XIIII

Emittē lucem tuā et ve̓ritatētuam: ipſa me deduxerūt ete fadduxerūt in montē ſanctūg tuū ēt ī tabernacula tua. Eth ītroibo ad altare dei: ad deū⁊ qui lętificat iuuentutē meā.

i Confitebor tibi in cithara:m deus deus meus: ⁊quare triſtis es anima mea/ etˣ quaren cōturbas me. Spera in deoſͦ qm̄ adhuc cōfitebor illi: ſalutare vultꝰ mei ⁊ deus meus.

alẜẜmitte lucem tuā ⁊ veritatē tuam .i. manifeſta ⁊ claaſica me: oſtendēs ꝙ non repuliſti me nec dereliquiſti. Ioh̓.xij. p. Pater clarifica nomen tuū. Uenit ergo vox de cęlo/ diet clarificaui ⁊ iterū clarificabo. Hoc eſt qd̓ hic ſequit̉:cicapſa me deduxerūt ⁊ adduxerūt in montē ſancerctu tuū. q. d. ꝓpteripſa .ſ. ꝓpter lucē ⁊ veritatem .i. vt cognoſcerēt homīes veritatē:veni ego de ſinu patris in vterū virginis:de vtero in p̨̄ſepiū: dep̨̄ſepio in templuꝫ ⁊cͣ.vſqꝫ ad crucem. Hęcfuit eius deductio. Sꝫquia illa bn̄ expleuit: meruit gloriā reſurrectiōis. Vnde addit:e Et adduxer̄t in montē ſāctū tuū .i. in cęlū in die aſcēſionis. Phil̓. ij. a. Factus eſt obediēs ⁊cͣ. Propter qd̓ exaltauit illū ⁊cͣ. Mons aūt dicit̉ cęlū. Un̄ in Psͣ. Quis aſcēdet inmontē dn̄i. g ¶ Et id ē/ in tabernacula tua: in qͥbꝰ habitat celeſtis exercitus. Psͣ. Ꝙ dilecta tabernacula tua dn̄e ⁊cͣ.Eſa. xxxiij. d. Reſpice ſion ciuitatē ſolennitatis noſtrę. Et ſequit̉: Tabernaculū qd̓ nequaqͣꝫ trāſferri poterit: nec auferent̉claui eius in ſempiternū: ⁊ oēs funiculi eius nō rumpent̉: quiaſolūmodo ibi magnificꝰ dn̄s deus noſter. h Et introibo:in illis tabernaculis: i ¶ Ad altare dei: intrāſitiue .i. ad altare: qd̓ eſt deus: ad quem intrātes ſumunt̉ ī holocauſtū igneamoris ſuccēſi. Et hoc ē qd̓ ſeqͥt̉: k ¶ Ad deū qͥ lętificatiuuētutē meā .i. me nouū hoīem. Qd̓ tūc p̨̄cipue apparuit:qn̄ aſcēdit deꝰ in iubilatiōe: ſic̄ in Psͣ. dr̄. Et qꝛ ſic remunerabis me o pat̓: iō interim patiēter ſuſtinebo paſſionē ⁊ te laudabo: Hoc ē: ¶ Cōfitebor tibi in citharā deꝰ/ deꝰ meꝰ .i.cruce: in qua oēs artꝰ eiꝰ extenſi ſicut chordę in cithara: dulcēdn̄o reddiderūt melodiā. Et ad litterā: in cruce dn̄m cōfitebat̉dicēs: Pater in manus tuas cōmendo ſpm̄ meū. Et iterum:Deus meꝰ deus meꝰ vt qͥd dereliqͥſti me. In hac cithara pſallens verus dauid .i. chriſtꝰ/ reduxit arcā dn̄i ī p̨̄dictū montē ⁊ī p̨̄dicta tabernacula: ẜm qd̓ habet̉. ij. Regꝭ. vj. c. In hac etiācithara pſallens effugauit ſpm̄ malū a ſaul .i. a genere hūano:ſic̄ habet̉. j. Regꝭ. xvj. d. Sꝫ qꝛ vt p̨̄habitū ē: ſenſualitas eiꝰ cōtriſtata fuit: Ideo increpās ea ⁊ cōfortās/ ſubdit: m ¶ Quare triſtis es aīa mea/ ⁊ quare conturbas me: Spera in deo: Ecce cōſolatio. o ¶ Qm̄ adhuc̄ confiteborilli: non ſolū in cruce: ſed ⁊ ī gloria. Chriſtꝰ em̄ homo laudatdeum in patria. Et ſubiūgit: Quare: quia ſcꝫ p ¶ Salutarevultus mei ⁊ deus meꝰ .i. qꝛ tu deꝰ ſaluaſti/ ⁊ me hominē/⁊ illos ſuꝑ quos ſignatū eſt lumē vultus mei .ſ. hūiles ſpiritu:qꝛ ſicut dicit̉ in Psͣ. Hūiles ſpiritu ſaluabit. Hūiles aūt ſpūhabent vultū chriſti: qꝛ ſūt ei ſimiles: De quo Eſa. liij. a. Nōerat ei ſpecies neqꝫ decor. Et poſt: Quaſi abſconditus vultuseius ⁊ deſpectꝰ: vnde nec reputauimꝰ eū. Vt ei aſſimilemur/monet apoſtolꝰ. j. Corꝭ. xv .f. dicēs Si portauimꝰ imaginemt̓reni: portemꝰ ⁊ imaginē cęleſtis.X Gregoꝰ. Tēptatio cui nō ꝯſentit̉/ nō eſt vorago vitiorū:d exercitiū virtutū. Tertia eſt/ vt eū attentiꝰ quęramꝰ. Psͣ.Imple facies eoꝝ ignominia ⁊ quęrēt nomē tuū dn̄e. Unde ꝑcōtrariū dr̄ Eſa. lvij. c. Uiā manꝰ tuę īueniſti: ꝓpterea nō roaſti. Hoc ſignificat̉ Gen̄. xlj. g. vbi manaſſes dr̄ pͥor ephraī.Ganaſſes em̄ interp̄tat̉ obliuio: ephraim autem fructificās.Ben̄. xl. d. Succedētibꝰ ꝓſperis p̨̄poſitus pincernaꝝ oblitꝰ eſtiterptis ſui. Quarta ē vt eū ardētiꝰ diligamꝰ. Psͣ. Dū ſuꝑbitimpiꝰ incēdit̉ pauꝑ. Daniel̓. iij. e. Nō ceſſabāt qͥ miſerāt eosminiſtri regis ſuccēdere fornacē. Quīta eſt/ vt ſciamꝰ bona noſira nō habere a nobis. Eſa. xlv. a. Accinxi te et nō cognouiſtime. Sexta eſt/ vt exemplo eorum ⁊ patiētia infirmi roborent̉.Oregꝰ. Facta p̨̄cedentiū recolamꝰ: ⁊ grauia nō erūt q̨̄ ſuſtine/mus. Iaco. vlti. b. Exemplū accipite fratres exitus mali/ londaſſimitatꝭ laboris ⁊ patientię/ ꝓphetas ⁊cͣ. Et poſt: Sufferentia iob audiſtꝭ/ ⁊ finē vidiſtis dn̄i. Septima eſt vt mali terreant. Prouerb̓. xj. d. Si iuſtus in terra recipit: quāto magis

impius peccator. Lucꝭ. xxiij. e. Si in viridi ligno hęc faciuntin arido qͥd fiet? a ¶ Emitte lucem tuā. Hoc pōt exponide incarnatiōe. Chriſtꝰ em̄ eſt lux vera q̨̄ illuminat omnē hominē venientē in hūc mūdū: Ioh̓. j. a. Hanc petit eccleſia inꝑſona antiquoꝝ emitti .i. extra mitti de ſinu patris. Eſa. xvj.a. Emitte agnum dn̄edominatorē terrę. b¶ Et veritatē tuā: ſcꝫchriſtū: qui dic̄ Ioh̓.xiiij. a. Ego ſū via veritas et vita. Uel hocpōt referri ad miſſionē ſpūſſancti: de quoIoh̓. xvj. c. Cū autēvenerit ille ſpūs veritatis/ docebit vos omnē veritatem. Ul̓ ſic: Emitte lucemtuam ⁊ veritatē tuā: creatā .ſ. Lucē gr̄ę/ cōtra tenebrasigͦrantie ⁊ culpę. Ueritatē/ triplicē .ſ. vitę/ doctrinę/ iuſticię.Hęc eſt illa oīs veritas: de qua p̄habitū eſt: Docebit omnēveritatē. De hac luce ⁊ veritate Ioh̓. j. b. Gratia ⁊ veritas ꝑieſum chriſtū facta eſt. Ipſa .ſ. lux ⁊ veritas: d ¶ Deduxerunt: per viam. e ¶ Et adduxerūt ad patria. Hoc ē qd̓dicit. f ¶ In monte ſanctū tuum: et in tabernaculatua: vt ſupra expoſitū ē: De qͥbꝰ tabernaculis/ Eſa. xxxij. d.Sedebit populus meus in pulchritudine pacis: ⁊ in tabernaculis fiducię. Ad hoc ergo adducunt lux ⁊ veritas: ſicut dicit̉Ezech̓. xl. a. Adduxit me manus dn̄i in viſionibꝰ dei in terrāiſrael: ⁊ dimiſit me ſuper montē excelſum nimis ⁊cͣ. Viſionesdei ſunt lux gratię: ⁊ veritas illa triplex. Per gratiā enim videmus ⁊ cognoſcimꝰ deū: Et per veritatē cognoſcit̉ et videt̉deꝰ in nobis. Et loquit̉ eccleſia hic ꝓ illis qͥ iam ſūt in gloria.Uel quilibet iuſtus qͥ iam hic adductus eſt ꝑ ſpem: et ibi habitat cogitatiōe ⁊ auiditate. Phil̓. iij. d. Cōuerſatio nr̄a ī cęlis eſt. Vel de p̨̄ſenti pōt legi. Adduxerūt in montē ſanctū tuū .i. in eccleſiā militantē: vt de ea ſim merito: de quadicit chriſtus in Psͣ. Ego aūt cōſtitutus ſum rex ab eo ſuperſion montē ſanctū eiꝰ. Eadē etiā eccleſia intelligit̉ ꝑ tabernacula. In tabernaculis em̄ militat̉: ⁊ ipſa militans a militandodicit̉. h ¶ Et introibo ad altare dei. Hęc eſt ſecūda ꝑs:in qua agit de lęticia in fine habēda. Eodē modo exponit̉ deeccleſia/ vel de quolibet iuſto: qͦ ſupra expoſitū eſt de chriſto.k ¶ Ad deū qͥ lętificat iuuentutē meā/ ſpūalē .i. ſtatumgratię: Qui dicit̉ iuuentus ꝓpt̓ multa. Primo: quia iuuētusſpecioſa eſt: ſic hō in ſtatu gratię. Cantꝭ. v. d. Quo abijt dilectus tuus o pulcherrima inter mulieres. Secūdo/ qꝛ iuuētꝰfortis eſt: ſic vir ſpūalis. Psͣ. Fortitudinē meam ad te cuſtodiā. Tertio/ qꝛ bellicoſa: ſic iuſtꝰ. Prouer. xxviij. a. Iuſtꝰ qͣſileo confidens abſqꝫ terrore erit. Quarto/ qꝛ acute videt iuuenis: ſic homo ſpiritualis .j. Corinth̓. ij. d. Spiritualis homoomnia dijudicat. Quinto/ qꝛ ſtrenue operat̉. Un̄ Eccͣs. xj. c.Mane ſemīa ſemē tuū ⁊ veſꝑe nō ceſſat manꝰ tua. Et ibidē.d. Lętare gͦ iuuenis ⁊cͣ. Poſtea on̄dit qͦ merito intrat̉ ad deū.ſ. ꝑ pęnitētiā. Vn̄ addit: ¶ Cōfitebor tibi in cithara .i.ſic faciā pęnitentiā / vt tu deus glorificeris in operibus meis.Cithara em̄ ſignificat pęnitentiā: quia ſicut cithara extenditchordas: ſic ⁊ pęnitētia debet extendere omnia membra hominis plectro p̨̄ceptorū/ vt ſingula mēbra caſtigent̉. Et ideobene dicit: Cōfitebor: id eſt ſimul omnibꝰ chordis fatebor:q̨̄ chordę ſi nimis tēdant̉ rumpunt̉: ſi nimis laxent̉/ nihil ſonant. Apocꝭ. xiiij. a. Vocē quā audiui ſic̄ citharedorū citharicantiū in citharis ſuis. Sed qꝛ ſenſualitas hominis de pęnitentia contriſtat̉: Ideo cōfortat eam/ ſubiūgens: m ¶Quare triſtis es aīa mea/ et quare cōturbas me: Sperain deo qm̄ adhuc cōfitebor illi ſalutare vultꝰ mei⁊ deus meus. Expone ſicut ſupra expoſitū eſt in fine pręcedētis pſalmi: qui ſimilit̓ termīauit de triſticia ⁊ ꝯſolatione.Dicit apl̓us Heb̓. xij. c. Omīs diſciplina in p̨̄ſenti videt̉ noneſſe gaudij ſed męroris/ Ecce triſticia. Poſtea autem fructūpacatiſſimū exercitatꝭ per eam reddet iuſticię: Ad quem nosperducat deus noſter: Amen.

Aliter

16

Al̓. ⁊vt quidAl̓. ⁊vt quid

ii

Ps. 15.

4ē. 8j.

Psͣ. .46.

Lucꝭ. 2.27. f.

Psͣ .2.

Status gratiedicit̉ iuuentꝰ

Psͣ. 58.

xPā. 13. o

iter

Psͣ. 82.

Rs. 5.