Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

a Confundant̉ re̓uereant̉ ſimul: quęrūt animā meā vte auferant. Cōuertant̉ re trorſum et reuereāt̉: quir voh lunt mihi mala. Ferant coni feſtim confuſionē ſuam: qui

dicunt mihi euge euge. Exul tēt et lętent̉ ſuꝑ te oēs q̨̄rēo tes te: et dicāt ſꝑ magnificet̉ dn̄s qu̓i diligūt ſalutare tuū.q Ego aūt mēdicus ſū pau per: dominꝰ⁊ ſollicitꝰ eſt mei.

.riū meū. Et alibi: Dn̄s adiutor meus ꝓtector meus. Adiuctor in bonis: ꝓtector/ a malis. a Cōfundant̉ ⁊cͣ. Sup̄orauit chriſtꝰ p̨̄dicator ſiue quilibet fidelis ſe. Sed qꝛ hoc ſufficit: ideo orat hic inimicis et ꝑſecutoribꝰ ſuis: ſic̄ ipſechriſtus docet Matth̓. v. g. Orate ꝑſequētibꝰ calūniantibus vos. Orās ergopro eis: Primo petiteis cōfuſionem de peccatis/ cum dicit: Connt̉ fundant̉ bona cōfuſiōe: de qua Ecc̄i. iiij.t c. Eſt confuſio adducens gratiā et gloriā.Secundo petit eis timorē pęnęi addit:b Et reuereant̉ .i.timeāt pęnā quā meruerūt. c Simul .i. oēs ita ꝯfundant̉ ettimeāt. De his duobꝰ dr̄.. Erubeſcāt/ et cōturbēt̉ oēs īimicimei. Erubeſcāt/ Ecce ꝯfuſio. Cōturbēt̉/ Ecce timor. Sap̄. v.a. Turbabunt̉ timore horribili. Et hęc neceſſaria eſt: qꝛ ſic̄ dr̄Ecc̄i. .j. c. Qui ſine timore eſt poterit iuſtificari. d Quiquęr̄t aīaꝫ meā: dic̄ chriſtꝰ/ vel vir iuſtꝰ. Herodes pilatꝰquęſier̄t aīaꝫ chriſti. Matth̓. ij. c. Futurū ē vt herodes q̨̄ratpueꝝ ad perdendū. Lucꝭ. xxij. a. Quęrebāt pͥncipes ſacerdotū ſcribę quō eum interficerēt. Mali quęrūt animā iuſtiqn̄ quęrūt ſubſtantiā eiꝰ. Psͣ. Captabāt in animā iuſti: et ſanguinē innocentē cōdemnabūt. Eccͣi. xxxiiij. d. Panis egentiūvita pauperū eſt: qui defraudat illū homo ſanguīs eſt. Quiaufert in ſudore panē/ qͣſi qui occidit ꝓximū ſuum. Tertio petit eis cōuerſionem ad pęnitentiā dicit: e Cōuertant̉retrorſum .i. poſt deū/ qui deum poſt ſe reliquerāt/ ſequētespeccatū: ſicut dicit Hiere. ij. f. Verterūt ad me tergū faciē. Sic voluit conuerti petrū qn̄ dixit ei/ Marci. viij. d. Vade retro me ſathana. Quarto petit eis timorē dei/ cum addit:f Et reuereant̉ .i. timeant timore reuerentię. Ecc̄i. j. b. Timēti deū bn̄ erit ī extremis. Illi dico/ cōuertant̉ retrorſū reuereant̉: g Qui volūt mihi mala .i. oēs peccatores. Eccͣi. xviij. d. Poſt ꝯcupiſcētias tuas eas: a volūtate tua auertere. Quinto petit eis cōfuſionē in ꝯfeſſiōe pctōꝝ.Eſt em̄ ꝯfuſio in ꝯſideratiōe peccatoꝝ: Et de hac p̨̄dictū eſt:Cōfundant̉ ⁊c̄. Et ē alia ꝯfuſio in ꝯfeſſiōe: de qua dic̄ hic:h Ferant cōfeſtim cōfuſionē ſuā. Et bn̄ dicit/ ferant:qꝛ grauis laborioſa valde eſt iſta cōfuſio/ quādo facit homoaliū conſciū ſuę nequicię. Quidā autē ſunt qui ferūt iſtāfuſionē: ſed abijciūt: qui .ſ. vel nolūt cōfiteri/ vel cōfitenteserubeſcūt: ſed ſicut fabulā/ vl̓ qd̓ peius eſt: ſicut magnificū factū narrāt peccatū ſuū. De primo dicit/ Ecc̄ꝰ. iiij. c. Pro anima tua cōfundaris dicere verū .i. dimittas cōfiteri propter verecūdiā. De ſecūdo/ Hiere. iij. b. Frons mulieris meretricis facta eſt tibi/ noluiſti erubeſcere. Gen̄. xx. d. Hoc erittibi in velamē oculoꝝ ad omnes qui tecū ſunt: quocūqꝫ perrexeris/ memēto te dep̄hēſam. Et dicit: Ferant cōfeſtim:q. d. breuis eſt cito pōt portari. Simile Iob. v. a. Uidi ſtul firma radice/ maledixi pulchritudini eius ſtatim. Uel id̓odicit/ cōfeſtim: qꝛ qͣꝫcito ſentit homo ſe peccaſſe/ ſtatim debet ire ad confeſſionē: expectare vſqꝫ ad infirmitatē vel ſenectutem. Ecc̄i. xvij. d. Ne demoreris in errore impioꝝ: antemortē cōfitere. Et poſt: Uiuus ſanꝰ cōfiteberis. i Quidicūt mihi/ euge euge. Euge qͣndoqꝫ ponit̉ applauſorieqn̄qꝫ deriſorie. Hic autē ponit̉ adulatorie. Prouerb̓. xxvj. d. ſubmiſerit vocē ſuam/ ne credideris ei: qm̄ ſeptē nequicięſūt ī corde eius. Et notat̉ in his tribꝰ verſibꝰ/ triplex peccatūinimicoꝝ: videlicet oꝑis/ cordis/ oris. Operis dicit: Quiquęrūt animā meā ⁊cͣ. Cordis/ dicit: Qui volūt mihi mala. Oris/ dicit: Qui dicunt mihi/ euge euge.Facta or̄one inimicis/ orat chriſtꝰ vir iuſtꝰ amicis/ videlicet bonis. Et pͥmo petit eis duplicē lęticiā. Futurā/ q̨̄ ęt̓naerit dic̄: k Exultēt. Pręſentē/ q̨̄ tēporalis eſt: addit:l Et lętent̉. Et de his intelligi debeat: patet per aliū locum/ vbi dic̄ Psͣ. Exultabūt ſancti in gloria/ lętabunt̉ in cu-

bilibus ſuis. Quia em̄ illam futurā ęternam lęticiam adhuchabere non poſſumus: ne interim deficiamus/ dat deus aliquādo lęticiam in cordibus noſtris/ quę eſt quaſi quędā preguſtatio futurę: De qua in Psͣ. Signatū eſt ſuper nos lumvultus tui dn̄e: dediſti lęticiā in corde meo. Sed quia hęc leticia non eſt de p̨̄ſentibus/ addit: m Suꝑte: non ſuꝑ alijs. Iobxxxj. c. Si lętatꝰ ſū ſuꝑmultꝭ diuitijs. Et qͥbꝰpetit hoc/ ſubiungit:n Omnes quęrētes te: tua: ſic̄ qui: de quibꝰ Ioh̓. vj.c. Quęritis me: quiamāducaſtis ex panibꝰ.Secūdo petit eis laudē dei/ ſubiūgit: o Et dicāt ſemꝑmagnificet̉ dominꝰ. Hęc dictio/ ſemꝑ eſt diaſyrmicū:quia ſic poteſt iungi: Dicant ſemꝑ illud quod ſequit̉: magnificet̉ dominꝰ. Et in hoc ſenſu poteſt legi­ de p̨̄ſenti/de futuro: qꝛ in p̨̄ſenti debemus ceſſare a laude dei. VndiPsͣ. Benedicā dominū in omī tēpore: ſemꝑ laus eius in oremeo. Et in futuro laudibimꝰ ſine fine. Vnde Augꝰ. in fine deciuitate dei. Ibi vacabimꝰ videbimus: videbimus et amabimus: amabimꝰ laudabimꝰ: Ecce qd̓ erit in fine ſine fine.Eſa. lj. a. Conſolabit̉ dn̄s ſion: gaudiū lęticia inuenient̉ inea: gratiaꝝ actio vox laudis. Vel poteſt iūgi ſic: Et dicātiſtud qd̓ ſequit̉: ſemꝑ magnificet̉ dominꝰ .i. magnus reputet̉: ſicut in ſe magnus eſt: quia maior fieri poteſt. Hocdicāt illi: p Qui diligunt ſalutare tuū .i. chriſtū: deLucꝭ. ij. e. Quia viderūt oculi mei ſalutare tuū. Hoc ē argumētū charitatē debet habere vult p̨̄dicare. Un̄ Gregoꝰ.Officiū p̨̄dicatiōis aſſumere debet/ charitatē ad proxi habet. Et nota ſicut in p̨̄dictis tribus verſibꝰ notata fuerūt tria mala: cordis/ oris/ operis: Ita ī hoc ſolo verſunotant̉ tria bona. Cordis/ dic̄: Exultēt lętent̉. Oꝑiscum dicit: Quęrētes te. Oris/ cum dicit: Et dicant ⁊cͣ.Et notat̉ infinitas mali/ per hoc malū ponit̉ in tribus verſibus: bonū autē in vnico. Item in hoc verſu: tm̄ tria bona: ſed vndecim bona tangunt̉/ contra vndecim mala. Exultent: cōtra acidiā. Lętent̉: cōtra irā. Suꝑ te: cōtra cupiditatē: qͣſi ſuꝑ aurum vel argentū. Omnes: cōtra ſingularitatē. Quęrētes: cōtra pigriciā. Et dicat: ꝯtra taciturnitatē cōfeſſionis laudis. Semꝑ: cōtra interruptionē boni. Magnificet̉: cōtra inuidiā. Dominꝰ: cōtra ſuperbiā.Qui diligunt: cōtra odiū. Salutare: contra infirmitatēſpiritus. q Ego autē ⁊cͣ. q. d. dico Exultent ettent̉ ſuꝑ te om̄s querētes te: aliena ſūt huiꝰ mūdi.Et te ſolū debeant quęrere: Ego dicit chriſtꝰ/ oſtendi eisper exemplū meū. Et hoc eſt: Ego autē mēdicus ſum pauper. Mēdicus fuit chriſtus/ quęrēs ab alijs neceſſaria. Nec hoc ſine omni neceſſitate faciebat: ſicut quādoqꝫ faciunt trutanni: et ideo dicit tm̄ mēdicus: ſed et pauper. ij.Corꝭ. viij. b. Scitis gratiā dn̄i noſtri ieſu chriſti: quoniā propter vos egenus factus eſt eſſet diues. Hoc eſt qd̓ dicit̉ ſiPsͣ. Simul in vnū diues pauper. r ¶Dn̄s ſollicituseſt mei. Un̄ Matth̓. iiij. b. Angeli acceſſerūt mīſtrabāt ei.☞Adiutor meus:q Ego autem ⁊cͣ. Ita etiam debent dicere imitatoreschriſti: Ego autem mendicus ſū pauꝑ. Hęc em̄ duoin eis ſe chriſti mīſtros eſſe ꝓfitent̉ ſil̓ debet eſſe. Multi em̄ſūt mēdici/ pauꝑes ſūt: ſed mēdicādo diuitias cōgregat̉:vt trutanni etiā q̄ſtuarij p̨̄dicatores: et qͦtqͦt ſint clericilati/ oblatiōes recipiūt reqͥrunt: ex his theſauros faciūtvel īmoderate expēdūt: Pauꝑes ꝟo mēdici/ ſunt multipauꝑes ad lr̄aꝫ/ mēdicare erubeſcūt: et hi non ſunt pauꝑesſpū: ſed re tm̄. In chriſto aūt ſuis imitatoribꝰ: nec pauꝑtasa mēdicitate: nec mēdicitas a paupertate recedit. Tertiū ꝟooportet hr̄e qd̓ ſequit̉ .ſ. cōfidentiā de dn̄i ꝓuiſiōe. Un̄ addit:r Dn̄s aūt ſollicitꝰ eſt mei. Et ſic ī verſu notāt̉ tria gdeus diligit

Psͣ. 27ºMyſtice

Rs. j.

Al. fiocūdaAl̓. ⁊q querit.

Al̓. Auertant̉Al̓. FerubeſcātˡAl̓. ⁊cogitāt c

Al̓. regenusAl. jcuri hibii

Psͣ. 6.

Pgͣ. .33.

Psͣ .93.

Triplex bonā

Undecim boncōtra vndetimmala

Nota cōtra nolētes cōfiteri vl̓non crubeſcunt

Allegorice

Pe. 41.

Moraluer

Triplex pctm̄

Psͣ .149.