Pſalmus

a Et immiſit in os meū canticum nou̓ū: carmē deo nr̄o.Uidebunt multi ⁊ timēbūt:g ⁊ ſperabuntr in dn̄o. Beath vir cuius eſt nomē dn̄i ſpēseius: ⁊ nō reſpexit in vanita-

ſi tes ⁊ inſaniasˣ falſas. Muln ta feciſti tu dn̄e deus meuso mirabilia tua: ⁊ cogitationipbus tuis nō ēſtr qui ſil̓is ſit tiIbi. Annūciaui ⁊ locutꝰ ſū:ml̓tiplicāti ſūt ſuꝑ numerū.

a ¶ Et īmiſit ī os meū cāticū nouū. i. ita me ītus repleuit gaudio: vt ī ore cāticū aſſumo. b ¶ Nouū: qꝛ ꝓ nouiſ.Un̄ ī Psͣ. Cātate dn̄o cāticū nouū: qꝛ mirabilia fecit .ſ. noua. Noua em̄ ſolēt hoīes admirari. Nouū fecit dn̄s ī chriſtiꝯcęptione: qꝛ ꝯcęptus eſt ſine virili ſemine. Nouū ī natiuitate: qꝛ de virgine natus eſt. Nouū in prędicatione: Beati pauperes ſpiritu. Madatū nouū do vobis ⁊cͣ.Et ita in om̄ibꝰ factiseiꝰ noua poſſūt inueniri. Un̄ eccl̓ia nouūcanticū incępit cantare. Octauꝰ eſt lęticia⁊ gr̄arūactio in tribulationibus. Vn̄ addit:deo nr̄o. Iob. xxxv. c.rrQui dedit carmina in nocte .i. lęticiā ⁊ gr̄arūactionē ī tribulatione. Actꝭ. v. g. Ibant apl̓i gaudentes a ꝯſpectu cōcilij:qm̄ digni habiti ſūt ꝓ nomine ieſu ꝯtumeliā pati. Nonꝰ eſtconuerſio alioꝝ. Un̄ ſubiūgit: d ¶ Uidebūt multi/ melaudantē deū cantico ⁊ carmine ſupͣdicto. e ¶ Et timebūt/ſibi: ꝙ nō ſimiliter faciāt: ſed tn̄ non deſperant: Sed f Etſperabūt in dn̄o. Hęc em̄ duo faciūt hominē cōuerti addeū .ſ. ſpes ⁊ timor. Et altero deficiēte nō pōt ꝯuerti. Propter qd̓ dicit̉ Deut̓. xxiiij. b. Nō accipies loco pignorꝭ inferiorē aūt ſuperiorē molā. Poſtea oſtendit beatū eſſe illū quiſic ꝯuertit̉: Un̄ addit: g ¶ Btūs vir cuiꝰ nomē dn̄i .i.chriſtꝰ: h ¶ Eſt ſpes eiꝰ .i. ꝯuertit ſe ad fidem chriſtianāſperās ſe in ea ſaluari. Sꝫ qꝛ de duobꝰ populis ꝯuerſi ſūt .ſ.de iudęis ⁊ gentibus: bn̄ ſequit̉: i ¶ Et nō reſpexit .i. cōfidentiā nō habuit: k In vanitates .i. in cerimonias/ q̨̄nō ſūt niſi vanitas: ⁊ vmbra fuerūt eoꝝ q̨̄ ſunt in nouo teſtamento. l ¶ Et inſanias falſas .i. ad ſimulacra ⁊ idola:q̄ colere cōtra rationē ⁊ inſania eſt: qꝛ falſa ſunt/ nec eſt ibi veritas aliqua. j. Corꝭ. viij. a. Scimꝰ qm̄ nihil eſt idolū in mūdo. Et poſſet quęrere iudęus vel gentilis: Et chriſtꝰ nūqͥdipſe deus verus? Vnde ſubiungit ꝓbationem ꝙ chriſtꝰ ſitdeus/ dicēs: m ¶ Multa feciſti tu: nō aliꝰ: n ¶ Dn̄edeꝰ meus mirabilia tua .i. mirabilia oꝑa tua: cęlū ⁊ terrā creando: tot miracula in aduentu tuo faciendo. Et ex hocmanifeſtū eſt te eſſe deū: qꝛ nullus poſſet hęc facere niſi deꝰ.Psͣ. Mirabilia teſtimonia tua. Ioh̓. v. f. Ipſa oꝑa q̨̄ egofacio: teſtimoniū perhibēt de me. Nec feciſti iſta auxilio autꝯſilio hominū: ſed tua ſapientia ⁊ diſpoſitione. Vn̄ addit:o ¶ Et cogitationibus tuis .i. tua ꝓuidentia ⁊ ſapiētiaſupple feciſti illa mirabilia. Eſa. xxv. a. Dn̄e deus meꝰ es tu:exaltabor ⁊ ꝯfitebor nomini tuo: qm̄ feciſti mirabilia ⁊ cogitationes antiquas fideles/ amen. Et ne dicat iudęus vl̓ genlis/ ꝙ ſimiliter poſſet alius .ſ. moyſes vel machometꝰ facere:Sequit̉: p ¶ Nō eſt qui ſimilis ſit tibi: quia tuū vellefacere ē. Iob. xxxvj. c. Ecce deus excelſus ī fortitudine ſua⁊ nullꝰ ei ſimilis in legiſlatoribus: Quia nec moyſes qui fuit legiſlator iudęorum: nec machometus/ qui fuit legiflatorX Et ſit ſplēdor dn̄i dei nr̄i ſuꝑ nos/ Ecce cognitio notat̉ īgentium.ſplēdore: Amor ī hͦ ꝙ dic̄: Dei nr̄i: qͥ ſe nob̓ dedit. Et de oꝑatiōe ſtatim ſequit̉: Oꝑa manuū nr̄aꝝ dirige. Poſt hęc aūtꝯgruo ordīe ſequit̉ dei laudatio: Quia nō eſt ſpecioſa laus īore pctōrꝭ: Et Psͣ. Rectoſ decet collaudatio. Un̄ ſubiūgit:a ¶ Et īmiſit ī os meū cāticū nouū: carmē deo nro.Canticū/ ꝑtinet ad laudē diuinitatꝭ: Carmē ad laudē humanitatis: quia canticū eſt exultatio mentis habita de cęleſtibus/ in vocē ꝓrumpēs: Carmē ꝟo eſt id qd̓ metro menſurat̉. Bene ergo cōuenit canticū deo homini/ inquātū deo:carmen aūt deo homini/ inquantū homini. Et ad deſignandū in duabꝰ naturis vnā eſſe ꝑſonā/ dicit vltimo: Carment deo noſtro. Vel Canticū/ ꝑtinet ad laudē dei: Carmēad inſtructionem proximi: quę cū menſura facienda eſt. UelCanticū/ de futurꝭ bonis: Carmē/ de p̨̄ſentibus. Ex his

ergo ſequit̉ ꝓximoꝝ ędificatio. Un̄ addit: d ¶ Uidebūtmulti. q. d. exemplo meo et doctrina carminis lucente eisvidebunt/ peccata ⁊ defectos ſuos/ ⁊ dei iuſticiā: e ¶ Exideo/ timebunt: ⁊ iterū videbunt dei miſericordiā: f¶Etideo/ ſperabūt in dn̄o. Nec fruſtra: quia quod ab eo ſperant/ obtinebunt .ſ. ſaluationem. Un̄ addit:g ¶ Btūs vir cuiꝰē nomē dn̄i ieſus .i.ſaluator. h ¶ Speseius .i. qui ſperat ſeconſecuturū ſalutē adomino: ſicut apoſtolus/ dicens Phil̓. iij.d. Saluatorem expectamus dominū noſtrum ieſum chriſtum. Ideo dico ꝙ talis eſt beatus: Quiabeatus dicitur/ cui omnia optata ſuccedunt: Et talis ſalutem quam optat habebit. Vnde in Psͣ. Saluabit eos: quiaſperauerunt in eo. Sed quare dicit: cuius/ et eius? Alterūem̄ videtur ſuperfluum. Sol̓. vt denotet ꝙ ipſe eſt principium ⁊ finis. Per cuius/ principiū: per eius/ finis. Sed qꝛſunt quidam qui hic gaudere volunt cum mundo: ⁊ regnarpoſtea cū chriſto: ideo de beato ſperante adiungit: i ¶ Etnon reſpexit .i. retro aſpexit: k ¶ In vanitates/ mundi: l ¶ Et inſanias falſas/ peccati: ſicut apoſtolꝰ Phil̓.iij. c. Quę retro ſunt obliuiſcens: ad ea vero quę priora ſuntextendens meipſum. Mundana autē .i. quęcūqꝫ ſunt in mūdo/ dicuntur vanitates. Eccͣs. j. a. Uanitas vanitatū: ⁊ omnia vanitas. Peccata aūt dicuntur inſanię/ ẜm ꝙ dicit Gregorius: Quid inſanius/ qͣꝫ ꝓ momentanea delectatione ęternis ſe mancipare ſupplicijs? Gal̓. iij. a. O inſenſati galathę:quis vos faſcinauit veritati non obedire. Idem autē in domino ſperando: ⁊ non in alia: Quia m ¶ Multa feciſtitu domine mirabilia tua ⁊cͣ. Hoc expone vt ſupra.q ¶ Annunciaui. Secunda pars: in qua oſtendit quę ſintmirabilia. Et loquit̉ hic chriſtus: qͣſi rn̄dens eccl̓ię: q̨̄ ſuꝑͣ dixit: Multa feciſti ⁊cͣ. q. d. chriſtus ꝟe multa feci/ qꝛ Annūciaui: ꝑ prophetas. Hoc fuit vnū mirabile/ ꝙ ꝑ ꝓphetas ſuos filius dei ventura nunciabat. Secundum mirabilefuit eius incarnatio. De qua dicit: r ¶ Et locutus ſum:incarnando meipſum. Locutus ſum/ dico/ in propria perſona: quod ante per prophetas nunciauerā. Eſa. lij. b. Propter hoc ſciet populus meus nomen meū in die illa: quoniāego qͥ loquebar/ ecce adſum. Heb̓. j. a. Multifarie multiſqꝫmodis olim deus loquēs patribus in ꝓphetꝭ: nouiſſime diebus iſtis locutus eſt nobis in filio. Tertiū mirabile eſt dilatatio eccleſię. Un̄ ſequitur: s ¶ Multiplicati ſunt/ fideles: t ¶ Suꝑ numerū .i. ita ꝙ nō poſſunt numerari. Gen̄.xv. b. Suſpice cęlū ⁊ numera ſtellas ſi potes: ſic erit ſementuū. Et Gen̄. xiij. d. Si qͥs poteſt hominū numerare puluerem: ſemen quoqꝫ tuum numerare poterit. Quartum mirabile eſt irritatio ſiue mutatio veteris ſacrificij: Unde dicit:☞Sacrificiū ⁊ oblationēq ¶ Annunciaui ⁊cͣ. Moraliter vox eſt prędicatoris dicentis: Annunciaui/ futura pręmia ⁊ ſupplicia. r ¶ Et locutus ſum: hortādo acquirere pręmia/ ⁊ fugere ſupplicia.Et ex hoc s ¶ Multiplicati ſunt boni t ¶Suꝑ numerum .i. valde. De primo/ Eſa. xxj. b. Pone ſpeculatorem: ⁊ quodcūqꝫ viderit annunciet. De ſecundo. Eſa. xl. a.Loquimini ad cor hieruſalē: ⁊ aduocate eā. De tertio/ Eſa.ix. a. Multiplicaſti gentē. Et ibi pręcędit: Habitantibus inregione vmbrę mortis/ lux orta eſt eis .ſ. lux p̨̄dicationis. Etex hoc ſequit̉: Multiplicaſti gentē. Unū aūt pręcipuū eſt/quod facit auditores multiplicari in bonū .ſ. quando obedientes ſūt dn̄o illi qͥ prędicant: Unde adam quia noluit obedire dn̄o: ideo amiſit dominiū quod ſuper aīalia habebat̉:⁊ etiā ſuꝑ ſuā carnē: ſic̄ dicit Gregꝰ: Qui auctori ſuo eē ſubditꝰ noluit: ius carnis ſuę quā regebat amiſit. Un̄ cū dixit:Ml̓tiplicati ſūt ſuꝑ numeꝝ: qͣſi cauſā ſubiūgēs/ dicit.X Sacrificiū

MyſticePsͣ. 97.

MMatth̓. 5. a.Ioh̓. 13. d.Al̓. rhymnū.

Al̓. mēo

Al̓. rin deū.

Al̓. xquis.

⁊ Quis dicubeatus.A Psͣ. 36.

Allegoric.

Psͣ .118.

MoxalliterPsͣ. .89.

Ecc̄j. 15. c.Psͣ. 32.

Canticū et carmen qͥd ſint: etcui ꝑtineant.