XLI
pͣiuſtorū. Cōin Idicitpeccatorum.feſſiā: ore autem confeſſio fitRoma. x. b. Cordad ſalutem. De futuro ſic liit̉: Exultationis/ qͣꝫtum ad ſuāfelicitateꝫ: de qua exultafeſſionis .ſ. laudis/ qͣꝫtumad dei bonitatem. De his Eſa. lj.j. b. Gaudiū ⁊ lęticia inueniet̉in ea: gratiarūactio ⁊ vox laudis. In voce dico/ quę eſtgonus epulantis: quia in p̨̄ſenti epulat̉ anima/ cum deiheneficijs reficit̉. Apoct. iij. d. Intrabo ⁊ cęnabo cum ipſo/ etipſe mecū. Item cum de peccatis contritus homo confitet̉.s. Fuerūt mihi lachrymę meę panes die ac nocte.Item in futuro ſplendide epulabit̉. Psͣ. Satiabor cum apparuerit gloria tua. Eſa. lxv. b. Serui mei comedent ⁊ vos eſurietis. Et de his diuerſis refectiōibus ꝓcedunt iſtę diuerſę voces. Vnde bene dicit̉: Uox exultationis et cōfeſſionisſonus epulantis. d Quare triſtis ⁊cͣ. Secūda pars:in qua ratio quę p̨̄dictas cōſolationes habet/ increpat ⁊ ꝯfortat ſenſualitatem/ quę de p̨̄ſentibus malis triſtat̉. Unde dicit:Ex quo .ſ. tot bona habes ⁊ habebis: quę potius gaudere deberes: ⁊ quare cōturbas me: id eſt rationē: ẜm ꝙ ſupra dictūeſt: Anima mea turbata eſt valde. Mala enim triſticia turbatrationē: ſicut fumus oculū. Unde notandū ꝙ eſt triſticia mala⁊ triſticia bona: ⁊ quęlibet multiplex.Naturalis timoris: ſcꝫ horror mortis.Matth̓ .xxvj. d. Triſtis ē anima meavſqꝫ ad mortem.Grauitas religionis. ij. Corinth̓. vj. b.Quaſi triſtes ſemꝑ autē gaudētes.Corporalis īfirmitatis. Iaco. v. c. Triſtatur aliquis veſtrū/ oret ęquo animoPęnitentię. ij. Corinth̓. vij. c. Quę ẜm⁊ pſallat.deū ē triſticia/ pęnitētiā ī ſalutē ſtabilēoperat̉. Malach̓. iij. d. Ambulauimꝰtriſtes corā domino.Compaſſionis. Roma. ix. a. Triſticiamihi magna eſt ⁊ cōtinuus dolor corIncrepatiōis. Ecc̄i. xxij. d. (di meo.Si aperuerit os triſte/ ne metuas.Hęſitatiōis. Matth̓. xxvj. b. Cōtriſtati valde cęperunt ſinguli dicere: Nūquid ego ſum domine?Stuporis. Lucꝭ. xxij. e. Inuenit eosdormiētes p̨̄ triſticia.Sollicitudinis. Eccͣi. xxx. d. Triſticiā nedes aīę tuę/ ⁊ ne affligas temetipſum.Acidię. Ecc̄i. xxv. c. Om̄is plaga triſticia cordis eſt. Prouerb̓. xvij. d. Spiritus triſtis exiccat oſſa.Amaritudinis. Eſa. xlij. a. Non erit triſtis neqꝫ turbulentus.Auaricię. Ecc̄i. iiij. a. Declina pauꝑi ſine triſticia.Deſperatiōis. ij. Corinth̓. ij. b. Conſolemini ne forte abūdantiori triſticia abſorbeatur. j. Theſſal̓. iiij. c. Nolumusvos ignorare de dormiētibus vt noncōtriſtemī ſicut cęteri qͥ ſpē nō habēt.Fictionis. Matth̓. vj. b. Nolite fieri ſicut hypocritę triſtes.Sęculi. Mat th̓. xix. c. Cū audiſſet adoleſcēs verba hęc: abijt triſtis. ij. Corꝭ.vij. c. Triſticia ſęculi mortē oꝑat̉.Quęlibet pęna tꝑalis. Ecc̄i. v. b. Ne dieris/ peccaui: ⁊ qͥd mihi accidit triſte?1Eennę. Si.xvij. a. Perſonę triſtes
In voce exultatiōis ⁊ cōfeſſiōiſ: ſonus epulātꝭ. Quaretriſtis es aīa mea: ⁊ qͣre cōturbas me. Spera in deo quoniā radhuc ꝯfitēbor illi: ſalutare vultus mei ⁊ deus meꝰ.Ad me̓ipſū anima mearcōR turbata eſt: ꝓpterear mēmorero tui de terra iordanis eth̓ hermonij a mōter modico.7
illis apparuerūt. De mala ergo triſticia/ nō de bona dicit hicQuare triſtis es anima mea: et quare conturbasme. Hoc ꝑtinet ad increpationē. Poſtea ſequit̉ cōfortatio.e ¶ Spera in deo. Psͣ. Et in domino ſperans non infirmabor. Et ſperare potes: f ¶ Quoniā adhuc in pręſenti:g Cōfitebor illi .i.ſimul omnia peccatafatebor. Vel Cōfitebor: id eſt totus fatebor .ſ. corde ore/ opere: Non ſicut diciturEſa. xxix. d. Populꝰhic labijs me honoratcor autē eorum longeeſt a me. Illi/ qui eſt ⁊h ¶ Salutare: id eſtᶻ2ſaluator ⁊ creator. iUultus mei: id eſtī vultū meo: Quaſi dicat: ī eadē natura in qͣ⁊ ego. Iob. xix. d. In carne mea videbo deū ſaluatorē meū.Eſt ergo ſalutare per recreationem: ipſe idem: k ¶ Deusmeus: ꝑ creationē. Poſtea oſtēdit vnde anima habeat triſticiā hanc. Vnde addit. l ¶ Ad meipſum anima mea:ſupple cōuerſa: m Cōturbata eſt: id eſt a ſeipſa habet cōturbationē. Gregoº. Iuſtū eſt vt in ſe ſemꝑ dolores īueniat:qui relicto vero gaudio in ſe gaudia q̨̄rebat. Psͣ. In me turbatū eſt cor meū. Poſita turbatiōe/ ponit remediū turbationis .ſ. memoriā dei. Un̄ dicit: n ¶ Propterea: id eſt quiain me nō inuenio niſi turbationē: o ¶ Memor ero tui: inp̄ſepio vagiētis ad humiliandū. Tui: in cruce morientis/ addiligendū. Tui: ad iudiciū venientis ad timendum. Tui: incęlo regnantis/ ad ſperandum: Sic/ memor ero tui/ o chriſte: vt in tui memoria conſolationē admittā. Psͣ. Renuit conſolari anima mea: memor fui dei ⁊ delectatus ſum. Et oſtēditmultiplices cauſas quare debeamꝰ eſſe memores dei .ſ. diuerſa beneficia dei. Prima cauſa eſt innocētia baptiſmalis. Quiem̄ ante baptiſmū fuimꝰ filij irę: ⁊ in baptiſmo facti ſumus filij gratię ⁊ hęredes glorię: debemꝰ multū cōmendare memorię tantum beneficiū: et ipſum dn̄m beneficij. Et hoc eſt qd̓dicit: Memor ero tui de terra iordanis .i. pro eo ꝙ inbaptiſmo/ qui ꝑ iordanē deſignatur/ facti ſumus terra fertilisqͥ pͥus eramꝰ t̓ra deſerta ⁊ ſteril̓. Eſa xxxv. a. Lętabit̉ deſerta⁊ īuia. Ibi dicūt/ Septuagīta/ Florebūt ⁊ exultabūt deſertaiordanis. Secūda cauſa eſt beneficiū dei qd̓ dat homī vt cōtemat mūdum. Vn̄ addit: p ¶ Et hermonij: qd̓ interp̄tat̉anathematizatio: ꝑ qd̓ cōtēptus mūdi notat̉. Qui em̄ cōtemnit mūdū/ dicit: ſicut dixit ioſue de hiericho: Ioſue. vj. c. Sitciuitas hͨ anathema/ ⁊ oīa q̨̄ ī ea ſt̓. Hiericho em̄ qd̓ īterp̄tat̉luna: ſignificat mūdū deficiētē. Ioſue aūt īterp̄tat̉ ſaluator:ſignificat ſaluatorē nr̄m/ qͥ anathematizat mūdū/ dicēs: Uęvobis diuitibus: Lucꝭ. vj. d. et Matth. xviij. a. Uę mūdo aſcādalis. Scādala ſunt oīa tꝑalia quibꝰ aīa offendit. Item .j.Ioh̓. ij. c. Nolite diligere mūdū neqꝫ ea q̨̄ in mūdo ſunt.Carnalia deſideria. Ecc̄i. xviij. d. Poſt concupiſcētias tuas ne eas.Anathemati/ Propriā voluntatē. Matth̓. xvj. d. Si quiszare debemꝰ vult venire poſt me abneget ſemetipſū ⁊cͣ.Diabolū. Matth̓. iiij. b. Vade ſathana.Mūdū. Luc̄. xiiij. g. Qui nō renūciauerit ⁊cͣ.Tertiū eſt humilitas virtutum: quando .ſ. homo habens culmen virtutum non ſuꝑbit: ſed humiliter de ſe ſentit: et ſibi diſplicet. Vnde Ezech̓. xx. g. Diſplicebitis vobis in conſpectuveſtro ⁊cͣ. Unde dicit. q ¶ A monte modico. Per montem intelligitur culmen virtutum: per modicum humilitas.Ecc̄i. iij. c. Quāto maior es/ hūilia te in om̄ibꝰ. Hermon: adlr̄aꝫ mōs ē modicꝰ iuxta iordanē. Et ſic pōt ꝯſtrui. De terraiordanis ⁊ de terra hermonij .ſ. a mōte modico. Ul̓ſic: A mote modico hermonij: ⁊ redit in idē. Quarta cāeſt duoꝝ teſtamētoꝝ ſui ad hoc cōcors ꝓuocatio. Un̄ dicit:Abyſſus .i. nouū
Al̓. ⁊ſoni feſtiuitatem celebrantisAl̓. ⁊dominūAl̓. nō habet⁊adhucAl̓. A meipſoAl̓. ⁊turbataAſ. rmemoratſum tui dn̄eAl̓. Fparuo
Psͣ .25.
.iij. 1
Psͣ. 16.
pi. 6. er
Psͣ .142
Psͣ. 76.Multiplicescauſe quare memores eſſe debeamus dei
Bona (
Triſticia
Mala.