XLI

8 Quare oblitꝰ es mei: ⁊ quāre cōtriſtatꝰ incedo: dū afflidigit me inimicꝰ? Dum cōfrine gunt̉ oſſa mea: exprobrauerūt mihi qui tribulāt me finif mici mei. Dumrdicunt mihi

bene cōiungit: Dum confringuntur oſſa mea: exprobrauerunt mihi qui tribulant me inimici mei: heretici ⁊ mali chriſtiani. Hoc enim eſt quod pręcipue erorobrāt hęretici ſanctę eccleſię/ videlicet peccata p̨̄latoꝝ f ¶ Dūdicūt mihi/ Ecce exprobratio. g ¶ Per ſingulos dies/Ecce inſtantia. Quidolxerum: h ¶ Ubiſt deus tuus? q. d.remplum vitę chrii vbi relucet? In p̄la19 et ciericis/ in quius maxime ⁊heretelucere/ ibi non lucet.Chriſtus enim pauper ipſi diuites: chriſtus humilis/ ipſi ſuverbi: chriſtus laborauit ipſi ocio ⁊ voluptatibus vacāt. Etpropter hoc dicit ʰ eatus Bern̄. Minꝰ ſtri chriſti ſunt/ et ſeruiunt antichriſto. Non ſic apoſtolus: qui in ſe chriſtum alijsoſtendebat/ dicens: Imitatores mei eſtote ſicut ⁊ ego chriſti:j. Corꝭ. xj. a. et. ij. Corꝭ. xiij. a. An experimētū quęritis eiꝰ qͥī me loquit̉ chriſtꝰ? Quaſi quęrerēt ab eo: Ubi eſt deꝰ tuꝰ.Itē ſuꝑ illud verbū: Dum dicunt mihi per ſingulosdies: poteſt diſtingui dies bona ⁊ dies mala: vt patet.Angeli boni. sͣ. Dies diei eructāt verbū.Hoīes electi. jͣ. Annūciate de die in dic ſuUi ta vię. Ioh̓. xj. b. Qui am/ (lutare eiꝰ.bulat in die non offendit.Tp̄us gratię. Ioh̓. viij. g. Abraā exultauitvt videret diem meū.Ętas homīs. Gen̄. viij. d. Nox ⁊ dies nonFides. Ro. xiij. d. Nox p̨̄­ (requieſcent.ceſſit: dies aūt appropinquauit.Intelligētię. j. Corꝭ. iiij. a. Mihi ꝓ minīoeſt vt a vobis iudicer aūt ab hūano die.Uiſitatiōiſ. j. Pet. ij. c. Glorificet deū ī dieInnouatiōi? Thren̄. v. d. (viſitationis.Innoua dies noſtros ſicut a pͥncipio.Pęnitētię. Ro. xiiij. a. Aliꝰ iudicat int̓ diēSalutis. ij. Corꝭ. vj. a. Ecce nunc (⁊ diē.dies ſalutis. Sumit̉ de Eſaia. xlix. c.Cōſolationis. Thren̄. j. g. Adduxiſti diemDeſiderij cęleſtꝭ. Cantꝭ. ij. d. (ꝯſolatiōis.Paſcit̉ inter lilia donec aſpiret dies.Iudicij. Phil̓. j. a. Qui cępit in vobis opꝰbonū ꝑficiet vſqꝫ ī diē dn̄i nr̄i ieſu chriſti.Ęternitatꝭ. ij. Pet̓. iij. d. Ipſi gl̓ia nūc ⁊ indiē ęternū. Zach̓. xiiij. b. Erit dieſ vna q̨̄nota ē dn̄o. Psͣ. Melior ē die vna ⁊cͣ.Culpę. Iob. iij. a. Pereat dieſi qͣ natꝰ ſū ⁊c̄Hiere. xx. d. Maledicta dies ī qͣ natꝰ ſū.Mortalitatꝭ. Ecc̄s. vij. a. Melior dieſ morAngelꝰ apoſtata. Iob (tis die natiuitatis.iij. a. Dies illa vertat̉ in tenebras.Proſpllas ſęcuū. Psͣ. Per oīē ioī nō vrette neqꝫ luna per noctem.Delectatio. Iob. xxj. b. Ducunt in bonisMala. Gl̓ia antichriſti. Hiere. xvij. (dies ſuos.c. Diē homīs nō deſideraui/ tu ſcis.Timoris mūdani. Eſa. xxxvij. a. Dies tribulationis ⁊ anguſtię dies hec.Ultiōis. Exo. xxxij. g. Ego aūt in die vltionis viſitabo ꝯtra peccatū eoꝝ.Damnationis. Soph̓. j. d. Dies irę/ diesilla/ dies tribulatiōis ⁊ anguſtię.Poſitis cauſis triſticię: iterū cōſolat̉ aīaꝫ ſuā: ſic̄ pͥus dicēs:Quare ir inlipes ala fnba ⁊ ύιν Uōιuibas Ne. Sꝑain deo quoniā adhuc confitebor illi/ ſalutare vultud inci ⁊ oeus meus. Iſti duo verſus ſupra habiti ſunt⁊ ergoſiti SoA ideo repetit: quia cum freqēs/ribulatio.

aa quā ſuſcępit. Miſerere mei/ dic̄ ſecūdā ſuſcęptionē: ī qͣ micricordia ſaluatorꝭ ſuſcipit peccatorē ad pęnitētiā. Uel Sueptor meꝰ .i. ſurſum captor ī ꝯtēplatiōe cęleſtiū: ẜm illudProuer. xxix. d. Qui ſꝑat ī dn̄o ſubleuabit̉. Psͣ. Ego dormini a ſoporatꝰ ſū .ſ. in ꝯtēplatiōe eoꝝ q̨̄ facta ſunt in chriſto homine: ⁊ exurrexi ad cōtēplādū diuinitatē: etdn̄s ſuſcępit me/ qͣſiſurſum cępit et traxit:quia ꝑ me non poterāaſcēdere: Sic paulusdicit: non ſe aſcēdiſſeabet ſed raptum fuiſſe vſqꝫad tertium cęlum. ij.Corinth̓. xij. a. Et none/ ta ꝙ hęc qͣttuor neceſora/ ſaria ſunt ī or̄one: Pie/ ꝓ ſe ꝑſeueranter/ ad ſalutē: q̨̄ innuunt̉ī hoc verſu. Per hoc qd̓ dicit Deo: innuit̉/ pie: ꝑ vitę ad ſalutē: ꝑ meę/ ꝓ ſe: ꝑ hoc qd̓ dicit/ dicā/ notat̉ ꝑſeuerāter. Poſitis remedijs cōtra triſticiā in ſua oratione: exponit dn̄o cauſas triſticię quaſi cōquerēdo/ dicens: a ¶ Quare oblituses mei: ex quo ſuſcęptor meꝰ es? Prima ergo cauſa triſticię ēdilatio patrię: de qua cōquerit̉ dn̄o/ cū dicit: Quare oblit̓es mei .i. videris eſſe oblitus ꝓmiſſa gaudia differēdo? Psͣ.Aſqꝫ quo dn̄e obliuiſceris me in finē: vſqꝫquo auertis faciemtuā a me. Dicit̉ etiā deus obliuiſci: qn̄ nō miſeret̉/ ⁊ qn̄ nō punit. De pͥmo: Iob. xxiiij. d. Obliuiſcat̉ eius miſericordia. Deſecūdo. Psͣ. Memor eſto dn̄e filioꝝ edom. Bonoꝝ aūt nūqͣꝫobliuiſcit̉ deus. Eſaię. xlix. d. Nūquid obliuiſci poteſt mulierinfantē ſuū: vt non miſereat̉ filio vteri ſui? Et ſi illa oblita fuerit: ego tn̄ nō obliuiſcar tui. Secūda cauſa eſt miſeria quā patit̉ a ſenſualitate. Un̄ dicit: b ¶ Et qͣre cōtriſtatꝰ incedo:ẜm ſenſualitatē. Matth̓ .xxvj. d. Triſtis ē anima mea vſqꝫ admortē. Et in eodē: Spiritꝰ quidē ꝓmptus eſt/ caro autē infirma. Sed ſicut ꝑ cōtriſtatus/ notat̉ tribulatio: ita ꝑ incedonotat̉ profectus. Et ideo bene cōiungunt̉ hęc duo/ cum dicit:Cōtriſtatus incedo: quia tribulatio ⁊ triſticia talis eſt ſtimulus vrgens nos ad incedendū. Gregoꝰ. Mala quę nos hicpremūt ad deū nos ire cōpellūt. Sed breuitas tribulationisexprimit̉/ cum addit: c¶ Dum affligit me īnimicus. Etnotat̉ hic tertia cauſa triſticię .ſ. tribulatio quā patit̉ ab inimicis inuiſibilibꝰ: tā corporalit̓ qͣꝫ ſpūaliter. De corporali afflictione dicit: Dum affligit me inimicus .ſ. diabolus: ſicutafflixit iob in rebꝰ. Un̄ Iob. j. c. Ecce vniuerſa q̨̄ hꝫ: in manutua ſūt. Itē in corpore. Un̄ Iob. ij. b. Ecce ī manu tua eſt ⁊cͣ.De ſpirituali aūt afflictiōe/ ſequit̉: d ¶ Dū cōfringūt̉ oſſamea .i. v̓tutes cōminuūt̉ ꝑ pctm̄: aut vires aīę tēptatione cōcutiunt̉. Quarta cauſa/ eſt tribulatio quam ſuſtinet ab inimicꝭviſibilibus. Vnde addit: e ¶ Exprobrauerunt mihi quitribulant me inimici mei: ſcꝫ mali homīes qui tribulantinferendo plura mala: Quorū primū eſt exprobratio peccati:Unde dicit: Exprobrauerūt mihi. Secūdum eſt improperiū de religione ſiue ſanctitate. Vnde ſequit̉: f¶ Dum dicut mihi per ſingulos dies: vbi eſt deus tuus. q. d.nūſqͣꝫ eſt: aut ſi eſt/ non curat de te: et ita ſtultum eſt tali deoſeruire. De eccleſia autem proprię legit̉ hoc: d Dum confringunt̉ ⁊cͣ. Hęc eſt enim lamētatio eccleſię/ cuius oſſa cōfringunt̉: quādo pręlati vel viri eccleſiaſtici in quibus fortitudd eccleſię conſiſtit/ per peccatū a ſtatu rectitudinis deijciuntur ⁊ cōminuunt̉: contra illud Exod̓ .xij. g. Os non cōminuelis ex eo: et Ioh̓. xix. g. Et nota ꝙ oſſa arida defacili frāguntur ⁊ difficile renouantur: Sic eſt de pręlatis ⁊ clericis. Psͣ.Oſſa mea ſicut cremiū aruerūt. Et cauſam dicit Iob. xxx. d.Oſſa mea aruerunt prę caumate .ſ. ardore cupiditatis ⁊ ambilionis. Et Prouerb̓. xvij. d. Spiritus triſtis exiccat oſſa: ſcꝫtriſticia ſęculi. Propter hoc dicit Hiere. xxx. b. Inſanabilisfractura tua. Et nimis fragile eſt illud os qd̓ lingua poteſt frāgere. Ecc̄i. xxviij. c. Plaga linguę cōminuet oſſa. Et bn̄ dicit:Confringunt̉: Et quia omnes exceptis paucis frangunt̉:⁊ qula cum eis alij frangunt̉ per malū eorum exemplū: Vnde

bene cōiungit: Dum confringunti. r oſſa mea: exproorauerunt mihi qui t̓ribulant me inimici mei: heretici ⁊ mali chriſtiani. Hoc enim eſt quod precipue exprobrāt hęretici ſanctę eccleſię/ videlicet peccata p̨̄latoꝝ f ¶ Dūdicūt mihi/ Ecce exprobratio. ¶ ¶ PPer ſingulos diēs/Ecce inſtantia. QuiddiveruntP¶ TCeſt deus tuus? q. d.exemplum vitę chriſti vbi volicor. An Alati 0 in quixime deberetrelucere/ ibi non lucet.Chriſtus enim pauper ipſi diuites: chriſtus humilis/ ipſi ſuverbi: chriſtus laborauit/ ꝯſi ocio ⁊ voluptatibus vacāt. Etpropter hoc dicit beatus Bern̄. Miniſtri chriſti ſunt/ et ſeruiurt antichriſto. Non ſic apoſtolus: qui in ſe chriſtum alijsoſtendebat/ dicens: Imitatores mei eſtote ſicut ⁊ ego chriſti:j. Corꝭ. xj. a. et. ij. Corꝭ. xiij. a. An experimētū quęritis eiꝰ qͥī me loquit̉ chriſtꝰ? Quaſi quęrerēt ab eo: Ubi eſt deꝰ tuꝰ.Itē ſuꝑ illud verbū: Dum dicunt mihi per ſingulosdies: poteſt diſtingui dies bona ⁊ dies mala: vt patet.Angeli boni. sͣ. Dies diei eructāt verbū.Hoīes electi. jͣ. Annūciate de die in diē ſuUi ta vię. Ioh̓. xj. b. Qui am/ (lutare eiꝰ.bulat in die non offendit.Tp̄us gratię. Ioh̓. viij. g. Abraā exultauitvt videret diem meū.Ętas homīs. Gen̄. viij. d. Nox ⁊ dies nonFides. Ro. xiij. d. Nox p̨̄­ (requieſcent.ceſſit: dies aūt appropinquauit.Intelligētię. j. Corꝭ. iiij. a. Mihi ꝓ minīoeſt vt a vobis iudicer aūt ab hūano die.Uiſitatiōiſ. j. Pet. ij. c. Glorificet deū ī dieInnouatiōis. Thren̄. v. d. (viſitationis.Innoua dies noſtros ſicut a pͥncipio.Pęnitētię. Ro. xiiij. a. Aliꝰ iudicat int̓ diēSalutis. ij. Corꝭ. vj. a. Ecce nunc (⁊ diē.dies ſalutis. Sumit̉ de Eſaia. xlix. c.Cōſolationis. Thren̄. j. g. Adduxiſti diemDeſiderij cęleſtꝭ. Cantꝭ. ij. d. (ꝯſolatiōis.Paſ 0lia dono­ vo190IiA 5j Q11 0n 1 9b1α Nbonū ꝑficiet vſqꝫ ī diē dn̄i nr̄i ieſu chriſti.Ęternitatꝭ. ij. Pet̓. iij. d. Ipſi gl̓ia nūc ⁊ indiē ęrernū. Zach̓. xiiij. b. Erit dieſ vna q̨̄nota ē dn̄o. Psͣ. Melior ē die vna ⁊cͣ.Culpę. Iob. iij. a. Pereat dieſi qͣ natꝰ ſū ⁊c̄Hiero xx. d. Malodis dioo ī ꝯͣaꝙ ſūMortalitatꝭ. Ecc̄s. vij. a. Melior dieſ morAngelꝰ apoſtata/ ⁊ (pi natiuitatis.iij. a. Dios illo vertat̉ in ten­ 4Proſpitos ſeculi Nsͣ Nor diē ſol nō vretnon& Ino H0 000Moloctatio. Iob. vi k Quct in honioMala. Gl̓ia antichriſti. Hiere. xvij. (dies ſuos.c. Diē homīs nō deſideraui/ tu ſcis.Timoris mūdani. Eſa. xxxvij. a. Dies tribulationis ⁊ anguſtię dies hec.Ultiōis. Exo. xxxij. g. Ego aūt in die vltionis viſitabo ꝯtra peccatū eoꝝ.Damnationis. Soph̓. j. d. Dies irę/ diesilla/ dies tribulatiōis ⁊ anguſtię.Poſitis cauſis triſticię: iterū cōſolat̉ aīaꝫ ſuā: ſic̄ pͥus dicēs:Quaro triſtis eo aīa mea ⁊ Aro cōturkaq me. Spain deo quoniā adhuc confitebor illi ſalutare vultuo mei ⁊ deus meus 7ª verſus ſupra habiti ſunt⁊ expoſui. Scū ioco repetit: quia cum frequēs ſit tribulatio.neceſſaria eſt

1

Al̓. I dn̄o

Ps. 12. ⁊

Psͣ. .18.Psͣ. 95.

Pē. 136.

Bona

Psͣ .83.

Psͣ 120.

de eccleſia

Pā. 10i.