Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

XLVI

buſ: iubilate deo ī voce exultatiōis. Quoniā dominust excelſus/ terribilis: rex mag nus ſuper omnem terram.

Subiecitr populos noͣbiſ:n gentes ſub pedibꝰ noſtris.Ele̓git nob̓ hęrēditatē ſuā: ſpeciem iacobi quē dilexit.

a Iubilate deo: Quō? b In voce exultatiōis .i.laudate deū/ in voce exprimēte mentis exultationē ęternis. Et bene tangit hic duo quę ſunt in iubilo: ſicut infra diqͥtur. Iubilus/ eſt ineffabile gaudiū: qd̓ nec taceri poteſt necerprimi valet. Propter gandiū dicit: Exultatiōis: qꝛ taceri pōt. Dic̄ Invoce: ideo plaudū iubilate: c Qm̄dn̄s: cuius vos ſerios feciſtis: Eſt d Excelſus: Excelſior em̄ creatura/ potens exaltare ſibi ſerulētes. e Terribilis eis nolūt ei ſeruire. EP3ſuos bene regēs. g¶Magnꝰ: qꝛ h Suꝑ omnē ter. Psͣ. Dn̄i eſt terra plenitudo eiꝰ ⁊cͣ. Et alibi: Meus eſtorbis terrę plenitudo eius. Et ex hoc apparet magnꝰ ſit:Quia i SSubiecit/ nobis apl̓is: ſumus hoīes pauꝑes abiecti: k Populos .l. iudęos rationales/ legē habēres. Hoc dicūt quātū ad illos iudęos crediderūt. Etgētes .i. barbaras nationes/ q̨̄ legē habebāt: ſed gentilit̓viuebant. m Sub pedibꝰ noſtris. Modus eſt loquēdi/ ſicut vulgo dicimꝰ: Iſte tenet ſub pede .i. dominat̉ ei.Uel Sub pedibꝰ noſtris .i. ſub prędicatiōe noſtra. Eſa.lij. b. pulchri ſuꝑ montes pedes annunciantis p̨̄dicantis pacē. Et hoc qͥdē indiſcrete fecit: Sꝫ n EElegithis hęreditatē ſuā .i. ſua diſpoſitiōe diſcreta cōmiſitnobis. q. d. elegit nos vt eſſemus pręlati eccleſię/ quā vocathereditatē ſuam: qꝛ iure hęreditario poſſidet. Psͣ. Beata gens cuius eſt dn̄s deus eius: ppl̓us quē elegit in hęreditatē ſibi. Hoc eſt qd̓ dicit: Elegit nobis/ dare/ hęredita ſuā: vt cuſtodiamꝰ/ colamꝰ vomere linguę .i. p̨̄dicatione / arando: poſtmodū bonū ſemen ſeminando. Hęreditatē dico/ p Speciē .i. quę ē ſpecies: q Iacob:id eſt ſil̓is iacob/ vel ſignificata iacob: quia ſicut iacob dedit eduliū lentꝭ primogenitura: ſicut habet̉ Gen̄. xxv. d.ita ipſi dant iſta tꝑalia hęreditate regni cęleſtꝭ. r Quedilexit. Un̄ Malach̓. j. a. Iacob dilexi: eſau aūt odio habui. Sic dn̄s tales diligit: magnū/ īmo maximū ſignū dilectiōis dei eſt: qn̄ dat hoī gratiā/ vt om̄ia relinquat ꝓpt̓.Uel in ꝑſona totiꝰ eccl̓ię dicūt apl̓i: i Subiecit ppl̓osnobis et gētes ſub pedibus noſtris: qꝛ etiā ppl̓ites qui crędūt/ eccleſiā timēt reuerent̉: ab ea qn̄qꝫ petūt auxiliū. Eſa. lx. c. Ponā te in ſuperbiā ſeculoꝝ: gaudiūin generatione generationē. Et hoc ſignificat ī eccl̓ia parnus qui ponit̉ illic vbi debet legi euangeliū: qui dicit̉ faſticꝰſiue faſticū/ a faſtu. j. Corꝭ. iij. d. Om̄ia veſtra ſunt. Et Luc̄.x. c. Etiā dęmonia ſubijciunt̉ nobis. Nec tm̄ iſta facit dn̄seccl̓ę in p̨̄ſenti: ſed in futuro dabit ei hęreditatē regni cęleſtꝭquā ei pręparauit: Un̄ ſequit̉: n Elegit nobis hęreditate ſuā .i. noſtris meritis ſed ſua electione dabit nobis hęreditatē ſuā .ſ. ęternā patriā .i. quę hęreditas: eſt/ſpecies: id eſt pulchritudo q Iacob .i. minorꝭ populi:ſuia ibi apparebit pulchritudo in eo: quando fulgebūt iuſtiicūt ſol. r Que dilexit: qꝛ ex amore quē habet erga illā hęreditatē ei pręparauit..X a Iubilate de o. Ad oris ꝯfeſſionem/ per hoc dicit: b In voce exultationis. Ul̓ ꝯfeſſio notat̉ in hoc dicit: In voce. Mentis deuotio/ in hoc qd̓ dicit: Exulxtationis. Sed notandū duplex eſt plauſus .ſ. malus: dequo Hiere. v. g. Stupor mirabilia facta ſūt in terra: Prophetę ꝓphetauerūt mendaciū: ſacerdotes plaudebāt maſibus ſuis. Ecc̄j. xij. d. Plaudebit manu multa ſuſurrans/comūtabit vultū ſuū. Itē bonꝰ plauſus: ſicut hic. Et infra:Fiumina plaudent manu: ſimul montes exultabunt a ꝯſpectū dn̄i. c Qm̄ dn̄s excelſus terribilis: Immo viuet̉ deberet dicere: Qm̄ amabilis eſt. Sol̓. Terribilis eſtmnalis: amabilis bonis. Et de vtroqꝫ gaudendum iubilā eſt a ſanctis viris. Eſt ergo/ Dn̄s tuus/ ſi ſeruis: Excelſus iſi credis: Terribilis/ ſi times: Rex/ ſi militas: Mag

nus/ ſi te humilias: Suꝑ omnē terrā iſi repugnas: ſicaro tua ſit ſubdita ſpiritui. Uel ſic loquit̉ contra ſex vitia:c Dn̄s contra inobedientiā. Ro. x. c. omnes obediunt euangelio. d Exceſus/ cōtra curioſos perſcrutatores. Iob. xj. b. Excelſior cęlo eſt/ qͥd facies? Et Eccͣj. iij. c.Altiora te ne q̄ſieris.e Terribilis/ cōtraluxurioſos. Iob. xxv.a. Poteſtas et terrorapd̓ eum ē. f Rexcontra ſuperbos: quiiniuriant̉ alijs. Psͣ.Qui regis ilrael intēe. g Magnus/ cōtra auaros. Malach̓.. d. Rex magnus ego ſum. Cōtrariū dicit̉ de antichriſto. Eſa. xiiij. g. Deradice colubri egrediet̉ regulus: rex. Et dicit quidā ſuꝑbia ꝓuenit ex paruitate cordis: hūilitas aūt ex magnitudine. Et de rege terreno dicit̉ Ioh̓. iiij. g. Erat quidā reguluſ.h Super omnē terrā/ contra hęreticos manicheos:dixerūt tm̄ deū cęli: diabolū deū terrę: Sed ipſe eſtrex ſuper omnē terrā. Ipſe em̄ in principio creauit terrā: vt habet̉ Gen̄. j. a. Sed manichei dicūt ſicut dixerūt ſyri. iij. Regꝭ. xx. e. Deꝰ montiū eſt dn̄s: eſt deus valliū. Et ibi ſequit̉: Scietis qꝛ ego dn̄s. i Subięcitpopulos nobis: et gentes ſub pedibus nr̄is. Moraliter hoc poſſunt dicere boni pręlati: eſt contra ſuperbosp̨̄latos/ bonos ſubditos volunt ꝯculcare. Un̄ dicit: Subiecit populos .i. rōnabilit̓ humiliter vinētes. k Nobis/ vt pręſimus eis: em̄ conculcandi ſunt/ licet ſubditiſint: Sed ſuꝑbi male viuētes conculcandi ſunt: Un̄ addit:l Et gētes .i. gentilit̓ viuentes: m Sub pedibꝰ noſtris/ conculcandos. Iudicꝭ. v. c. Conculca anima mea robuſtos: humiles ſimplices. Eſa. xxviij. a. Pedibusculcabit̉ corona ſuperbię ebrioꝝ ep̄hraim. Hic notant̉ triagenera hominū/ qui conculcandi ſunt a pręlatꝭ .ſ. ſuperbi/dicit: Corona ſuperbię. Guloſi ſiue luxurioſi dicit: Ebriorū. Auari aut cupidi/ dicit: Ephraim. Subiecit dn̄s/nobis: nos: qꝛ nemo aſſumit ſibi honorē ⁊cͣ. Heh̓. v. a.Sed dicit̉ Amos. vj. d. in perſona multorū: Nōne in fortitudine nr̄a aſſumpſimus nob̓ cornua? n Elegit nobis.Hic ꝟſus de p̨̄latis ita exponit̉: ſicut ſupra de apoſtolis .j.Machab̓. iiij. e. Elegit iudas ſacerdotes ſine macula/ habētes voluntatē in lege dei: mūdauerūt ſancta. Pn̄t autēmunit̉ de om̄ibus fidelibus expoui iſti duo ꝟſus. Subiecit ppl̓os nobis .i. motꝰ rōnis: qui debent regi foueriī bonū. Et gētes .i. gētiles brutales motꝰ: m Subpedibus noſtris: vt cōculcent̉ a nobis. Gen̄. iiij. a. Subte erit appetitus eiꝰ: tu dominaberis illius. Et Gen̄. iij. c.Ipſa ꝯteret caput tuū: hoc eſt initiū ſuggeſtiōis. n Elegit nobis. Loquitur de domino ſicut de bono patre: quiquādo fit partitio inter filios: dilecto filio meliorē partē eligit: nec ſuſtinet ille filiꝰ eligat: qꝛ cito deciperet̉. Ita multi ſunt qui libentiꝰ eligerent gaudere in diuitijs delitijs ethonoribus ī pręſenti/ qͣꝫ hic affligi vt poſtea hęreditatē ęternam haberēt: Heb̓. xj. e. Sꝫ dn̄s/ elegit nobis: quaſi neſcientibus eligere: o Hęreditate ſuā vitam ęternam.p Specie iacob .i. pulchritudinē chriſti: qui ſupplantauit diabolū. r Que dilexit: deus pater. q. d. Hoc bo fecit nobis deus/ illā hęreditatē reſeruat nobis: in quaſimiles erimus chriſto in pulchritudine. Phil̓. iij. d. Reformabit corpus humilitatis noſtrę: configuratū corpori claritatis ſuę.. Ioh̓. iij. a. Nunc filij dei ſumus: nondum apparuit qͥd erimus: ſcimus autē qm̄ apparuerit/ ſimiles ei erimus. Vel ſic: p Spęciē iacob quē dilexit/ dicoelegit nobis hęreditatē. Hęreditatē/ dico/ ſpeciemiacob .i. ſignificatā per ſpeciē .i. per ſpecioſam rachel: quārachel dilexit iacob. Gen̄. xxix. d. Seruiuit iacob rachelſeptem annis: videbant̉ illi pauci dies prę amoris magnitudine. Sꝫ ſicut iacob cupiēti habere rachel introducta prius fuit ad lia/ quę interpretat̉ laborioſa: ita nobis ſi vo-

x

Al̓. Iplebes.

Al̓. rquāPsͣ. 79.

13. r. 49. 4

Moraliterde pręlatis

Psͣ. 32. 1

Tria generahoīm ꝯculcādi ſūt a p̄latis

Ullt̓ in ꝑſol35

Aliter

Matth̓. 13.

aliter. :

lex

Rꝫ. 57.

S 4 X lumꝰ habere