Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

a dio templi tui. Scd̓m nomēb tuum deꝰ: ſic lau̓s tua inS fines terrę: iuſticia plena eſtē dextera tua. Lętēt̉ mōs ſionſꝫ exultēt filię iudę: ꝓpter iu

h dicia tua dn̄e. Circūdate ſion cōplectimi: naͣrrate īturribꝰ eiꝰ. Ponite corda veinſtra ī v̓tute eiꝰ: et diſtribuitedomoſ eiꝰ/ vt enarretꝭ ī ꝓge̓

a Scd̓m nomē tuū deus .i. ſicut nomē tuū diffuſū eſt:b Sic et laus tua diffuſa ē. Nomē tuū .i. res nominis tui .ſ. ſalus tua: quā de miſericordia tua oꝑatꝰ es in medio terrę. q. d. illi om̄es miſericordiā tuā recęperūt/ laudātte. Nec illi ſūt pauci: immo c In fines terrę eſt/ laustua .i. totā terrā. Etideo laudāt: qꝛ iuſtificaſti eoſ: Vnde addit:d Iuſticia plenaeſt dextera tua: id ēꝓpitiatio tua. Vel filius tuꝰ/ o pater/ plena eſt iuſticia .i. iuſtificatiōe om̄es paratꝰ ē iuſtificare/ ml̓tos iuſtificat. Un̄. j. Corꝭ. vj. c. Abluti eſtꝭ: ſed iuſtificati eſtis in noīe dn̄i noſtri ieſu chriſti. Et exhoc e Lętet̉ mons ſion .i. iudęa/ vel generalis eccleſia.f Et exultēt filię iudę .i. gentes/ genitę a iuda .i. ab apl̓is ꝯfeſſionē. Sed qͣre magꝭ dicunt̉/ filię iude/ filij? Propt̓maiorē ornatū virtutū/ abūdantiā gratię. Sicut em̄ patermagis ornat filiā nupturā qͣꝫ filiū: ita deꝰ maiorē gratiā dedit ꝯuerſis de gētibꝰ qͣꝫ olim iudęis. Lętent̉/ dico/ et exultent g Propter iudicia tua dn̄e .i. ꝓpter iudęorūexcęcationē: illuminationē gentiū: q̨̄ ſūt iudicia dei occultiſſima. Ro. xj. d. O altitudo diuitiaꝝ ſapiētię ſcīę dei ⁊cͣ.Tn̄ qꝛ electos ex iudęis .ſ. apl̓os/ venit lux ad gēteſ: ideoovos gēteſ: h Circūdate ſion .i. bonos de iudęis .i. frequēter reuerētia eſtote illis: Sicut coīter dicit̉ qn̄ aliquis vult ab aliqͦ aliqͥd impetrare blande inſtat: dicit̉ vadit ei circa. Circūdate eos .i. frequētate eos: vt ab eis ve doctrinā habere poſſitꝭ. Eccͣj. vj. d. Si viderꝭ ſenſatū euigila ad illū: gradus oſtioꝝ illiꝰ exterat pes tuꝰ. Et circūdātes detrahite ei: Sꝫ i Et cōplectimini: amplexibus charitatꝭ. Uel ſic O vos mali/ Circūdate ſion .i. bonos ſūt de eccl̓ia: Et cōplectimini: vt ſupͣ. Et vt cortina cortinā trahat: qui audit dicat veni: kNarrate inturribꝰ eiꝰ: Narrate alijs gentibꝰ vt trahatis eos ad fidē.Psͣ. Narrantes laudes dn̄i virtutes eiꝰ: mirabilia eiꝰ q̨̄fecit. Narrate/ dico: ſed exiſtentes/ in turribus eiꝰ .i. firmi in fide doctrina apl̓oꝝ: ſūt pręcipuę turres eccl̓ię. Etī dicunt̉ turres triplici de cauſa. Per turrē em̄ munimur in ciuitatibus: Hoſtes venientes p̨̄uidemus: Et de illis/ extrinſecis loquimur. Ita apl̓i muniunt/ pręmonēt/ alijs p̨̄dicant.Quid aūt ſit eſſe ī turribꝰ eiꝰ/ declarat ſubiūgit: Ponite corda veſtra in virtute eiꝰ. q. d. ſi vultis alijs prędicare: habeatꝭ cor plenū virtute fortitudine fidei charitatis: em̄ virtutes om̄ia vincūt. j. Ioh̓. v. a. Hęc eſt victoria q̨̄ vincit mundū/ fides noſtra. Cantꝭ. viij. b. Fortis eſtvt mors dilectio. m Et diſtribuite domos eiꝰ: dupliciter .ſ. domū a domo diuidendo .i. illos habēt tm̄ ſacramē: ab his qui habēt ſacramentū ſacramēti. Vel ſic: Do circūciſionis/ a domo pręputij. Ita factū eſt paulusgentibus prędicauit: petrus aūt iudęis. Un̄ dicit apl̓s Gal̓.ij. b. Creditū eſt mihi euangeliū pręputij/ ſicut petro circūciſionis: qui em̄ operatus eſt petro in apoſtolatu circum/ciſionis/ operatus eſt mihi inter gentes. Et ideo facta fuitiſta diuiſio vt melius poſſent prędicare et fructum facere:cum quilibet proprias oues haberet. Un̄ ſequit̉: n Utenarretis/ prędicādo magnalia dei: o In progeniealtera: velX a ſScd̓m nomē tuū deꝰ: ſic et laus tua. Supradixerat/ laudabilis deꝰ nimis: Sꝫ poſſet aliqͥs dicere: Etſi laudabilis ſit: q̨̄ tn̄ vtilitas laudantibus? Ecce/ O deꝰlaudabilis/ ẜm nomē tuū qd̓ eſt chriſtꝰ: interpretat̉ vnctus: b Sic et laus tua. q. d. vnctuoſū dulce eſt laudare te. Propt̓ hoc dicit Psͣ. dulcia faucibꝰ meis eloqͥtua: ſuꝑ mel ori meo. Et alibi: Laudate dn̄m qm̄ bonꝰ. Sedhanc bonitatē dulcedinē ſentit palatū corruptū: qͥbusſapiūt tꝑalia: Et ꝓpt̓ hoc bn̄ addit: c In fines terrę.q. d. laudare te dulce eſt his in qͥbꝰ finitꝰ eſt amor terrenoꝝ.

Un̄ Psͣ. Rectos decet collaudatio: .ſ. ad terrena īclinātur amorē: ſꝫ ad cęleſtia dirigunt̉. Ex ita eſt: qͣre oēsꝯtēnūt t̓rena/ ad cęleſtia ſe erigunt? Sol̓. Quia d Iuſticia plena eſt dextera tua .i. via q̨̄ a dextris eſt.. religio: vel al̓s ꝯtēnere mundū agere pęnitentiā eſt plena ieiunijs/ vigilijs/ alijsauſteritatibꝰ: q̨̄ faciunt iuſticiā/ ſumuntvindictā de pctīs p̨̄cedētibꝰ. Gal̓. v. d. Quiaūt chriſti ſunt: carnēſuā crucifixerūt vitijs cōcupiſcentijs.Ergo e Lęteturmōs ſion .i. religio: f Et exultēt filię iudę. Hoc eſtꝓpriū ad moniales: q̨̄ confitent̉ peccata laudes. Quare?g Propt̓ iudicia tua dn̄e .i. ꝓpt̓ iudicia capl̓i q̨̄ corrigunt̉. Psͣ. Diriget manſuetos in iudicio .i. illos māſueteſuſcipiūt correctionē. h Circūdate ſion .i. cęleſtem patriā/ ī ſctīs meditatiōibꝰ: i Et cōplectimī ea: affectibꝰ.De his duobꝰ cantat eccl̓ia de ꝯfeſſoribꝰ: ſumit̉ ab Augꝭ.Iſte ſctūs digne in memoriā vertit̉ hominū: ad gaudiuntranſit angeloꝝ: qm̄ ī hac peregrinatiōe ſolo corꝑe ꝯſtitutꝰcogitatiōe auiditate ī illa ęterna patria ꝯuerſatꝰ eſt. Cogitatiōe circūdabat ſion: auiditate cōplexꝰ ē. Prouerb̓. iiij.b. Gl̓ificaberꝭ ab ea āplexatꝰ fuerꝭ. Sꝫ multꝭ p̄tdici illud Thren̄. iiij. a. Qui nutriebant̉ ī croceis: amplexatiſūt ſtercora. Et ſic exiſtētes k In turribꝰ eiꝰ: narratealijs .i. tūc p̨̄dicate. Ille em̄ eſt in ꝯtēplatiōe cęleſtiū/ qͣſi inforti turre eſt: de ſi exierit/ hoſtꝭ ad attingere valebit. Un̄ dicit Gregꝰ. ſuꝑ Iob. ij. In altū mentē fixerat/ideo hoſtis ad irrūpere valebat. Sil̓r eſt in amplexu chriſti cęleſtiū amorē adhuc fortiorē turrē inhabitat:in ſteterit/ nihil timere poterit. Iob. xvij. a. Libera medn̄e pone me iuxta te: cuiuſuis manꝰ pugnet ꝯͣ me. Peramorē liberat̉ .i. liber fit homo/ timorē ſeruus eſt: et ponit̉ iuxta dn̄m: qꝛ qui adhęret deo/ vnꝰ ſpūs eſt. j. Corꝭ. vj.d. Et in his turribꝰ eſt/ poteſt alijs ſecure p̨̄dicare: Un̄ idērepetit in ſequenti verſu alia verba: Ponite cordaveſtra in virtute eiꝰ .i. in chriſto/ qui eſt virtus fortitudo ſion .i. triumphantꝭ etiā militantꝭ eccl̓ię. Un̄ in perſonavtriuſqꝫ dicit Psͣ. Fortitudo mea laus mea dominus ⁊cͣ. 7⁊m Et diſtribuite domos eiꝰ .i. reuoluite in cordibꝰ veſtris: quō in domo patris manſiones multę ſunt. n Utſic enarretꝭ .i. enarrare poſſitꝭ: o In ꝓgenie altera .i.in pctōribus: quę dicit̉ ꝓgenies altera: qꝛ a patre ſuo. .i. deo.alienauit ſe. Vnde in Pͣsͣ. Filij alieni mentiti ſunt mihi ⁊cͣ.X Matth̓. iij.De pręlatꝭ aūt pōt exponi ab illo loco: h Circūdateſion ⁊cͣ. Sion eſt eccl̓ia: quā p̨̄lati debēt circūdare ſollicitide cuſtodia eiꝰ: cōplecti c̨elū amorē aīaꝝ. Et k Narrate ī turribꝰ eiꝰ .i. p̨̄dicate in eminētia virtutū. Eſa. xl. b.Suꝑ montē excelſū aſcende tu euangelicas ſion. l¶Pōnite corda veſtra ī virtute eiꝰ .i. ſtudete ꝯfectui eccl̓ię.j. Pet̓. v. a. Forma facti gregis ex animo. Sed econtrariodicit̉ de malo p̨̄lato Eſa. x. b. Ipſe ꝟo ſic arbitrabit̉: ſedad ꝯterendū erit cor eiꝰ: ad internitionē gentiū pauca. m Et diſtribuite domos eius .i. diuerſis tribulteparrochias p̨̄bendas. Hoc ē ꝯtra eos vni dāt pluresbendas: Ipſi em̄ diſtribuūt: ſꝫ eidē dantes faciunt bigamiā ſpiritualē. Psͣ. Diſperſit dedit pauꝑibus.Poteſt etiā exponi de prędicatoribus: Circūdate ſion .i. ſacrā ſcripturā/ om̄es libros ſenſus omēs inqͥrendo. Et cōplectimini/ intellectu affectu: Ut ſic enarretis in progenie altera: Ita ergo diſtribuite: vt enarretis in ꝓgenie altera .i. vt p̨̄dicare audeatis cōtra eosqui aliter faciūt: qui poſſunt dici ꝓgenies viperaꝝ .i. ſerpentiū. Eſt em̄ quoddā genus ſerpentis: quod habet multa capita. Hęc eſt generatio mala adultera: de Matth. xij. c.Qui em̄ vnā hꝫ eccl̓iaꝫ vel p̨̄bendā: vnā ſponſā hꝫ: autēcat. alterā recipiti

Allegorice.Cantꝭ .1..gsͣ. I

auxe MPrice XCantꝭ. i. a. lPs. 73.

Al̓. rita

A. igtadu

Psͣ. .24.

Psͣ. 77.Apl̓i dicūt̉ turreſtriplici de

Apl̓i dicūt̉ turreſtriplici de

Alit̓ de p̄lati p

Moraliter

Psͣ. iii.Alit̓ de p̄ſaci

Ps .118.Psͣ .134.