XI. VII
a gregati ſunt cū deo abraā:ꝰ qm̄ dij forte̓ſ terręrvęhēmēdter eleuati ſunt.¶ sͣ. vl̓ laus cantici filijschore/ ſcd̓a ſabbati. XLVII.
Agnus dominus etM Ilaudabiliſenimis: inciu̓itate dei noſtri: inmonte ſancto eiꝰ. Fu̓ndat̉ſ exultatione vniuerſę terrę:
a Cum deo abraam: id ē chriſto/ qui eſt deus abraam.Et ſic ſuſcitauit deus filios abraę de lapidibus: ẜm qd̓ dicix Matth̓. iij. b. Baruch. iiij. g. Filij tui veniūt collecti abpriente vſqꝫ ad occidentē: in verbo ſancti gaudentes in honorem dei. Ideo congregati ſunt: q QQuoniā dij forres terrę. lindet entcornes propter cultūvnius dei. Dij/ quibus dixit dominus:Ego dixi dij eſtis.Terrę .i. terrena diligentes: quia chriſtumocciderunt ne perderent locū: Un̄ ⁊ forres/ dici poſſunt. Ipſi tales/ d ¶ Eleuati ſunt: per ſuꝑhiam. Non parum: ſed c ¶ Uęhęmenter: quia chriſtumreciꝑe noluerūt: Et ideo pͥncipes ⁊ populi gentiū ꝯgregatiſunt ad vnitatē fidei chriſtianę: ẜm qd̓ dicitur Ro. xj. c. Cęcitas ex parte contigit in iſrael: donec plenitudo gentiū intraret. Vel ideo congregati ſunt: Qm̄ dij fortes terrę .i.apoſtoli/ fortes in fide ⁊ dilectione: quia neqꝫ mors neqꝫ vita potuit eos ſeꝑare a charitate chriſti: vt dicitur Ro. viij.g. Uęhementer eleuati ſunt: ſignis ⁊ miraculis/ domino cooperante: ⁊ ſermonem confirmāte ſequentibus ſignis:Mar. vltꝭ. d. Et ī Psͣ. dicit̉ de ipſis: Nimis honorificatiſunt amici tui deus. Hoc idem eſt/ ꝙ vehementer eleuati ſunt.X deo abraam: reuertētes ad eum/ relictis populis adquos diſperſi ⁊ miſſi fuerant. Et quę eſt cauſa? b ¶ Quoniā dij fortes terrę: id ē pręlati: c ¶ Aęhementer eleuati ſunt: per ſuperbiam. Dij em̄ ſunt/ per ſcientiam: ſcientes bonū ⁊ malū. Ul̓ quia ſe faciunt adorari ſicut dij. VndeZach̓. xj. d. O paſtor ⁊ idolum. Fortes ſunt/ per ſęcularēpotentiā. Terrę/ per terrenorū abundantiam. Uęhęmēter eleuati ſunt: per nimiam ſuperbiā. Et propter peccata eorum ⁊ malum exemplum/ corruunt ſubditi in peccatū:ſicut dicitur Prouerb̓. xxviij. b. Regnātibus impijs ruinęhominum.¶ Expoſitio pſalmi. XLVII.Agnus dominꝰ ⁊c̄. Titulus. Pſalmus velm laus/ cantici filioꝝ: vl̓ filijs chore/ ſecundaſabbati. Prima die creauit deus lucem/ ⁊ diuiſiteam a tenebris. Secunda die creauit firmamentū: ⁊ ſuis ornauit luminaribus/ ſole ⁊ luna. Quarta die/ ſtellis. Per hocꝙ prima die creauit lucem/ ſignificauit ſe die dominico/ quiprimus fuit alioꝝ creatione/ reſurrecturū: ⁊ ſeparaturum lucem immortalitatis/ a tenebris mortalitatꝭ .ſ. peccati. Itemſicut ſecunda die firmamentū creauit ⁊ ornauit: ſic poſt reſurrectionē quaſi ſecūda die fundauit eccleſiam per apoſtolorū prędicationem: quę dicitur fundamentū fidei. Suprain illo pſalmo: Domini eſt terra: Ubi apponit̉ titulo: Prima ſabbati: agit̉ de reſurrectione: Hic aūt vbi in titulo ponit. Secunda ſabbati: agit de conſtitutione eccleſię. Eteſt ſenſus tituli: Pſalmꝰ/ iſte quo monemur ad bonā operationē: Uel Laus: qꝛ docemur laudare deū. Cantici: inquo deſcribitur cantilena laudādi deū: eſt/ filiorum chore: vel aſcribit̉/ filijs chorę .i. imitatoribus paſſionis chriſti. Pſalmus dico habitus pro his quę facta ſunt/ ſecunda ſabbati .i. pro ſignificatis eorū: videlicet pro fundatione eccleſię: quę ſignificata eſt per opera ſecundę diei.Eſt ergo materia huius pſalmi/ laus dei/ pro cōſtitutioneeccleſię ⁊ fundatione ipſius quę eſt ciuitas ſummi regis. Etbene ſequit̉ iſte pſalmus pręcedentē: quia in pręcedēti inuitauit ad laudandū ſpōſum ⁊ ſponſam: hic aūt pſalmus ponitur pro cantilena/ in qua laudat̉ rex ⁊ ciuitas: ſponſus ⁊ ſpōſa. Intentione em̄ monet vt ciuitatē iſtam amplificemus.Godus. Bipertitus eſt pſalmus. Primo agit de fundatibn̄e ciuitatis: ⁊ eam deſcribit ⁊ cōmendat. Secundo gratias agens de aduentu fundatoris .i. chriſti: monet de gradibꝰcecieſię diſtribuendis/ per quos ſaluator poſſit agnoſci: ibi:
Suſcępimus. In prima parte cōmendat ciuitatē quę eſteccleſia quinqꝫ modis: videlicet/ a dignitate conditoris: ibi:Magnus dn̄s. Item a ſitu: ibi: In monte ſancto.Tertio ab amplitudine: ibi: Fūdat̉ exultatione vniuerſę terrę ⁊cͣ. Quarto a benignitate regis: ibi: Cū ſuſcipieteā. Quinto a ſtabilitate ipſiꝰ ciuitatꝭ: ibi:Deꝰ fundauit eāin ęternū. De primo gͦ dic̄. e ¶ Magnus dn̄s .i. dn̄s eſtmagnꝰ: qꝛ ſine termino: cuius potentia termino caret. Tob̓. xiij.a. Magnꝰ es dn̄e ī ęternū. Psͣ. Magnitudinis eius nō eſtfinis. Ecc̄j. xliij. d. Terribil̓ dn̄s ⁊ magnꝰ vęhement̉. f. ¶ Etlaudabiliſ: qꝛ bonꝰ eſt: Bonū em̄ laudabile eſt. Psͣ. Laudate dn̄m qm̄ bonꝰ dn̄s. Nec parū ē laudabilis: ſꝫ g ¶ Nimis. Eccͣj. xliij. d. Glorificantes dn̄m quātūcūqꝫ potueritis: ſuꝑualebit adhuc ⁊ admirabilis magnificentia eiꝰ. Et qꝛſunt quidā qui magni reputant̉: qꝛ inter paruos ⁊ in paruavilla habitant: de quibus parua fieret mentio in magna ciuitate: Ideo ne dn̄s talis putet̉/ bene ſequit̉: h ¶ In ciuitate dei noſtri: in eccl̓ia: in qua fideles quaſi ciues vniunt̉ infide ⁊ charitate. Et poſſet aliqͥs dicere: Multę ſūt ciuitatesquę nō ſunt famoſę nec nominatę: Un̄ adhuc ſequit̉ contraiſtā exceptionē: i ¶ In mōte. In ciuitate dico ſita ī mōte ſācto eius: ⁊ ideo famoſa. Matth̓. v. b. Nō poteſt abſcondi ciuitas ſupra montē poſita. Mons iſte in quo fundata eſt eccleſia chriſtus eſt: De quo Eſa. ij. a. Erit in nouiſſimis diebꝰ p̨̄paratꝰ mōs domꝰ dn̄i in vertice montiū: ⁊ eleuabit̉ ſuper colles. Et ſequit̉ de fundatione eccleſię: Et fluent ad eū om̄es gentes ⁊cͣ. Et in hoc: vt p̨̄dictū eſt: cōmēdatur ciuitas a ſitu. Poſtea cōmendat eam ab amplitudine:Unde ſequitur: k ¶ Fundatur hęc ciuitas ſuper fundamentum ſuum monte prędictum .ſ. chriſtū. De quo. j. Corꝭ.iij. c. Fundamentū aliud nemo poteſt ponere pręter id qd̓poſitū eſt qd̓ ē chriſtus ieſus. Et hoc l¶ Exultatione .i.in exultatione: vel per exultationē: m ¶ Uniuerſę terrę:Quia em̄Moraliter: e Magnus dominus et laudabitis nimis: in ciuitate dei noſtri. Ciuitas dei / ē religio:in qua eſt ciuiū vnitas corporū ⁊ mentiū/ ⁊ victus ⁊ veſtitꝰ.Eſt etiam mons ſctūs/ ꝑ eminentiam ſancte vitę. h ¶ Inciuitate ergo dei noſtri: et in monte ſancto eius: ideſt in tali religione: eſt .i. habetur e ¶ Dominus magnꝰ:quia omnia quę ſunt in mundo pro nihilo reputant/ vt deum poſſint habere. Vnde Phil̓. iij. b. Om̄ia detrimentumfeci ⁊ arbitror vt ſtercora: vt chriſtū lucrifaciā. f ¶ Et laudabilis nimis habetur ab ipſis: qui vt eum libere poſſintlaudare/ corde/ ore/ opere: ab omni cura ſęculi ſe exuunt: vtdicere poſſint: Benedicam dominū in omni tempore: ſemper laus eius in ore meo .ſ. vl̓ in prędicatione vel in oratione vel in lectione. Illi qui ita temporalia amplectūtur ⁊ deſiderant ꝙ de domino parum aut nihil curant: et qui itacuris ſęculi ſe implicant ꝙ laudi diuinę non poſſint vacare:dominum nec magnum nec laudabilem ſe reputare oſtendunt. Poſſet autē aliquis dicere: Nec in ciuitate religionislaudabilis eſt dominus: quia de rapinis ⁊ ſanguine pauperum fundata eſt hęc ciuitas ⁊ ędificata: et ita potius poteſteis dominus dicere: Nomen meū per vos blaſphemat̉ inter gentes: ſicut dicitur Ro. ij. d. et Eſa. lij. b. Hoc autē remouet cum dicit: k ¶ Fundatur/ ciuitas religionis: Inl ¶ Exultatione vniuerſę terrę: quia in paupertate fundata fuit: ita ꝙ nulli calumnia aut iniuria fiebat: et ita nullusconquerebatur: nullus ꝯtriſtabatur: ſed om̄es exultabant defundatione religionis: ⁊ dominū huius ciuitatis/ deū videlicet glorificabant. Propter hoc etiam habetur in regula beati Benedicti / ꝙ ſi forte res aliqua monaſterij ſit vendendapro minori precio detur: vt in omnibus glorificetur deus.k Scd̓m etiā
15
Cōmēdatio etcleſie ex quinqꝫ
Al̓. ⁊valde
Lsͣ. 81.
Al̓. Dilatans
Psͣ. 144.Psͣ .134.
Ps. 138.
Poraliter
Moraliter
Ps. 23.
Psͣ. 33.
loſni.
s 5