XI.

Adiu̓tor meus etꝭ protectormeusˣ tu es: deus meꝰ ne tardaueris.¶ In finē pſalmus dauid.

Eatus qui (XL.erbi intelligi. ſuper egenūet pauperē: in die̓ mola liberabit eum dominus.

Eſa. lvij. a. Iuſtus perit ⁊ nō eſt qͥ recogitet.oteſt etiam ſic legi: Beatus qͥ intelligitanperē .i. ſuꝑ chriſtū/ qui egenus ⁊ paupers: ſicut dicturus eſt ī iudicio. Vnde M tb̓.ui ⁊ cooꝑuliſtis me ⁊cͣ. Et itē: Qd̓ vni ex minimis meis feciſtꝭ mi-hi fec ⁊ Sed multiqui (XL.int qui nolnt intelliere ſuꝑ iſtū egenū: ſꝫ11 1upει ESeNuitꝭ attēti ſt̓ᶠ ꝯ er̄ diAuitē. Un̄ dicit Augꝰ.us.Chriſtꝰ deget:qn̄ donat/ vis acciꝑe:pare. Ul̓ ſic: Suꝑ egenum et paupere.it/ intelligit: qꝛ maius eſt dare animā cōpaiā. Eſa. lviij. c. Cum effuderis eſuriēti animāictā repleueris: oriet̉ in tenebris lux tua. Etre ſuꝑ eū/ ꝙ eſt eiuſdē vaturę nobiſcū/ ⁊ eiuſde eodē luto. Iob. xxxiij. a. De eodē quoqꝫus ſum. Et notandū ꝙ dicit̉ pauper bonus ⁊Nuitipli citet.Ad litterā. Deut̓. xv. c. Non deerūt pauperes in terra habitatiōis tuę.Chriſtꝰ. ij. Corꝭ. viij. b. Propt̓ vos egenꝰfactus eſt. Matth̓. viij. c. Filius homīsnō habet vbi caput ſuū reclinet.Clauſtralis. ij. Corꝭ. vj. b. Tanqͣꝫ nihil habēteſ. Mat. xix. d. Ecce noſ reliqͥmꝰ oīa.Quilibet hūilis. Matth̓. v. a. Beati pauperes ſpū. Eſa. vlti. a. Ad quē reſpiciāniſi ad pauperculū ⁊cͣ.Abſtinēſ. Tob̓. iiij. d. Pauperē vitā ⁊criMartyr. Ecc̄i. xiij. a. Pauꝑ lęſus (mꝰ ⁊cͣ.tacebit. Heb̓. xj. g. Egētes aguſtiati ⁊cͣ.Apl̓s. Act̉. iij. a. Auꝝ ⁊ argētū nō ē mihi.Pęnitēs. Ecc̄i. x. d. Pauꝑ gl̓iat̉ ꝑ diſciplina. Eſa. xlviij. b. Elegi te ī camino pauCaptiuus. Gen̄. xlj. g. Creſcere (ꝑtatis.me fecit deꝰ ī terra pauꝑtatis meę.Illitteratꝰ. Prouer. xij. b. Melior ē pauꝑ⁊ ſufficiēs ſibi/ qͣꝫ glorioſus ⁊ īdiges pane. Ecc̄i. xiij. d. Pauꝑ locutus eſt: et dicunt: Quis eſt hic:Diabolus. Prouer. iij. d. Egeſtas a dn̄oin domo impij.Hypocrita. Apocꝭ̓. iij. d. Neſcis qꝛ tu esmiſer ⁊ miſerabilis ⁊ pauper.Piger. Ecc̄i. xl. d. Fili ī tēpore vitę tuę neMaledictus. Ecc̄i. xiij. d. Ne/ (indigeas.quiſſima pauꝑtas in ore impij.Impatiēs. Prouer. xiij. b. Qui pauꝑ eſtincrepationē non ſuſtinet.Mendax. Ecc̄i. xiij. c. Execratio diuitishō marcidꝰ egens recuꝑatiōe/ plus defiInfirmus in fide. Ecc̄i. xj. b. Eſt (pauꝑ.ciens virtute ⁊ abūdans pauꝑtate.Adulter. Prouer. vj. d. Qui adult̓ ē ꝓpt̓cordis inopiā ꝑdet animā tuā.Auarꝰ. Hieroꝰ. Auaro deeſt tā qd̓ habetEcc̄i. xx.viij. b. Subſaliā ioy cor eiꝰelligēdū ē: Suꝑ egenū ⁊ pauperē: Perdiuinitatꝭ ī chriſto: Per cōpaſſionē ad chriionē ad pauꝑes. Et homini qͥ ſic intelligitpauꝑ erē multa bona promittit. Primū eſtę. Qd̓ diuidit̉ in duo. Primū ē habere om̄eQ97 m oſt heotꝰ igni oī⁊ ꝯntarū eſt carere oī malo: de qͦ ſubiūgit: gͦ Ignrabit eū dn̄s. Dies mala eſt dies iudictꝭ.ē malā p̨̄caue. Quę dicit̉ mala/ malicia pęnę.es irę diesᵐ stribulationis ⁊ anguſtię:dies calamitatis

iAdiutor meūs: in mlrabilibus faciēdis. b ¶ EEt ꝓtexor meus: in ꝑſecutiōibus illatis: c ¶ Tu es. q. d. in hocmaret ꝙ dn̄s ſollicitus eſt mei: qꝛ ⁊ adiuuat ad bonū ⁊ ꝓtecit a malo. Deut̉. xxxiij. d. In dn̄o ſcutū auxilij mei. d¶Demeus ne tardaueris: reddere mihi p̨̄miū paſſiōis vt alijquuuoreo faſt ad patienter ſuſtinēdū. Detor illo merito et pręmio:ie dicit̉. Phll̓. ij. a. Hūiliauit ſemetipſum factus obediens vſqꝫ admortem: mortē autemcrucis: Propter qd̓ ⁊deus exaltauit illum: ⁊ donauit illi nomē ⁊cͣ.E deus diligit: ⁊ odit eoꝝ contraria: ſicut dicit Ecc̄ꝰ. xxv. a.Tres ſpecies odiuit anima mea/ ⁊ aggrauor valde animę illorū: diuitem mendacē/ pauperē ſuperbū/ ſenem fatuū ⁊ inſenſatum. Diuites mēdaces ſunt: qui mendicātes paupertatē ꝓfitent̉: ſed in theſauris recōdentes vel delicioſe viuentes/ pauꝑtatis ꝟitatē nō habent: Recipiēdo pauperes ſunt: ſed vtendodiuites ſunt. Pauper ſuꝑbus eſt: qui mēdicare erubeſcit: Hocem̄ ex ſuꝑbia ē. Senex fatuꝰ eſt: quicūqꝫ plenꝰ mūdi ſapiētia: q̨̄ſtulticia eſt apud deū. j. Corꝭ. iij. d. dei ſapiētię nō acquieſcit:que dicit: Primū quęrite regnū dei ⁊ iuſticiā eius/ et hęc oīaadijciēt̉ vob̓: Matth̓. vj. d. Et eradicato fūdamēto eccleſię ⁊religiōis/ qd̓ ē petra chriſtꝰ. j. Corꝭ. x. a. diuitias dicūt eſſe fūdamentū. Un̄ cū in aliqua eccleſia vl̓ religione nō ſūt diuitiędicūt ꝙ ſine fundamēto eſt. Sed magꝭ credendū eſt apl̓o: quidicit. j. Corinth̓. iij. c. Fundamentū aliud nemo poteſt ponere p̨̄ter id qd̓ poſitū eſt: qd̓ eſt chriſtꝰ ieſus. Ideo dicit hic verus pauꝑ: Dn̄s ſollicitus eſt mei. Ideo etiā alibi dicit̉ inPsͣ. Iacta ſuꝑ dominū curā tuā/ ⁊ ip̄e te enutriet. Et. j. Pet̓.v. b. Omnē ſollicitudinē veſtrā ꝓijciētes ī eū qm̄ ipſi cura eſtde vobis. Nec tm̄ ſollicitꝰ eſt ꝓuidēdo ſuſtētationē: ſed ⁊ adiutor eſt in operatiōe/ ⁊ ꝓtector in temptatiōe: Un̄ adiungit:a ¶ Adiutor meus ⁊ ꝓtector meus tu es: ſupple in pręſenti: ſed in futuro eris ſaluator. Et ne diu te careā: d ¶ Deꝰmeus ne tardaueris: Tu .ſ. qͥ deꝰ es ꝑ creationē: meꝰ ꝑrecreationē: ne tardaueris/ quin cito venias ad ſaluationē.Eſa. xxxv. a. Puſillanimes cōfortamini ⁊ nolite timere: eccedeus veſter vltionē adducet retributionis: deus ipſe veniet etſaluabit nos. Primū dicit vltionē/ quātū ad malos: ſed qͣntūad bonos dicit/ ſaluabit nos: qd̓ nobis p̨̄ſtare dignet̉ ipſe ſaluator ieſus chriſtus: Amen. ¶ Expo. Psͣ. XL.Eatus qui intelligit ⁊cͣ. Titulus. In finē pſalmus dauid. Iſte titulus patet. Scd̓m aūt Hiero.titulꝰ talis eſt. In finē intellectus filijs chore.Sępe ī titulis pſalmoꝝ fit mētio de filijs chore: qꝛ licꝫ choreꝓpter ambitionem perierit: vt legit̉ Numeri .xvj. e. tn̄ quidāde ſuis filijs maliciam illius non ſunt imitati: et a dauid in miniſterio domus domini ſunt aſſumpti. Item ꝓpter nominisinterpretationē maxime ſumit̉ in iſto titulo. Chore enim caluaria interpretat̉: in quo loco crucifixus eſt dominus: Et filijchore dicunt̉ ſpecialit̓ imitatores paſſiōis dn̄i. Un̄ is eſt ſenſus tituli: Intellectꝰ huiꝰ pſalmi/ tēdēs/ in finē/ chriſtū/ attribuit̉/ filijs chore: id ē imitatoribꝰ paſſiōis chriſti. Intenlio eſt: vt moneat credere in chriſtū deum/ pauperē/ crucifixū/reſuſcitatū. Vnde tripertitus eſt pſalmus. Primo cōmendateūſ qͥ chriſtū pauperē ⁊ egenū vidēs: nihilominꝰ eū eſſe verūdeū credit. Secūdo agit d̓ paſſiōe chriſti: ibi: Inimici mei.Tertio d̓ reſurrectiōe ipſiꝰ: ibi: Tu aūt dn̄e. Dicit ergo: eSeatus qͦ intelligit ſuꝑ egenū ⁊ pauperē/ chriſtū. iq ꝑ hoc ꝙ oculis corꝑis videt̉ eū paupere ⁊ egenū/ oculo fideiintelligit id qd̓ ſupͣ id qd̓ videt̉ eſt .ſ. diuinitatē in eo eſſe ītelidit̉ ꝑ fidē. Act̉. xv. b. Fide purificās corda eoꝝ. Matth̓. v. a.Beati mūdo corde: qm̄ ipſi deū videbūt. f Suꝑ egenūēhauperē. Chriſtꝰ fuit egenꝰ ⁊ pauꝑ: ẜm qd̓ p̨̄dictū eſt: ibi:Ego autē mēdicus ſum ⁊ pauꝑ. Et ſuꝑ iſtū etiā debemꝰ intelidere .i. in eū/ vt recogitemꝰ qͥd ꝓ nobis fecerit. Un̄ Eccͣi. xxixc. Hratiā fideiuſſoris ne obliuiſcaris: dedit em̄ ꝓ te aīaꝫ ſuā.

Sed ſicut dicit̉ Eiā. ivij. a. Iuſtus peril ⁊ nō eſtqēcoglieiin corde ſuo. Poteſt etiam ſic legi: Beatus qͥ intelligitſuꝑ egenū ⁊ pauperē .i. ſuꝑ chriſtū/ qui egenus ⁊ paupereſt in mēbris ſuis: ſicut dicturus eſt ī iudicio. Vnde Maitb̓.xxv. d. Nudus fui ⁊ cooꝑuiiſtis me ⁊cͣ. Et itē: Qd̓ vni ex minim91 f95 ¶imihi feciſtis. Sed multiſunt qui nolunt intellifraliliſriaserelgere ſuꝑ iſtū egenū: ſꝫuitē. Un̄ dicit Augꝰ.Chriſtꝰ donat ⁊ eget:qn̄ donat/ vis acciꝑe:qn̄ eget/ nō vis dare. Ul̓ ſic: Suꝑ egenum et pauperequēcūqꝫ. Et dicit/ intelligit: qꝛ maius eſt dare animā cōꝑatiendo qͣꝫ pecuniā Eſa lviij. c. Cum effuderis eſuriēti animātuā/ ⁊ animā afflictā repleueris: oriet̉ in tenebris lux tua. Etdebemꝰ intelligere ſuꝑ eū/ ꝙ eſt eiuſdē naturę nobiſcū/ ⁊ eiuſdem cōditiōis/ ⁊ de eodē luto. Iob. xxxiij. a. De eodē quoqꝫluto ego formatus ſum. Et notandū ꝙ dicit̉ pauper bonus ⁊malus: ⁊ vterqꝫ multipliciterAd litterā. Deut̓. xv. c. Non deerūt pauperes in terra habitatiōis tuę.Chriſtꝰ. ij. Corꝭ. viij. b. Propt̓ vos egenꝰfactus eſt. Matth̓. viij. c. Filius homīsnō habet vbi caput ſuū reclinet.¶ 191 ſ9lig T0rT9nā Ebēteſ. Mat. xix. d. Ecce noſ reliqͥmꝰ oīa.Quilihos H95K 697ri 950peres ſnr C. vlti. a. Ad quē reſpiciōniſi ad pauperculū ⁊cͣ.Abſtinēſ. Tob̓. iiij. d. Pauperē viia geriMartyr. Ecc̄i. xiij. a. Pauꝑ lęſus (mꝰ ⁊cͣ.tacebit. Heb̓. xj. g. Egētes aguſtiati ⁊cͣ.A. l Act̉. iij. a. D ⁊ argētū nā ihi.Pęnitēs. Ecc̄i. x. d. Pauꝑ gl̓iat̉ ꝑ diſciplina. Eſa. xlviij. b. Elegi te ī camino pauCaptiuus. Gen̄. xlj. g. Creſcere (ꝑtatis.me fecit deꝰ ī terra pauꝑtatis meę.Illitteratꝰ. Prouer. xij. b. Melior ē pauꝑ⁊ ſufficiēs ſibi/ qͣꝫ glorioſus ⁊ īdiges pane. Ecc̄i. xiij. d. Pauꝑ locutus eſt: et dicunt: Quis eſt hic:Diabolus. Prouer. iij. d. Egeſtas a dn̄oin domo impij.Hyn̄ ꝯcrita. Apocꝭ. Noſci ⁊ qꝛ tꝰ esmiſon ⁊ miſ arahilig 91PP erPiger. Ecc̄i. xl. d. Fili ī tēpore vitę tuę neMaledictus. Ecc̄i. xiij. d. Ne/ (indigeas.quiſſima pauꝑtas in ore impij.Impatiēs. Prouer vi; k Qui pa. inj eſtincrepationē non ſuſtinet.Nendax. Eccͣi. vi.j Cvocratidij 4Infirmus in fide. Ecc̄i. xj. b. Eſt (pauꝑ.hō marcidꝰ egens recuꝑatiōe plus deficiens virtute ⁊ abūdans pauꝑtate.Adulter Noono. vj i adult̓ ē ppt̄cordiq inoniā paet onimā tuā.Auarꝰ. Hieroꝰ. Auaro deeſt tā qd̓ habetqͣꝫ qd̓ nō habet. Ecc̄i. xxxviij. b. Subſtātio īopis ẜm? eioSic gͦ triplicit̓ ītelligēdū ē: Suꝑ egenū ⁊ pauperē: Perfidē/ vt dictū ē/ diuinitatꝭ ī chriſto: Per cōpaſſionē ad chriſtū: Per cōꝑaſſio ē ad hauꝑe? Et homi ſic intelligitſuꝑ egenū ⁊ pauꝑ erē multa bona promittit. Primū eſtbonū vitę ęternę. Qd̓ diuidit̉ in duo. Primū ē habere om̄ebonū: de qͦ dicit: Uealus. Ille em e ocaỉ ſcui oīa oplataſuccedūt. Secūdū eſt carere oī malo: de qͦ ſubiūgit: g ¶ I⁊die mala liberabit eū dn̄s. Dies mala eſt dies iudicij.Eccͣs. vij. b. Diē malā p̨̄caue. Quę dicit̉ mala/ mali ⁊a pęnę.Soph̓ .j. d. Dies irę dies illa/ dies tribulationis ⁊ anguſtię:

pl

Pē. 54.

io

In prologobiblie. ca. 8.

Bona q̄ conſequit̉ intendensſuper egenū etpauperem

Rs. 35.

q 3