Pſalmus

x dn̄s in trāſfiguratiōe Matth̓ .xvij. a. Un̄ ibi d̓r: Reſplēduit facies eiꝰ ſic̄ ſol: ⁊ veſtimenta eiꝰ facta ſunt alba ſicut nix.Per faciem intelligitur diuinitas: de qua dicit dominꝰ moyſi Exo. xxxiij. d. Faciem meam videre non poterꝭ. Per veſtimētū intelligit̉ humanitas: quia habitu inuentꝰ eſt vt homo: Phil̓. ij. a. Tertio commendat eumab eloquētia/ cum ſubiungit: a ¶ Diffuſaeſt gratia in labijſtuis: id eſt verba tuaſunt gratioſa. Ioh̓. vij. g. Nūqͣꝫ ſic locutus eſt homo ſicuthic homo loquitur. Eccͣs. viij. a. Sermo eius poteſtate plenus eſt. Matth̓. vij. d. Erat loquens ſicut poteſtatem habens. Et propter abundantiā gratiarum dicit: Diffuſa nōtm̄ fuſa. Uel ſic poteſt legi. Diffuſa eſt gratia: id eſt diſtributa ⁊ abundanter data hominibꝰ. b ¶ In lapijs tuiſ: ideſt in prędicatione tua: quia eo prędicante conuerſi ſunt homines: et mūdus deo reconciliatus. Vnde Ioh̓. xv. a. Iamvos mundi eſtis propter ſermonem quem locutus ſum vobis. Vel In labijs: id eſt in oſculo: quo nos oſculatus eſt/carnem noſtram ſumendo/ ⁊ noſtram naturam ſibi vniendo.Unde Cantꝭ. j. a. Oſculetur me oſculo oris ſui. In hoc oſculo diffuſa eſt homini gratia. Vnde Oſee. vj. b. Veniet quaſi imber nobis temporaneꝰ ⁊ ſerotinus terrę: id eſt veniensin carnem/ dabit nobis gratiaꝫ pręuenientē ⁊ ſubſequentem.Sap̄. vij. b. Venerunt mihi omnia bona pariter cum illa: ideſt cum ſapientia/ quę eſt filiꝰ dei: Ecce quanta diffuſio gratię: ſcilicet omnia bona. Vel de ſpirituſſancti miſſione poteſtlegi ſic: Diffuſa eſt gratia/ ſpirituſſancti. In labijs tuis: id eſt in apoſtolis/ per quos ſpūſſctūs loquebat̉. Gregꝰ.Omnes qui chriſtum prędicamus: organa veritatis ſumus.Quarto cōmendat eum a domini benedictione/ cum addit:c ¶ Propterea benedixit te deuſ in ęternum. q. d. merito vera ſūt quę prędixi de te: Quia/ Propterea: id eſt vtſic diffunderet̉ gratia/ ſicut prędixi: d ¶ Gn̄dixit te deꝰ:non benedictione ſiniſtrę/ ſed dexterę: Hoc ē ꝙ dicit: e ¶ Inęternum. Prouer. iij. b. Longitudo dierum ī dextera eiꝰ:et in ſiniſtra illius diuitię ⁊ gloria. Quinto cōmendat eum apoteſtate/ dicens: f ¶ Accingere. Et poteſt eſſe imꝑatiuimodi: ſic: Tu qͥ talis es: vt dictū eſt: Accingere: id eſt accingaris. Vel indicatiui: ſic: Accingere: id eſt accingeris:g Gladio tuo .i. potētia tua. Vel ẜm Chryſoſtomū: gladius eſt crux: quo accinctus chriſtus diabolum vulnerauit.Dicit enī Chryſoſtomus ꝙ iſto gladio diabolus lętale vulnus accępit. Vel gladius dicitur ſermo diuinus: de qͦ Mat.x. d. Non veni mittere paceꝫ ſed gladium. Et dicitur ſermodiuinus gladius: qꝛ reſecat vitia ⁊ ſeꝑat malū a bono. Heb̓.iiij. c. Uiuus ē ſermo dei ⁊ efficax ⁊ penetrabilior omni gladio ancipiti. Apocꝭ. ij. e. Veniam tibi cito ⁊ pugnabo cum illis in gladio oris mei. i ¶ Super femur tuum: id eſt ſuper carnem tuam. Pro carne enim femur ſpecialit̓ ſumitur:quia femur humanę propaginis eſt ſeminariū. Vnde manuſuppoſita femori abraę/ iurauit ei ſeruus ſuus: Gen̄. xxiiij. a.Similit̓ ioſeph/ iacob patri ſuo: Gen̄. xlvij. g. q. d. Iuro pereum qui de progenie tua naſcetur. Super femur tuumaccingere dicit: quia chriſtus in carne deuicit mūdum/ iudęum/ et diabolum. Et chriſtus aſſumendo carnem/ accinxitſe ſuper femur ſuum/ quaſi contra illos tres hoſtes pugnaturꝰ. Accingere nō ſegniter aūt laſſe: Sed k¶ Potentiſſime aduerbialit̓ dicit̉: Nec dicit tm̄: potēter/ aut potentiꝰ: ſed potentiſſime. Gladium ſupra vocauimus tripliciter: ſcilicet potentiam/ crucem/ diuinū ſermonem. Potentia accingit ſe chriſtus: non tm̄ fortiter: ſed potentiſſime:quia fortiſſimus eſt. Iob. ix. c. Si fortitudo quęritur robuſtiſſimꝰ eſt. Gladio crucis potēter accinxit ſe chriſtꝰ: qn̄ baiulans ſibi crucem/ exiuit in eum qui dicitur caluarię locum: vtdicit̉ Ioh̓. xix. c. Potentius: quādo ipſam crucem aſcendēsmanus ⁊ pedes cruci affigendos expoſuit. Potentiſſime: qn̄

iam crucifixus ⁊ dolorem ſentiens/ ⁊ contumeliā audiens iudęorum dicentium/ Matth̓. xxvij. e. Si rex iſrael eſt: deſcendat nunc de cruce ⁊ credimus ei: noluit deſcendere cum poſſet: ſed in cruce mori elegit. Gladio aūt verbi dei potenter accinxit ſe fortiter illud prędicando: Sicut dicit̉ Matth̓. vij. d.Erat loquēs ſicut poteſtatem habēs. Potentius/ quod ore prędicauit/ opere adimplendo. Lucꝭ. xxiiij.c. Fuit vir propheta potens in opere ⁊ ſermone. Potentius eſt autem opus qͣꝫſermo. Vnde Matth̓. v. c. Si quis ſoluerit vnum de mandatis iſtis minimis et docuerit ſic hoīes minimꝰ vocabitur īregno cęloꝝ: qui autem fecerit ⁊ docuerit/ hic magnꝰ vocabit̉in regno celorum. Potentiſſime vero accinxit ſe iſto gladio:contumelias ⁊ iniurias libenter ſuſtinendo. Psͣ. Bene patientes erūt vt annūciēt. Prouer. xvj. d. Melior ē patiēſ viroforti ⁊cͣ. Prouer. xix. b. Doctrina viri ꝑ patiētiā noſcit̉. Uelpōt ſumi noīaliter/ potētiſſime: vt ſit ſenſus: O potētiſſime accingere ⁊cͣ. Poſtea on̄dit cām potētię/ cū ſubiūgit:xSpecie tua ⁊ pulchri.X a ¶ Diffuſa eſt gratia in labijs tuis: ſcilicet gratiagratꝭ data. Hęc eſt eloquentia: quā qꝛ moyſes non habere ſeęſtimabat: prędicationis officium ⁊ pręlationis faſtigium recuſabat dicens/ Exo. iiij. c. Obſecro domine/ non ſum eloquens ab heri ⁊ nudiuſtertius ⁊cͣ. Item quia vt dicit Gregꝰ:Fruſtra laborat exterius lingua prędicatoris: niſi adſit interius gratia ſaluatoris: Ideo tertio neceſſaria ē dei gr̄a. Gratia dico gratum faciēs: quę notat̉ in eo qd̓ ſequit̉: c ¶ Propterea/ ſcilicet: vt poſſis prębere exemplum bonę conuerſationis: et vt proficias in ſermone prędicationis: d ¶ Benedixit te deus in ęternum .ſ. benedictione ducentete ad ęternitatem glorię. Propter hoc bona eſt conſuetudoprędicator anteqͣꝫ prędicare incipiat̉: bn̄dictionem petat.Uel Propterea: id eſt quia prędicas: Benedixit te⁊cͣ. Quia ſicut dicit̉ Prouerb̓. xj. d. Anima quę benedicit:impinguabitur: et qui inebriat/ ipſe quoqꝫ inebriabit̉: Quiabſcondit frumenta/ maledicetur in populis: benedictio autēdomini ſuper caput vendentium. Nec ſolum hęc tria neceſſaria ſunt prędicatori: ſed etiam id qd̓ ſequitur: vt contra inſidias diaboli accingatur gladio diſciplinę. Vnde non tm̄ ei/ ſꝫcuilibet fideli dicit̉: f ¶ Accingere pugnaturꝰ: g ¶Gladio: id eſt diſciplina: h ¶ Tuo: id eſt voluntarie a te ſumpto. Psͣ. Apprehendite diſciplinā ⁊cͣ. Et nota ꝙ cum accingit̉ homo gladio vel enſe ſuo: tunc ē gladius in vagina: Cūautem neceſſe eſt pugnare/ extrahit gladium de vagina. Etcum dicitur: Accingere gladio/ ſumitur pro ipſo gladioet ꝓ vagina. Sic in diſciplina duo ſunt ꝑ effectum: videlicetcarnis afflictio/ et ſpiritus roboratio: quia diſciplina carnemdebilitat ⁊ ſpiritum confortat. ij. Corꝭ. xij. c. Uirtus in infirmitate perficit̉. Et poſt: Cum infirmor/ tūc potēs ſum. Auivero hunc gladium/ ſcilicet fortitudinem ſpiritus habet in vagina: id eſt in carnis debilitate: ſi inuadat eum inimicꝰ: extrahit gladium ⁊ percutit inimicum. Sic dominus ieiunio debilitatus in carne: non fuit debilitatus in ſpiritu: Unde extrahens gladium: deuicit diabolum temptantze/ Matth̓. ilij. a.Quia vero hmōi diſciplina carnem ſuppeditat: Bene dicit̉:l¶ Super femur tuum. Cantꝭ. iij. c. Uniuſcuiuſqꝫ enſisſuper femur ſuum. Sed quia ſunt quidam qui nimis debili.ter ⁊ laſſe accingentes ſe: cito amittunt ſuum gladium: Ideoaddit: k ¶ Potentiſſime: hoc eſt/ triplici vinculo ſiuehabena/ qua gladium noſtrum debemus circa renes noſti osligare/ ne auferatur a nobis: Quia funiculus triplex/ difficiterumpitur: vt dicitur Ecc̄s. iiij. c. Prima habena ſiue vinculum/ eſt pudor ſęculi: Secunda/ timor ſupplicij: Tertiaamor dei. Primo accingitur homo potenter. Secundo potentius. Tertio potentiſſime: quia amor vincit omnia. Uſide Cantꝭ. viij. b. Fortis eſt vt mors dilectio. Et hoc facias:a ⁊ pul.

Allegorice

Aum circa

Aliter

Psͣ 5i.

Moulic i

Aliter

Psͣ .2.