Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

XI. VIII

dabit deorplacationemſuam. Et preciū redemptioenis animę ſuę: laborabit īſꝫ ęternū viuet adhuc in fih ne̓m. NNon videbit intēritūx cum viderit ſapiētes mori-

inentes: ſimul inſipiens ſtulntus peribunt. Et relinquēto alienis diuitias ſuas: et ſepulchra eorū domus illorū in ęternū. Tabernacula eoꝝsīr ꝓge̓nie progēnie: voca-

Cra erit ex parte domini: qui etiā ſi vellent ipſi redimere: non. ſuſcipet redemptionē. Prouerb̓. vj. d. Zelus furor vicinō parcet in die vindictę: nec acquieſcet cuiuſqͣꝫ p̄cibus:nec ſuſcipiet redemptiōe dona plurima. Et ideo bn̄ ſequitur: a dabit deo: ipſe .ſ. qui cōfidit in multitudinepiuitiarum: vel fratervel aliꝰ: c Placationē ſuā. r. dei. i. dabit aliqͥd quopoſſit deus placari.iti. Uel ſuam .i. hominis/ pro qua .ſ. poſſitplacare deū. d Etnon dabit deo p̄ciūrēdēptiōis animſuę .i. oblationē qpoſſit redimi: qꝛ infernꝰ eſt inexorabilis auro: aīa eſt inęſtimabilis p̄cio. Quāti em̄ precij eſt aīa cuiꝰ redēptio eſt ipſedei filius? j. Corꝭ. vj. d. Empti eſtis p̄cio magno. Soph. j.d. Argentū eorū aurum eoꝝ non poterunt liberare eos indie irę furoris domini.x a NNon dabit/ iterum: b Deo patri: c Placatione ſua: nos recōciliauit ei. Ul̓ ſuam hoīs .ſ. ad vtilita ſui. d Et dabit p̄ciū redemptiōis aīę ſue .i. ani ſuā nr̄a redēptiōe/ ſic̄ an̄ fecit. Un̄ Bern̄. Dedit nobis corpꝰ in cibū: ſanguinē in potū: aīam in p̄ciū. Sic deꝰin futuro poterit placari: ſꝫ in p̨̄ſenti tm̄: ẜm dicit iacobde eſau/ Gen̄. xxxij. e. Placabo illū muneribꝰ q̨̄ p̨̄cedūt/ poſtea videbo: forſitan propitiabit̉ mihi. Et nota mulipliciter deus placatur:Cōtritione. Psͣ. Cor ꝯtritū humiliatū deꝰ deſpicies.Or̄one. Ecc̄j. xxxv. d. Or̄o humiliantꝭ ſe nubes penetrabit.Sacrificio. Psͣ. Sacrificate ſacrificiū iuſticię. Et pꝰ: SꝑaElemoſyna. Heb̓. xiij. c. Beneficentię aūt (te in dn̄o.cōmunionis nolite obliuiſci: talibus em̄ hoſtijs placat̉ deus/ vel promeretur.Dictū eſt qͥd mali habebūt .ſ. redēptionē: poſtea dicit qͥdhabebūt .ſ. pęnā ęternā. Un̄ dicit: e Et laborabit .i. cruciabit̉. In notat̉ pęnę acerbitas: ad tp̄s: ſed f Inęternū: In notat̉ pene diuturnitas. Et poſſet aliqͥs dicere: Nōne moriturus eſt: tūc laborabit: quia eritPropt̓ ſubdit: Et viuet adhuc: ẜm aīam: h Infinē .i. vltra/ vl̓ poſt finē: qꝛ mortuo corpore viuit aīa īmortalis: q̨̄ cruciabit̉ in ęternū: corpus tandē poſt reſurrectio ea. Vel ẜm corpus poteſt legi: Uiuet adhuc. q. d.licet corpus moriat̉: tn̄ adhuc reſurget. Et tunc viuet: aūt vita beata: ſed in finē .i. in mortē: Ad hoc em̄ reſurget vt morte indeficiēte moriat̉. Nota de hoīe dicit̉ Iobv. b. Homo naſcit̉ ad laborē: Sꝫ de impio poteſt dici morit̉ ad laborē. Et in Gen̄. iij. c. In ſudore vultꝰ tui veſcerispane tuo: Et iſti poteſt dici: In labore ęterno mendicabispanē nūqͣꝫ veſcerꝭ: ſꝫ etiā mortē mendicabis. Apocꝭ. ix. b.Quęrēt hoīes mortē inueniēt. Iob. xx. c. Luet q̨̄ fecitomīa: nec tn̄ ꝯſumet̉. Et poſſet aliqͥs q̨̄rere: Ex tot malatalis mors ęterna malis imminet: qͣre reſiliūt a ſua malicia? Un̄ ad hoc rn̄det/ ipſi nolūt p̄cogitare de malis illis:nec credūt eis dicūt eis: Hoc ē qd̓ ſequit̉: i vidēbit .i. p̄uidebit nec ītelliget. Vel ſic: videbit/ ocuio fidei: k Interitū/ veꝝ illū ē ęternꝰ. Gregꝰ. Qui corī p̄ntibꝰ figit: q̨̄ ſequūt̉ ſupplicia attēdit. In cātico Deut̓.xxxij. d. Utinā ſaperēt intelligerēt: ac nouiſſima p̨̄uiderēt.Gregꝰ. Si ad qͣs impij pęnas ꝓperāt/ cernerēt: puto greſſusrefręnarēt. Hiere. xx. c. Cōfundent̉ vehement̉: qꝛ ītellexerūt opprobriū ſempiternū: qd̓ nūqͣꝫ delebit̉. Huiꝰ aūt excecationis cauſa eſt: cōſil̓is finis maloꝝ bonoꝝ: Un̄ addit:Cu viderit ſapiētes morientes/ tꝑaliter. Eccͣs. ij. c.Sapient ꝭoculi ī capite eiꝰ: ſtultꝰ in tenebris ambulat: Et didici vnus vtriuſqꝫ eſſet īteritꝰ. Sap̄. vij. a. Unꝰ ītroitꝰ eſtbibꝰ ad vitā: ſil̓is exitꝰ/ ſupple ẜm carnē: Sꝫ multū diſſil̓isrmn ip̄m: qꝛ iuſtus tranſit ad gloriā: iniuſtꝰ aūt ad pęnā. Un̄

ſequit̉: m Simul inſipiēs et ſtuctꝰ peribūt. Inſipiēs: qui ſibi p̨̄uidet in futuro: nec futura mala cogitat:Stultꝰ/ etſi cogitat cauet. Ul̓ īſipiēs ꝯtra ſapiētiā:Stultꝰ ꝯtra prudētiā. Hęc em̄ ē differētia. In ſipiēs eſt/ habet ſapientiā: Stultꝰ negligit ſcire. Hi/ ꝑibūtſiml̓ .i. ī corꝑe aīa.Uel Simul .i. īgregatione malorū.Eſa. xxiiij. d. Cōgregabunt̉ ī ꝯgregatiōevniꝰ faſcis in lacū. Sꝫnūqͥd portabunt ſecūdiuitias?. Un̄ ſeſequit̉: n Et relinq̄nt alienis diuitias ſuaſ. Iob. xxvij.d. Diues dormierit nihil ſecū auferet: aꝑiet oculos ſuos nihil īueniet. Et qͥd mirū? Quia totū theſauꝝ ſuū poſuit īt̓ra vn̄ receſſit. dic̄ dn̄s Matth̓. vj. c. Theſauricate vob̓theſauros in cęlo. q. d. ſi ibi theſaurizatꝭ: ibi inuenietꝭ: Quiavt habet̉ Apocl̓. xiiij. c. Oꝑa illoꝝ ſequūt̉ illos. j. Timoth̓.vj. b. Nihil ītulimꝰ in hūc mūdū: haud dubiū qꝛ nec auferre qͥd poſſumꝰ. Mūdus em̄ eſt qͥdā hoſpes/ nos libent̓ recipit multa ꝓmittit: tādem nudos expellit. Eccͣj. xxix. d.Trāſi hoſpes orna mēſā: q̨̄ ī manu habes ciba cęt̓oſ. Etnota dicit: Rel inquēt amicꝭ vel notꝭ: ſed alienis:qꝛ ad lr̄am multotiēs alieni habēt diuitias eoꝝ .ſ. dn̄i terreni vl̓ bedelli vel hmōi. Vel clericoꝝ diuitias habēt epiſcopidecani/ archidiaconi hmōi. Psͣ. Diripient alieni laboreseius. Ecc̄s. vj. a. Eſt aliud malū qd̓ vidi ſub ſole/ qͥdē frequēs apud hoīes: Uir cui deus dedit diuitias ſubſtātiāhonorē: nihil deeſt aīę ſuę ex om̄ibꝰ q̨̄ deſiderat: nec tribuit ei poteſtatē deus vt comedat ex eo: ſed extraneus vorabit illd̓. Ipſi etiā amici noti/ alieni ſūt ī morte. Iob. xix.b. Noti mei qͣſi alieni receſſer̄t a me. Mich̓. vij. b. Inimicihoīs domeſtici eius. o Et ſepulchra eoꝝ domꝰ illo in ęternū: Quaſi illi hic relinquent diuitias: et qͥd habebūt? Hoc: Sepulchra eoꝝ: ad lr̄aꝫ: ſūt domꝰ illoꝝ/in qͥbꝰ habitāt corꝑa eorū/ in ęternū: huiꝰ ſęculi .ſ. vſqꝫ adreſurrectionē. Uel aliter: vt rep̄hendat eos nimis p̄cioſa ſumptuoſa ſepulchra ſibi faciunt pręparari: vt ſic dicat̉:Sepulchra eoꝝ/ ſūt/ domꝰ illoꝝ ī ęternū: ẜm opinio eoꝝ. q. d. ita p̄cioſa faciūt ſepulchra de marmore lapidibus ſculptis/ ac ſi ibi habitaturi eſſent in ęternū. Uel alit̓:Sepulchra eorum .i. pęnę inferni/ ſunt/ domus eo: ī qͥbus habitabūt/ in ęternū. De hac ſepultura Lucꝭ.xvj. f. Mortuus eſt diues: ſepultꝰ in infernū. Vel ſic quarto modo: Domus eoꝝ/ ſunt/ ſepulchra illoꝝ .i. ſimiliaſepulchris. Quēadmodū em̄ corpus quotidie incinerat̉ ī ſepulchro: ſic homo quotidie annihilat̉ ī palatio: Prius em̄conſumit̉ eius pueritia: poſt eius adoleſcentia: deinde iuuētus: poſtremo ſeniū. Vn̄ quidā religioſus ſibi ī terra do effoderat iuxta quantitatē corporis ſui: quęrenti: quare ſibi ędificabat maiorē domū: dicit̉ reſpondiſſe: Iam ęta meā amiſi. Et Diogenes degens in dolio: conſimiliter reſpōdit ſil̓r q̨̄renti/ dicēs: ſum victurus niſi centū annis.p Tabernacula eorū .i. domus eorum/ ſūt duraturaẜm opinionē eorū: q In progenie filiorum: r Etprogenie nepotū. s Uocauer̄t nomina ſua .i. dederūt cauſam vocationis nominū ſuorū: In terris ſuis:id eſt ī ꝓuincijs ſuis. Et nota ſubtilit̓ loquit̉ hic propheta: quia in modo verboꝝ ſuoꝝ derogat poſſeſſionibꝰ fa malorū: loquens em̄ de domibus palatijs eorum/ dicit: tabernacula: vt ſignificet mobilitatem eoꝝ. Eſa. xxij.d. Quid tu hic/ aut quaſi quis hic: quia excidiſti in excelſomemoriale/ diligenter tibi in petra tabernaculū: ecce aſportari te faciet dominus/ ſicut aſportatur gallus gallinatius.Et mirū eſt etiā mali volūt haberi in memoria poſt mortem. Vnde dicit Chryſoſtomus: Quanta inanis gloriętyrannis/ qua poſſunt homines carere ī luctu. Et idemChryſoſtomus

Al̓. rimprudēset inſipiens.

tiane ſua.

al. Am̄ j

Al̓. ⁊generation et generatiōe: īuocabāt

Psͣ .108.

ps. 5

cicio.I