XLVI
buſ: iubilate deo ī voce exultatiōis. Quoniā dominust excelſus/ terribilis: rex maggͦ nus ſuper omnem terram.
Subiecitr populos noͣbiſ: ⁊n gentes ſub pedibꝰ noſtris.Ele̓git nob̓ hęrēditatē ſuā:hͦ ſpeciem iacobi quē dilexit.
a Iubilate deo: Quō? b ¶ In voce exultatiōis .i.laudate deū/ in voce exprimēte mentis exultationē ꝓ ęternis. Et bene tangit hic duo quę ſunt in iubilo: ſicut infra diqͥtur. Iubilus/ eſt ineffabile gaudiū: qd̓ nec taceri poteſt necerprimi valet. Propter gandiū dicit: Exultatiōis: qꝛ taceri nō pōt. Dic̄ Invoce: ideo plaudū⁊ iubilate: c ¶ Qm̄dn̄s: cuius vos ſerios feciſtis: Eſt d¶ Excelſus: Excelſior em̄ oī creatura/ potens exaltare ſibi ſerulētes. e ¶ Terribilis eis qͥ nolūt ei ſeruire. EP3ſuos bene regēs. g¶Magnꝰ: qꝛ h ¶ Suꝑ omnē terrā. Psͣ. Dn̄i eſt terra ⁊ plenitudo eiꝰ ⁊cͣ. Et alibi: Meus eſtorbis terrę ⁊ plenitudo eius. Et ex hoc apparet ꝙ magnꝰ ſit:Quia i SSubiecit/ nobis apl̓is: qͥ ſumus hoīes pauꝑes⁊ abiecti: k ¶ Populos .l. iudęos rationales/ legē habēres. Hoc dicūt quātū ad illos iudęos qͥ crediderūt. l¶ Etgētes .i. barbaras nationes/ q̨̄ legē nō habebāt: ſed gentilit̓viuebant. m ¶ Sub pedibꝰ noſtris. Modus eſt loquēdi/ ſicut vulgo dicimꝰ: Iſte tenet eū ſub pede .i. dominat̉ ei.Uel Sub pedibꝰ noſtris .i. ſub prędicatiōe noſtra. Eſa.lij. b. Ꝙ pulchri ſuꝑ montes pedes annunciantis ⁊ p̨̄dicantis pacē. Et hoc qͥdē nō indiſcrete fecit: Sꝫ n EElegit nōhis hęreditatē ſuā .i. ſua diſpoſitiōe diſcreta cōmiſit eānobis. q. d. elegit nos vt eſſemus pręlati eccleſię/ quā vocathereditatē ſuam: qꝛ eā iure hęreditario poſſidet. Psͣ. Beata gens cuius eſt dn̄s deus eius: ppl̓us quē elegit in hęreditatē ſibi. Hoc eſt qd̓ dicit: Elegit nobis/ dare/ hęreditatē ſuā: vt eā cuſtodiamꝰ/ ⁊ colamꝰ vomere linguę .i. p̨̄dicatione / arando: ⁊ poſtmodū bonū ſemen ſeminando. Hęreditatē dico/ p ¶ Speciē .i. quę ē ſpecies: q ¶ Iacob:id eſt ſil̓is iacob/ vel ſignificata ꝑ iacob: quia ſicut iacob dedit eduliū lentꝭ ꝓ primogenitura: ſicut habet̉ Gen̄. xxv. d.ita ipſi dant iſta tꝑalia ꝓ hęreditate regni cęleſtꝭ. r ¶ Quedilexit. Un̄ Malach̓. j. a. Iacob dilexi: eſau aūt odio habui. Sic dn̄s tales diligit: ⁊ magnū/ īmo maximū ſignū dilectiōis dei eſt: qn̄ dat hoī gratiā/ vt om̄ia relinquat ꝓpt̓ eū.Uel in ꝑſona totiꝰ eccl̓ię dicūt apl̓i: i ¶ Subiecit ppl̓osnobis et gētes ſub pedibus noſtris: qꝛ etiā ppl̓i ⁊ gētes qui nō crędūt/ eccleſiā timēt ⁊ reuerent̉: ⁊ ab ea qn̄qꝫ petūt auxiliū. Eſa. lx. c. Ponā te in ſuperbiā ſeculoꝝ: gaudiūin generatione ⁊ generationē. Et hoc ſignificat ī eccl̓ia parnus qui ponit̉ illic vbi debet legi euangeliū: qui dicit̉ faſticꝰſiue faſticū/ a faſtu. j. Corꝭ. iij. d. Om̄ia veſtra ſunt. Et Luc̄.x. c. Etiā dęmonia ſubijciunt̉ nobis. Nec tm̄ iſta facit dn̄seccl̓ę in p̨̄ſenti: ſed in futuro dabit ei hęreditatē regni cęleſtꝭquā ei pręparauit: Un̄ ſequit̉: n ¶ Elegit nobis hęreditate ſuā .i. nō noſtris meritis ſed ſua electione dabit nobis hęreditatē ſuā .ſ. ęternā patriā .i. quę hęreditas: eſt/ſpecies: id eſt pulchritudo q ¶ Iacob .i. minorꝭ populi:ſuia ibi apparebit pulchritudo in eo: quando fulgebūt iuſtiicūt ſol. r ¶ Que dilexit: qꝛ ex amore quē habet ergaeū illā hęreditatē ei pręparauit..X a ¶ Iubilate de o. Ad oris ꝯfeſſionem/ per hoc ꝙ dicit: b ¶ In voce exultationis. Ul̓ ꝯfeſſio notat̉ in hocꝙ dicit: In voce. Mentis deuotio/ in hoc qd̓ dicit: Exulxtationis. Sed notandū ꝙ duplex eſt plauſus .ſ. malus: dequo Hiere. v. g. Stupor ⁊ mirabilia facta ſūt in terra: Prophetę ꝓphetauerūt mendaciū: ⁊ ſacerdotes plaudebāt maſibus ſuis. Ecc̄j. xij. d. Plaudebit manu ⁊ multa ſuſurrans/comūtabit vultū ſuū. Itē bonꝰ plauſus: ſicut hic. Et infra:Fiumina plaudent manu: ſimul montes exultabunt a ꝯſpectū dn̄i. c Qm̄ dn̄s excelſus terribilis: Immo viuet̉ ꝙ deberet dicere: Qm̄ amabilis eſt. Sol̓. Terribilis eſtmnalis: amabilis bonis. Et de vtroqꝫ gaudendum ⁊ iubilāaū eſt a ſanctis viris. Eſt ergo/ Dn̄s tuus/ ſi ſeruis: Excelſus iſi credis: Terribilis/ ſi times: Rex/ ſi militas: Mag
nus/ ſi te humilias: Suꝑ omnē terrā iſi nō repugnas: ſicaro tua ſit ſubdita ſpiritui. Uel ſic loquit̉ contra ſex vitia:c ¶ Dn̄s contra inobedientiā. Ro. x. c. Nō omnes obediunt euangelio. d ¶ Exceſus/ cōtra curioſos perſcrutatores. Iob. xj. b. Excelſior cęlo eſt/ ⁊ qͥd facies? Et Eccͣj. iij. c.Altiora te ne q̄ſieris.e ¶ Terribilis/ cōtraluxurioſos. Iob. xxv.a. Poteſtas et terrorapd̓ eum ē. f ¶ Rexcontra ſuperbos: quiiniuriant̉ alijs. Psͣ.Qui regis ilrael intēe. g ¶ Magnus/ cōtra auaros. Malach̓. jͣ. d. Rex magnus ego ſum. Cōtrariū dicit̉ de antichriſto. Eſa. xiiij. g. Deradice colubri egrediet̉ regulus: nō rex. Et dicit quidā ꝙ ſuꝑbia ꝓuenit ex paruitate cordis: hūilitas aūt ex magnitudine. Et de rege terreno dicit̉ Ioh̓. iiij. g. Erat quidā reguluſ.h ¶ Super omnē terrā/ contra hęreticos manicheos: qͥdixerūt eū tm̄ deū cęli: ⁊ diabolū eē deū terrę: Sed ipſe eſtrex ſuper omnē terrā. Ipſe em̄ in principio creauit cęlū ⁊ terrā: vt habet̉ Gen̄. j. a. Sed manichei dicūt ſicut dixerūt ſyri. iij. Regꝭ. xx. e. Deꝰ montiū eſt dn̄s: ⁊ nō eſt deus valliū. Et ibi ſequit̉: Scietis qꝛ ego dn̄s. i Subięcitpopulos nobis: et gentes ſub pedibus nr̄is. Moraliter hoc poſſunt dicere boni pręlati: ⁊ eſt contra ſuperbosp̨̄latos/ qͥ bonos ſubditos volunt ꝯculcare. Un̄ dicit: Subiecit populos .i. rōnabilit̓ ⁊ humiliter vinētes. k Nobis/ vt pręſimus eis: Nō em̄ conculcandi ſunt/ licet ſubditiſint: Sed ſuꝑbi ⁊ male viuētes conculcandi ſunt: Un̄ addit:l ¶ Et gētes .i. gentilit̓ viuentes: m ¶ Sub pedibꝰ noſtris/ conculcandos. Iudicꝭ. v. c. Conculca anima mea robuſtos: nō humiles ⁊ ſimplices. Eſa. xxviij. a. Pedibus cōculcabit̉ corona ſuperbię ebrioꝝ ep̄hraim. Hic notant̉ triagenera hominū/ qui conculcandi ſunt a pręlatꝭ .ſ. ſuperbi/ cūdicit: Corona ſuperbię. Guloſi ſiue luxurioſi cū dicit: Ebriorū. Auari aut cupidi/ cū dicit: Ephraim. Subiecit dn̄s/nobis: nō nos: qꝛ nemo aſſumit ſibi honorē ⁊cͣ. Heh̓. v. a.Sed dicit̉ Amos. vj. d. in perſona multorū: Nōne in fortitudine nr̄a aſſumpſimus nob̓ cornua? n ¶ Elegit nobis.Hic ꝟſus de p̨̄latis ita exponit̉: ſicut ſupra de apoſtolis .j.Machab̓. iiij. e. Elegit iudas ſacerdotes ſine macula/ habētes voluntatē in lege dei: ⁊ mūdauerūt ſancta. Pn̄t autē cōmunit̉ de om̄ibus fidelibus expoui iſti duo ꝟſus. i¶ Subiecit ppl̓os nobis .i. motꝰ rōnis: qui debent regi ⁊ foueriī bonū. ¶ Et gētes .i. gētiles ⁊ brutales motꝰ: m ¶ Subpedibus noſtris: vt cōculcent̉ a nobis. Gen̄. iiij. a. Subte erit appetitus eiꝰ: ⁊ tu dominaberis illius. Et Gen̄. iij. c.Ipſa ꝯteret caput tuū: hoc eſt initiū ſuggeſtiōis. n ¶ Elegit nobis. Loquitur de domino ſicut de bono patre: quiquādo fit partitio inter filios: dilecto filio meliorē partē eligit: nec ſuſtinet ꝙ ille filiꝰ eligat: qꝛ cito deciperet̉. Ita multi ſunt qui libentiꝰ eligerent gaudere in diuitijs ⁊ delitijs ethonoribus ī pręſenti/ qͣꝫ hic affligi vt poſtea hęreditatē ęternam haberēt: Heb̓. xj. e. Sꝫ dn̄s/ elegit nobis: quaſi neſcientibus eligere: o Hęreditate ſuā vitam ęternam.p ¶ Specie iacob .i. pulchritudinē chriſti: qui ſupplantauit diabolū. r ¶ Que dilexit: deus pater. q. d. Hoc bonū fecit nobis deus/ ꝙ illā hęreditatē reſeruat nobis: in quaſimiles erimus chriſto in pulchritudine. Phil̓. iij. d. Reformabit corpus humilitatis noſtrę: configuratū corpori claritatis ſuę. jͣ. Ioh̓. iij. a. Nunc filij dei ſumus: ⁊ nondum apparuit qͥd erimus: ſcimus autē qm̄ cū apparuerit/ ſimiles ei erimus. Vel ſic: p ¶ Spęciē iacob quē dilexit/ dico ꝙelegit nobis hęreditatē. Hęreditatē/ dico/ ſpeciemiacob .i. ſignificatā per ſpeciē .i. per ſpecioſam rachel: quārachel dilexit iacob. Gen̄. xxix. d. Seruiuit iacob ꝓ rachelſeptem annis: ⁊ videbant̉ illi pauci dies prę amoris magnitudine. Sꝫ ſicut iacob cupiēti habere rachel introducta prius fuit ad eū lia/ quę interpretat̉ laborioſa: ita ⁊ nobis ſi vo-
x
Al̓. Iplebes.
Al̓. rquāPsͣ. 79.
13. rsͣ. 49. 4
Moraliterde pręlatis
Psͣ. 32. 1
Tria generahoīm qͥ ꝯculcādi ſūt a p̄latis
Ullt̓ in ꝑſol35
Aliter
Matth̓. 13.
aliter. :
lex l̓
Rꝫ. 57.
S 4 X lumꝰ habere