XI. VIII
a poſiti ſunt: mors depaſcetę eos. Et dn̄abunt̉ eoꝝ iuſti īmatutino: ⁊ auxilium eorumſꝫ vēteraſcet ī inferno a glōriahͦ eoꝝ. Ue̓rūtamē deꝰ rredimeti animā meā dē manu inferi:
rͣ̄ cū accęperit me. Ne timueris cum diues factus fueritin homo: ⁊ cū multiplicata fuerit gloria domus eius. Qm̄cum interierit nō ſume̓t oīa:ne̓qꝫ deſcēdet cū eo gl̓ia reiꝰ.
clnōterito ꝓphetica certitudine. Secūdum notat̉ cum dicit:atdors depaſcet eos .ſ. mors ęt̓na. Sicut animalia deqoſcunt herbas: qꝛ non penitus eradicāt herbas: ſed radicescemanēt/ vnde iterū creſcit herba: ita miſeri in inferno a mortecorrodēt̉: ſꝫ afflicti iterū reſeruabūt̉ ad pęnas. Un̄ qͥdā ſapiēsin inferni pictura hosduos poſuit verſus:Hic quę vita? mori: q̨̄peſ? ſupereſſe dolori.Quę lex? flere licet: q̨̄cauſa? ſuperbia dicet.Tertiū notat̉ ibidempſt ẜm aliā litterā/ quę ē:Mors paſtor eſteis. Ergo oues ſuntmali: Paſtor eorū eſtmors: id ē diabolꝰ. Apoc̄. vj. b. Nomē illi mors. Zach̓. xj. d.O paſtor ⁊ idolū. Locus paſcuoſus eſt infernꝰ. De vna paſcua trāſeunt ad aliā: quia de vna pęna ad aliā. Iob. xxiiij. c.Trāſibūt ab aquis niuium ad calorē nimiū. Sequit̉ de gloriabonoꝝ qui ſunt iudicaturi. b ¶ Et dn̄abunt̉: quaſi dicat: exhoc ꝙ mors depaſcet malos accreſcit gl̓ia ſctīs: Quia c Iuſti dn̄abunt̉ ęorū .ſ. maloꝝ. Psͣ. Lętabit̉ iuſtus cū videritvindictā. d ¶ In matutino .i. in die iudicij: qꝛ poſt noctēꝓfūdā huiꝰ vitę/ oriet̉ illud mane: de quo in Psͣ. In matutino īterficiebā oēs peccatores terrę. De hoc dicit̉/ Sap̄. iij. b.Iudicabūt ſancti natiōes ⁊ dn̄abunt̉ ppl̓is.Psͣ. Introibūt in inferiora t̓rę. Item qꝛ volebant vorare dig ⁊ delitias: ideo atrocitate pęnarū vorabunt̉. Vn̄ dicit:a MMors depaſcet eos. Suꝑ hͦ ꝟſu ſic dicit Bern̄. Ꝙͣbn̄ dicit̉: Sicut oues ⁊cͣ. qꝛ detracto vellere terrenaꝝ diuitiaꝝ/ dure preſſeqꝫ detruſi ſempiternis nudi deputabunt̉ incēdijs: ſemꝑ morient̉ ad vitā/ ⁊ viuent ad mortē. Itē ibi Bern̄.Hic caro eorū vermibus: illic anima ignibus deputat̉: donecrurſus īfęlici collegio colligati/ ſēpiternis inuoluant̉ incēdijs/qui ſocij fuer̄t in vitijs: Una namqꝫ pęna implicat/ quos vnꝰamor in crimine ligat. Item ꝓ dominio qd̓ habuerūt ī terraredigent̉ in ſeruitutē. Un̄ dicit: b Et dn̄abunt̉ eoꝝ iuſti⁊cͣ. Malach̓. iiij. b. Calcabitꝭ impios cū fuerint cinis ſub plāta pedū veſtrorū. Item ꝓ cōfidentia quā habuerūt in mūdoerit eis defectus auxilij. Vnde ſequit̉: e ¶ Et auxiliū eoꝝ:itiarū / amicoꝝ/ ⁊ viriū corporis: in quibus hic cōfidebant:¶ Ueteraſcet in inferno: id eſt ad nihilū rediget̉: vt pannus putrefactꝰ. Heb̓. viij. d. Qd̓ antiquat̉ ⁊ ſeneſcit ꝓpe interitum ē. Qd̓ auxiliū erat: g ¶ A gloriā eorū/ triplici: id eſtdiuitijs amicis/ ⁊ viribus. Vel ſic: A gloria eoꝝ .i. proptergloriā: ⁊ ẜm gloriā eoꝝ quā h̓ habuerūt: ſicut dr̄ Apocꝭ̓. xviijb. Quātū glorificauit ſe ⁊ in delitijs fuit: tantū date illi tormētū ⁊ luctū. Et Sap̄. vj. a. Potētes potenter tormēta patient̉.Et nota ꝙ dicit̉ vetuſtas bona/ ⁊ vetuſtas mala.Deitatꝭ. Daniel̓. vij. c. Uetuſtꝰ dieꝝ ſedit .ſ. deꝰ qͥ eſtĘtatis: ad litterā: Sap̄. ij. b. Non parca/ (ęternꝰ.Sanctitatis. Ecc̄i. ij. b. Serua timo/ (mꝰ veterano.rem illius/ ⁊ in illo veteraſce.Sciētię. Iob. xv. b. Quid ītelligis qd̓ neſciamꝰ? EtRBſenes ⁊ antiqui ſūt in nob̓ multo vetuſtiores ⁊cͣ.Ueteris teſtamenti. Cantꝭ. vij. d. Oīa poma noua ⁊veter a. q. d. fructum legis nō corticem.Pęnalitatis. Thren̄. iij. a. Uetuſtā fecit pellē meā.Legis naturalis. Leuitꝭ. xxvj. b. Vetuſtiſſima veterum comedetis.Hęreſeos. Iob. ij. d. d̓ baldath/ qͥ īterp̄tat̉ vetuſtasſola/ q̨̄ .ſ. eſt ſine dei gr̄a: vt ibi Gregꝰ exponit.Idolatrię. Eſa xxvj. a. Uetus error abijt.Mala.Suꝑſtitiōis. j. Corꝭ. v. b. Expurgate vetꝰ fermentū.Fomitis. Roma. vj. a. Uetus hō nr̄ ſil̓ crucifixꝰ eſtPrauę cōſuetudinis. ij. Corꝭ. v. d. Si qua in chriſtonoua creatura/ vetera trāſierunt.Inferni: ſicut hic: Auxiliū eorū veteraſcet ī inferno.Ita vt ſupra dictum eſt erit de malis: ſed non ſic de bonis:
Vnde ſequit̉: h ¶ Uerūtamē deꝰ redimet aīaꝫ meā.Et ſic̄ ſupra malos exterruit: ita hic mediocrit̓ bonos cōfortat: qͥ de ſe nō p̨̄ſumentes timēt: ſed tn̄ non deſperāt. Vnde inꝑſona eoꝝ dicit: Uerūtamē deꝰ redimet aīaꝫ meā. PsͣCopioſa apud eū redemptio. i ¶ De manu inferi: id eſtde poteſtate diaboli.Oſee. xiij. d. De manu mortꝭ liberabo eoſ:de morte redimā eos.Et nō tm̄ de manu: ſꝫetiam de ventre. Ecc̄i.vlti. a. De altitudineventris inferi. Et Ionę. ij. b. De ventre inferi clamaui/ ⁊ exaudiſti vocē meaꝫ. Hiere.lj. d. Deuorauit me nabuchodonoſor .i. diabolus. Et nota ꝙqui cōſentit peccato eſt in manu diaboli: qui autem operat̉/eſt in ore: qui aūt aſſueſcit eſt in ventre. Prouer. xviij. a. Impius cum in ꝓfundū peccatorū venerit/ cōtemnit. Et hęc redemptio erit: k ¶ CCum accęperit me ꝑ incarnationē: idmeā carnem. Ideo em̄ accępit hominē nō angelū: quia carnem habuit ⁊ miſertus eſt eius. Unde dixit Gen̄. vj. a. Nonꝑmanebit ſpiritus meus in homine in ęternum: quia caro eſt.Uel Cum accęperit me per gratiā: ad ꝓfectum/ per baptiſmū ⁊ alia ſacramēta. Vel Cum accęperit me per gloriam ad ꝑfectum in ęterna beatitudine. Ioh. xiiij. a. Iterumveniam ⁊ accipiam vos ad meipſum/ vt vbi ego ſum ⁊ vos ſitis. Uel Cum accęperit: id eſt acceptauerit/ me nō mea.Ideo dominus ad cain nō reſpexit: quia nō acceptauit eumnec ſua. In hoc verſu cōcipit ſpem: Poſtqͣꝫ ꝟo eam cōcępit/incipit p̨̄dicare/ dicens: l ¶ Ne timueris ⁊cͣ. Et eſt quarta pars ⁊ diapſalma: Et confortat hic infirmos qui tēptant̉/quādo vidēt malos in hͦ mūdo ꝓſperari: Scd̓m hoc in ꝑſona eorū dicit: Iob. xxj. a. Quare ergo impij viuūt: ſublimati ſunt confortatiqꝫ diuitijs? Hiere. xij. a. Quare via impioꝝproſperat̉? Ideo conſolat̉ eos dicens: Ne timueris cumdiues factus fuerit homo/ in p̨̄ſenti. Gregꝰ. Cōtemptibilibus cōtemptibilia dant̉. Gen̄. xxv. a. Filijs concubinarūlargitꝰ eſt abraam munera: ⁊ ſeparauit eos ab iſaac filio ſuo.Et de eo dicit ſupra: ꝙ dedit abraam cuncta quę poſſederatiſaac: Sic dominus dat hic malis mobilia: bonis autē reſeruat īmobilia ęternę hęreditatis. Et ideo nō eſt timendum dehac partitione: ſed potius valde gaudendū/ ⁊ ad eam ſe p̨̄parandum. Vnde dicit dominus Lucꝭ. xij. d. Nolite timere puſillus grex qm̄ complacuit patri veſtro dare vobis regnū:Quaſi dicat: īmo gaudere debetis/ et relinq̄re alijs mobilia:quia regnum vobis ſeruat̉. Vnde ibi addit: Vendite quę poſſidetis/ et date elemoſynam: m ¶ Et cum multiplicatafuerit gloria domus eius: non ſolum gloria eius: ſed etgloria domus eius: quia omnes qui ad eum pertinēt honorant̉. Sed propter hoc non eſt timendum nec curandum.j. Machab̓. ij. g. Gloria eius ſtercus eſt ⁊ vermis. Ecc̄i. ix.c. Non c̨eles gloriam et opes peccatoris: non enim ſcis quęfutura ſit illiꝰ ſubuerſio. Poſtea aſſignat plures cauſas/ quare non ſit timendum/ quādo mali florent in mūdo. Prima eſtquia omnia amittent: Unde dicit: n¶ Quoniā cum interierit/ diues: o ¶ Non ſumet omnia: id nihil ſumet: vtſit vniuerſalis negatio/ ⁊ non vniuerſalitas negata. Iob. xxvij. d. Diues cuꝫ dormierit nihil ſecū auferet: aperiet oculosſuos ⁊ nihil inueniet. Et Psͣ. Relinquent alienis diuitiasſuas. Et alibi Psͣ. Oormierunt ſomnū ſuum ⁊ nihil inuenerunt omnes viri diuitiarū in manibus ſuis. p ¶ Neqꝫ deſcendet cum eo/ in inferno q ¶ Gloria eius: quam habebat hic: īmo mutabit̉ gloria in ignominiā: ẜm illud Oſeciiij. b. Gloriā eorum in ignominiam cōmutabo. Et quāto eſthic glorioſior homo: tanto erit ibi magis ignominioſus: ẜmillud Ecech̓. xxxij. d. Quo pulchrior es/ deſcēde: ⁊ dormi cūincircūciſis ī medio interfectoꝝ. Sap̄. vj. a. Iudiciū duriſſimū in his qͥ p̨̄ſunt fiet. Secūda cā eſt: qꝛ tm̄ ī pn̄ti habēt locūſuū. Un̄ ſequit̉:
Psͣ .129.
or
pibit
Al̓. ymorieturnon accipiethec omplaAl̓. ⁊ ſimulAl̓. rdomus
Psͣ. .57.
Pō. jeo.
vi. ti. V
Gen̄. 4. a.
Quare non ſitīuidēdū ꝓſperitati malorū
.vna. 6
Psͣ .48.Psͣ .75.
Eua