XI IX

Ioccaſū: ex ſion ſpēcies decodriſ eiꝰ. Dēꝰ rmanifeſte veniet:ē dēꝰ nr̄ ⁊ nō ſilebit. Ignis inſꝫ ꝯſpectu eiꝰ fexardeſcet: ⁊ ī circūitu eiꝰ tempeſtas valida.

Poſt oſtēdit ordinē vocationis: quia a iudęis incępit. Vndepicit: a ¶ Ex ſion: id eſt ex iudęis. b ¶ Species decoris eius: id eſt pulchritudo .ſ. miracula ⁊ opera excelſa. Alialittera habet: De ſion perfecto decore. Eſaię. ij. a. et Michee. iiij. a. De ſion exibit lex ⁊ verbum domini de hieruſalē:Quia primo p̨̄dicatus eſt in hieruſalem:et de hieruſalē exierunt apoſtoli qui chriſtum prędicauerūt. Vel/ Spęcies decoris eius: id eſt humanitas/ quę dicitur ſpecies: quia per eam viſus eſt hominibus: Et eſt decoris/ propter īmunitabit tem a peccato. Vel Spęcies decoris: in via eſt fides quę habetur de chriſto: ſed decor in patria eſt ipſa fruitio viſionis dei. Vnde Eſa. xxxiij. c. Regem in decore ſuo videbunt.X pulchritudinē voluerit peruenire/ oportet ꝙ primo habeat mundā vitam ⁊ bona opera. Vnde ſequitur: a ¶ Ex ſionſpecies decoris eius: ſupple procedit. Sion interpretat̉ſpeculū ſiue ſpeculatio: ⁊ ſignificat mundiciā vitę. Sicut enimmulier in ſpeculo ſe reſpicit: ⁊ cum maculā cognoſcit/ lauat velabſtergit: Sic homo debet ſe intus in ꝯſcientia reſpicere ⁊ maculas aquis lachrymarū lauare: et ſic fiet mūdus. Item ſioninterpretat̉ ſemen eius: ⁊ ſignificat bona opera/ quę debęmusſeminare vt metamus in vita ęterna. Gal̓. vlti. b. Quę ſeminauerit homo/ hęc et metet. Et quid ſit ſeminandum/ ſubiūgit:Bonū autem facientes non deficiamus: tempore em̄ ſuo metemus/ nō deficientes. Sic ergo ex ſion: id eſt ex ſpeculatione nr̄ę conſcientię ⁊ ſemine bonoꝝ operum procedit: et ſequet̉in nobis/ ſpęcies decoris eius/ in quo ei aſſimilabimur: vtdictū eſt. Nota ꝙ deus multipliciter dicit̉. Dicit̉ enim deusnatura: ſicut hic: et Gen̄. j. a. In principio creauit deus cęlum1. ⁊ terram. Item dicit̉ deus accęptiōe. Psͣ. Ego dixi dij eſtis.5. Item nūcupatione. Psͣ. Omnes dij gentiū dęmonia. Itemp̨̄latione. Exod̓. xxij. d. Dijs non detrahes. Item dominatione. Exod̓. vij. a. Ego cōſtitui te deū pharaonis. Item etiāeſt notandū ꝙ deus multipliciter loquit̉ homini ſiue vocat hominē: ſcꝫ per inſpirationem. Iob. iiij. c. Porro ad me dictumeſt verbum abſconditū: et quaſi furtiue ſuſcępit auris mea venas ſuſurrij eius. Item per p̨̄dicationē. Roma. viij .ſ. Quosprędeſtinauit/ hos et vocauit. Item per ꝓmiſſionem. Iob.xiiij. d. Uocabis me ⁊ ego reſpondebo tibi. Item per largitionem bonorū. Prouerb̓. j. c. Vocaui ⁊ renuiſtis. Item pertribulationem. Lucꝭ. xiiij. e. Exi in vias ⁊ ſepes et compelleintrare. Item per pęnę alienę oſtenſionem. Psͣ. Dediſti metuētibus te ſignificationem: vt fugiant a facie arcus. Uerſus:Fęlix quem faciūt aliena pericula cautū. Item per ſanguinisaſperſionem vel oſtenſionē. Heb̓. xij. f. Sanguinis aſperſionē meliꝰ loquētē qͣꝫ abel. Eſaię. lxv. a. Expandi manus meastota die ad ppl̓m incredulū. Habito de pͥmo aduētu: ſeqͥt̉ deſecūdo. c¶ Deꝰ manifeſte veniet ad iudiciū. Deꝰ. Alibidicit̉ .ſ. Matth̓. xxiiij. c. Uidebunt filium hominis venientē.Qd̓ hic dicit̉: manifeſte: ibi dicit̉/ videbunt. Hic autē vocatur/ deus: et ibi/ filius hominis: In quo notat̉ ꝙ eſt ⁊ deus⁊ homo chriſtus qui iudicaturꝰ eſt. Et vere/ d Manifeſteveniet: ẜm qd̓ dicitur Matth̓. xxiiij. b. Sicut fulgur exit abbriente ⁊ apparet vſqꝫ in occidentem: ita erit aduentus filihominis. In primo autem aduentu non manifeſte venit: ſedſub nube carnis latuit. Et licꝫ fuerit manifeſtus homo: nō tame deꝰ manifeſtꝰ fuit: ſed ſicut dicit̉ Eſa. xlv. c. Uere tu es deabſcoditus. Et vere iſte qͥ veniet iudicaturꝰ/ nō tm̄ deus: ſed⁊ homo eſt: Un̄ addit: e ¶ Deus noſter: veniet .ſ. Noſtere conformitatē naturę: os de oſſibus noſtris: et caro de carnenoſtra. Unde Eſaię. vij. c. Et vocabit̉ nomen eius emanuel.Et non ſilebit. In primo aduentu tacuit coram pilato:ſicūt dicit̉ Eſa. liij. c. Quaſi agnus coram tondente ſe obmuteſcet ⁊ nō aperiet os ſuū. Silet etiam modo deus quantū adqabidam: quos permittit currere per campos licentię: ẜm qd̓tura dicit̉: Hęc feciſti ⁊ tacui. A quo ſilentio orat Psͣ. liberat iſdices: Deus meus ne ſileas a me: ne quādo taceas a me:

et aſſimilabor deſcendentibus in lacum. q. d. ſi ſilueris ero ſimilis deſcēdētibus in lacum. In futuro autē iudicio/ non ſilebit: quia vt habet̉ Soph̓. j. d. dies illa erit dies tubę etclangoris. Et quanto magis tacuerit ante: tanto fortius tuncloquetur. Vnde Eſa. xlij. c. Tacui/ ſemper ſilui/ patiens fui:qͣſi parturiens loquar: quę aſpere ⁊ acute⁊ cū maxima anxietate loqͥt̉. De qͣ aſperitate Psͣ. Ipſe liberauit me de laqueo venātiū ⁊ a ꝟ̓bo aſpero: Quod ꝓferet cū dicet reprobis: Ite maledicti in ignē ęt̓nū:Matth̓. xxv. d. Poſſet aūt quęri: q̨̄ ſūt ſiſa aduētꝰ eiꝰ? Ecce manifeſtū ſignū. g¶ Ignis in cōſpectu eiꝰ exardeſcet.Pręcedet em̄ ignis materialis: qͥ cōburetſuperficiē t̓rę ⁊ aera: quātū aſcēderūt pctā hoīm/ ⁊ ſumꝰ idolatrię. Hic ignis erit iuſtorū illumīatio: ⁊ purgabit ſi qͥd purgandū inuenerit/ vehēs eos in ęternā beatitudinē: Inuoluetautem malos/ ⁊ eorum erit vehiculum in infernum. Aſtabūtangeli quaſi meſſores ſeparantes malos a bonis: ⁊ grana apaleis. Et hoc eſt: Ignis exardeſcet/ malos inuoluens/et bonos purgans. In conſpectu eius: id eſt in pręſentia eius Psͣ. Ignis ante ipſum pręcedet: et inflammabit incircumitu inimicos eius. Malach̓. vlti. a. Ecce dies venietſuccenſa quaſi caminus: ⁊ erunt omnes ſuperbi ⁊ omnes faciētes iniquitatē ſtipula: et inflammabit eos dies veniens.ij. Pet̓. iij. c. Elementa calore ſoluentur. Et dicit Chryſoſtomus: Cum magno territū fluuius igneus rapidus abſorbebit terram. Vel ſic/ Ignis in conſpectu eius exardeſcet: id eſt ꝯſpiciet̉ a malis ⁊ reprobis/ terribilis tanqͣꝫ ignis.Eſa. xxx .ſ. Ecce nomen domini venit de longinquo: ardensfuror eiꝰ ⁊ grauis ad portādum. k ¶ Et in circūitu eiustempeſtas valida. Tempeſtas iſta/ erit iudicatio ex inſperato veniens ad modū tempeſtatis. Ualida: quia cito ſeparabit paleas a granis: ſicut tempeſtas fortis: quę erit in circūitu eius: id eſt in ſanctis iudicantibus/ ⁊ angelis ventilātibus/ ⁊ malos a bonis ſeparantibus: qui dicunt̉ eſſe circūitus eiꝰ: quia ſancti cum eo ſedebunt/ ⁊ angeli aſſiſtēt. Vel ſic:Tempeſtas valida: id eſt damnatio erit illis qui ſunt/ incircūitu eius: id eſt in malis. Boni ſūt in deo/ quaſi in centro: Ipſe enim eſt centrum omniū. Mali ꝟo ſūt/ in circūitu eius/ non accedenes ad eum per recta opera. Psͣ. In circūitu impij ambulāt. Et alibi: Deus meꝰ/ pone illos vt rotā.Aduocauit cęlūc ¶ Deus manifeſte veniet. Moraliter pōt hoc exponide tertio aduentu. Eſt enim primus aduentus quo venit inmūdum ad redemptionē. Secūdus quo veniet ad iudiciumad remunerationē. Tertius quo venit in animā iuſti ad conſolationem. De primo et ſecundo/ habitum eſt ſupra in hocpſalmo. De tertio. Ioh̓. xiiij. c. Ad eum veniemus et manſionem apud eū faciemꝰ. De quo etiā poteſt hoc dici: Deusmanifeſte veniet: quia cum mentem hominis viſitat/ eandem illuminat ⁊ exhilarat. Iob. vij. d. Uiſitas eum diluculo.Cum autem ibi venerit/ non ſtatim recedit: ſed manet/ niſi expellatur per peccatū. Vnde dicit: e ¶ Oēus noſter: quemſcꝫ poſſidere ī perpetuū poſſumus. Propter hoc dicit Ioh̓.xiiij. c. Manſionem apud eum faciemus. Et cum ibi manebit: f ¶ Non ſilebit: ſed loquet̉ ad cor eius: vt dicit̉ Oſeeij. c. Ducam eam in ſolitudinē ⁊ ibi loquar ad cor eius. Psͣ.Audiam quid loquatur in me dominus deus. Verba autemeius non ſunt tepida: ſed ignita: Iuxta illud Psͣ. Ignitumeloquium tuum vehementer. Un̄ bene addit: g ¶ Ignis/charitatis: h ¶ In conſpectu eius: id eſt in aīa quā ipſeconſpicit. i ¶ Exardeſcet. Cantꝭ. v. b. Anima mea liquefacta eſt vt dilectus locutus eſt. Psͣ. Ignis a facie eius exarſit: carbones ſuccenſi ſunt ab eo. Quos autem accendit peramorem: cōmonet ad pęnitētiā. Vnde addit: k ¶ Et in circūitu eius tempeſtas: id eſt conturbatio ad pęnitentiā.l Ualida: id magna. Psͣ. Aīa mea turbata eſt valde. VelUalida .i. valēs ⁊ ꝓdens hoī ad ſalutē. ij. Corꝭ. vij. c. Quęem̄ ẜm deum triſticia eſt/ pęnitentiā in ſalutē ſtabilē operat̉.K Aduocauit cęlū de ſurſū

1 8

Psͣ. 90.¶ De igne̓ p̄ cedente iudiciū

Iebit

p

Psͣ. 96.

ibPsͣ. 81.Psͣ. 55.

lier loqͥtur hoī

Psͣ .11.Psͣ .82.

Ps̓ .13.

Aerſus

riceo

Psͣ .84.Psͣ .118.9

Psͣ. .17.

Psͣ .6.

Ivi. 17.