XIIIIII
a tibus tuis. Myrrhā et gu̓itta et caſia a veſtimentis tu?is ret a domibꝰ eburneis: ex
s quibus delectauerunt te filię regum in honore tuo.x Aſtitit regina a dextris tuiſ
a¶ Myrrha et gutta. Hic incipit laudare ſponſū abcrore ⁊ ornatu nuptiali. Et primo ab ornatu. Myrrha/ eſtcoecies vnguenti mirę amaritudinis: quo vngebant̉ corporanortuorum cōtra vermes ⁊ putredinē: Ergo per myrrhamcignificat̉ mortificatio carnis/ quę valet contra concupiſcentias: quę more vermium d̓ carne ſcaturiūt/et contra omnem putredinem vitiorum.Gutta/ nomen eſt generale: et ponitur hicpro amoma quę ē genus vnguenti qd̓ humiliat ⁊ deſiccat inflaturas ⁊ tumores.Aande per guttam hic intelligitur humilitaſ: quę ſuperbię tumorem annihilat. Caſia/ vel caſſia fiſtula redolet ⁊ tenditin altum/ ⁊ creſcit in locis aquoſis: Per quam fides deſignatur: quę cęlum penetrat/ ⁊ in aquis baptiſmi creſcit. ItemCaſia valet contra fetorem dentium: ſic fides contra fetenria verba hęreticorum. Veſtimēta/ ſunt eccleſia: id eſt fidelesqui ſunt in eccleſia. Vnde Eſa. xlix. e. Omnibus his velutornamento veſtieris. Domꝰ etiā chriſti/ dicit̉ eccleſia. Vndei. Corꝭ. iij. c. Neſcitis quia templum dei eſtis ⁊ ſpiritus deihabitat in vobiſ? Et dicitur eccleſia domus eburnea: quia ꝑebur frigidū: intelligitur caſtitas ſanctoꝝ. Et quia ſicut eburpͥmo obſcurum eſt: ſed limis et ſerris ⁊ ſcopulis lucidum fit:poſtea cęlat̉ ⁊ ſculpit̉: ſic ſancti ꝑ tribulatiōes fiūt puriores:⁊ varietate v̓tutū qͣſi inſculpūt̉. Eſt gͦ ſenſus ꝟboꝝ quę dicūtur h̓: ꝙ ꝑ exēpla ſctōꝝ habēt mīores eccleſię carnis mortificationē humilitatē et fidē. Et hͦ ē a MMyrrha. i. mortificatio carnis. b ¶ Et gutta .i. humilitas. c ¶ Et caſia .i. fi.des: ſpirat̉ alijs: d ¶ A veſtimētis tuis: id ē ab eccleſia:vel a ſanctiſ qui ſunt in eccleſia: e ¶ Et: id eſt/ a domibuseburneis. Vel aliter: vt per veſtimentum intelligatur corpus chriſti: quo quaſi ī veſtimento latuit diuinitaſ. A corpore chriſti/ a ¶ Myrrha/ defluxit: cum amaritudinē mortis pro redemptione humani generꝭ ſuſtinuit. b ¶ Gutta:quando contra tumorem ſuperbię/ exemplum nobis humilitatis reliquit: vel quando miraculo inflatos ſanauit: ⁊ aliosdolores curauit. c ¶ Caſia: cum in cęlum aſcēdit: quo perfidem ⁊ operationem bonam eum ſequi debemꝰ. Vel a corore chriſti caſia prodijt: id eſt redemptio per aquam baptiſmi. Uel de beata virgine: a ¶ Myrrha/ cōtra carnis cōcupiſcentiam. b ¶ Gutta/ contra ſuperbiam. c ¶ Caſiacontra auariciā. Hęc ſpirant: d ¶ A veſtimentis tuis:id eſt a virtutibus ⁊ operibus tuis/ O beata virgo. Cantꝭ.iiij. c. Odor veſtimētoꝝ tuoꝝ ſicut odor thuris. e ¶ A domibus eburneis: id eſt a pudore tuę caſtitatis: quę fuit exemplar omnibꝰ virginibus continēdi. f ¶ Ex quibus: id ēpropter quę odoramenta: g ¶ Delectauerunt te: id eſtdulcem ⁊ delectabilem habuerūt: h ¶ Filię regum: id eſtalię virgines: i ¶ In honore tuo. De quo Ecc̄j. xxiiij. c.Flores mei fructus honoris ⁊ honeſtatis. Sequit̉: f ¶ Exquibꝰ odoramtenis virtutum: h ¶ Filię regū: ad litteram: vt beata katharina ⁊ alię: g ¶ Delectauerūt te: ideſt delectabilē habuerunt: i ¶ In honore tuo: id eſt adhonorē tuum operātes: non curantes honorem patrū. Velreges dicit apl̓os: qui ſe ⁊ alios regebant in virtutibus. Horum filię ſunt illi qͦs chriſto genuerūt: qͥ filię dicunt̉ in fęminino: qꝛ fęcūdi fuer̄t ī bonis oꝑbꝰ. Filię/ dico eoꝝ: In hoe tuo nō ī ſuo: qꝛ totū honorē attribuebāt apl̓i chriſtonō ſibi. Un̄ dicebant̉ chriſtiani a chriſto: nō petrini a petro.Bonoꝝ operū. Cantꝭ. iiij. c. Odor veſtimētorūBonę famę. Cantꝭ. j. a. Curremus (tuorū ⁊cͣ.in odorem vnguentoꝝ tuoꝝ.Or̄onū bonarū. Apocꝭ. v. c. Habentes phialasplenas odoramentoꝝ ⁊cͣ.Uirtutū: vt h̓: et. ij. Corꝭ. ij. d. Chriſti bonꝰ odorBoni ꝯſilij. Prouer xxvij. b. Unguēto (ſumꝰPręmij ęt̓ni. Gen̄. xxvij. (⁊ varijs odoribꝰ ⁊cͣ.d. Ecce odor filij mei ⁊cͣ.
Poſtea cōmēdat eū a ſponſa. Un̄ ſequit̉: k ¶ Aſtitit regina. Aſtitit erecta ꝑ ſpem: nō curua ꝑ timorem. Itē Aſtititꝓmpta ad ſeruiēdū. Aſſiſtere enī eſt ſeruiētiū. l¶ Reginaeccleſia ſponſa. m ¶ A dextris tuis/ in potioribus bonisęternis: iam in ſpe: ſed non adhuc in re. Cantꝭ. ij. b. Lęua eiꝰſub capite meo: ⁊ dextera illius amplexabitur me. Congregatiodiuitū terrena diligentiū/ ſtat a ſiniſtris: qꝛ īſiniſtra eius diuitię etEt ideo non eſt regina ſed ancilla: quę cū filio ſuo eijciet̉: qn̄gloria: Prouer. iij. b.hędis qui erūt a ſiniſtris dicet̉: Ite maledicti in ignē ęternū.Sed reginaX Sicut enī qui vnctus eſt/ ſi alios tangit vngit eos: ita quigratiam dei habet abundant̉/ quādo alios amplectens corripit/ lenit ⁊ vngit eos. Vnde dicit beatus Bern̄. Nimirū ſivngeris/ qui vnctum amplecteris. Sequit̉: a ¶ Myrrhaet gutta ⁊cͣ. Hoc competit p̨̄dicatoribus/ et omnibus religioſis ⁊ monialibꝰ. Et eſt moralitas/ ẜm ꝙ prius dictū eſt:vt carnis mortificatio/ quę per myrrham: et humilitas quęper guttā: et fides quę per caſiā deſignatur/ effluāt de veſtimentis ſuiſ: vt ad litterā talia habeant veſtimēta/ q̨̄ ꝑ aſperitatē/ carnē mortificēt: per incōpoſitionē/ humilitatem prouocent: per paupertatem ⁊ vilitatem/ fidem oſtendant. Quienim in p̄cioſitate veſtium oſtēdit diuitias: non oſtendit ſe fidem habere: Quia ſicut dicit Hieroꝰ: nō habet verā fidē dedeo/ qͥ cupit in his miſerijs locupletari. Et ꝙ ſic debeant veſtiri p̨̄dicatores ⁊ religioſi: exemplum ⁊ formam habēt a btōiohanne baptiſta: de quo dicitur Matth̓. iij. a. Uenit iohannes baptiſta p̨̄dicans in deſerto iudeę. Et poſtea addit: Ipſe autem iohannes habebat veſtimentū de pilis cameloꝝ/ etc̨onam pelliceam circa lumbos eius. In hoc ꝙ dicit/ p̨̄dicāſ:tangit p̨̄dicatores: Per deſertū autem religio ſiue religioſinotantur: Quibꝰ vtriſqꝫ nomen iohānis neceſſariū eſt/ vt inipſis ſit gratia dei. In pilis cameloꝝ/ notant̉ ſimul paupertas ⁊ aſperitas veſtimēti. In c̨ona pellicea/ incompoſitio ſiue humilitas habet̉. Et quia iſta non tm̄ in habitu exteriori:ſed in corde interius debent eſſe: et ab illo ad exteriorē habitum procedere: Ideo bene ſequit̉: e ¶ A domibꝰ eburneis: id eſt a cordibus mūdis et caſtis. Corda enim bonorūdei domꝰ ⁊ habitatio ſunt: vt pręhabitum eſt. Sed terribileeſt qd̓ dicit Amos. iij. d. Peribunt domꝰ eburneę. Et hͦ hodie in multis impletur: qui vel corporalē vel ſpiritualem caſtitatem non tenenteſ: deum a ſe ⁊ a ſua mente excludunt: ẜmꝙ dicit̉ Tob. vj. d. Oſtendam tibi qui ſunt quibus poteſtpręualere dęmoniū: In eos qui cōiugia ita ſuſcipiūt vt deūa ſe ⁊ a ſua mēte excludant: ⁊ ſuę libidini ita vacēt ſicut equꝰet mulꝰ qͥbꝰ nō eſt intellectꝰ. Et ſic myrrha ⁊ gutta ⁊cͣ. nō ꝓcedūt a domibꝰ eburneis: quia illi qui fornicationi corporali vacant: molliciem ⁊ compoſitionē ⁊ p̄cioſitatē veſtiū qͣꝫtūpoſſunt quęrūt. Et de eis qͥ quęrūt/ ſatis p̨̄ſumendū eſt ꝙ incontinētes ſint. Vnde Eccͣj. xix. d. Amictus corꝑis ⁊ riſusdentium ⁊ greſſus hominis enūciāt de illo. Qui autē ſpūali fornicationi per appetitū laudis ⁊ ambitionē honoris ſe ꝓſtituūt: interdū myrrhā ⁊ guttam ⁊ caſiam p̨̄tendunt: ſed nōvere ſūt ſpecies: īmo falſę ⁊ adulterinę: nec a domibus eburneis ſpirāt vel exeūt: licet forte a veſtimētis ꝓcedāt: quia licꝫexteriꝰ veniāt in veſtimētis ouiū: intrinſecus tn̄ ſūt lupi rapaces: Mat. vij. c. Et illę falſę ſpēs/ ſpūalibꝰ hoībꝰ nō placēt: ſꝫtm̄ verę: quę ⁊ a veſtimētꝭ ⁊ a domibꝰ eburneis ꝓcedūt. Un̄d̓ eis ſeqͥt̉: f ¶ Ex qͥbꝰ .ſ. myrrha ⁊ gutta et caſia: h ¶ Filię regū .i. ſanctę aīę imitatrices ſctōꝝ: qͥ ſe ⁊ alios bn̄ rexerūt: g ¶ Delectauer̄t te .i. delectabilē habuerūt. i ¶ Inhonore tuo .i. in ſeruitio dn̄i/ cui ſeruire regnare ē: vt dicitBoetiꝰ. Et Eccͣj. xxiij. d. Gloria magna eſt ſeqͥ dn̄ꝫ. Et quātus honor ſit/ ſubiūgit. k ¶ Aſtitit regina: id eſt beata virgo. Aſtitit/ tibi ad te iuuandum. Vnde bene ſubdit: m ¶ Adextris tuis: id eſt vt tibi proſpera ⁊ ſalubria impetret:vnde dicit̉ aduocata
1x.
et
z⁊. q. 5. c. ſi paulus
Gal̓. 4. d.Matth̓. 5. d.Moraliter
Idepallio
iter de bervirgine
Eſt odor(