Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

XI V

ſꝫ adiuuabit deꝰr mane dilu̓cculo. Conturbatę ſūt gētes inclinata ſunt regna:gdit vocem ſuāt moͣta eſt terra. Dominus virtutū nobi-i

kſcum: ſuſceptor noſter deusiacob. Uenite videte opera̓ domini quę poſuit prodigia ſuper terrā: auferēs belIla vſqꝫ adᵏ finē terrę. Arcum

cnoueat̉: a Adiuuabit deus mane .i. in principioconuerſionis bonę oꝑationis. Et hoc: b Diluculo .i.ex diluculū .ſ. illuminationē ſpūſſancti vel virtutū. UelSiluculo .i. īcarnatiōis ſuę manifeſtatiōe. Un̄ alia lr̄a hꝫ:Aultū ſuo. Sequit̉ de ꝯuerſione gentiū: quā ciuitas eccleſię facta ē populoſa/ īpleta ē. Un̄ dic̄.c Cōturbatę ſūttētes: ſalubri ꝯturpatione/ p̄dicationēapl̓orū: d Et inclinata ſūt .i. fideiiugo dn̄i ſuaui ſubiecta: e Regna/ ge: Ecce Dedit vocē ſuam:tiū .ſ. reges ppl̓i. Etloquēdo apoſtolos. Et ſic g Mota eſt terra/ a voce eius ꝯterrita. Psͣ. Dabit voci ſuę vocē virtutis. De hacinclinatiōe voce cōmotiōe/ Oſee. xj. d. Poſt dn̄m ambulabūt/ qͣſi leo rugiet: qꝛ ipſe rugiet formidabūt filij maris.Et qͥs dedit vocē/ ſubiūgit: h Dn̄s virtutū/ ſupple dator inſpirator. Ul̓ Dn̄s virtutū/ cęleſtiū .i. angeloꝝ: quieſt i Nobiſcū. Et deberet dicere/ emanuel: poſuitinterpretationē noīs .ſ. nobiſcū/ carnis noſtrę aſſūptio. Un̄ iſtū modū expͥmēſ adiūgit: Suſceptor nr̄ deiacob. Suſceptor nr̄ .i. nr̄ę naturę. Et ſuſclpiēs hūanā depoſuit diuinā: ſꝫ ſuſceptor ē ipſe/ manēs/ deꝰ iacob .i.minoris ppl̓i iacob deſignati. Vel ſic Deꝰ iacob. q. d.. recens deꝰ nec alienꝰ: ẜm qd̓ in Psͣ. dr̄: erit ī te deꝰ recēs: neqꝫ adorabis deū alienū: Sꝫ idē deꝰ fuit iacob pa.b. trū nr̄oꝝ. Un̄ ip̄e īuenit̉ frequēter dixiſſe: Ego ſū deꝰ abraāet deus iſaac deus iacob.a cx a diuinitate in hūanitatē: vt iſtā aſſumēs aliā relinqͣt: ſꝫginꝰ idē erit deꝰ. Et eſt: cōmouebit̉ .i. totalitermouebit̉. Quodā em̄ motꝰ fuit motu pietatꝭ alterationis/ qn̄ ad eiꝰ vterū ītrandū hītandū ſe hūiliauit: ſꝫ extoto motꝰ: qꝛ diuinitatē depoſuit. a Adiuuabitdeꝰ mane .i. ī pͥncipio vitę ſuę: Et adhuc eſſet in vterob Diluculo: tenebras originalis pctī tollēte.X mouebit̉: Licet tab̓naculū obſideat̉ īpetat̉: tn̄ extoto mouebit̉. Psͣ. Qm̄ derelinquet ſctōs ſuos: in ęter ꝯſeruabunt̉. Nec inutilit̓ erit eo: Un̄ addit: a Adiuuabit/ ciuitatē: b Deꝰ mane diluculo .i. in ortu gratię. Malach̓. iiij. a. Oriet̉ vobis timentibꝰ nomē meum ſol iuſticię: ſanitas in pennis eiꝰ. Vel/ Diluculo .i. inortu glorię. Iob. xj. d. te conſūptū putaueris: orierꝭ vtlucifer. c Cōturbatę ſūt gentes. In hoc verſu notat̉ſubuerſio triū generaliū vitioꝝ. Cōturbatę ſūt genteſ .i.gentiles brutales motus/ carnis mortificationē. d Einclinata ſūt regnā/ ſuꝑbię/ humilitatē. De his duobHiere.. b. Ecce ꝯſtitui te ſuꝑ gentes ſuꝑ regna: vt euellase deſtruas. Mota eſt terra .i. terrenę diuitię motęſunt de arcis diuitū elemoſynaꝝ largitionē. Sicut em̄ terra an̄qͣꝫ moueat̉ nullū fructū affert: ſic diuitię: Sꝫ motę/ fructu afferūt iuſticię. Psͣ. Diſperſit dedit paupęribꝰ: iuſticiaeius manet in ſęculū ſęculi. Et hęc om̄ia facta ſūt mediantediuina inſpiratiōe. Un̄ interponit̉: f Dędit vocē ſuādn̄s .i. internā inſpirationē in corde. Psͣ. Audiā qͥd loquat̉ īme dominus deꝰ. Nec mirū ſi dat vocē dat etiā p̨̄ſentiāſua: Un̄ ſequit̉: h Dn̄s virtutū nobiſcū/ inhabitāte gratiā. Un̄ dicit Prouerb̓. viij. d. Delitię meę eſſe filijs hoīm. Sꝫ ad qͥd eſt nobiſcū? Vt nos tueat̉ ſic̄ patronꝰ:An addit: k Suſceptor nr̄ deꝰ iacob: nos ſuſcępitin cura/ vt medicꝰ: in tutelā / vt patrouꝰ: Et noſtrā ſuſcępitcauſa vt defēdat. j. Ioh̓. ij. a. Aduocatū habemꝰ apd̓ ꝑatre ieſū chriſtū iuſtū: ip̄e ē ꝓpitiatio pctīs nr̄is. l Uenite videte ⁊c̄. Tertia ꝑs vbi narrat magnalia tꝑe īcarnatiōis facta. Un̄ dicit ꝓph̓a: Uenite videte: ad lr̄am.Ul Uenite: paſſibꝰ fidei: m Et vidēte .i. ītelligite/ intellectu fide illuminato: n Opera dn̄i q̨̄ poſuit ſuperterra: veniēs in terrā. Et ideo venire debetꝭ ad videndū: qꝛ

illa oꝑa ſunt: p Prodigia .i. mirabilia inaſſueta. Prodigia em̄ dicūt̉/ qͣſi ꝓcul a digito .i. q̨̄ ſolent digito oſtēdi. Et q̨̄ ſint illa ꝓdigia: īcipit aperire/ dicēs: q Auferēsbella: ad lr̄aꝫ. r Uſqꝫ ad finē terre .i. totū mūdū: qꝛtūc ad lr̄aꝫ fuit pax totū mundū. Un̄ Sap̄. xviij. c. qͥe ſilētiū tenerēt oīa:oīpotens ſermo tuusdn̄e exiliēs de cęlo/ aregalibꝰ ſedibꝰ venit .i.filiꝰ tuus: Et ita auferet bella: Vnde ait:s AArcū ꝯteret ⁊cͣ.q. d. tanta pax eritvſus iſtoꝝ magiserit in terraMoraliter dicitur om̄ibus: Uenite/ pedibus affectus/ āmorē: m Et vidēte: oculo ītellectꝰ/ fidē iugē memoriā: n Oꝑa dn̄i/ creatiōis recreatiōiſ. o Quę poſuit ſuꝑ terrā .i. q̨̄ fecit ī terra: p Prodigia .i. mirabilia. Duo libent̓ vident̉ .ſ. amabilia mirabilia. Primū notat̉ dicit: Oꝑa: quia opus eius amabile debet eſſe nobis: eo eſt perutile. De quo in Psͣ. Operatus es ſalutē in medioterrę. Secūdū notat̉ dicit: Prodigia. Ad q̨̄ ꝓdigia admiranda monet nos Threij. j. d. O vos om̄es trāſitꝭ perviā: attēdite videte ſi eſt dolor ſicut dolor meꝰ. Uel pōt dici ꝓdigiū a ꝓdigo. Et hoc fecit deus ꝓdigia ſuꝑ terrā:qꝛ qͣſi ꝓdigus fuit dn̄s/ redimēdis inimicꝭ ſuis ꝓpriū filiū dedit. Et ideo de chriſto dicit̉: Ibi beniamin adoleſcētulus/ in mentꝭ exceſſu. Ibi/ in cruce: In mentꝭ exceſſu/ in ꝓdigalitate pr̄is. q Auferēs bella. Hoc de chriſto ꝯgruedicit̉: venit ī terrā vt pacē daret hoībꝰ bonę volūtatꝭ: Un̄dicit̉: princeps pacꝭ: Eſa. ix. b. Quadruplex aūt bellū abſtulit: Erat em̄ bellū gͣuerra inter deū hoīes/ ꝓpter p̨̄ceptitranſgreſſionē. Itē inter angelos hoīes/ ꝓpter adę euęeiectionē. Itē inter hoīes homines/ ꝓpter diuerſarū legūęmulationē. Itē inter carnē ſpm̄ / ꝓpter mutuā altercatio: Primo em̄ ſpūs corrupit carnē: nūc caro corrūpit ſpiritū. Venit ergo filius dei ſatiſfecit patri hoīe: factꝰ obediēs vſqꝫ ad mortē: Phih̓. ij. a. Et ſic facta eſt pax inter deū hoīes: De qua dicit̉ Eſa .xxvij. b. Faciet mihi pacē: pacēfaciet mihi. Et ẜm hoc dicit̉: mediator dei hominū. .j. Timoth̓. ij. c. Bellū inter angelos hoīes abſtulit: qꝛ de ipſishominibus ruinā angelicā reparauit. Qd̓ ipſi rogāt in Psͣ.Benigne fac dn̄e in bona volūtate tua ſion: vt ędificent̉ muri hieruſalē. De hac pace dicit/ Eſa. lvij. a. Ueniat pax: reqͥeſcat in cubili meo: vos aūt accedite huc .i. in cęlū filij auguratricꝭ .i. vos hoīes. Item ī eodē. d. Creaui fructū labiorūpacē ei qui ꝓpe eſt .i. angelo: pacē ei qui longe eſt .i. homini/ dicit dn̄s. Scd̓m hoc dicit̉/ ſalomon .i. pacificus. Itē bel inter homines hoīes pacificauit: qꝛ om̄es in vnā eccleſiā vnitatē fidei ꝯuocauit. Ioh̓. x. c. Alias oues habeo q̨̄ ſūt ex hoc ouili: illas oportet me adducere: fiet vnumouile vnꝰ paſtor. Eph̓. ij. c. Ipſe eſt pax nr̄a: fecit vtraqꝫvnū. Scd̓m hoc dicit̉/ lapis angularis. Eſa. xxviij. d. Ecceego mittā in fundamentꝭ ſion lapidē angularē. Itē bellū qd̓eſt inter ſpm̄ carnē pacificauit in ſeipſo: vtrūqꝫ cōcorditerin ſe aſſumēs pacifice gerens. Vn̄ in Psͣ. Simul in vnū diues pauper .i. ſpūs caro in chriſto ꝯcordes. Psͣ. In pace factꝰ eſt locꝰ eius. Eph̓. ij. c. Mediū parietē macerię ſoluens inimicitias in carne ſua: legē mandatorū decretis euacuās: vt cōdat duos .i. ſpm̄ carnē: in ſemetip̄o ī vnoº nouohomine faciēs pacē. Scd̓m hoc dicit̉/ emanuel Eſa. vij. c.Hoc tn̄ bellū qd̓ in ſe penitꝰ extinxit: a nob̓ penitꝰ aufertſed tm̄ cōpeſcit: nob̓ relinquēs motus carnis/ vt in eis exercitemur experiamur debilitatē nr̄am. Un̄ Iudicꝭ. iij. a.ſunt gentes qͣs dn̄s dereliquit vt erudiret ī eis iſraelē. Et ſicdicit̉ / chriſtꝰ/ auferēs bella vſqꝫ ad finem terrę: qꝛ adom̄es ſe extēdit iſta pax/ volūt reciꝑe. Et ideo ſimplicit̓dixerūt angeli: In terra pax hoībus bonę voluntatꝭ: Lucꝭ.ij. b. s Arcū conteret et cōfringet arma: et ſcutaX cōburet igni.

ſuo

8

Al̓. ffines

Moraliter

pl.c7.

Psͣ. 73.

Pgͣ. 67.

Exo. 3. b. 1

De beatavirgine ī

Lucꝭ̓. 2. b.Quadruplexbellū chriſtusabſtulit.

iter.Psͣ. 36. 1

Psͣ. 50.

Psͣ. iii.

Pr. .44.

Psͣ .48.Psͣ. 75.

s 3