XXXIX

gui dominū: ⁊ intendit mihi.Et exaudiuitr preces meas:e et eduxit me de lacū miſerięs et de lutoˣ fęcis. Et ſtatuith ſupra̓ petram pēdes mekos: et direxit greſſus meos.

eꝰ. Hominē ad pęnitentiā. Eſa. xxx. d. Expectat dominꝰ vt miſereat̉ noſtri.Vt redēptorē. Abacuk. ij.a. Si morā fecerit/ expectaUt iudicē. Lu cl. xij. (eū.ē. Et vos ſil̓es hoībꝰ expectantibus dominū ſuum. Heb̓. x. e. Terribiliseſt quędam expectatio iuVt glorificato(dicij.rem. So ph̓. iij. b. Expecta me dicit dominꝰ ī dieireſurrectiōis meę ī futuꝝ.Ut bn̄factorē. Hiere. xiiij.b. Tibi peccauimus expeVt hęreditatē. (ctatio iſrl̓.BoThren̄. iij. c. Pars meadn̄s: dixit aīa mea/ ꝓptenusrea expectabo illū.Gloriam creatā. ij. Pet̓. iij. c. NoHōuos cęlos et nouā terrā ⁊ promiſſa ipſius expectamꝰ.Conuerſionem maloꝝ. Eſa. lix. b.Expectauimus iudiciū ⁊ nō eſt:ſalutē/ ⁊ elongata eſt a nobis.Uindictā. Prouer. ij. d. PręſtoFęlicitatē (latio īpioꝝ furor.t̓renā. Iob. xxx. d. Expectabābona/ ⁊ vener̄t mihi mala. Prouerb̓ .xj. a. Expectatio ſollicitoPlagas bonoꝝ. Actꝭ. (rū ꝑibit.xij. b. Nūc ſcio ꝟe qꝛ miſit dn̄sangelū ſuū ⁊ eripuit me de manu herodis: ⁊ de oī expectatiōeplębis iudęoꝝ. Thren̄. ij. e. Eniſta eſt dies quā expectabamꝰ/Iudęꝰ Meſſiā cū aſino. (inuenimꝰ/ vidimꝰ.De qͦ Gen̄. xxij. a. Expectate h̓ cū aſino.Om̄is creatura. Ro. viij. d. Expectatio creaturęreuelationē filioꝝ dei expectat̉.Cōtemptꝭ gͦ alijs/ dicit vir iuſtꝰ: Expectans expectauidn̄m: Et ī geminatiōe ꝟbi/ etiā notat̉ deſideriū expectantꝭ⁊ longanimitaſ. Dn̄s aūt quē expectaui/ nō ꝯfudit me ab expectatiōe mea: Sꝫ b¶ Et ītēdit mihi. Psͣ. Oculi dn̄i ſuꝑiuſtos: ⁊ aures eiꝰ ī p̄ces eoꝝ. Nō tm̄ intēdit: ſꝫ efficacit̉ cExaudiuit p̨̄ces meas .i. ad effectū audiuit: vt .ſ. faceretqd̓ petebā. Un̄ in ſeq̄ntibꝰ exponit q̨̄ ſūt illa/ dicens: di Eteduxit me de lacu miſerię: et de luto fecl̓ .i. de pctō:qd̓ dr̄ lacꝰ ꝓpt̓ hͦ: ꝙ ſic̄ defacili cadit̉ hō in lacu/ ſꝫ nō defaciliexit: ſic ī pctm̄ defacili cadit ⁊ ꝑ ſe: ſꝫ nō defacili nec ꝑ ſe reſurgit. Psͣ. Spūs vadēs ⁊ nō rediēs. Hoc ſignificatū eſt in hͦꝙ filij iſrl̓ defacili ingreſſi ſūt in ęgyptū: Gen̄. xlvj. a. ſed cūmaxīa difficultate exierūt: Et nō ꝑ ſe: ſꝫ dei auxilio: vt habet̉a pͥncipio Exodi/ vſqꝫ ad. xv. capl̓m. Dicit̉ aūt nō tm̄ lacus/ſed cac miſerię: qꝛ ꝑ pctm̄ fit homo miſer amiſſis oībusbonis q̨̄ an̄ habebat: ſicut ecōtrario iuſticia ditat. Un̄ Prouerb̓. xiiij. d. Iuſticia eleuat gentē: miſeros facit pctm̄ ppl̓oſ.Dicit̉ aūt lutū ꝓpt̓ immundiciā. Deut̓. xxxij. a. Peccauer̄tei ⁊ nō filij eius in ſordibꝰ. Nec ſimplicit̓ lutū: ſꝫ lutū fęcꝭ:ꝓpl̓ retorē ⁊ ꝯſuetudinē. Hiere. xlviij. b. Requieuit moab infęcibꝰ ſuis: nō eſt trāſfuſus de vaſe in vas .ſ. de vaſe ꝯtumelię/ ī vas gl̓ię. Cū aūt eduxit me poſtmodū nō dimiſit recidere in lacū ⁊ lutū. Et hͦ eſt qd̓ ſequit̉: g ¶ Et ſtatuit ſupra petra .i. ſtabiliuit in chriſto: i ¶ Pēdes meos: ītellectū videlicet ⁊ affectū: qͥbꝰ aīa qͣſi pedibꝰ cogitādo ⁊ deſiderādo portat̉. Intellectꝰ ſtabilit̉ ī chriſti cognitiōe: affectꝰin eiꝰ amore. Exo. xxxiij. d. Ecce inqͥt eſt locꝰ apud me: ⁊ ſtabis ſuꝑͣ petrā. Eſa. ij. c. Ingredere in petrā: abſcōdere ī foſſa humo. Ex boni aūt cognitiōe parit̓ ⁊ amore/ ſequit̉ oꝑatio: An̄ addit: k ¶ Et direxit greſſus meoſ .i. oꝑa. Pͣsͣ.

Secundo/ longanimitas eccleſię: in diu ⁊ patienter expectādo/ cum replicat: Expectaui. Quid? a ¶ Dominū/ incarnandū. Abacuk. ij. a. Si morā fecerit/ expecta eum: quiapeniens veniet/ ⁊ non tardabit. Eſa. xxv. c. Ecce dominuspeus noſter iſte/ expectauimus eum ⁊ ſaluabit nos. Tertiooſtendit ꝓuentus huius expectatiōis. Prit mus ē īcarnatio. Undicit: b ¶ Et intenIdit mihi dominus.q. d. non ſum fraudatus a deſiderio meo.Psͣ. Intende mihi ⁊exaudi me. Secunoprouentus/ eſt petitionum exauditio: Undicit: c ¶ Et exaudiuit preces meas: quibus ſcilicetrogabam vt veniret. Vnde dicit in Psͣ. Propter miſeriaminopum ⁊ gemitum pauperum: nunc exurgam dicit dominus. Item hoc verificatū fuit: quando apoſtoli ⁊ ſancti orātes/ faciebant miracula: ⁊ nihil eis negabat dominus: ſicutꝑmiſerat eis/ Ioh̓. xvj. ę. Si quid petieritis patrem in nomine meo/ dabit vobis. Tertius prouentus eſt liberatio eorum qui erant in limbo: Vnde dicit: d ¶ Et ęduxit me. i.extra duxit: e ¶ De lacu miſerię .i. de limbo vbi tenebant̉: Et erat eis miſeria nō videre deū quē deſiderabant.Zach̓. ix. c. Tu quoqꝫ in ſanguine teſtamēti rui emiſiſti vinctos tuos de lacu in quo non eſt aqua. Quartus prouentusfuit: quia quantū in ipſo fuit/ docuit nos exire de ſubiectione carnalium concupiſcentiarum: Un̄ addit: f ¶ Et de luto fecis .i. de peccatis carnalibus: quę dicuntur lutū: quiajetent ad litteram/ ⁊ conculcantur .i. hominem reddunt conculcatum ⁊ vilem/ per infamiam. Ab his chriſtus ſuo exemplo nos docuit exire: qui in carne ſua omnem paſſionem ſuſtinuit: ⁊ omnes delitias fugit. Unde. j. Pet̓. iiij. a. Chriſtoigitur in carne paſſo: ⁊ vos eadem cogitatione armamini:quia qui paſſus eſt in carne/ deſijt a peccatis: vt iam nō hominum deſiderijs: ſed voluntati dei quod reliquū eſt in carne viuat temporis. Quintus/ fuit confirmatio in fide chriſti:Un̄ ſequit̉: g ¶ Et ſtatuit: id eſt ſtabiles fecit. h ¶ Supra petram/ chriſtum: qui vt dicitur. j. Corꝭ. x. a. Petraerat chriſtus. l¶ Pedes meos apoſtolus: qui fueruntpedes eccleſię: quia eam portauerunt/ ſuſtinētes pondus dici ⁊ ęſtus. Ecc̄j .xxvj. d. Pedes firmi ſuper plantas ſtabilismulierꝭ: fundamēta ęterna ſupra petram ſolidam. Ecce hichabetur de eccleſia: quę eſt ſtabilis mulier: ⁊ de apoſtolis/ qͥſunt pedes et fundamenta: et de chriſto qui eſt petra ſolida:et de ſtabilitione apoſtolorum ſupra iſtam petram. Sextusꝓuentus/ eſt directio vię paradiſi: Vnde dicit: k ¶ Et direxit greſſus meos/ dando conſiliū voluntarię paupertatis. Seruare em̄ mandata/ via erat: et adhuc eſt/ ducensad patriam: ſed tamē vadit circūeundo per temporalia ⁊ ſollicitudines huius mundi. Seruare autem conſilia/ ſemita recta eſt: in qua direxit greſſus apoſtolorum ⁊ totius eccleſię:quę in volūtaria paupertate ⁊ cōmunitate fundata fuit. Devla quęrebat ille adoleſcens qui dixit domino Matth̓. xix.b. Quid faciam vt vitā ęternam habeā? Et dominus viamdocuit eum/ cum ſubiunxit: Si vis ad vitam ingredi/ ſeruaſnandata. Greſſus autē eius volens dirigere in ſemitis conſillorum/ adiunxit: Si vis perfectus eſſe/ vade et vende omſſia quę habes ⁊ da pauperibus/ ⁊ veni ſequere me. Ille vero dirigi noluit: Un̄ ibi ſequit̉: Cū audiſſet adoleſcens ꝟbahęc: abijt triſtꝭ: Erat em̄ habēs multas poſſeſſiōeſ. Et ī hocſſiuitos habet hodie ſeqͣces. Sꝫ dauid directꝰ a deo volebat.iſtū ſequi cū dicebat: Legē pone mihi ī via tua/ ⁊ dirige metſemnita recta: ꝓpt̓ nomē tuū: qd̓ eſt ieſus: vt me ſalues. Septunꝰ ꝓuentꝰ ſē lęticia/ ⁊ laus ⁊ de noua gratia: Un̄ ſequit̉:υ Et immiſitIu: ⁊ mali homines expectant alia: vt patet in ſequen-

Homine au pgnitentia. Eſa. xxx. v. Expectat dominꝰ vt miſereat̉ noſtri.Vt redēptorē. Abacuk. ij.a. Si morā fecerit/ expectaUt iudicē. Nn ⁊. xij. (eu.ē. Et vos ſil̓es hoībꝰ exnactantibus dominū ſuum. Heb̓. x. e. Terribiliseſt quędam expectatio iuUt glorificoto.dicij.rem. So ph̓. iij. b. Expe-cta me dicit dominꝰ ī diereſurrectiōis meę ī futuꝝ.Ut bn̄factorē. Hiere. xiiij.b. Tibi peccauimus expeVt hęreditatē. (ctatio iſrl̓.BoThren̄. iij. c. Pars meanusdn̄s: dixit aīa mea/ ꝓpterea expectabo illū.HōGloriam creatā. ij. Pet̓. iij. c. Nouos cęlos et nouā terrā ⁊ promiſſa ipſius expectamꝰ.Conuerſionem maloꝝ. Eſa. lix. b.Expectauimus iudiciū ⁊ nō eſt:ſalutē/ ⁊ elongata eſt a nobis.Uindictā. Prouer. ij. d. PręſtoFęlicitatē (latio īpioꝝ furor.t̓renā. Iob. xxx. d. Expectabābona/ ⁊ vener̄t mihi mala. Prouerb̓ .xj. a. Expectatio ſollicitoPlagas bonoꝝ. Actꝭ. (rū ꝑibit.xij. b. Nūc ſcio ꝟe qꝛ miſit dn̄sangelū ſuū ⁊ eripuit me de manu herodis: ⁊ de oī expectatiōeplębis iudęoꝝ. Thren̄. ij. e. Eniſta eſt dies quā expectabamꝰ/Iudęꝰ Meſſiā cū aſino. (inuenimꝰ/ vidimꝰ.De qͦ Gen̄. xxij. a. Expectate h̓ cū aſino.Om̄is creatura. Ro. viij. d. Expectatio creaturęreuelationē filioꝝ dei expectat̉.Cōtemptꝭ gͦ alijs/ dicit vir iuſtꝰ: Expectans expectauidn̄m: Et ī geminatiōe ꝟbi/ etiā notat̉ deſideriū expectantꝭ⁊ longanimitaſ. Dn̄s aūt quē expectaui/ nō ꝯfudit me ab expectatiōe mea: Sꝫ b¶ Et ītēdit mihi. Psͣ. Oculi dn̄i ſuꝑiuſtos: ⁊ aures eiꝰ ī p̄ces eoꝝ. Nō tm̄ intēdit: ſꝫ efficacit̉ cExaudiuit p̨̄ces meas .i. ad effectū audiuit: vt .ſ. faceretqd̓ petebā. Un̄ in ſeq̄ntibꝰ exponit q̨̄ ſūt illa/ dicens: di Eteduxit me de lacu miſerię: et de luto fecl̓ .i. de pctō:qd̓ dr̄ lacꝰ ꝓpt̓ hͦ: ꝙ ſic̄ defacili cadit̉ hō in lacu/ ſꝫ nō defaciliexit: ſic ī pctm̄ defacili cadit ⁊ ꝑ ſe: ſꝫ nō defacili nec ꝑ ſe reſurgit. Psͣ. Spūs vadēs ⁊ nō rediēs. Hoc ſignificatū eſt in hͦꝙ filij iſrl̓ defacili ingreſſi ſūt in ęgyptū: Gen̄. xlvj. a. ſed cūmaxīa difficultate exierūt: Et nō ꝑ ſe: ſꝫ dei auxilio: vt habet̉a pͥncipio Exodi/ vſqꝫ ad. xv. capl̓m. Dicit̉ aūt nō tm̄ lacus/ſed cac miſerię: qꝛ ꝑ pctm̄ fit homo miſer amiſſis oībusbonis q̨̄ an̄ habebat: ſicut ecōtrario iuſticia ditat. Un̄ Prouerb̓. xiiij. d. Iuſticia eleuat gentē: miſeros facit pctm̄ ppl̓oſ.Dicit̉ aūt lutū ꝓpt̓ immundiciā. Deut̓. xxxij. a. Peccauer̄tei ⁊ nō filij eius in ſordibꝰ. Nec ſimplicit̓ lutū: ſꝫ lutū fęcꝭ:ꝓpl̓ retorē ⁊ ꝯſuetudinē. Hiere. xlviij. b. Requieuit moab infęcibꝰ ſuis: nō eſt trāſfuſus de vaſe in vas .ſ. de vaſe ꝯtumelię/ ī vas gl̓ię. Cū aūt eduxit me poſtmodū nō dimiſit recidere in lacū ⁊ lutū. Et hͦ eſt qd̓ ſequit̉: g ¶ Et ſtatuit ſupra petra .i. ſtabiliuit in chriſto: i ¶ Pēdes meos: ītellectū videlicet ⁊ affectū: qͥbꝰ aīa qͣſi pedibꝰ cogitādo ⁊ deſiderādo portat̉. Intellectꝰ ſtabilit̉ ī chriſti cognitiōe: affectꝰin eiꝰ amore. Exo. xxxiij. d. Ecce inqͥt eſt locꝰ apud me: ⁊ ſtabis ſuꝑͣ petrā. Eſa. ij. c. Ingredere in petrā: abſcōdere ī foſſa humo. Ex boni aūt cognitiōe parit̓ ⁊ amore/ ſequit̉ oꝑatio: An̄ addit: k ¶ Et direxit greſſus meoſ .i. oꝑa. Pͣsͣ.

nl ſ

ExpeIctat

Psͣ. 33.

Psͣ. 77.

Psͣ. 26

iter.