Pſalmus
a Aſcēdit deꝰ īn il̓bilo: ⁊ dn̄sd in voce tubę. Pſallite̓ deonr̄o pſallitē: pſallitē regi noſꝫ ſtro pſallite̓. Qm̄ rex oīs ter
rę deꝰ: pſalliter ſapiēt̓. Regnabit deꝰ ſuper igētes: deſede̓t ſuper ſedē ſanctam ſuIam. Principēs ppl̓oꝝ con
lumus habere rachel quę interpretat̉ viſio/ ſiue videns deum: hoc eſt vitā ęternā: prius oportet ꝙ accipiamus laborem huius vitę: qꝛ ꝑ multas tribulatiōes oportet nos intrare in regnū dei: ſicut dicit̉ Actꝭ. xiiij. d. Et ipſum chriſtumoportuit pati/ et ita intrare in gloriam ſuam: ſicut diciturLucꝭ. vltꝭ. d.a ¶ Aſcendit deus⁊cͣ. Secunda pars/vbi aſcenſio et regnūdei deſcribit̉. Dicuntergo apoſtoli conuerſis gentibus: ⁊ prędicatores cunctis fidelibus: Aſcendit. q. d. nō ſolū elegit nobis hęreditatē: ſed etaſcendit vt nobis pararet locum: ẜm ꝙ ipſe dicit Ioh̓. xiiij.a. Uado vobis parare locū. Mich̓. ij. d. Aſcendet pandensiter an̄ eos. Deūt̓. xxxiij. d. Aſcēſor cęli auxiliator tuꝰ. Aſcēdit deus in iubilo angeloꝝ: b ¶ In iubilo apoſtolorū: In iubilo redemptoꝝ: In iubilo/ ꝓprio.De hominū reparatione.Iubilauerūt an Dę ſuę ruinę reſtauratione/ vel reſtitugeli ꝓpter tria .ſ. tione.¶ De ſui regis exaltatione.¶ De ſpūſſctī certa ꝓmiſſione.Iubilauerūt apl̓i ꝓpt̓ tria .ſ. ¶ De gentiū multa ꝯuerſione.¶ De chriſti glorificatione.Propter collis humiliationē.Iubilauerunt redempti / Propter ſuam redemptionē.propter tria: ſcilicet Propter angelorum aſſociationem.¶ Quia opus noſtrę ſalutꝭ ꝯſūmauit.Iubilauit chriſtꝰ/ Quia diabolū ſuperauit.propt̓ tria: ſcilicet/ Quia patris voluntatē impleuit.Dicit ergo: Aſcendit deus: in cęlum. In iubilo apoſtolorum: qui de eius aſcenſione admirantes ⁊ gaudentes.iubilabant. Quid ſit iubilus/ dictum eſt ſupra. Et dicitur inGlo. videlicet/ ꝙ iubilꝰ eſt ineffabile gaudiū quod nec taceri poteſt: nec exprimi valet. Sed nos addere debemꝰ/ Habitum pro ęternis. In qua diffinitione notantur tria: videlicet: gaudium/ tanqͣꝫ ſubiectum: incomprehenſibilitas laudati: inſufficientia laudātis. Quaſi gaudens dicat cum Hieremia. j. b. Aſa / a puer ſum/ neſcio loqui: non ſufficio laudarequem laudo: quia incomprehenſibilis eſt: ⁊ ego non ſum niſi balbutiens. Et nota etiam ꝙ non dicit/ aſſumptus eſt/ veltranſlatus: ſicut dicitur de beata virgine: Aſſumpta eſt maria in cęlum: Et enoch ꝙ tranſtulit eum deus: Heb̓. xj. a.Sed dicit/ Aſcendit: propria virtute/ non indigens alterius adminiculo: Tamē habebat angelos ſibi miniſtrātes.Unde ſequitur: c ¶ Et dominus aſcendit/ in voce tubę: id eſt manifeſta/ ſcilicet in voce angelorū: qui manifeſtedixerunt apoſtolis: Viri galilei/ quid ſtatis aſpicientes incęlum ⁊cͣ. Quia ergo aſcendit vt nobis locum prępararet/vnde iubilauerunt apoſtoli: debemus ⁊ nos gaudere: Unde monet nos propheta in perſona apoſtolorum vel prędicatorum/ vt pſallamus. Vnde ſequitur: d ¶ Pſallitedeo noſtro: creatori: id eſt bonis operibus laudate eum.Et repetit e ¶ Pſallit̓e: vt bene imprimat cordi noſtro.Modus etiam eſt choricantiū quando cantilenas ſuas dicunt/ quędam verba frequenter repetere: vt magis ad gaudium mundi prouocent: Sic pręcentores dn̄i repetunt verba hmōi/ vt nos ad dn̄i laudem magꝭ inuitēt. f ¶ Pſallite regi noſtro victori. g ¶ Pſallite: Hoc vt ſupra repetit/ propter prędictam cauſam. Et bene dico: Pſalliteregi: h Quoniā rex omnis terrę deus: non tm̄ cęli/ ſed triplicis terrę/ viuentiū/ morientium/ ⁊ mortuorū: ſcilicet/ cęli/ mundi/ ⁊ inferni. Malach̓. j. c. Ab ortu ſolis vſqꝫ ad occaſum/ magnū eſt nomen meū in gentibus. Et quoniam/ ip̄e/ deus/ creator eſt: Rex/ gubernans creata: ideopſallendū eſt illi/ ⁊ nō idolis lapideis ⁊ ligneis. Unde ſequitur: i ¶ Pſallite ſapienter. Sapienter em̄ pſallit/ qui
Ideo pſallit: Inſipienter/ qui idolis pſallit: ſicut olim pſallebant gentes/ ⁊ inſipientes erant. Et ſunt illę gentes: que relicto domino/ idolis ſeruiebāt: quia velint nolit/ dominus regnabit ſuper eas. Vnde ſequit̉: k ¶ Regnabit deus: quieſt om̄ipotens l Super gentes. Psͣ. Reges eos ī virga ferrea: ⁊ tanqͣꝫ vasīguli confringes eos.Ezech̓. xx. e. In furore effuſo regnabo ſuꝑvos. ¶ Uel in bono:k ¶ Regnabit deꝰſuper gentes omnes: quia de omni gēhabebit credentes ⁊ obedientes ei: qui olim tm̄ ſuper iueos hoc modo regnabat. Nec mirum ſi ſuper gentes regnet: qui etiam ſuper angelos regnat. Unde addit: m ¶Deqͦ jſcilicet chriſtꝰ: de quo Psͣ. Dixit inſipiens in corde ſuo:ſt deus: n ¶ Sedet ad dexteram patris: o ¶ Suedem ſanctam ſuā: ſcilicet angelos. Vnde in Psͣ.i ſedes ſuper cherubin. Dico ꝙ regnabit ſuꝑ gētes:uia p ¶ Principes populorum: vt centurio ⁊ cęres: q ¶ Congregati ſunt: conuenerunt/ credentes/cum deo abraā:Moraliter: a ¶ Aſcendit deꝰ: in corda hominū / ꝑ deuotionē. b ¶ In iubilo ⁊c̄. Quo em̄ ſunt in eccleſia: q̨̄ pręcipue mouēt ⁊ excitant ad deuotionē: videlicet officiū eccl̓ię/ ⁊p̨̄dicatio. Primum notat̉ per iubilum. Secundū per tubā.De aſcēſu dic̄/ Hiere. lj. f. Recordamini procul dn̄i ⁊ hieruſalē aſcendat ſuꝑ cor veſtrū. De iubilo dicit̉ in pͥncipio officij eccleſię: Venite exultemus dn̄o: iubilemus deo ſalutarinoſtro. Qn̄ aūt eccleſia cantādo circa eandē vocē varias format melodias/ tūc iubilū exprimit: vt ī alleluia: ⁊ hmōi. Detuba p̨̄dicationiſ. Psͣ. Buccinate ī neomenia tuba: ī inſignidie ſolennitatꝭ vr̄ę. In p̨̄cipuis em̄ feſtꝭ/ p̄cipue p̨̄dicādū eſt.Incipiētiū: qͥ fit inter ſyllabas eiuſdē dictiōis.Eſt iubilꝰ Proficientiū: qͥ ſit in fine verſiculoꝝ.Perfectoꝝ: qͥ fit in fine antiphonaꝝ.d ¶ Pſallite ⁊cͣ. Hic moraliter eſt notandū/ ꝙ quinquiesdicit/ Pſallite: vt omnibus quinqꝫ ſenſibus noſtris pſallamus. Et ꝓpt̓ iſta quinqꝫ dicit̉ in hymno: Os/ lingua/ mensſenſus/ vigor/ cōfeſſionē perſonent. Ul̓ qͥnquies dicit/ Pſallitę. q. d. pſallite/ corde ſore/ opere/ conſuetudine/ finali perſeuerantia. In vltimo aūt/ Pſallite/ addit: Sapienter:quod ad om̄ia quinqꝫ referri debet: vt ſapienter .i. cū ſaporedei pſallamus. Bern̄. Cibi in ore/ pſalmus in corde: nō negligat anima illum terere dentibus intelligentię ſuę/ ne ſi forte integrū glutiat/ fruſtretur palatū ſapore dulciori ſuꝑ me⁊ fauum. Augꝰ. Hoc verſetur in corde/ quod profert̉ in ore.k ¶ Regnabit deus ſuper gentes. Ita deberet eſſe:Sꝫ multi faciunt ꝙ diabolus regnat ſuper eos. Iob xlj. d.Ipſe eſt rex ſuper omnes filios ſuperbię. Ioh̓. viij. d. Quifacit peccatum/ ſeruus eſt peccati. m ¶ Deus ſedet ſuper ſedem ſanctā ſuam: id eſt ſuper aīam viri iuſti: quęeſt ſedes/ per humilitatem. Eſa. vltꝭ. a. ẜm aliam tranſſationem: Super quem requieſcet ſpiritus meus: niſi ſuper hūmilem ⁊ quietū ⁊cͣ. Sanctā/ per terrenorum contemptum:Suam: id eſt propriam dei/ per voluntatis proprię abrenunciationem. Sꝫ non ſedet ibi niſi ſedes ſit parata. Psͣ.Iuſticia ⁊ iudicium pręparatio ſedis tuę. p PPrincipespopulorum congregati ſunt cum deo abraa. Plſunt angeli: qui principatum accęperunt ſuper populos: etqͣſi diſperſi ſunt ꝑ diuerſos populos: ẜm ꝙ habet̉ Danſel.x. c. de principe regni gręcorū: ⁊ de principe regni perſarū:⁊ de michaele/ principe iudęorū. Heh̓. j. d. Omnes ſūt adminiſtratorij ſpiritus/ in miniſteriū miſſi propter eos qui hęreditatem capiunt ſalutꝭ. Sed propter peccata hominū cogūtur iſti principes relinquere eos: ẜm qd̓ dicit̉ ī Eccleſiaſtica hiſtoria: ꝙ audita eſt vox angelorū dicentiū: Tranſeamus ab his ſedibus. Sic ergo poteſt iſtud exponi: Principes populorum .i. angeli. q ¶ Congregati ſunt cūI deo abraa:
X
Secūda parsAl̓. riubilatiōe
Al. ntulip.ꝑ Al. Al̓. jom̄
Al. H9uenoi-
Ros. ix.x. j.
Ps. 79.
Moraliter
Psͣ. 94.
Psͣ. 80.
Gen̄. 5. c.
Actꝭ. 1. b.
.g Psͣ. 81.