XI. III
perſiſti nos. Uendidiſti populū tuū ſinē p̄cio: ⁊ non fuit multitudo ī cōmutatiōibꝰē eoꝝ. Pōſuiſti nosˣ oppro-
f briū viciniſ nr̄isˣ ſubſānationē ⁊ deriſum his qͥ ī circūitugͦ nr̄o ſūt. Pōſuiſti nos ī ſil̓ituh dinērgētibꝰ: cōmo̓tionē capi
e meritoria vitę ęt̓nę. Un̄ bn̄ ſignificant̉ ꝑ iſachar qͥ interp̄tat̉vir mercedis: qꝛ de mīmis etiā mercedem expectāt. De quogͣ en̄. xlix. c. Iſachar aſinꝰ fortꝭ accubās int̓ terminos: viditrequiē ꝙ eēt bona ⁊ ſuppoſuit humerū ad portādū factuſqꝫ ētributꝭ ſeruiēs. Dicit̉ enī religioſus iſacharꝭ ꝓpt̓ mercedē copioſā: Aſinꝰ fortꝭ ꝓpt̓ſuaue onꝰ dn̄i qd̓ fortiter portat. Habitat inter termīoſ mūdi ⁊ cęli: qꝛ nec d̓ mūdo ē necadhuc ī cęlo ē. Uidetrequiē/ ꝑ ꝯtēplationē:Supponit humerū/ ꝑactionē volūtarie non in angaria portans crucē ſuā. Tributꝭſeruit/ ꝑ ꝓmptam obedientiā. Item eſt bidēs: qꝛ duos habetdentes inciſiuos/ quibus carpit herbam: ⁊ paſcit̉ in montibꝰ:vbi magna aīalia nō poſſūt paſci: Sic religioſus habet duo:ſcilicet mūdiciā ꝯſcientię: ⁊ humilitatē cordis: quibus paſcitvireta ſacrę ſcpͥturę/ quę paruulos paſcit: ⁊ ph̓os dimittit inanes. Sine enī illis duobꝰ dentibꝰ non poteſt ſumi: Quia ſicut dicit̉ Sap̄. j. a. In maliuolā animā non introibit ſapientia. Et Matth̓. xj. d. Abſcōdiſti hęc a ſapientibꝰ ⁊ prudentibus ⁊ reuelaſti ea paruulis. Item dormit veſtita: ſic religioſiad litterā. Neemię. iiij. d. Ego ⁊ fratres mei nō deponebamꝰveſtimēta nr̄a. Itē timet lupū: ⁊ religioſus timet illū lupū infernaleꝫ: de qͦ Ioh̓. x. b. Lupus rapit ⁊ diſꝑgit oues. Itē fugit imbres .i. ꝯſcientię remorſiōes. Prouer. xix. b. et. xxvij. c.Cecta iugiter ꝑſtillātia litigioſa mulier: id eſt ꝯſcientia mala.Item carne iuuat: quia ⁊ religioſi miniſtrant carnalia. Iobxxxj. d. Quis det de carnibꝰ eiꝰ vt ſaturem? Itē iuſti ſic̄ ouisa malis comedunt̉: vt hic. Itē pelle iuuat .i. carnis ſuę maceratiōe ꝓſunt alijs. Psͣ. Extēdēs cęlū ſic̄ pellē .i. hominē ſanctū. Itē iuuat vellere .i. exteriori ꝯuerſatiōe. Iob. xxxj. b. Develleribꝰ ouiū mearū calefactꝰ ē. Itē lacte .i. ꝯſolatiōe. Cant̓.iiij. c. Mel ⁊ lac ſub līgua tua. Itē fimo ꝓpt̓ terrę ſtercorationē .i. pctōꝝ memoriā. Psͣ. Iniqͥtatē meaꝫ ego cogͦſco ⁊cͣ. Etfimo .i. increpatiōe. Eccͣj .xxij. a. De ſtercore bon lapidāduſeſt piger. Item cernit humū/ Ecce humilitas. Lucꝭ. xviij. c.Nec audebat ocl̓os ad cęlū leuare. Bn̄ cernebat humū abraam qͥ dicebat Gen̄. xviij. d. Loquar ad dn̄ꝫ meū cū ſim puluis ⁊ cinis. Itē balat/ nō hululat vt lupꝰ/ qͥ reſpicit cęlū ⁊ ſititſanguinē ⁊ carnes. Mat. xxvj. g. Loq̄la tua māifeſtū te facit.Itē edit herbas .i. auctoritates ſacrę ſcpͥturę/ nō ſic̄ illi de qͥbꝰMicheę. iij. a. dicit̉: Comederūt carnē populi mei. Itē ouisfuit ī lege hoſtia: et ipſi corꝑa ſua mactāt ī carniſ maceratiōe:et aīaꝫ in obediētię ꝓmptitudīe qd̓ maiꝰ ē: qꝛ melior eſt obediētia qͣꝫ victimę. jͣ. Regꝭ. xv. ę. Itē eſt velox. Eccͣj. xxxij. c.Hora ſurgēdi nō te triſtes .i. nō tardes. Et. v. eiuſdē. c. Nontardes ꝯuerti ad dn̄ꝫ: et ne differas d̓ die ī diē. Itē paſtorē ſuum cogͦſcit ⁊ ſequit̉ nō aliū. Ioh̓. x. e. Sequunt̉ me: ⁊ ego vitam ęt̓nā do eis. Sequunt̉ qͥdē ꝑ volūtariā pauꝑtatē. Mat.xix. d. Ecce nos reliqͥmꝰ oīa: ⁊ ſecuti ſumꝰ te. Itē libent̓ eſt ingrege. Actꝭ. ij. a. Erāt oēs diſcipuli parit̓ in eodē loco: parit̓/corde: ī eodē loco/ corꝑe. Itē ſola dolet: ꝓpt̓ illud Eccͣs. iiij. c.Uę ſoli qꝛ ſi ceciderit nō habet ſubleuātem ſe. Iō Lucꝭ. x. a.miſit dn̄s diſcipulos binos ad p̨̄dicādum. Itē ruminat/ pſalmos et lectiōes. Deut̓. xiiij. b. Sus qm̄ diuidit vngulā ⁊ nonruminat/ īmūda erit. Itē eſt īnocua cornu: qꝛ religioſus etſin̄dicādi habeat ptātem: nō tn̄ excōmunicādi. ij. Corꝭ. x. c. Siampliꝰ aliqͥd gloriatꝰ fuero de ptāte nr̄a quā nob̓ deꝰ dedit īędificationē ⁊ nō in deſtructionē nr̄am/ nō erubeſcā. Itē pede duro ad ſuſtinēdas ꝑſecutiōes: vt nō offēdat ad lapidē pedem ſuū. Hiere. xiij. c. Anteqͣꝫ offendāt pedes veſtri ad monte caliginoſum. Item eſt v̓tice duro/ ad ſuſtinēda opprobria.Exech. iij. b. Dedi frontē tuā duriorē frontibꝰ eoꝝ. Itē tonſatacet: ſic̄ chriſtꝰ. Eſa. liij. c. Corā tondēte ſe obmuteſcet. Sedmulti iſtā ꝓprietatē amiſerūt: qꝛ anteqͣꝫ in modico ꝑmittāt ſetoſideri .i. tꝑalibꝰ minui: litigāt ⁊ clamāt: ita ꝙ ꝑ totā patriā audit̉ ciamor eoꝝ: ⁊ multotiēs trāſit alpes et ad aures dn̄i papętiratrū ꝑueniēs nō ſinit eoſ dormire ſomno ꝯtēplatiōis. Itē
ſi morbida eſt ouis/ totam gregem maculat. Ecc̄j xiij. a. Quitangit picem cōinqͥnabit̉ ab ea: et qͥ cōicauerit ſuperbo induet ſuperbiam.a ¶ Uendidiſti populū tuū .i. ſanctos. c ¶ Sinepręcio: quia nullam vtilitatem inde ſecutam eſſe ęſtimabāttyranni. Et ẜm eorūopimionē: d ¶ Nonfuit multitudo incōmutationibꝰ eorum .i. pro illis qͥ ꝓpter fidem occiſi ſuntnon ſucceſſerūt multicredētes. Sꝫ falſo credebāt hoc: quia in ſanguine martyrum fundata eſt eccleſia.Sic opinabat̉ pharao dicens: Exo. j. b. Ecce populus iſraelmultus ⁊ fortior nobis eſt: venite/ ſapient̓ opprimamꝰ eum neforte multiplicet̉. Sed fruſtratꝰ ē a ſpe ſua: quia ibi ſequit̉: ꝙquāto magis opprimebant̉: tanto magis multiplicabant̉: Sicfuit d̓ martyribꝰ ⁊ d̓ ipſo chriſto/ quē occiderūt iudęi/ ne amitterent gentem ⁊ locum: ſicut dicunt Ioh̓. xj .ſ. et eo ipſo amiſerūt: et ex hoc multiplicatio eccleſię ſecuta eſt. Vnde Ioh̓.xij. d. Niſi granū frumēti cadens in terra mortuū fuerit/ ipſum ſolū manet: ſi aūt mortuū fuerit/ multū fructū affert. Etẜm hoc dicitur dn̄s vendere ſanctos: quia multi per mortemeoꝝ acqͥrunt̉ dn̄o: et ideo nō ſine precio/ vt mali ęſtimant.Enumeratis duris quę paſſi ſunt ſancti: enumerat turpia qͦꝝprimū eſt opprobriū. Vnde dicit: e¶ Poſuiſti nos opprobriū vicinis noſtris: qd̓ grauiꝰ ē qͣꝫ ſi extraneis: Itafacti ſumus opprobriū vicinis noſtris. Opprobriū aūt diuidit ī duo .ſ. in ſubſannationē ⁊ deriſum. Vn̄ ſequit̉: f Subſannationē ⁊ deriſum his qui ī circūitu noſtro ſūt.Subſannatio eſt/ quę fit cum naſo contracto ex indignatione: Deriſus autem fit cum riſu ⁊ geſtu. Tertiū eſt: quia poſiti ſunt exemplar maledictiōis. Vnde additur: g ¶ Poſuiſti nos in ſimilitudinē gentibus: vt videlicet de nobisſumant formā maledicēdi alijs dicētes: ſic pereas vt laurentius et vincentiꝰ ⁊ hmōi. Sap̄. v. a. Hi ſunt quos aliqn̄ habuimus in deriſum ⁊ in ſimilitudinē improperij. Quartum ēcōmotio capitis. Unde addūt: h ¶ Cōmotionem capitis/ ſupple poſuiſti nos/ in populis. Et cōmotio capitꝭ ſignū eſt cōminationis ⁊ indignationis. Vnde de iudęis diciturMatth̓ .xxvij. e. Mouebāt capita ſua dicentes: Uah qͥ deſtruis templū dei. Et in Psͣ. Omnes videntes me deriſerūtme: locuti ſūt labijs ⁊ mouerūt caput.K a ¶ Uendidiſti .i. vendi a ſemetipſo ꝑmiſiſti. b¶Populū tuū quē tuo ſanguine emiſti. Et in hͦ notat̉ eoꝝ ingratitudo qͥ ſe alij vendūt. c ¶ Sine precio .i. ꝓ nihilo. Roma. vj. d. Quē fructū habuiſtis tūc in illis in qͥbꝰ nūc erubeſcitis? De venditiōe hac/ Eſa. l. a. Quis ē creditor meꝰ: cui vęndidi voſ? Ecce enī in īiqͥtatibꝰ vr̄is venditi eſtꝭ. q. d. ego ꝓprienō vendidi vos: ſꝫ pctā vr̄a vendiderūt vos: vel voſipſi vęndidiſtis vos pro peccato. Eſa. lij. a. Gratis vęnundati eſtis.Diabolus enī emit aīas pctōꝝ: ⁊ ſoluit eis monetaꝫ pctī: Etpctm̄ nihil ē: Un̄ bn̄ d̓r: Uendidiſti ſine p̄cio .i. ꝓ nihilo.Et poſſet dicere aliqͥs: Ueꝝ eſt ꝙ ſine p̄cio: ſꝫ tn̄ nō ſine cōmutatiōe: qꝛ licet ęt̓nā fęlicitateꝫ amittāt peccādo: tn̄ pro illarecipiūt p̨̄ſentē. Un̄ ꝯͣ tales dic̄. d ¶ Et nō fuit multitudo in cōmutatiōibꝰ eoꝝ. q d. multa ſūt ⁊ ęt̓na q̨̄ amittūt:ſed pauca ⁊ momētanea q̨̄ recipiūt. Gregꝰ. Momētaneū eſtqd̓ delectat: ęt̓nū ꝟo ē qd̓ cruciat. Hęc p̨̄dicta mala fac̄ pctm̄ īhoīe quātū ad ſe. Sequunt̉ aūt qͣttuor mala q̨̄ facit in reſpectu alioꝝ. Primū eſt/ ꝙ ꝯtēnunt̉ a cęterꝭ chriſtianiſ. Un̄ dicit:e ¶ Poſuiſti nos opprobriū vicinis nr̄is. Secūdūeſt/ ꝙ irrident̉ a dęmōibꝰ. Un̄ addit: f ¶ Subſantione etderiſū his qͥ in circūitu nr̄o ſūt .i. dęmōibꝰ. De quibusIob. xix. b. Obſederūt in gyro tab̓naculū meū. .j. Pet̓. v. b.Aduerſariꝰ veſter diabolꝰ tanqͣꝫ leo rugiēs circūit ꝗ̨̄rēs queꝫdeuoret. Tertiū eſt/ qꝛ ęqͥparat eoſgētibꝰ. Un̄ dic̄: g ¶ Poſuiſti nos in ſimilitudinē gentibꝰ. Quartū: qꝛ eos infamat apud oēſ. Un̄ addit: h ¶ Cōmotione capitꝭ ī ppl̓is.Tota die verecūdla
Myſtice
Al̓. Friſum etcontemptum
Al̓. x ī natiōibꝰ
Ps̓ .103.
pi. j0.
Psͣ .21.Moralit̓