Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

XI IX

ſꝫ teſtificabor tibi/ deus deꝰc tuꝰ ego ſū. Nōnrī ſacrificijsd tuis arguam te: hoͣlocauſtaē autē tua ī cōſpectu meo ſuntſꝫ ſemꝑ. accipiā de do̓mo

tua vitu̓los: neqꝫ de gregibꝰtuis hircos. Qm̄ meę ſṫ oēsANffe̓rę ſiluaꝝ: iumēta ī moͣntibꝰ boues. Cognoui oīa volaItilia cęli: et rpulchritudo agri

x et alibi in Psͣ. In exitu iſrael de ęgypto ⁊cͣ. Nec tm̄ ſimpliciir. bbo loquar: ſed a Et teſtificabor tibi .i. teſtimonio ſcpͥturarū miraculoꝝ tibi oſtēdā. Quid? Hoc b Deꝰ deꝰ tuꝰgo ſum. q. d. deus omniū ſum potentiā qua omnes creaſed deus tuus/ ꝓprie: quia tibi ꝓmiſſus in ꝓphetis. Etnotat̉ hic trinitas pehoc bis dicit: deꝰdeus: et tertio/ egoſum/ qd̓ eſt nomēpriū deitatis. Exod̓.iij. d. Ego ſum ſum:Hoc eſt nomen meū.De hoc teſtimonio. .j.Ioh̓. iiij. c. Nos vidimus/ ecce iſrael: teſtificamur qm̄ pater miſit filiū ſuū ſaluatorem mūdi: tm̄ iudicem. Et poſſent dicere iudęi: qꝛ deus noſter es: ideo offerre tibi debemus ſacrificia. Ad qd̓ reſpondet:ci No in ſacrificijs tuis arguā te .i. ſi exhibeas ſacrificla pecudū/ puniā te. Supra in Psͣ. Sacrificiū oblationē noluiſti. Hiere. vij. e. Non p̨̄cepi eis in die qua eduxi eosde terra ęgypti de verbo holocauſtomatū victimarū: ſedprecepi eis: Audite vocē meā/ ero vobis deus. Itē poſſentdicere: Tu curas de ſacrificijs: quia in ſacrificijs habesniſi partē: cętera em̄ cedunt in vſus ſacerdotū offerentiū: ſedholocauſta bn̄ requiris/ quę tota tibi incēdunt̉. dicit: īmo:d olocauſta aūt tua in cōſpectu meo ſunt ſemꝑ:quaſi tędioſa. Talis modꝰ loquēdi habet̉ Numeri. xj. b. Oli noſtri vident niſi man. Glo. tamē aliter hoc exponit. Itēpoſſent dicere: Tu arguis nos de exhibitꝭ ſacrificijs: ſꝫtamē bn̄ recipies oblata. Vnde hoc excludit/ dicēs: Nonaccipiā vitulos .ſ. in ſacrificiū: g De domo/ tua .i. deplo vbi ſolebas offerre o iſrl̓: qd̓ templū eſt tua domꝰ: ſedolim mea fuit: quā vos iudęi feciſtꝭ ſpeluncā latronū: vt habet̉Matth̓. xxj. b. Hiere. vij. b. Nūqͥd domꝰ mea ſpelūca facta ēlatronū? Scriptū eſt: Domꝰ mea domꝰ oratiōis vocabit̉: vosaūt feciſtis ſpeluncā latronū. Et ſumit̉ hoc de duobꝰ locis.Prima ꝑs ſumit̉ de Eſa. lvj. c. Secūda de Hiere. vij. b. iNeqꝫ de gregibꝰ tuis hircos: ad litterā. Et oſtēdit cauſas quare ea accipiet. Prima eſt: quia eis indiget ad augmētandas diuitias ſuas. Vnde dicit: l Qm̄ meę ſuntomnes ferę ſiluaꝝ/ quę etiā indomitę ſunt. n Iumēta:habitātia: o In montibꝰ/ mea ſūt. p Et boues quospoſſides/ mei ſūt. Psͣ. Dn̄i eſt terra plenitudo eius. Secūda cauſa ē: qꝛ indiget eis ad nouitatē cognitiē is. Un̄ dicit:q C Cognoui ante ſęcula. r Omnia volatilia cęli:multo magis terreſtria. Et quid mirum ſi cognouit creauit:Gen̄. j. d. Uidit deus cūcta quę fecerat. Tertia cauſa eſt: quianon indiget eis ad delectationem. Vnde addit: s Et pulchritudo agri mecū eſt: id eſt mihi ſeruit. Pulchritudo agri/ eſt gignentium et generatorum vbertas. Quartacauſa eſt:Hyſtice: m FFęrę ſiluaꝝ/ ſūt gentes indomitę incultęn Iumeta in motibꝰ/ ſimplices in culmīe fidei aliaꝝ virtutū. p Bouēs apl̓i ꝓphetę. r Uolatilia cęli/ ſuntangeli. s ¶Pulchritudo agri/ ſunt gentes cōuerſę ad fidē.Si eſuriero.X tibus loquit̉ dominus ī cordibus eoꝝ. Loquar. Loquieſt homīs rationalis: non brutorū vel paruulorū. Ecc̄i. xxxij.a. Loquere tu maior natu: decet enim te primū verbū. Quidam libēter audiunt latratus canū: id eſt detractorū. Alij cantus ſirenarum: id eſt adulatorū. Eſa. xiij. d. Reſpondebūt ibiviulę ī edibus eiꝰ: ſirenę in delubris voluptatis. Pauci ſuntbeū loquētem velint audire. Unde etiā iſrael dicit: Exo. xx. c.inon loquat̉ nobis deus. Deut̓. v. c. Quid eſt oīs caro vt audiat vocē dei viuētis? a Et teſtificabor tibi/ in ꝯſcientiaiua. Teſtificabor. Hiere. xxix. ſ. Ego ſum teſtis iudex/ ditit̉ dn̄s.. Ioh̓. v. b. Hoc eſt teſtimoniū dei qd̓ maius eſt: qm̄teſtificatꝰ ē de filio ſuo. b Deus deus tuus ego ſum.Roma. viij. c. Ipſe ſpūs reddit teſtimoniū ſpiritui noſtron. lumus filij dei. Psͣ. Uacate videte quomiā ego ſum deus.

c Non in ſacrificijs tuis arguam te. Hoc pͥncipalit̓exponi poteſt cōtra quoſdā religioſos: qui illa ad quę tenent̉de pręcepto regulę vel p̨̄lati omittunt: et quędā faciūt ſingularia ad quę non tenent̉. Hęc autē ſingularia dicunt̉ ſacrificianon holocauſta: quia in faciendo illa ſe totos offerūt: quiaſaltem propriam volūtatē retinēt. Et ideonon placent deo illaſacrificia. Hoc eſtdicit: Non in ſacrificijs tuis arguaꝫte: ſi omittas ea.Mholocauſta autem tua: in qͥbus tetotum offers cum propria voluntate: e In conſpectumeo ſunt ſemper: id ē mihi placēt. Holocauſtū ꝟo ꝓprieē obediētia: vbi iſaac dilectꝰ filiꝰ offert̉ ī holocauſtū. Sacrificiū ꝟo eſt ſingularitas/ ſiue ī ieiunio/ ſiue ī vigilijs et hmōi: q̨̄de propria volūtate ꝓcedunt. j. Regꝭ. xv. e. Melior ē obedientia qͣꝫ victimę. Eſa. lviij. a. Quare ieiunauimꝰ aſpexiſti: humiliauimꝰ animas noſtras neſciſti? Et reſpōdet dominus: Ecce in die ieiunij veſtri inuenit̉ volūtas veſtra. Hocetiā eſt quod ſequit̉: f ¶Nō accipiā de domo tua: id eſtde religione tua: h Uitulos. Per vitulū qui nullo iugopremit̉: ſignificat̉ hic inobediētia ſiue inobediētes. Per hircos qui habent exterius aſperitatē ī pelle: ſignificat̉ hypocriſis: de quibꝰ dicit: i Neqꝫ de gregibus tuis: id eſt decōgregratiōibus cōuentibus: KHircos: id hypocritas.Cōtra hęc duo vitia dicit apoſtolus/ Col̓. iij. d. Non ad oculum ſeruientes quaſi hominibꝰ placentes: hoc eſt contra hypocriſim: ſed ī ſimplicitate cordis timentes dominū: hoc eſtcontra inobedientiā. Quoniā meę ſunt omnes fe ſiluarum: iumenta in montibus boues. Per feras ſiluarū/ ſignificant̉ heremitę: ẜm quod de ipſo dn̄o dicit̉Marci. j. b. Eratqꝫ cum beſtijs angeli miniſtrabant ei. ij.Machab̓. v. d. Iudas machabeus ſeceſſit in deſertum locūibiqꝫ inter feras vitam in montibus cum ſuis agebat: et fęnicibo veſcentes demorabant̉ ne participes fierent cōinquinationis. n Iumenta/ ſūt/ pręlati portāt ſubditos. Iobix. b. Sub quo curuant̉ portant orbē. Et habitant/ o Inmontibus: id ē in dignitatibꝰ. p PBoues/ ſūt theologi:qui arāt terram corporū ſuorum per pęnitentiā: triturāt ſacram ſcripturam. Iob. j. c. Boues arabant aſinę paſcebātur: id eſt rudes laici. Hęc igitur omnia ſunt domini: ẜm illudDeūt̓. x. c. Domini dei tui cęlum eſt: et cęlū cęli terra/ omnia quę in eis ſūt. q Cognoui omnia volatilia cęli.Per volatilia cęli ſignificant̉ contemplatiui: quia vt diciturPhil̓. iij. d. Cōuerſatio eorū in cęlis eſt. Quos bene cognouit dominus: quia frequēter veniūt ad curiam ſuam: ſtant incōſpectu eius. Et ideo ſunt ab eo cogniti approbati. Et nota per tria cognoſcit̉ homo .ſ. ex nomine/ ex facie/ ex voce.Nomine: vt Exod̓. xxxiij. d. Noui te ex nomine. De facie etvoce ſimul. Cantꝭ. ij. d. Oſtēde mihi faciem tuam: ſonet voxtua in auribus meis.Ex volatu ꝯtemplationis. Psͣ. Volauit/ volauit ſuper pennas ventoꝝ.Ex penna. Psͣ. Pennę columbę deargentatę.Pennę corui ſunt nigrę.Ex voce: columba gemit. Eſa. lix. b. Quaſi coCognocit̉ lumbę meditantes gememus.autē auis Ex roſtro: columba habet rectū: aquila curuū.Iob. xxxix. d. Vbicūqꝫ fuerit cadauer adeſt.Ex pedibus: id eſt ex affectibus curuis.Ex cibatione. Columba granum/ aquila carnescomedit.Ex prędatione: accipiter archidiaconus.Ex cantu: alauda/ religioſus.s Et pulchritudo agri mecū eſt. Per pulchritudinēagri/ ſignificat̉ honeſta vita laicorum: qui ſūt agri colendi: etdiligentia ſollicitudine pręlatoꝝ prędicatorū. Un̄ Cant

xClps. .115. I.

ſal

Al̓. rbeſtieſilue: pecoraAl̓. ⁊ſpecies

5j9.

Psͣ .23.

e

Per triacognoſcit̉

ter.

Psͣ. 17.Psͣ. 67.

ꝯgnoſ cit̉autē auis 5

8s .45

X vij. d. Egre.