dicitur Leuitꝭ. vj. b. ſic confeſſio a charitatedebet procedere. Prouerb̓. xxv. b. Mala aurea in lectis argenteis: qui profert verbū ī tempore ſuo. Hoc competit prędicatoribus. Mala aurea ſūt poma matura: quę ſūt aurei coloris: verba .ſ. ornata ⁊ matura: Lectus argēteꝰ/ ſcriptura velcōſciētia cādida ⁊ mūda. Poſtea oſtendit multa peccata quare deus non recipit ſacrificiū laudis a talibꝰ. Primū eſt ſuperbia. Unde dicit: f ¶ Tu vero/ aſſumis teſtamentū per ostuum: ſed non facis. Tu ipſe: g ¶ Odiſti diſciplina/ nondare alijs: ſed recipere ab alijs: qd̓ eſt ſignū ſuperbię: cū tn̄ ſitamabilis. Heb̓. xij. b. Fili noli negligere diſciplinā dn̄i: neqꝫfatigeris cū ab eo argueris: Quē em̄ diligit deus caſtigat. Et.j. In diſciplina ꝑſeuerāte tanqͣꝫ filijs vob̓ ſe offert deꝰ: Quisem̄ filiꝰ quē nō corripit pater? Hiere. v. a. Attriuiſti eos ⁊ renuerūt accipere diſciplinā. Prouerb̓. xv. d. Qui abijcit diſcipſina/ deſpicit animā ſuā: Ergo multo fortiꝰ qͥ odit. Ex quo gͦodiſti diſciplinam/ quā fronte vis eſſe magiſter? Et quę ēhęc diſciplina? Prouer. xv. d. Timor domini diſciplina ſapieſitię. Timor autem non eſt ſuperbis: quia propriū eſt eorumpręſumere. Vnde bene monet apoſtolus/ Roma. xj. c. Nolialtum ſapere: ſed time. Leuitꝭ .xxvj. d. Si nolueritis reciperediſciplinam: ſed ambulaueritis ex aduerſo mihi: ⁊ ego quoqꝫcolitra vos aduerſus incedam / ⁊ percutiam vos ſepties. Secuſidū eſt abominatio ⁊ contemptus verborū dei. Vnde addit̉ h ¶ Et proieciſti ſermones meos retrorſum: cumdeberes proijcere temporalia: ẜm illud Phil̓. iij. c. Quę reti o ſunt obliuiſcens: ad ea quę priora ſunt extendens meipſuꝫ.Auidam proijciunt ſermones domini/ ⁊ pręponunt propriosſabs adinueniunt. De quibus dicit Hugo. Omne animal dindit quod genuit/ et placet ei fętus ſuus. Sed quidam prępo-
nunt ſerodo Nꝯtelio vel galio. MNoo0 Eiljeorum ex media parte loquebant̉ acotice: et neſciebant loquiiudaice. Tertiū eſt cupiditas. Vnde ſequit̉: i ¶ Si videbas furem: ad litteram. k¶ Currebas cum eo/ cōſentiendo/ lauday ⁊o ꝯſiliū p̨̄bendo/ nō impediēdo/ ⁊ hmōi. Un̄alia lr̄a habet: cōſentiebas: vbi nos habemꝰ currebas.lo ꝑ iuſſionē. Matth̓. xiiij. a. Herodesit iohannē ⁊cͣ. id eſt iuſſit occidi.o ꝑ cōſiliū. Iob. xij. c. Adducit cōſis in ſtultū finem.io ꝑ auxiliū. Roma. j. d. Digni ſūt moron ſolum ⁊cͣ.rto ꝑ adulationē. Eſa. ix. c. Qui beatifint populū iſtum ⁊cͣ.īto ꝑ recęptionē. Eſa. iij. c. Rapina pauris in domo veſtra.cto ꝑ varticipationē. Eſa. j. ſ. Principesui infideles ſocij furū.pliōꝑ iacuturnitalē: qn nō monel iure:cum monitio poſſet ꝓdeſſe. Deut̓. xxij. d.Lapidibus obruet̉.ctauo ꝑ nō īeſieliā cū pomi. Hc qͦ Augꝰ.Error cui non reſiſtit̉ approbat̉. Nec caretſcrupulo ſocietatꝭ occultę/ qui manifeſto facinori deſinit obuiare. Prouerb̓. xxiiij. b.Erue eos qͥ ducunt̉ ad mortē ⁊cͣ.Nono per nō manifeſtationē furti. Matth̓.xviij. c. Ꝙ ſi te nō audierit ⁊cͣ.Qui autem iſtoꝝ teneant̉ ad reſtitutionē/ quouis eſt verſus:Iuſſio conſilium conſenſus palpo receptans:Participana mutus inon obſtanꝫ/ non monifeſtanoPrimo mali p̨̄lati: Hi furant̉ aīas deo. Ioh̓. x.a. Qui nō intrat ꝑ oſtiū in ouile ouiū ſed aſcēdit aliūde: ille fur ē ⁊ latro. Et ibidē. b. Om̄squotqͦt ante me venerūt/ fures ſūt ⁊ latrones.Secūdo ſcholares: Hi furāt̉ quaternos ſocijs.Hiere. xxiij .ſ. Ecce ego ad ꝓphetas dic̄ dn̄squi furant̉ verba mea vnuſqͥſqꝫ ꝓximo ſuo.Tertio principes: Hi furant̉ res ſubditis. Eſa.j. f. Principes tui infideles ſocij furum.Quarto omnes ſunt fures qui audiūt in eccleſiafurta interrogari ⁊ celant ea. Prouer. xxix. d.Qui cū fure participat/ odit animā ſuā/ adiurantē audit/ ⁊ nō indicat.Quinto fures ſunt inuidi qͥ alienā famā furant̉.Eccͣi. v. d. Suꝑ furem eſt ꝯfuſio ⁊ pęnitētia:et denotatio peſſima ſuꝑbilinguē.Dexio fures ſunt q ab ip̄ſis furio īcienter dona vel elemoſynas niſi ī arta neceſſitate recipiunt. Un̄ Gregꝰ. Cauere debemꝰ ne ab illismunera recipiamꝰ qͥ de lachrymis pauperūcongregāt diuitias/ ne ſimꝰ ſocij furū/ ⁊ dicat̉nobis: Si videbas furē currebas cū eo.Septimo fures ſut ipſi auari: qͥ danda retinēt.Unde ſuꝑ illu ⁊ Lucꝭ. xj. f. Qd̓ ſuꝑeſt date elemoſynam: dicitAmb̓. Nemo qd̓ cōe eſt ꝓpriū dicat: plus qͣꝫ ſufficit ſumptūviolēter eſt obtentū. Augꝰ. Qui rē ſibi collata celauerit: furtiiudicio cōdēnet̉. Quicqͥd aūtʰ abēt diuites/ collatū eſt eis adn̄o/ vt ſint diſpēſatores eius ⁊ pauperes paſcant.Corporalis j. Pet̓. iiij. d. Nemo veſtrū patiat̉ quaſihomicida aut fur.Fur Spualis. Ioh. x. a. Qui aſceui alludē fur en ⁊ iairo.Diabolus. Lucꝭ. xij. e Si ſciret pater familias qua hoOīes iudicij. j. Theſiai. v. a. Uios Ca ſui veni⁊i ⁊c.domini ſicut fur in nocte itꝰ veniet.adulter portionē tuā ponebas .i. ſociꝰ ⁊ partithꝰſesꝝQuarto rep̄hendit eos de luxuria cū ſubiungit: a ¶ Et cūeras. Prouerb̓. j. b. Sorteꝫ mitte nobiſcū: marſupiū vnū ſitoīm: fili mi ne ambules cū eis. Oſee. vij. a. Oēs adulterātesqͣſi clibanꝰ .ſ. intus ardens/ extra ſordēs. Leuitꝭ. xxvj. d. Trademini ī hoſtiū manº .ſ. dęmo r̄: ita vt decē mulieres in vnoclibano coquāt4
o-
ine p̄
uil c
Nouē modis.currit̉ cū fure
Ps. .18.
Multi ſūtfures