XI V
ſꝫ adiuuabit eā deꝰr mane dilu̓cculo. Conturbatę ſūt gētes⁊ inclinata ſunt regna: dēgdit vocem ſuāt moͣta eſt terra. Dominus virtutū nobi-i
kſcum: ſuſceptor noſter deusiacob. Uenite ⁊ videte opera̓ domini quę poſuit prodigia ſuper terrā: auferēs belIla vſqꝫ adᵏ finē terrę. Arcum
cnoueat̉: a Adiuuabit eā deus mane .i. in principioconuerſionis ⁊ bonę oꝑationis. Et hoc: b ¶ Diluculo .i.ex diluculū .ſ. ꝑ illuminationē ſpūſſancti vel virtutū. UelSiluculo .i. īcarnatiōis ſuę manifeſtatiōe. Un̄ alia lr̄a hꝫ:Aultū ſuo. Sequit̉ de ꝯuerſione gentiū: ꝑ quā ciuitas eccleſię facta ē populoſa/ ⁊ īpleta ē. Un̄ dic̄.c ¶ Cōturbatę ſūttētes: ſalubri ꝯturpatione/ ꝑ p̄dicationēapl̓orū: d ¶ Et inclinata ſūt .i. fidei ⁊iugo dn̄i ſuaui ſubiecta: e ¶ Regna/ ge: Ecce f¶ Dedit vocē ſuam:tiū .ſ. reges ⁊ ppl̓i. Et qͥloquēdo ꝑ apoſtolos. Et ſic g ¶ Mota eſt terra/ a voce eius ꝯterrita. Psͣ. Dabit voci ſuę vocē virtutis. De hacinclinatiōe ⁊ voce ⁊ cōmotiōe/ Oſee. xj. d. Poſt dn̄m ambulabūt/ qͣſi leo rugiet: qꝛ ipſe rugiet ⁊ formidabūt filij maris.Et qͥs dedit vocē/ ſubiūgit: h ¶ Dn̄s virtutū/ ſupple dator ⁊ inſpirator. Ul̓ Dn̄s virtutū/ cęleſtiū .i. angeloꝝ: quieſt i ¶ Nobiſcū. Et cū deberet dicere/ emanuel: poſuitinterpretationē noīs .ſ. nobiſcū/ ꝑ carnis noſtrę aſſūptionē. Un̄ iſtū modū expͥmēſ adiūgit: ¶ Suſceptor nr̄ deiacob. Suſceptor nr̄ .i. nr̄ę naturę. Et ſuſclpiēs hūanānō depoſuit diuinā: ſꝫ ſuſceptor ē ipſe/ manēs/ deꝰ iacob .i.minoris ppl̓i ꝑ iacob deſignati. Vel ſic Deꝰ iacob. q. d. nō. recens deꝰ nec alienꝰ: ẜm qd̓ in Psͣ. dr̄: Nō erit ī te deꝰ recēs: neqꝫ adorabis deū alienū: Sꝫ idē deꝰ qͥ fuit iacob ⁊ pa.b. trū nr̄oꝝ. Un̄ ip̄e īuenit̉ frequēter dixiſſe: Ego ſū deꝰ abraāet deus iſaac ⁊ deus iacob.a cx a diuinitate in hūanitatē: vt iſtā aſſumēs aliā relinqͣt: ſꝫginꝰ idē erit deꝰ ⁊ hō. Et hͦ eſt: Nō cōmouebit̉ .i. nō totalitermouebit̉. Quodā em̄ mō motꝰ fuit motu pietatꝭ nō alterationis/ qn̄ ad eiꝰ vterū ītrandū ⁊ hītandū ſe hūiliauit: ſꝫ nō extoto motꝰ: qꝛ diuinitatē nō depoſuit. a ¶ Adiuuabit eādeꝰ mane .i. ī pͥncipio vitę ſuę: Et cū adhuc eſſet in vterob ¶ Diluculo: tenebras originalis pctī tollēte.X mouebit̉: Licet tab̓naculū obſideat̉ ⁊ īpetat̉: tn̄ nō extoto mouebit̉. Psͣ. Qm̄ nō derelinquet ſctōs ſuos: in ęternū ꝯſeruabunt̉. Nec inutilit̓ erit cū eo: Un̄ addit: a ¶ Adiuuabit eā/ ciuitatē: b ¶ Deꝰ mane diluculo .i. in ortu gratię. Malach̓. iiij. a. Oriet̉ vobis timentibꝰ nomē meum ſol iuſticię: ⁊ ſanitas in pennis eiꝰ. Vel/ Diluculo .i. inortu glorię. Iob. xj. d. Cū te conſūptū putaueris: orierꝭ vtlucifer. c ¶ Cōturbatę ſūt gentes. In hoc verſu notat̉ſubuerſio triū generaliū vitioꝝ. Cōturbatę ſūt genteſ .i.gentiles ⁊ brutales motus/ ꝑ carnis mortificationē. d ¶ Einclinata ſūt regnā/ ſuꝑbię/ ꝑ humilitatē. De his duobHiere. jͣ. b. Ecce ꝯſtitui te ſuꝑ gentes ⁊ ſuꝑ regna: vt euellase deſtruas. g¶ Mota eſt terra .i. terrenę diuitię motęſunt de arcis diuitū ꝑ elemoſynaꝝ largitionē. Sicut em̄ terra an̄qͣꝫ moueat̉ nullū fructū affert: ſic diuitię: Sꝫ motę/ fructu afferūt iuſticię. Psͣ. Diſperſit dedit paupęribꝰ: iuſticiaeius manet in ſęculū ſęculi. Et hęc om̄ia facta ſūt mediantediuina inſpiratiōe. Un̄ interponit̉: f ¶ Dędit vocē ſuādn̄s .i. internā inſpirationē in corde. Psͣ. Audiā qͥd loquat̉ īme dominus deꝰ. Nec mirū ſi dat vocē qͥ dat etiā p̨̄ſentiāſua: Un̄ ſequit̉: h ¶ Dn̄s virtutū nobiſcū/ ꝑ inhabitāte gratiā. Un̄ dicit Prouerb̓. viij. d. Delitię meę eſſe cū filijs hoīm. Sꝫ ad qͥd eſt nobiſcū? Vt nos tueat̉ ſic̄ patronꝰ:An addit: k Suſceptor nr̄ deꝰ iacob: qͥ nos ſuſcępitin cura/ vt medicꝰ: ⁊ in tutelā / vt patrouꝰ: Et noſtrā ſuſcępitcauſa vt eā defēdat. j. Ioh̓. ij. a. Aduocatū habemꝰ apd̓ ꝑatre ieſū chriſtū iuſtū: ⁊ ip̄e ē ꝓpitiatio ꝓ pctīs nr̄is. l Uenite ⁊ videte ⁊c̄. Tertia ꝑs vbi narrat magnalia tꝑe īcarnatiōis facta. Un̄ dicit ꝓph̓a: Uenite ⁊ videte: ad lr̄am.Ul Uenite: paſſibꝰ fidei: m ¶ Et vidēte .i. ītelligite/ intellectu fide illuminato: n ¶ Opera dn̄i q̨̄ poſuit ſuperterra: veniēs in terrā. Et ideo venire debetꝭ ad videndū: qꝛ
illa oꝑa ſunt: p ¶ Prodigia .i. mirabilia ⁊ inaſſueta. Prodigia em̄ dicūt̉/ qͣſi ꝓcul a digito .i. q̨̄ nō ſolent digito oſtēdi. Et q̨̄ ſint illa ꝓdigia: īcipit aperire/ dicēs: q ¶ Auferēsbella: ad lr̄aꝫ. r ¶ Uſqꝫ ad finē terre .i. ꝑ totū mūdū: qꝛtūc ad lr̄aꝫ fuit pax ꝑ totū mundū. Un̄ Sap̄. xviij. c. Cū qͥetū ſilētiū tenerēt oīa:oīpotens ſermo tuusdn̄e exiliēs de cęlo/ aregalibꝰ ſedibꝰ venit .i.filiꝰ tuus: Et ita auferet bella: Vnde ait:s AArcū ꝯteret ⁊cͣ.q. d. tanta pax erit ꝙvſus iſtoꝝ nō magiserit in terraMoraliter dicitur om̄ibus: l¶ Uenite/ pedibus affectus/ꝑ āmorē: m ¶ Et vidēte: oculo ītellectꝰ/ ꝑ fidē ⁊ iugē memoriā: n ¶ Oꝑa dn̄i/ creatiōis ⁊ recreatiōiſ. o ¶ Quę poſuit ſuꝑ terrā .i. q̨̄ fecit ī terra: p ¶ Prodigia .i. mirabilia. Duo libent̓ vident̉ .ſ. amabilia ⁊ mirabilia. Primū notat̉cū dicit: Oꝑa: quia opus eius amabile debet eſſe nobis: eoꝙ eſt perutile. De quo in Psͣ. Operatus es ſalutē in medioterrę. Secūdū notat̉ cū dicit: Prodigia. Ad q̨̄ ꝓdigia admiranda monet nos Threij. j. d. O vos om̄es qͥ trāſitꝭ perviā: attēdite ⁊ videte ſi eſt dolor ſicut dolor meꝰ. Uel pōt dici ꝓdigiū a ꝓdigo. Et hoc mō fecit deus ꝓdigia ſuꝑ terrā:qꝛ qͣſi ꝓdigus fuit dn̄s/ cū ꝓ redimēdis inimicꝭ ſuis ꝓpriū filiū dedit. Et ideo de chriſto dicit̉: Ibi beniamin adoleſcētulus/ in mentꝭ exceſſu. Ibi/ in cruce: In mentꝭ exceſſu/ in ꝓdigalitate pr̄is. q ¶ Auferēs bella. Hoc de chriſto ꝯgruedicit̉: qͥ venit ī terrā vt pacē daret hoībꝰ bonę volūtatꝭ: Un̄dicit̉: princeps pacꝭ: Eſa. ix. b. Quadruplex aūt bellū abſtulit: Erat em̄ bellū ⁊ gͣuerra inter deū ⁊ hoīes/ ꝓpter p̨̄ceptitranſgreſſionē. Itē inter angelos ⁊ hoīes/ ꝓpter adę ⁊ euęeiectionē. Itē inter hoīes ⁊ homines/ ꝓpter diuerſarū legūęmulationē. Itē inter carnē ⁊ ſpm̄ / ꝓpter mutuā altercationē: Primo em̄ ſpūs corrupit carnē: ⁊ nūc caro corrūpit ſpiritū. Venit ergo filius dei ⁊ ſatiſfecit patri ꝓ hoīe: factꝰ obediēs vſqꝫ ad mortē: Phih̓. ij. a. Et ſic facta eſt pax inter deū⁊ hoīes: De qua dicit̉ Eſa .xxvij. b. Faciet mihi pacē: pacēfaciet mihi. Et ẜm hoc dicit̉: mediator dei ⁊ hominū. .j. Timoth̓. ij. c. Bellū inter angelos ⁊ hoīes abſtulit: qꝛ de ipſishominibus ruinā angelicā reparauit. Qd̓ ipſi rogāt in Psͣ.Benigne fac dn̄e in bona volūtate tua ſion: vt ędificent̉ muri hieruſalē. De hac pace dicit/ Eſa. lvij. a. Ueniat pax: reqͥeſcat in cubili meo: vos aūt accedite huc .i. in cęlū filij auguratricꝭ .i. vos hoīes. Item ī eodē. d. Creaui fructū labiorūpacē ei qui ꝓpe eſt .i. angelo: ⁊ pacē ei qui longe eſt .i. homini/ dicit dn̄s. Scd̓m hoc dicit̉/ ſalomon .i. pacificus. Itē bellū inter homines ⁊ hoīes pacificauit: qꝛ om̄es in vnā eccleſiā ⁊ vnitatē fidei ꝯuocauit. Ioh̓. x. c. Alias oues habeo q̨̄nō ſūt ex hoc ouili: ⁊ illas oportet me adducere: ⁊ fiet vnumouile ⁊ vnꝰ paſtor. Eph̓. ij. c. Ipſe eſt pax nr̄a: qͥ fecit vtraqꝫvnū. Scd̓m hoc dicit̉/ lapis angularis. Eſa. xxviij. d. Ecceego mittā in fundamentꝭ ſion lapidē angularē. Itē bellū qd̓eſt inter ſpm̄ ⁊ carnē pacificauit in ſeipſo: vtrūqꝫ cōcorditerin ſe aſſumēs ⁊ pacifice gerens. Vn̄ in Psͣ. Simul in vnū diues ⁊ pauper .i. ſpūs ⁊ caro in chriſto ꝯcordes. Psͣ. In pace factꝰ eſt locꝰ eius. Eph̓. ij. c. Mediū parietē macerię ſoluens inimicitias in carne ſua: legē mandatorū decretis euacuās: vt cōdat duos .i. ſpm̄ ⁊ carnē: in ſemetip̄o ī vnoº nouohomine faciēs pacē. Scd̓m hoc dicit̉/ emanuel Eſa. vij. c.Hoc tn̄ bellū qd̓ in ſe penitꝰ extinxit: a nob̓ penitꝰ nō aufertſed tm̄ cōpeſcit: nob̓ relinquēs motus carnis/ vt in eis exercitemur ⁊ experiamur debilitatē nr̄am. Un̄ Iudicꝭ. iij. a. Hęſunt gentes qͣs dn̄s dereliquit vt erudiret ī eis iſraelē. Et ſicdicit̉ / chriſtꝰ/ auferēs bella vſqꝫ ad finem terrę: qꝛ adom̄es ſe extēdit iſta pax/ qͥ eā volūt reciꝑe. Et ideo ſimplicit̓dixerūt angeli: In terra pax hoībus bonę voluntatꝭ: Lucꝭ.ij. b. s ¶ Arcū conteret et cōfringet arma: et ſcutaX cōburet igni.
ſuo
8
Al̓. ffines
Moraliter
pl.c7.
Psͣ. 73.
Pgͣ. 67.
Exo. 3. b. 1
De beatavirgine ī
Lucꝭ̓. 2. b.Quadruplexbellū chriſtusabſtulit.
iter.Psͣ. 36. 1
Psͣ. 50.
Psͣ. iii.
Pr. .44.
Psͣ .48.Psͣ. 75.
s 3