Pſalmus
a meꝰ nō ſaluabit me. Saluaſti enī noſrde affligētibꝰ noſ:detˣ o̓diētes nos ꝯfudiſti. Inᵉ deo laudabimur tota die: ⁊ īnoīe tuo ꝯfitebimur tibi ī ſecu̓lū. Nūc aūt repuliſti ⁊ ꝯfū
idiſti noſ: ⁊ nō ēgredierꝭ deꝰin in v̓tutibꝰ noſtris. AuertiſtiI nos retrorſū poſt inimicospͦ nr̄os: ⁊ qͥ oderūt nos diripiebant ſibi. Dediſti nos tanqͣꝫoues eſcarū: ⁊ ī rgentibꝰ diſ-
¶ Saluaſti enim nos d̓ affligētibꝰ nos: tyrāniſ⁊ dęmonibꝰ. Quarta ē: qꝛ attribuit deo victoriā ſuā de hoſtibus. Et hͦ dicit cū addit: b ¶ Et odiētes nos ꝯfudiſti:Eoſdē vocat odiētes qͦs vocauit affligēteſ. Sꝫ plꝰ ē ꝯfundereeos/ qͣꝫ ſaluare de māibꝰ eoꝝ. Aliqn̄ enī ſaluat̉ qͥs d̓ manu regiſ vl̓ alteriꝰ īimici ſui:qd̓ cedit ad honorē regiſ vl̓ illiꝰ qͥ ei aduerſatur: vt cū ꝑt̓ritꝰ fugitab eo vel intrat locuꝫignominioſū vtꝭ euadat hoſtē ſuū. Sꝫ tūcꝯfundit̉ hoſtꝭ: qn̄ vincit̉ ⁊ captiuꝰ ducit̉. Ethoc fiet in die iudicijd̓ malis hoībꝰ qͥ h̓ ſct̄ōs chriſti ꝑſecuti ſūt: et d̓ malignis ſpiritibꝰ qͦꝝ inſtīctu hͦ fecerūt. Sꝫ dic̄: Saluaſti ⁊ ꝯfudiſti: qꝛiam certi ſūt d̓ hͦ ſctī qͣſi ſi p̨̄teritū eēt. Nec ſola p̨̄dicta habebunt ſctī merito humilitatꝭ ſuę: īmo hęc duo q̨̄ ſequūt̉. Primū eſt exultatio ꝯtinua ⁊ ęt̓na. Vn̄ dic̄: c ¶ In deo exiſtētes: d ¶ Laudabimur .i. iocundi ⁊ laudabiles erimus.e ¶ Tota die. i. in ęt̓nū. Zach̓. vltꝭ. b. Erit dies vna q̨̄ nota ēdn̄o. Psͣ. Quia melior ē dies vna ī atrijs tuis ſuꝑ milia. Secūdū ꝙ habebūt ſctī eſt laus ꝯtinua. Un̄ ſubiūgit: f¶ Et īnomine tuo .i. in virtute ⁊ re nominis tui/ quod eſt ieſus:¶ Confitebimur tibi .i. habentes ſaluationē noſtram/ laudabimus te. h ¶ In ſęculum/ ſempiternū. Psͣ. In ſęculaſęculorum laudabunt te.Xcatio. Eph̓. vj. c. Et gladiū ſpūs qd̓ eſt v̓bū dei. Et ī neutro iſtoꝝ ponenda eſt ſpes ſalutꝭ: ſed in ſolo ſaluatore: ⁊ ideobn̄ addit cauſam: a ¶ Saluaſti enī nos de affligētibꝰnos/ tu .ſ. non alius. Actꝭ. iiij. b. Nō eſt in aliquo alio ſalus.Deut̓. xxxiij. d. Btūs es tu iſrael: qͥs ſimil̓ tui erit/ popule qͥſaluaris in dn̄o: ſcutum auxilij tui: ⁊ gladiꝰ glorię tuę deꝰ tuꝰ.Scutū videlicet ad defenſionē: et gladiꝰ ad impugnationeꝫ.b ¶ Et odiētes nos cōfudiſti: quia ſalus iuſtoꝝ eſt confuſio dęmonū ⁊ hominū maloꝝ. Unde Micheę. vij. b. Educet me dn̄s in lucem ⁊ videbo iuſticiā eiꝰ: ⁊ aſpiciet me inimica mea ⁊ oꝑiet̉ ꝯfuſiōe. c ¶ In deo laudabimur: vt ſupͣexpoſitū eſt. Psͣ. Beati qͥ habitāt ī domo tua dn̄e ⁊cͣ.i ¶ Nunc aūt. Secūda pars: in qua enumerat mala quę h̓ſuſtinēt ſancti. Et eſt hic ꝯcluſio triū pręcedentiū argumentoꝝ: Quaſi tu quondaꝫ tot bona feciſti ppl̓o durę ceruicis: ⁊tantū dilexiſti nos/ ꝙ filiū tuū deꝰ pater miſiſti pro nobis: ettot bona facies nobis in futuro: Nūc aūt repuliſti nos.q. d. mirū eſt. Enumerās aūt mala quę h̓ ſuſtinēt ſancti: diuidit ea in duo/ ſcilicet in dura ⁊ in turpia. Dura autem diuiditin plura. Primū eſt anxietas de dilatione patrię. Vnde dic̄:Nūc aūt repuliſti nos .ſ. ab ingreſſu patrię. Psͣ. Tu ꝟorepuliſti ⁊ deſpexiſti: diſtuliſti chriſtū tuū. Secundū ē ꝯfuſioexterior qͣ ꝯfūdebant̉ ſancti: quia eis imponebant̉ multa mala. Vnde dicit: kEt confudiſti nos. Et nota modumloquendi ſanctoꝝ: Dicūt enim ꝙ tribulatio a deo eſt/ qͥcunqꝫeam inferat: ẜm ꝙ dic̄ Iob. j. d. Dn̄s dedit/ dn̄s abſtulit: Ettn̄ ad litteram chaldęi irruerūt in eum. Et. ij. Regꝭ. xvj. b.dn̄s pręcępit ſemei vt malediceret dauid. Tertiū eſt/ auxilijdiuini ſubtractio. Un̄ addit: l ¶ Et nō egrēdieris deꝰ invirtutibus noſtris .i. in exercitibꝰ/ ſicut ſolebas facere qn̄vnus perſequebat̉ mille: ⁊ duo fugabāt decem milia: Sicutd̓r in cātico Deūt̓. xxxij. e. Quartū eſt auerſio a fide/ qͣꝫtū adeos qui defecerūt inter tormēta. Vnde dicit: m ¶ Auertiſti nos: id eſt quoſdam ex nobiſ: n ¶ Retrorſum/ a fide.o ¶ Poſt inimicos noſtros/ tyrannos: vt victi eorumſequerentur errorem/ negando fidem/ ſaltem vocetenus: quorum vnus fuit ipſe petrus. Vel ẜm aliam litteraꝫ: iſtud quartum eſt ꝑſecutio: qua de loco ad locum fugabant̉ ſancti: Sicenī habet alia littera: Uertiſti terga nr̄a hoſtibꝰ. Mat.x. c. Cū ꝑſequent̉ vos in ciuitate iſta fugite in aliaꝫ. Quintūeſt incarceratio vel bonoꝝ eoꝝ direptio. Un̄ addit: p ¶ Etqui oderunt nos diripiebāt .i. dire rapiebāt nos/ vt ad
carceres traherēt. ¶ Sibi. l. vt ſuā crudelitatē ſaciarēt: quaſanguinē nr̄m ſitiebāt. Heb̓. xj. g. Alij ꝟo ludibria ⁊ verberaexꝑti: inſuꝑ ⁊ vincula ⁊ carceres. Vel Sibi .i. malo ſuo. VelDiripiebāt: id eſt diſtrahebāt: ⁊ diuerſi rapiebāt ſibi bonanoſtra: qꝛ bona ſctōꝝ ꝯfiſcabant̉ ⁊ diripiebant̉ ſicut p̨̄da: ẜmillud Eſa. lix. c. Factaeſt veritas in obliuioneꝫ: et qͥ receſſit a malo/ prędę patuit. Sextum eſt vilitas mortꝭUn̄ ſequit̉: r ¶ Dediſti nos .ſ. ad occiſionem. s ¶ Tanqͣꝫoues eſcaꝝ q̨̄ ad aliꝰud nō ſūt vtiles. Sūtenī q̨̄dā oues fętoſe q̨̄ nō libent̓ occidūt̉: ſꝫ cū deſinūt fetꝰ parere/ tūc nō curat̉ d̓ eis/ ſꝫ occidunt̉ defacili: ſic martyres īutiles reputabant̉ ⁊ vilit̓ occidebant̉. jͣ. Eſtimati ſumꝰ ſic̄ ouesocciſiōiſ. Et iō etiā dic̄: Eſcarū: qꝛ tyrani delectabant̉ in tormētis ſctōꝝ qͣſi ī eſcis. Septimū ē exiliū. Un̄ dicūt: t Etin gentibꝰ diſꝑſiſti nos .i. int̓ gētes diuerſas: Sicut iohānes euangeliſta: ⁊ beatus clęmens: ⁊ multi alij exulauerunt.Heb̓ .xj. g. In ſolitudinibus errantes. Octauum eſt mortiseorum inutilitas ẜm opinionem tyrannoꝝ. Unde ſequitur:Uendidiſti populūi ¶ Nunc aūt repuliſti ⁊cͣ. Moraliter in his ſex ꝟſibꝰnotat̉ ꝓceſſus vel potiꝰ caſus pctōris. Poſſunt enim dicerepctōres: Nūc aūt repuliſti nos/ a tui ꝯtēplatione. Hoc ēprimū: quia ſicut d̓r in Psͣ. Suꝑcecidit ignis ⁊ nō videruntſolē. k ¶ Et cōfudiſti noſ: in nr̄i ꝯſideratiōe. Hiere. xxxj.d. Poſtqͣꝫ oſtendiſti mihi/ ꝯfuſus ſum ⁊ erubui. Ezech̓. xx. gͦ.Diſplicebitis vobis in ꝯſpectu vr̄o ⁊cͣ. Oſtendit autem dn̄shoī qͣꝫ debilis ſit cū eum ſibi relinqͥt: Un̄ bn̄ ſubdit: l Etnon egredieris deus in virtutibus noſtris .ſ. nondefendes nos a diabolo/ cui ſubiecimus nos per peccata. Etideo m ¶ Auertiſti: id eſt auerti permiſiſti/ nos poſt inimicos noſtros/ vt nos victos ducant quo voluerint .j.Timoth̓. v. c. Iam enī quędā verſę ſūt poſt ſathanā. p¶ Etqͥ oderūt noſ diripiebat ſibi: qꝛ omīa bona q̨̄ habet hoauferūt ab eo: ſpoliātes eū gratuitis: ⁊ vulnerādo in naturalibus: ſicut d̓r Lucꝭ. x. Qd̓ ſignificatū eſt. j. Regꝭ. xxiij. a. vbidicit̉: Ecce philiſtijm oppugnāt ceilam ⁊ diripiūt areaſ. Ceila interp̄tat̉ extollēs ſemetipſam: et ſignificat aīam peccatricem: q̨̄ peccādo extollit ſe aduerſuſ deū: Et p̨̄cipue illā quę d̓ꝟtutibꝰ ſuꝑbit: philiſtijm .i. dęmones diripiūt areas eiꝰ .i. fructus eiꝰ licet iam ſint ī maturitatē: Et hͦ eſt ſimile naui periclitanti in ipſo portu. Ꝙ ergo dicit: Diripiebant/ ꝑtinet adſpolationē gratuitoꝝ. Qd̓ autem ſequit̉: r ¶ Dediſti nostanqͣꝫ oues eſcarū/ ꝑtinet ad vulneratione naturaliū: quāfacit pctm̄. Eccͣj. xxj. a. Quaſi a facie colubri fuge pctā: ſi acceſſerꝭ ad ea: ſuſcipiēt te dentes leonis. Nec ſolum hęc malafaciūt: ſed ⁊ hoīem valde diſtrahunt. Un̄ ſequit̉: t ¶ Et ingentibꝰ diſꝑſiſti nos. Exo. v. b. Diſꝑſus ē oīs ppl̓s ꝑ oēꝫterrā ęgypti ad colligēdas paleaſ. Et hęc oīa q̨̄ h̓ deo attribūunt̉ / cū d̓r: Dediſti: diſꝑſiſti ⁊cͣ/ ꝑmiſſiue intelligēda ſūt.Sic̄ d̓r Amos. iij. b. Si erit malū ī ciuitate qd̓ nō faciat dn̄ſ?Sꝫ ſi int̓ tot mala q̨̄ fac̄ pctm̄ aliquā vtilitatē p̨̄ſtaret: n̄ eēt tatū miꝝ ſi hoīes diligerēt pctm̄: Sꝫ nulla vtilitaſ ibi ē: vn̄ ſeqͥtK Vendidiſti .i. vēdiSuꝑ illū aūt verſū: r ¶ Dediſti nos tanqͣꝫ oueſ eſcaꝝnotādę ſunt ꝓprietates ouis q̨̄ viris religioſis ꝯueniūt: Qunotant̉ his ꝟſibꝰ. Feta bidēs/ dormit/ veſtita lupū timetſimbres. Carne iuuat/ pelle/ vellere/ lacte/ fimo. Cernit humuſdalans/ edit herbas/ hoſtia/ velox. Paſtorē ſeqͥt̉/ in grege/ ſoladolet. Ruminat/ innocuo cornu pede ꝟtice/ duro. Conſa tacet/ maculat morbida peſte gregem. Hęc omnia ꝯueniuntreligioſis. Quis igitur eſt fęta. Cantꝭ. iiij. a. Omnes gemeilis fętibus ⁊cͣ. Scd̓m illud Psͣ. Ques eoruꝫ fętoſę. Et Ela.xl. c. Fętas ipſe portabit. Ita etiam religioſi fętoſi ſunt: quiaetiā indifferētia oꝑa q̨̄ ex obediētia faciūt/ fructuoſa ſūt eis etmeritoria vitę ęternę.
Myſtice
Al. ⁊ ſaluumfacietAl̓. PLiberaſtiAl̓. rexAl̓. ⁊ eos qͥoderant
Al. nō bꝫtus
At. .jr. . jcis noſtris
Al. mnatiuab.
Psͣ .83.
Psͣ .83.ꝯlit
Msͣ .82.Moralicer
Psͣ .57.
Psͣ .83.Myſtice
Psͣ .88.
Proprietatestes religioſis.
Ps .145.