Pſalmus
Dn̄s cōſeruet eū ⁊ vluificetdeū ⁊ bēatū faciat eū in t̓ra: etnō tradat eū īfaīaꝫ inimicoꝝē eius. Dn̄s opē ferat illi ſuꝑlectū doloris eiꝰ: ⁊ vniuerſuꝫſtratū eiꝰr verſaſti ī īfirmitateeius. Ego dixi dn̄e miſereremei: ſanā aīam meā qꝛ peccaui tibi. Inimici me̓i dixe̓rūtmala mihi: qn̄ moͣriet̉ et ꝑibits nomē eiꝰ. Et ſi ingrēdiebat̉
otes calamitatis ⁊ miſerię ⁊cͣ. Secūdo promittit ei bona vitęp̨̄ſentis/ plura. Primo gratiā cōſeruantē. Vn̄ dicit: a¶ Dominus cōſeruet eum: qui intelligit credendo. Hiere. v. a.Domine oculi tui ꝓſpiciūt fidem. Vel Eum/ cōpatientē chriſto ⁊ in ſe/ ⁊ in pauperibꝰ. Psͣ. Cuſtodit dominus omnes diligētes ſe. Conſeruet .i. ex toto ſeruet. Iaco. ij. b. Qui offenderit ī vno/ factꝰ ē omniū reꝰ. Uel Cōſeruet .i. cū illo ſeruādo ſeruet j. Corinth̓. iij. b. Dei adiutores ſumꝰ. Uel Conſeruet .i. cū alijs ſeruet. Prouer. xviij. d. Frater qui adiuuat̉a fratre qͣſi ciuitas firma. Augꝰ. in regula clericorū: Deꝰ q̨̄ habitat ī vob̓: etiā iſto mō cuſtodiet vos ex vob̓ .i. ſi alter ſit ſollicitꝰ ex altero. Secūdo ꝓmittit eis gratiā viuificantē/ dicens:b ¶ Et viuificet eū: credentē. Abacuk. ij. a. Iuſtꝰ ex fide viuit. Vel eū: cōpatiētē. j. Timoth̓. iiij. c. Pietas ad oīa vtiliseſt: ꝓmiſſionē habēs vitę q̨̄ nūc eſt ⁊ futurę. Tertio gratiā cōſummantē/ cū addit: c ¶ Et beatū faciat eū in terra .i. inpn̄ti vita. Et quō pōt hō eſſe beatꝰ ī t̓ra? Per ſpē. Ro. viij. e.Spe ſalui facti ſumꝰ. Col̓. ij. c. In qͦ ⁊ reſurrexiſtꝭ ꝑ fidē/ Eccebeatitudo reſurrectionis ꝑ fidē. Quarto liberationē a pctīs: q̨̄ſūt ex ſuggeſtiōe diaboli. Un̄ ſeqͥt̉: d Et nō tradat eū inaīaꝫ inimicorū eiꝰ .i. in volūtatē ⁊ deſideriū eoꝝ: licꝫ qn̄qꝫtradat ī manibꝰ eoꝝ Iob. ix. c. Terra tradita ē in manꝰ impijad ꝓbationē: nō tn̄ tradit ī volūtatē eorū/ q̨̄ eſt vt ad pctm̄ ꝑducat̉. Un̄ Iob. j. c. Ecce oīa q̨̄ hꝫ ī manu tua ſūt. Et. ij. eiuſdem. b. Ecce in manu tua ē: Nō dic̄ in volūtate. Un̄ volūtatēdiaboli reprimēs/ ſtatim ſubiūgit: ibi: Uerūtn̄ aīaꝫ illiꝰ ſerua.Quīto liberationē a pctīs/ q̨̄ ſt̓ ex tēptatiōibꝰ carnis. Un̄ dic̄:e ¶ Dn̄s oꝑe ferat illi ſuꝑ lectū doloris eiꝰ. Caro em̄ ēlectꝰ ī qͦ reqͥeſcit hō. Hier e. xxxj. d. Uſqꝫ quo delitijs diſſolueris filia vaga? Sꝫ dn̄s īmittēdo dolorē vel īfirmitatē/ facit eēlectū dolorꝭ: Et ſic fert opē: qꝛ ſic̄ dr̄ Ecc̄i. xj. d. Malicia vnihorę/ obliuionē fac̄ luxurię maximę. Et hͦ ē qd̓ ſeqͥt̉: ¶ Uniuerſū ſtratū eiꝰ .i. vniuerſā carnis voluptatē. Amos. vj. a.Uę vobis qͥ opulēti eſtis ⁊cͣ. g ¶ Uerſaſti: id eſt cōuertiſti inanguſtias ⁊ dolores. Vel Uerſaſti: id eſt carnem quę priusſpiritui p̨̄erat/ verſaſti vt ſpūi ſubdita eſſet. Gen̄. iiij. a. Sub teerit appetitꝰ eiꝰ ⁊ tu dn̄aberis illiꝰ. h In infirmitate eiꝰ:quā ei propter hoc cōtuliſti. ij. Corinth. xij. c. Uirtus in infirmitate perficit̉. Psͣ. Multiplicatę ſunt infirmitates eorum:poſtea accelerauerūt. Hęc etiā ſex poſſunt aſſignari ſex operibus miſericordię: de quibus Matth̓. xxv. c. Quę notant̉ hisverſibus: Uiſito/ poto/ cibo/ redimo/ tego/ colligo/ cōdo. Hocvltimū quod ſeptimū eſt/ non habet̉ in Matthęo: ſcꝫ ſepeliremortuos: ſꝫ de Tobia ſumit̉. De illo ergo qui facit opera miſericordię: de quo expoſitum eſt: Beatus qui intelligitſuper egenum ⁊ pauperē: dicit: Dominus cōſerueteum: quia/ tegit. Uiuificet: quia/ cibat. Beatum faciat:quia viſitat. Et non tradat eum in animā ⁊c̄. quia redimit. Oꝑem ferat illi: quia colligit. Aniuerſum ſtratūeius verſaſti in infirmitate eius/ dando ſanitatem: quiacondit. Item quia dicit: non tm̄/ ſtratum: ſed addit: vniuerſum: Notandum ꝙ multiplex dicitur lectus ſiue ſtratum: etquodlibet verſat dominꝰ in infirmitate.Caro: vt ſupra dictum eſt.Amor temporaliū. Cantꝭ. iij. a. In lectulo meoꝑ noctes q̨̄ſiui quē diligit aīa mea: q̨̄ſiui et nonīueni. Huc lectulū verſat dn̄s in īfirmitate hominis: qꝛ facit tꝑalia expēdi. Iob. ij. b. Pellē ꝓCōſciētia. Psͣ. Lauabo ꝑ ſingulas noctes lectūpelle/ et cūcta q̨̄ habet hō dabit ꝓ anima ſua.meū. Cantꝭ. iij. c. En lectulū ſalomonis ſexagīta fortes ambiūt. Hūc verſat dn̄s ī infirmitateper cōfeſſionē. Ecc̄i. xviij. c. In tꝑe infirmitatꝭon̄de cōuerſationē tuā. Ecc̄i. xj. d. In fine hoīsdenudatio operū illiꝰ. Lucꝭ. xv. b. Mulier quęꝑdiderit drachmā .i. gratiā: euertit domū ⁊ q̨̄ritdiligenter donec inueniat.19Ociū ſiue quies vel cōtēplatio. Matth̓. xxiiij. d.Erūt duo ī lecto/ vnꝰ aſſumet̉ ⁊ vnꝰ relinq̄t̉.dicitTterna reqͥes. Luc̄. xj. a. Pueri mei mecū ſūt ⁊cͣ.¶ Ęterna damnatio. Eſaię. xiiij. c. Subter te ſter-
net̉ tinea ⁊cͣ. Poſitis illis bonis quę ꝓmittit eis qͥ fidē chriſti⁊ cōpaſſionē ꝓximi habuerint: Propheta nō de ſe p̨̄ſumēs.ad dei miſericordiā recurrit/ petēs ea ſibi nō ſuis meritis: ſedmiſericordia dei dari. Un̄ ſequit̉: i Ego dixi. Et ſi ego:ergo ⁊ vos alij dicere debetis. Quid? k ¶ Domine: qui potens es: Miſerere mei. Sap̄. xj. d.Miſereris omniū qͥaoīa potes. Et in collecta: Deus qͥ omnipotentiā tuam parcendomaxime et miſerendomanifeſtas. m SSa Ana animā mea: tu ⁊qͥ es medicꝰ animarū⁊ indigeo miſeri cordia⁊ ſanitate. n Quiapeccaui tibi: id eſtcōtra te: Quaſi dicat:Miſerere mei: qꝛ confiteor me miſerū. Sana: quia cōfiteor meęgrū. Miſerere: qͦ ad offenſę dimiſſionē. Sana animā:quo ad ſequelę peccati .i. pęnę deletionē. Hiere. xvij. b. Sana me dn̄e ⁊ ſanabor: ſaluū me fac ⁊ ſaluus ero. Cū aūt dicit/Sana: oſtēdit ꝙ nō eſt inſanabilis plaga ſua: Sic̄ ecōtrarioHiere. xiiij. d. Quare gͦ ꝑcuſſiſti nos ita vt nll̓a ſit ſanitaſ? EtHiere. xxx. b. Inſanabilis fractura tua/ peſſima plaga tua.o ¶ Inimici mei ⁊cͣ. Secūda pars: in qͣ chriſtꝰ agens de ſuapaſſione: loquit̉ de crucifixoribus ſuis: qui non ſuper egenumintellexerunt: ſed tm̄ egenum hominē eum putauerūt. Et primo oſtendit eos malam voluntatē habuiſſe/ cum dicit: Inimici mei. Psͣ. Qui oderunt me gratis. Secūdo oſtendit Peorum falſitatem/ dicens: p ¶ Dixerunt mala mihi: ideū contra me. Psͣ. Locuti ſunt aduerſum me lingua doloſa. PsEt alibi: Poſuerunt: id eſt depoſuerūt aduerſum me mala ꝓ Ibi.bonis. Tertio oſtendit eorum crudelitatem/ qua mortē illiusappetebant/ cum ſubiūgit: q ¶ Quādo moriet̉: ſupple dicētes: quando moriet̉. Psͣ. Captabant in animā iuſti: et ꝙſanguinē innocentem cōdemnabunt. Quarto oſtendit eoruminuidiam/ qua non tm̄ mortem eius ꝓcurarę: ſed et memoriānominis eiꝰ delere volebāt. Un̄ addit: r ¶ EEt dicentes hoc:quando peribit nomen eius. De his duobus/ Hiemię. xj. d. Cogitauerunt ſuper me conſilia/ dicentes: mittamus lignū in panem eius/ Ecce de morte. Et eradamus eumde terra viuentiū: ⁊ nomē eius non memoret̉ amplius/ Eccede nominis abſolutione. Quinto oſtendit eorum perditionēcum dicit: s ¶ Et ſi ingrediebat̉/ aliquis familiarē ſe ſicx mulans/ ad hocMoraliter dicit vir iuſtus: o Inimici mei: ſcꝫ mūdus/ caro/ dęmonia: p ¶ Dixerunt mala mihi: ſuggeredo. Mūdus ſuggerit auariciā: caro gulam ⁊ luxuriam: diabolus ſuperbiā/ inuidiaꝫ ⁊ iram. Et ad quid dixerūt/ hęc mala mihi? Vt me ad mortē peccati traherent. Vnde ſequit̉:q ¶ Quādo morietur: quaſi hoc dicebant ſibimet de me:quando morietur per peccatū: r ¶ Et peribit nomēeius: quod ſcriptū eſt in cęlo. Et notandū ꝙ duo ſunt homīneceſſaria .ſ. bona vita/ ⁊ bona fama. Et hęc duo conant̉ iſtiinimici penitus extinguere. Et ideo dicunt̉: Quādo morietur quo ad vitam: et peribit nomē eius/ quo ad fama.Eccͣi. xlj. c. Bonę vitę numerus dierū: bonum autem nomēꝑmanebit in ęuū. Et ibidem: Curam habe de bono nomine.Sed econtrario de malis dicit̉. Eſa. xiiij .ſ. Perdam babylonis nomē: id eſt aīę peccatricis. s ¶ Et ſi ingrediebatur.Hunc verſum ſic exponit Augꝰ. Curioſus quiſqꝫ tunc quaſiad vidēdum ingredit̉: quādo alienum ſecretum ſagaci ſtudiperſcrutat̉: Uana loquit̉: quādo vt minꝰ poſſit eſſe ſuſpectuseos a quibus caueri non vult ſe diligere fingit. Deinde lniqtatem cōgregat: quia libere admiſſus/ quicquid reprehenſibile videt in corde coaceruat. Exponit̉ de viſitatoribꝰ ꝗͥ ingrediunt̉ videre eccleſias/ ⁊ loquunt̉ vana: quia de diuitijs ⁊ ſoE lis tꝑalibus
Psͣ .144.
Al̓. mmarnimici eius
Al̓. Rtotum¶ Al̓. jvertum
ar iciip jdiebātur vt riderent: vanalacutū eſt cocongregauer
Allegorice
Psͣ .15.
Bḡ. 53.
Cob̓. .4.
Moralita.
x211 514
8. 6. 4c1ꝰ dr-
Lectꝰ etiā.dicitur
CLcctꝰ ctia.diciturſE
Aliter