Pſalmus

a Sitiuit anima mea ad deūfontē viuuꝫ: quādo veniā ⁊apparebo ante faciē dei. Fuerūt mihi lachrymę meę panes die̓ ac noͣcte: dum dicit̉

kmihi quotidie vbi eſt deusi tuus. Hęcˣ recordatus ſum⁊ effudi in me̓ aīam me̓ā: qm̄rtranſibo ī locū tabernaculiadmirabil̓ vſqꝫ ad domū dei.

Ihabuit vxores. Item pugnat ob vxores: quia pro virtutibꝰ.Ecc̄i. iiij. d. Pro iuſticia agonizare ꝓ aīa tua vſqꝫ ad mortē:certa ꝓ iuſticia. ij. Timoth̓. ij. a. Labora ſicut bonꝰ miles chriſti. Item iuſtus fuſa pinguedine .i. amiſſa deuotiōe ſqualet. jͣ.Oſſa mea ſicut cremiū aruerūt/ ꝑcuſſus ſum vt fęnum ⁊ aruitcor meū: quia oblitusſum comedere panemmeū. Iteꝫ ſurdus eſt:cum aures demittunt̉ad tēporalia: ſed beneaudit cū erigunt̉. Eſa.l. b. Erigit mane/ mane erigit mihi aurē. jͣ.Audiā quid loquat̉ inme dn̄s deus. Igitur bn̄ dicit: Quēadmodū deſideratceruus ad fontes aquarū: ita deſiderat aīa mea adte deꝰ. Deſiderat. Eſa. xxvj. b. Aīa mea deſiderauit te innocte. Et eodē/ ſupra: Nomē tuū: ⁊ memoriale tuū in deſiderio aīę. Prouer. xiij. b. Lignū vitę deſideriū veniens. Anima. Infra dicit etiam caro: Sitiuit in te anima mea qͣꝫmultipliciter tibi caro mea. Ad te: ſupple currere vel trahi. Cātꝭ.j. a. Trahe me poſt te: curremus in odore vnguentorum tuorum. Beatus Bern̄. Qui amat ardentiꝰ/ currit velocius ⁊ ꝑuenit citiꝰ. Ioh̓. xx. a. Currebāt duo ſimul: ſed ille alius diſcipulus currebat citiꝰ petro. Vel Ad te vocari vel ferri: ſicutlata fuit aīa lazari: vt habet̉ Lucꝭ. xvj .ſ. Hic rep̄hendunturpigri qͥ tardāt venire ad deū. Tales nō ſunt cerui. Ecc̄i .xxxj.c. In omnibꝰ operibus tuis eſto velox. Prouer. xxj. d. Deſideria occidūt pigrū: ſupple quę nunqͣꝫ ꝓrumpūt ī opus. Ecc̄ixxiiij. d. Ego quaſi tigris. Tigris interp̄tat̉ velox: ⁊ etiam tigris eſt animal velox. Alia littera habet: Sicut areola p̨̄parata ad irrigatiōes aquaꝝ: ſic aīa mea p̨̄parataē ad te deꝰ. a ¶ Sitiuit anima mea. Dico ꝙ deſiderat:nec nunc primo incipit deſiderare: ſed iam olim/ ſitiuit anima mea ad deū. Et merito: qꝛ b Fonte: a quo oīa bonafluūt: et ideo/ viuū. Et quid ſitierit/ aperit/ c ¶ Quādo veniā ⁊ apparebo ante faciē dei. q. d. tarde eſt mihi ꝙ veniā ⁊ appareā: quia tūc ſatiabor fonte viuo. Vnde in Psͣ. Satiabor cū apparuerit gloria tua: id ē cū glorioſus apparebo an̄faciē tuā/ quā gl̓iaꝫ a te habebo. Et ꝓpt̓ hͦ meliꝰ dic̄: Apꝑarebo ante faciē dei: qͣꝫ ſi diceret: apparebit mihi facies dn̄i:quia ſicut dicit̉ .j. Ioh̓. iij. a. Nōdū apparuit quid erimꝰ: ſcimꝰautem quoniā cum apparuerit ſimiles ei erimus. Et nota perhoc ꝙ dicit: Sitiuit ꝙ ſitis ex ſalis vſu ꝓuenit: et ſimiliterſitire deū eſt ex ſale ſapientię. Ecc̄i. xxiiij. c. Qui bibūt me adhuc ſitiēt. Matth̓. v. a. Beati qui eſuriūt ⁊ ſitiūt iuſticiā. Eſtaūt aliud ſal huic contrariū .ſ. ſapientia mūdi: de quo. j. Eſdręiiij. c. Memores ſalis qd̓ ī palatio comedimꝰ: hoc ē ſal auaricię qd̓ in palatijs multū ē ī vſu. b Fontē viuū. Hiere. ij.c. Me dereliquerūt fontē aquę viuę. Psͣ. Quoniā apud te ēfons vitę. c ¶ Qn̄ veniā ⁊ apparebo ⁊cͣ. Sic̄ h̓ deſiderabile eſt iuſtis ⁊ delectabile erit eis: ita ecōtrario malis erit horribile ⁊ intolerabile: quia apparebūt in cōſpectu dn̄i ſordidi ⁊vacui. Matth̓. xxij. b. Quō huc intraſti nō habēs veſtē nuptialem. Exo. xxiij. b. Nō apparebis in cōſpectu meo vacuus. Etde hoc dicit Anſelmꝰ: Latere erit impoſſibile: apparere intolerabile. d ¶ An̄ faciē/ bonis delectabilē/ malis t̓ribilē. Iobxxxiij. d. dicit de bonis: Placabilis erit ei: ⁊ videbit faciē eiusin iubilo. De malis/ Apocl̓. vj. d. Dicēt mōtibus ⁊ petris: cadite ſuꝑ nos ⁊ abſcōdite nos a facie ſedētis ſuꝑ thronū. Et nota ꝙ hic notat̉ triplex ſtatus: videlicet incipientiū/ ꝓficientiū/perfectorū. Incipientes/ quęrūt refrigeriū. Et hoc notat̉: ibi:Quēadmodū deſiderat ceruus ⁊cͣ. Proficiētes/ quęrunt delectari ⁊ guſtare dulcedinem dei: quod notat̉ ibi: Sitiuit anima mea ⁊cͣ. Perfecti cupiūt diſſolui ⁊ eſſe cū chriſto: qd̓ notat̉ ibi: Quādo veniam ⁊cͣ. Sed qui tantū deūdeſiderat/ de incolatu huius miſerię ⁊ dilatione patrię plorat.Unde addit: e ¶ Fuerūt mihi lachrymę ⁊cͣ. Hic etiamaperit cauſam ſitis. Qui em̄ comedit cibum ſalſum ⁊ amarū:cito ſitit. Vnde ⁊ chriſtus cui dederunt in eſcam ſuam fel: dicit

in paſſione: Sitio. Ioh̓. xix. f. Lachrymę aūt ad lr̄aꝫ: ſalſe ſūtet amarę. Dicit ergo Fuerūt mihi lachrymę meę ⁊cͣ.q. d. ego ploraui pro irriguo ſuperiori ⁊ inferiori: id eſt ꝓ dilatione patrię/ ⁊ incolatū huiꝰ miſerię ſicut axa: Ioſue. xv. d.et Iudicꝭ. j. c. f ¶ Panes: id eſt refectio ſpiritualis. Psͣ.Quia cinerē tanqͣꝫ panem manducabā ⁊ potū meū cū fletu miſcebā. g ¶ Die: quādofit prandium. h Acnocte: quando fitna. q. d. in prandio et īcęna comedi iſtos panes. Vel Die/ ꝓſperitatis: Ac nocte aduerſitatis: Uel et in vita/ et in morteSuꝑ hunc verſum dicit Rich̓. Huiuſmodi panem aliquādohomo interior ſolus comedit: aliquādo domeſticū ſuū vt ſecum cōmedat/ multa fatigatione cōpellit. Spiritus quidē ſolus comedit: quādo animus de peccatis dolet: ſed lachrymasnulla ratione valet extorquere. Panē doloris ⁊ vinū cōpunctionis pariter ſumūt: cū interior homo ingemiſcit et exteriorvbertim lachrymas fundit. Qui v̓o iam ex ęternoꝝ deſideriolachrymat̉/ cibis profecto dulcibꝰ ſaginat̉. Has etiā lachrymas excitant iugiter maloꝝ opprobria. Unde addit: iDūdicit̉ mihi quotidie: a malis: k Ubi eſt deꝰ tuus.Quia em̄ eum nō vident/ eum non eſſe reputant. Et eſt maxima ignorātia/ neſcire vbi ille ē qui vbiqꝫ eſt. Sap̄. ij. d. Excęcauit illos malicia eorū ⁊ neſcier̄t ſacramēta dei: neqꝫ mercedē ſperauerūt iuſticię. Et ideo dicūt: Ubi eſt deꝰ tuus .i.quem quaſi mercedem expectas/ nec aliud habere deſideras.Gregorius. Bona mens nil ſuum reputat/ donec iſtud quodſingulariter appetit/ apprehēdat. Poſtea probat ꝙ iſta opprobria excitauerunt in eo lachrymas ⁊ deuotionem/ dicens:l HHęc/ opprobria/ recordatus ſum: quaſi nō exiui extrame/ vbi nō inuenirē niſi aſperitatē ⁊ pūctiones exprobrātiū:ſꝫ intra me q̨̄ſiui cōſolationē. Et hoc ē: m Effudi. Thren̄.ij. f. Effunde ſicut aquā cor tuū in cōſpectu domini. n ¶ IInme: per deuotionē: non extra me per oſtentationē vel curioſitatem o ¶ Animā meam. Anima ferrea non liqueſit niſimagno igne. Hiere. vj. g. Es et ferrū vniuerſi corrupti ſunt.Sꝫ anima cęrea cito liquefit. Cantꝭ. v. b. Anima mea liquefacta eſt vt dilectus locutus eſt. Lapidea ꝟo nunqͣꝫ liquefit.Zach̓. vij. c. Cor ſuum poſuerunt vt adamantem ne audirentlegem. Poſuit cauſam impulſiuā ſuę deuotionis: Poſtea ponit cauſam efficientem vel finalem/ dicens: p ¶ Quoniamtrāſibo ⁊cͣ. Quaſi dicat: Illi ꝑ opprobria ſua me impellebant: ſed pręguſtatio cęleſtis dulcedinis me attrahebat: Hoceſt: Quoniā trāſibo mare mūdi/ murū carnis/ ſpinas pctītranſiliens: q ¶ In locū tabernaculi admirabilis: ideſt eccleſię militantis: cuius locus eſt chriſtus: quia in chriſtofundata eſt. Dicit̉ autem eccleſia militans tabernaculū: quiain ea peregrinātes ⁊ militantes deo/ paſcunt ⁊ cubant. Cantꝭ.j. b. Indica mihi vbi paſcas/ vbi cubas in meridie. Itē quiaibi armant̉. ij. Corinth̓. x. b. Arma militię noſtrę non ſunt catnalia: ſed potentia deo ad deſtructionem munitionum ⁊c.Item quia ibi vulnerati ſanant̉. Lucꝭ. x. f. Samaritanus duxit ſauciatum in ſtabulum/ et curam illius ęgit. Dicitur autem admirabile iſtud tabernaculum/ propter ſacramentorū efficaciam. Item propter ſacramentorum continentiam.Item propter eorum quę in eccleſia fiunt admirabilem ordinem. Tranſibo ergo/ in locum huius/ tabernaculi: ideſt ad chriſtum contemplandū per fidem. Uel In locumtabernaculi: id eſt in ipſam eccleſiā/ quę ē locꝰ in quo chriſtus cum fidelibus habitat. Nec extra locum iſtuꝫ inuenitur.Nec ibi ſiſtā: ſed pertranſibo r ¶ Uſqꝫ ad domum dei:id eſt eccleſiam triumphantē: de qua Baruch. iij. c. O iſraeiqͣꝫ magna eſt domus dei. Ioh̓. xiiij. a. In domo patris mermanſiones multę ſunt. Ad hanc domū tranſit in pręſenti viriuſtus ſpe: in futuro aūt tranſiet re. Psͣ. Lętatꝰ ſum in his qdicta ſunt mihi: in domū dn̄i ibimus. Et quō trāſeat/ ſubdū:In voce exultatiōis

Psͣ. 101.

Bs. 10i.

Al̓. nō hꝫfontemAl̓. ffortē

Al̓. rmediuo

al̓. figredet

Psͣ .84.

Psͣ. 62.

Psͣ .16.

I

Psͣ. 35.

Eccl̓ia militanegt pabepadi

Phil̓. 1. d.

Pb .111.