XIIII

a et dēclinaſti ſemitas noſtraſy a̓ via tua. Quoniam humiliaſti nos in loco rafflictiōis:etrcōoꝑuit nos vmbrā morgtis. Si obliti ſumus nomenh dei noſtri: et ſi exꝑandimusmanus noſtras ad deū alie-

inum: Nonne deus requiretkiſta? ipſe enim nouitˣ abſcōIdita cordis. Quoniā propt̓te mortificamur tota die: fęſtin mati ſumꝰ ſic̄ queſ occiſiōis.§ Exu̓rge qͣre obdormis dn̄e:q exurge ⁊ ne repellas ī finē.

x De his tribꝰ Gal̓. vb. In chriſto ieſu neqꝫ circūciſio aliqͥdvalet neqꝫ pręputiū: ſed fides quę per dilectioneꝫ operatur.cides/ ecce primū. Operat̉ ecce ſecūdū: Per dilectionē/ ecce tertium. Hanc autem triplicē innocentiā attribuit non ſibiſed deo: Vnde addit: a ¶ Et declinaſti ſemitas nr̄as:id eſt de inclinationeet tortitudīe ad rectitudinem reduxiſti. Ethoc b ¶ A viā tua:id eſt exēplo vię tuę.Psͣ. Dirige me in veritate tua. Et ꝙ veread veritatem vię chriſti ſuas ſemitas dirigiton̄dit/ cū ſubiūgit: cQuoniā humiliaſti nos in loco afflictionis .i. in carnificio tyrannoꝝ vbi martyres affligebātur ⁊ humiliabant̉: quia ⁊ vilia ⁊ aſꝑa ſuſtinebant: ſicut ⁊ dn̄ſuſtinuit: Et etiā mortem: Vnde ſequit̉: d ¶ Et cooperuit nos vmbra mortis .i. morſ temꝑalis ⁊ corꝑalis/ quę nōeſt niſi vmbra in reſpectu mortis ſpiritual̓ ⁊ mortis ęternę/ q̨̄vera mors dicitur: qꝛ ꝑmanens eſt in ęternū. Propt̓ hoc dicit Gregꝰ. Quos conſtat non ſpiritu ſed ſola carne mori: nequaqͣꝫ vera morte ſed vmbra mortis dicūt ſe operiri. Secūda ꝯſolatio ſanctoꝝ/ eſt bona ꝯſcientia: Un̄ ſequit̉: f ¶ Siobliti ſumꝰ ⁊cͣ. q. d. qd̓ dico ꝙ nō obliti ſumꝰ te: bona ꝯſciētia dico ⁊ corā deo. Si enī obliti ſumꝰ ⁊cͣ. Nōne deꝰ requiret iſta? Et nota ꝙ ꝯtra illa tria in quibꝰ innocentiā cōſiſtere ſuꝑ diximꝰ: videlicet fidem ⁊ oꝑationē ⁊ bonam volurtatem: hic ponit tria ꝯtraria: Vnde dicit: Si obliti ſumꝰnomē dei nr̄i: contra fidem. Et ſi exꝑandimꝰ manusnoſtras ad deum alienū: contra bona oꝑationē. Expadimus/ dico .i. ex corde pandimus: ꝯtra bonam voluntatē.Expandimꝰ manus/ ad litteram: adorando idola. Velmanus .i. opera: quę ad deuꝫ alienū expandit: qui qd̓ facit/idolo attribuit: Si hęc inquā fecimus: Nōne deus reqͥret iſta? Et poſſet aliqͥs dicere: Nō: qꝛ ignorat. Qd̓ remouetꝭ cum addit: k ¶ Ipſe enim nouit abſcōdita cordis. Psͣ. Scrutans corda ⁊ renes deuſ. Tertia ꝯſolatio/ eſtiuſta cauſa: de qua ſequit̉: l¶ Qm̄ propter te mortificamur tota dię. Pęna enī non facit martyrem/ ſed cauſa.Et ſic ꝯtinuādū eſt. Dico vobis ꝙ ipſe deꝰ nouit abſconditacordis .ſ. noſtri: in quo ē abſcondita pura intentio qua ꝓpterdeum mori eligimuſ: vnde ad eum qui eſt ꝯſcius cordis ſui ſeꝯuertit propheta in perſona martyrū dicens: Quoniampropter te mortificamur tota die .ſ. iſtud abſcōditū nōuiſti. Cū ergo dicit: Propter te/ oſtēdit cauſam: Cum autem dicit: mortificamur oſtendit pęnam. Pęnam autemoſtendit eſſe ꝯtinuā/ cum dicit: Tota dię. Item vilem/ cumaddit: m ¶ Eſtimati ſumꝰ/ a malis n ¶ Sicut oueſ occiſiōis/ q̨̄ nō reputant̉ vtiles niſi ad occidēdū: ſicut ſuꝑͣ dictu eſt: ibi: Dediſti nos tanqͣꝫ oues eſcarū.X tolleret crucem ieſu: Matth̓ .xxvij. d. Sunt autem ⁊ alijqui faciunt pęnitentiam ex corde ⁊ perſeueranter: ſed tn̄ indeextollunt̉. Vnde et hoc remouet/ cum addit: a ¶ Et declinaſti ſemitas noſtras .i. decliues ⁊ tortuoſas eſſe oſtendliti. Et hoc b ¶ A viā tua: id eſt exemplo vię tuę: quia incomꝑatione factorum ſuorū/ facta noſtra omnia adnihilant̉.ande bene dicit: Semitas noſtras. Dicit̉ enī ſemita qͣſiſemis iter qd̓ eſt ſemis via: quia totam viam dn̄i non poſſuſſius tenere. Eſa. liij. b. Unuſquiſqꝫ in viam ſuam declinauit.Et. lvij. c. eiuſdem. Declinate de ſemita: auferte offendiculade via populi mei. Duę autem ſunt cauſę/ quare homo multum humiliter de ſe ſentit: videlicet cum affligitur: et cum invenialia peccata frequenter labitur. Un̄ ſubiūgit: c ¶ Qm̄hūmiliaſti nos in loco afflictionis: id eſt in hoc munadſqui dicitur locus afflictiōiſ: Quia ſicut dicitur Ecc̄ͣs. j. c.non eſt in eo niſi vanitas ⁊ afflictio ſpiritus. Et Iob. v̓. b.

Homo natus ad laborem. Ioh̓. xvj. g. In mūdo preſſurashabebitis. d ¶ Et cooperuit nos/ vndiqꝫ e ¶ Umbramortis: id eſt peccatū veniale. Mors enī dicit̉ ⁊ eſt peccatum mortale: quia interficit animā. Umbra autem mortis/ dicitur peccatum veniale vel temptatio. Lucꝭ. j. g. Illuminarehis qui in tenebris etin vmbra mortis ſedent. Et in his ſupradictis deū teſtem inuocat/ cum ſubiūgit:f ¶ Si enī obliti ſumus deſperando: vtdictum eſt: g ¶ Nomen dei noſtri/ qd̓eſt ieſus: id eſt ſaluator: qd̓ plenū eſt miſericordia: quia ẜm ſuāmiſericordiā ſaluos nos fec̄. Titū. iij. b. h ¶ Et ſi exꝑādimus manus noſtras ad deum alienū: exponēdo noſpeccatis: ⁊ faciendo ipſum peccatū deum noſtrū: Quia ſicutdicit Augꝰ. qd̓ vnuſqͥſqꝫ colit ⁊ veneratur: hoc ſibi deus eſt.i ¶ Nonne deꝰ requiret iſta? q. d. ita/ reqͥret. Psͣ. Quoniam veritatem requiret dn̄s: ⁊ retribuet abundant̉ facientibus ſuꝑbiā. Et vere reqͥret: k ¶ Ipſe enī nouit abſcōdita cordiſ. Sap̄. vj. a. Int̓rogabit oꝑa veſtra ⁊ cogitationes ſcrutabit̉. Et cognoſcēs abſcondita cordis: ſcit ⁊ cognoſcit iſtud qd̓ ſequit̉: l¶ Quoniam propter te mortificamur tota dię. In hoc ꝙ dicit mortificam: oſtēdit aſperitatem ⁊ magnitudinē ſuę pęnitentię/ quātum ad carniſ mortificationē quę neceſſaria eſt pęnitētibꝰ. Gal̓. v. d. Qui chriſti ſunt/ carnem ſuaꝫ crucifixerūt cum vitijſ ⁊ ꝯcupiſcentijs.Col̓. iij. a. Mortificate membra veſtra quę ſunt ſuper terrā.Et mortificāda eſt caro ꝓpter hoc: qꝛ caro viua ⁊ petulās ſignum eſt leprę. Leuitꝭ. xiij. b. Si apparuerit caro viua/ lepravetuſtiſſima iudicabit̉. Et hͦ exponit apoſtolus. j. Timoth̓.v. a. Quę in delitijs eſt viuens mortua eſt. Et de hac mortificatiōe dicit Rich̓. Scimus quia ī dei oculis maioris meriti eſt ſępe mortificari qͣꝫ mori: Nōne mors martyrū tantoerat p̄cioſior: qͣꝫto ante morteꝫ pęna ꝓductior? Cum aūt dicit: propter te/ notat puram intentionē ꝯtra hypocritas: qꝛſicut dicitur Matth̓. vj. b. extermināt facies ſuas vt appareant hoībus ieiunātes. Cum autē dicit: tota die/ notat ꝑſeuerantiam quę neceſſaria eſt in pęnitētia: quia qui ꝑſeueraueritvſqꝫ in finem ſaluꝰ erit. Hęc tria .ſ. mortificationē/ puram intentionem/ perſeuerantiam: notat apoſtolus. ij. Corꝭ. iiij. c.Semper mortificationē ieſu in corꝑe noſtro circūferētes: vtet vita ieſu manifeſtet̉ in carne nr̄a mortali. Mortificationē/ecce primū: Semꝑ ecce ꝑſeuerantia: Vt ⁊ vita ⁊cͣ. ecce intētio ⁊ finis. Sed qꝛ horū omniū cuſtos debet eſſe humilitas:Bn̄ ſequit̉: m ¶ Eſtimati ſumus .i. reputati a nobiſmetipſis: n ¶ Sicut oueſ occiſionis .i. viles ⁊ inutiles: iuxta conſilium dn̄i/ Lucꝭ. xvij. c. Cum feceritis oīa quę p̨̄cepta ſunt vobis: dicite/ ſerui inutiles ſumꝰ. o ¶ Exurge. Tertia pars. Poſita ſuperius triplici ꝯſolatione ꝯtra mala q̨̄ patiuntur ſancti: quia tn̄ hęc nō ſufficiūt ſine diuino auxilior iōad illud recurrūt in hac tertia parte/ petentes auxiliū dei / dicentes/ Exurge. Et poteſt legi eodem modo de martyribꝰallegorice: et de pęnitentibꝰ moralit̓/ dicentibꝰ: Exurge inauxiliū. Psͣ. Exurge in adiutoriū mihi. Et enumerat mala aqͥbus ſancti ⁊ pęnitētes liberari volūt. Primū eſt ęt̓nę retributiōis dilatio. Vnde dicit: p ¶ Quare obdormis domine. Nota ꝙ chriſtus dormitauit: quando fuit mortalis:dormiuit quando mortuꝰ fuit: obdormiuit retributionē ęternam differendo. Lucꝭ. viij. d. Nauigantibus illis/ obdormiuit dominus: et deſcendit procella venti in ſtagnū: id eſt tribulatio in mundum. Hoc eſt ſecundum/ a quo petunt liberari expoſiti tribulatiōi: Vnde ſequit̉: q¶ Exurge ⁊ ne repellas in finem: id eſt in ęternum: licet ad pręſens/ repellas: id eſt repellere videaris. Roma. xj. a. Nunquid deus repulitli

Pyſſice.1

Al focculta

Al̓ foccultaAl̓ ⁊deputati

uit3. 14.

Al̓ ryſqꝫ

Psͣ .30.

Psͣ. 7.

aliter

Allegoriceet moraliter

Psͣ .34.

r 3