Pſalmus

Aduocauit celʰ .dꝰ ſurſū.⁊ terrā diſcernere populumtͦ ſuum. Congregate illi ſanſͦ ctos eius: qui fordināt teſta-

uꝫ or ſuiſū. mentū eius ſuꝑ ſacrificia. Etre pōpulum ⁊ annūciabunt cęli iuſticiā eiꝰ:gate illiſſan­ ͦ qm̄ deꝰ iudex eſt. Audi pordināt teſta­ ⁊ pulꝰ meus et loquar iſrael:

a ¶ Aduocauit cęlū. Nota ꝙ ī pͥncipio pſalmi tangit̉ citatio: ibi: Locutus eſt ⁊ vocauit terrā. Secundo forma etſchema iudicij: ibi: Deus manifeſte veniet. Hic aūt tangit teſtes. Vnde dicit: Aduocauit .i. aduocabit: b ¶ Cęlūde ſurſū: id cęleſtes angelos. d ¶ Et terrā: id ē hoīes. UelCęlū .i. bonos iudicaturos. c ¶ De ſurſum/ vl̓ deſuper: ideſt ſuꝑ ſedes duodecī.z Et terrā: id eſt iudicados. Vel Cęlū: ideſt omnes bonos ſimpliciter. Et terrā: id keſt omnes malos ſimpliciter. Roma. xiiij. b. Omnes ſtabimꝰaſſte tribunal chriſti. Et ad quid aduocabit? e ¶ Diſcernere: id eſt vt diſcernat: vel vt ipſi diſcernant: f ¶ Populūſuū: a nō ſuo. Et bn̄ dic̄: diſcernere/ nō videre: qꝛ etiā malilicꝫ iudicent̉/ tamē diſcernent. Hiere .xxv .ſ. Gladiū ego vocoſuper omnes habitatores terrę. Vel Cęlum et terra: ad litterā. Deut̓. xxxj. g. Inuocabo cęlum ⁊ terrā in teſtimoniū cōtra vos. Hęc autē aduocatio erit miniſterio angelorū: et ideoad eos cōuertit ſermonē: ⁊ dicit: g ¶ Congregāte O vosangeli meſſores: h ¶ Illi .i. ad honorē eius .ſ. dei. i ¶ Sanctos eius/ omnes .ſ. iuſtos. Hęc congregatio pręfigurataeſt/ Ben. xlix. a. Congregamini ⁊ audite filij iacob: audite iſrl̓patrem veſtrū. Eſa. xliij. b. Omnes gentes cōgregatę ſunt ſimul. k ¶ Qui ordinant: id eſt ordinauerunt. l ¶ Teſtamentū eius ſuper ſacrificia: id eſt nouū ſuꝑ vetus. Hocfaciūt illi qui eligunt ſequi magis paupertatē ⁊ tribulationeꝫ/qͣꝫ diuitias quę ꝓmittebant̉ in lege ſacrificātibꝰ. Vel ſic Ordinant teſtamentū eius: id eſt reputant ꝓmiſſa dei eſſeſuper ſacrificia: id eſt ſuꝑ opera ſua: ẜm illud Roma. viij.d. Non ſunt cōdignę paſſiōes huiꝰ temporis ad futurā gloriāquę reuelabit̉ in nobis. Vel Qui ordinant ⁊cͣ. id eſt qͥ dicunt pręmiū ſequi poſt laborē: Hic eſt ordo rectus. Et poſſetaliquis excuſare ſe de ignorantia niſi eſſet eis iudiciū venturūannūciatū: Vnde addit: m ¶ Et annūciabunt cęli: id eſtviri ſpirituales. n ¶ Iuſticiam eius/ qua diſcernet bonosa malis/ reddens vnicuiqꝫ ẜm qd̓ meruit. o ¶ Quoniā deꝰiudex eſt. Si em̄ purus homo iudex eſſet: poſſet falli vel corrumpi vel vinci: ⁊ ſic impediret̉ iuſticia. Sed deus eſt iudex/ qͥnec falli nec corrūpi/ nec ſuperari poterit. Psͣ. Deꝰ iudex iuſtꝰfortis ⁊ patiens.K a ¶ Aduocauit cęlum de ſurſum ⁊ terram diſcernere populum ſuum: id eſt faciet vt contemplatiuide contemplatione deſcendant ad iudicandum infirma carnis ſuę: Et vt terra .i. actiui/ a terrenis actibus ad iudicandumſemet aſcendāt. Et ita quaſi in medio cōueniant ⁊ occurrant ſibi actiui ⁊ cōtemplatiui: cum iſti deſcendant de monte cōtemplationis: ⁊ illi aſcendāt de valle actiōis: vt vtriqꝫ ſeipſos diſcutiant ⁊ iudicent. Hoc bene ſignificatū eſt in hoc ꝙ rachel etlia cōiunctę ſunt iacob. Rachel em̄ contemplationē: lia actionem ſignificat. Iacob autē qui interpretat̉ luctator ſiue ſupplantator: ſignificat iudiciū quod ſupplantat ⁊ extirpat vitia:ẜm illud Prouerb̓. xx. b. Rex qui ſedet in ſolio iudicij diſſipatom̄e malū intuitu ſuo. Iacob ergo/ rachel ⁊ liam ſibi copulat:quia ⁊ cōtemplatio ⁊ actio iudiciū debet habere qͣſi maritū: qͥvtrāqꝫ regat ⁊ cuſtodiat. Et ipſę ab eo ꝯcipiant paruulos: quicum creuerint/ patriarchę fiant .i. motus humilitatis qui ꝑueniant ⁊ perducant ad faſtigium ęternę ſublimitatis: quia qui ſehumiliat exaltabit̉. Hoc eſt ergo quod dicit: Aduocauitcęlum: id eſt cōtemplatiuos. c ¶ De ſurſum: id eſt de contemplatione d ¶ Et terrā: id actiuos/ deorſum: e ¶ Diſcernere populū ſuum: id vt diſcernant ⁊ iudicent multitudinem cogitationū/ locutionum/ et operationū ſuarum. Iobvij. c. Suſpendiū elegit anima mea: id eſt iudicium in quo inter cōtemplationē ⁊ actionem quaſi inter cęlum ⁊ terram anima ſeipſam iudicans/ ſe ſuſpendit in patibulo pęnitentię/ ne tādem ſuſpendat̉ in patibulo gehennę: Sicut docet apoſtolꝰ. jͣ.Corinth̓. xj. g. Si noſmetipſos iudicaremus/ nō vtiqꝫ iudica-

mur. Et quia nullus de ſe debet pręſumere: ſed ſanctorumſuffragia poſtulare: Ideo bene ſequit̉: g ¶ Cōgregate illiſanctos eius: vt ipſi ſimul pro nobis intercedant: Sic faciunt illi qui dicunt letanias. Hoc etiam facit eccleſia/ quę feſtum omniū ſanctorum ſimul celebrat. Vnde poſſet hoc eſſethema in feſto omniūſanctorum. Congregatę ſunt ⁊c̄. Qd̓enim dominꝰ vni ſancto forſitan negaret īomnibus congregatis⁊ orantibus/ nō negaret: ſicut ī clauſtris qn̄cōuentꝰ totꝰ petit aliqͥd ab abbate: nō eſt cōſuetudinis. vt patiantur repulſam. Similiter quādo omnes ciues eiuſdem ciuitatis vel oēs barones eiuſdē regni petūt aliqͥd a rege: nō defacili negat eis: ſicut habet̉. j. Regꝭ. xiiij. g. ꝙ totus iſrael cōgregatus/ ionathan de morte eripuit. Per ionathan intelligitur peccator: qui cōtra vetitum dei patris comedit mel ſilueſtre: id eſt delectationem: quę ſilueſtris eſt/ quando non eſtde deo/ aut de ſpiritualibꝰ. k ¶ Qui ordinant ⁊cͣ. ſic̄ ſupͣexpoſitum eſt. p ¶ Audi populꝰ meus ⁊cͣ. Secūda ꝑs:in qua docet quid ſit ſacrificandū: ⁊ quid non. Superius tetigit de primo aduētu: ⁊ de ſecūdo plenius tractauit/ oſtēdensⁱquę in eo erunt: Hic autem explicat quę in primo aduentu facta fuer̄t .ſ. abolitio legaliū ⁊ ſubſtitutio euangelij. Et qꝛ magna dicturus erat: ideo hortatur primo populum vt audiatdicens: Audi/ Uox eſt domini: de quo ſupra dixerat propheta: Deus deorū dominꝰ locutꝰ eſt: Hic aūt determinat quid locutꝰ eſt. Hoc .ſ. Audi populꝰ meus: qui meꝰes: quia te elegi a principio: ⁊ legem mea tibi dedi: ⁊ de te carnem ſumpſi. Et ideo quia meus es audire me debes. q Etſic/ loquar tibi/ iſrael/ cum audire incęperis: quia ſic dicit̉Ecc̄i. xxxij. a. Vbi auditus non eſt/ non effundas ſermonem.Ifrael autem frequenter ſumit̉ in prophetis ꝓ iudęis. Vndex et alibi in Psͣ.p ¶ Audi populus meus ⁊cͣ. Moraliter dicit̉ clericis ⁊religioſis. Ipſi enim ſunt populus domini peculiaris. Omnes em̄ hoīes generaliter ſūt populus dn̄i ratiōe creationis:⁊ ratione recreationis: ⁊ ratione dominatiōis. Ꝙtū ad creationē dicit̉ Iob. xlj. a. Om̄ia q̨̄ ſub celo ſūt/ mea ſūt. Ꝙ tū adrecreationem dicit̉ .j. Corinth. v. d. Empti eſtis precio magno. Ꝙꝛ tū ad dominationē/ Eſa. xlix. a. Seruus meus es tuiſrael. Populus autē domini ſpecialiter dicunt̉ clerici ⁊ religioſi/ ratione horum trium/ et ratione familiaritatis. Deut̓.vij. a. Populus ſanctus es domino deo tuo: te elegit dominus deus tuꝰ/ vt ſis ei populus peculiaris de cūctis populisqui ſunt ſuper terram. Propter hoc dicit eis. Audi populus meus: id obedi mihi. q Et loquar iſrael: id ē tibiqui debes me videre in cōtemplatione. Audi/ cōtra ſurdos.Iſrael contra cęcos. Eſa. xlij. c. Surdi audite/ ⁊ cęci intuemini ad videndū. Quis cęcus niſi ſeruus meus: ⁊ ſurdus/ niſiad quē nuncios meos miſi? Populus/ contra diſperſos ꝑſchiſmata ⁊ lites. Hiere. l. c. Grex diſperſus iſrael leones eiecerunt eos: id eſt motus ſuperbię: Meus: id eſt quietꝰ. Eſa.xxvj. d. Uade populus meus: intra in cubicula tua: nō ad forū. Baruch. iij. b. Audi iſrl̓ p̨̄cępta vitę. Hiere. xxvj. d. Audite vocem dn̄i dei veſtri: ⁊ pęnitebit eum mali qd̓ locutꝰ eſtaduerſus vos. Et bene dicit primo: Audi populꝰ meus:et poſtea/ loquar: quia ad hoc ꝙ dominꝰ loquat̉ eis/ oportet ꝙ ſint populus domini per ſegregationē ab actibus ⁊ curis ſęcularibus ſcd̓m quod dicitur/ Oſee. ij. c. Ducam eamin ſolitudinem et ibi loquar ad cor eius. Item oportet ꝙ audiat: id eſt ꝙ obediat: qꝛ inobedientes abominat̉. Prouerb.iij. d. Abominatio domini omnis illuſor: ⁊ cum ſimplicibusſermocinatio eius. Illuſor eſt qͥ nomen vel habitū vel geſtūſāctitatis p̨̄tēdēs: p̨̄ceptꝭ dn̄i ⁊ p̨̄lati ſui inobediēs ē. Matth̓.xxvij. d. Genu flexo illudebant ei. Simplices ꝟo ſunt obedientes. Vnde dicit beatus Bern̄. Subditis nō licet diſcernere: ſed ſimpliciter obedire. Talibus ergo ſolitarijs ⁊ obedienX tibus loquit̓

Allegorice 3

Al̓. rnō hꝫ Ide

A 2h3I deAl̓. riuſtos.Al̓. Idiſponūt

Alegor-

Moralit.

Psͣ. 7.

Psͣ. .7.Moraliter

Gen̄. 29.

Lucꝭ. 14. c.