Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

ꝯteret et confringet arma: etſcuta comburet igni. Uaca te videtē qm̄ ego ſum deus: exaltabor in gentibusexaltabor in terra. Domiknus virtutū nobiſcū: ſuſceptor noſter deus iacob. In finem pſalmus dauidpro filijs chore.o Mnes gē­ XLVItes plaudite mani-

erit in terra/ qͣꝫ ſi eſſent contrita et confracta/ aut combuſta.Uel hic notantur duo genera impugnationis belli. Unūoccultū: qd̓ fit inſidias: quod notat̉ per arcū: qui de longe de occultis ſagittas iaciens homines ex improuiſo vulnerat. Aliud manifeſtū: in quo quidā alios inuadunt: alij ſedefendunt. Et hunc modū pugnādi notat dicit: a Cofringet arma: inuadentiū impetentiū alios. b Et ſcūta defendentiū ſe: c Cōburet igni .i. penitus auferet.Et quare fecit dominus ita mundū eſſe pacificatū? Vt ipſi occupati bellis/ melius poſſēt liberius audire doctrinādn̄i: apoſtoli per totū mundū ire. Un̄ ſequit̉: d Uacate ⁊cͣ. Et eſt vox illa: de qua ſupra dictū eſt: Dn̄s dedit vocem ſuā. Idem eſt ergo ac ſi dicat propheta: Dn̄s faciendoiſtam pacē: eo ipſo faciebat/ dicebat: Uacate/ a bellis om̄i ſtrepitū: e Et videte: per fidem: f Qm̄ egoſum deus. Ego .ſ. qui ī carne viſibilē me demoſtro (Egoem̄ pronomen eſt demonſtratiuum) Sum deus: licet homo ſim. Et ego deꝰ homo: g Exaltabor ī gentibꝰprimo. Et poſti h Exaltabor in terra: ſcꝫ iudęa: qn̄ reliquię iſrael ſaluę fient. Et ſic videntes/ dicite quod ſequit̉: Dn̄s virtutū nobiſcū: naturę ꝯformitatē: k Suceptor nr̄ deꝰ iacob: noſtrā naturā ſuſcępit: nos adpęnitentiā recipiet/ ſi velimꝰ ad ipſū ꝯuerti.X comburet igni. Per arcum/ qui de longe ferit: ſignificant̉ inſidię diaboli. Per arma bona tēporalia. Prouerb̓.xxij. a. Diuitię gloria vita: arma gladij in via peruerſa. Scuta aūt/ ſunt defenſiones peccatoꝝ. Iob. xlj. a. Corpus eius quaſi ſcuta fuſilia. Sunt aūt defenſiones peccato quattuor .ſ. excuſatio/ verecūdia/ diminutio/ comparatio.Hoc ſcutū quadrangulū ponit diabolus circa collū fictefitentis. Arcū ergo contriuit conterit: quia per ſe per ſuos prędicatores inſidias diaboli reuelauit. Unde dicit apoſtolus. ij. Corꝭ. ij. c. Non ignoramus cogitationes eius. Arma confręgit: quia ad contemptum diuitiarum prouocauit.Scuta combuſſit igni diuini amoris/ docens nos ſolumpeccata: ſed etiā bona noſtra accuſare. Un̄ Luc̄. xvij. c.omnia quę pręcępta ſunt vobis bene feceritis/ dicatis: ſeruiinutiles ſumus. Hoc etiā facit per prędicatores: qui docenthomines quō debeāt confiteri/ diuitias ſpernere: diaboliinſidias deuitare. Vnde Ezech̓. xxxix. b. Egredient̉ habitatores de ciuitatibus hieruſalē: ſuccēdent arma clypeumhaſtā arcū ſagittas baculos. Et ideo auferet dominꝰ bella ⁊cͣ. non vt ocioſi ſitis: ſed vt ei intendatis. Vnde ſubiūgitin perſona domini: d Uacate et videte/ qm̄ ego ſūdeus. Alia littera habet: Ceſſate et cognoſcite. Ecc̄j.xxxviij. c. Sapientiā ſcribe in tempore vacuitatis. Eccͣj .xj.b. Fili ne in multis ſint actus tui. Deus enī eſt in tumultuoſis: nec ipſi cognoſcunt. Un̄ Iob .xxviij. b. Abyſſusdicit eſt ī me: mare loquit̉ eſt mecū. Ergo/ Uacate: tn̄ per pigritiā: quia vt habet̉ Ecc̄i. xxxiij. d. Multam malitiā docuit ocioſitas. Et dicit quidā: Ocium eſt vacare deo: immo negocium negocioꝝ. Sed dico ocium eſtqd̓ nullam habet vtilitatem/ aut vtilitatis intentionem. Et tale ocium oīm temptationū malaꝝ cogitationū ſentina eſt.Ab actionibus exterioribꝰ: ꝓpt̓ ſapientiā addiſcēdam. Eccͣj .xxxviij. c. Sapientiā ſcribe in tempore vacuitatis.A ſęcularibus negocijs: ꝓpter prędicationē. Actꝭ.vj. a. Non eſt ęquū nos derelinquere verbū dei⁊cͣ. ij. Timoth̓. ij. a. Nemo militans deo impliUacancat ſe negocijs ſęcularibus. eſt A litibus: ꝓpter peccatū vitandū. Ecc̄j. xxviij. b.Abſtine te a lite minues peccata. Prouerb̓.xx. a. Honor eſt homini qui ſeparat ſe a contentionibus.A vitijs: propter virtutes. Eſa. j. e. Quieſcite agere ꝑuerſe ⁊cͣ. Oſee. xiiij. b. Omnē aufer iniquitatem accipe bonū ⁊cͣ. Qm̄ ego ſum deus. Hoc eſſet bonū attendere. Deꝰenī interpretat̉/ videns/ currens/ terreus: Ipſe enī eſt videns

omnia opera hominis. Ecc̄j. xvij. b. Ulę illorū coram ipſoſunt ſemꝑ. Et ſequit̉: Oculi eius ſine intermiſſione inſpiciētes in vijs eorū. Eſa. lxv. a. Populus qui ad iracundiāuocat me ante faciem meā ſemꝑ. Item ipſe eſt currens ad iudicium. Eſa. iij. c. Stat ad iudicandū dominꝰ. dicit venit/ ſed iam ſtat: vt notetur velocitas inopinatus repentinusaduentus iudicij. Ethocipſo eſt terrens.Amos. iij. b. Leo rugiet/ quis timebit:Dan̄. vij. c. Fluuiusigneꝰ rapiduſqꝫ egrediebatur a facie eius.g Exaltabor ītibus exaltaborin terra. Bis dicitiExaltabor: in quonotat̉ duplex chriſtiexaltatio. Prima incruce/ ī paſſione: Secūda in cęlo/ in aſcenſione. De pͥma. Ioh̓. iij. b. Sicut moyſes exaltauit ſerpentem in deſerto: ita exaltari oportet filium hominis. Et Ioh̓. xij. e. exaltatus fuero a terra: omnia traham ad meipſum. De ſecunda: Actꝭ. j. a. Uidentibꝰillis eleuatus eſt ⁊cͣ. Psͣ. Eleuata eſt magnificētia tua ſupercęlos i Dominus virtutum nobiſcum. Iſte verſus ſupra expoſitus eſt: quia bis ponit̉. Primo ſeptimo loco: qui numerus eſt numerꝰ vniuerſitatꝭ: Et hoc ſignificat dn̄s eſt nobiſcū in plenitudine gratię. Secundo ponit̉ invltimo loco: In quo ſignificat̉ dominus erit nobiſcū vſqꝫī finem ſęculi: ſicut dicit Matth̓. xxviij. d. Uobiſcū ſum omnibus diebꝰ vſqꝫ ad conſūmationem ſęculi. Ioſue. j. a.te deſeram neqꝫ derelinquam. Idē ad Heb̓. xiij. a. Item inprimo loco vbi ponitur iſte verſus eſt applauſus: hic veroeſt gratiarūactio. k Suſceptor noſter deus iacob:id eſt luctantiū ſupplantantium vitia: quos ipſe ſuſcipiet inęterna tabernacula: nos ibi coronabit/ ſi hic victores ſuꝑplantatores fuerimus: Et dicet nobis qd̓ dixit iacob Gen.xxxv. b. Non vocaberꝭ vltra iacob: ſed iſrael erit nomen tuum: id eſt amplius non eritis in lucta: ſed pro victoria coronati: decętero videbitis deū facie ad faciē in vita ęterna: Adquā ipſemet victor chriſtus nos ꝑducat/ Amen. Expoſitio pſalmi. XLVI.Mnes gentes plaudite manibus ⁊cͣ. Tituo tulus. In finē pſalmus dauid filijs chore. In pręcedenti pſalmo gentes vocauit ad fidem:In iſto eaſdē gentes ad laudē inuitat: Ipſę em̄ gētes ꝯuerſę: ſunt/ filij chore .i. filij paſſionis. Un̄ is eſt ſenſus tituli:Pſalmus/ iſte eſt/ dauid/ prophete: qui hic loquitur inperſona apoſtolorū. Pro filijs chore .i. pro conuerſisgentibus dirigendis. In finem .i. in chriſti laudem. Et exhoc patet intentio: quę eſt monere ad laudē. MModus. Bipertitus eſt pſalmus. Primo gentes per gratiā dei conuerſas inuitat ad laudem dei. Secundo aſcenſio regnū dei deſcribitur: propter hoc monet inſtanter pſallere: ibi: Aſcedit deus in iubilo. In perſona ergo apoſtolorum loquitur ad gentes conuerſas: in perſona omniū prędicatorumloquitur ad omnes fideles. Dicit ergo: O vos l¶Omēs.gentes: quę recępiſtꝭ beneficiū gr̄ę dei: m Piauditegaudete: ſolū voce: ſed n Manibꝰ .i. bonis oꝑibꝰIubilate deoOOmnes gentes ⁊cͣ. Moraliter vox eſt p̨̄dicatoꝝ: 3paucos em̄ vocat dn̄s/ ſed om̄es gentes: quia vult omēs i.ſaluos fieri: Et prędicatores debent om̄es hortari ad laudedei: ſicut hic. Perfecta aūt laus dei conſiſtit in tribus: videlicet/ ī mentꝭ deuotiōe/ vocis ꝯfeſſione/ exteriori opere. Adq̨̄ tria hic īuitat. Ad oꝑationē hoc qd̓ dicit: m Plaudite manibus. Ad mentis deuotionem: hoc qd̓ dicit̉:Iubilate deo

2

Ęſa. 10. e.Ro. 9. f.

Horallter

Pꝫ.8.

Quattuor defenſiōes pctōꝝ.

Uacan eſt (