Pſalmus
a Exaudi orationem meā dob mine ⁊ deprecationem meā:cauribꝰ ꝑcipe lachrymas meas. Ne̓ ſileasˣ qm̄ˣ aduenagego ſum apud te ⁊ pere̓grihnus: ſicut om̄es patres mei.
¶ Remitte mihi vt rēfrigerer:prius qͣꝫ rabeā ⁊ āplius nōęro.In finem pſalmusdauid. XXXIX.e Xpectās expecta-
VGroſſa retro/ ſuccincta/ breuis/ virus/ timet ignē. Pro muſcis/ pendēs viſcere texit opus. Hęc omnia competūt auaro. Eſt em̄ groſſus retro .i. inflatus a poſterioribus/ ſcilicetterrenis. j. Corꝭ. iiij. d. Cognoſcam nō ſermonem eorū quiinflati ſunt/ ſed virtutē. Item ſuccinctus eſt .i. parcus. Ecc̄j.xj. c. Māducabo debonis meis ſolus. Etin eodem: Eſt qui locupletatur parce agēdo. Item breuis eſt:quia charitatē nō habet/ quę eſt quantitasaīę. Vnde Prouerb̓.j. c. Vſqꝫ qͦ paruuli diligitis infantiam ⁊cͣ.Item virus habet ꝑiracundiā ⁊ litem. Iacob̓. iij. c. Plena veneno mortifero.Psͣ. Venenum aſpidū ſub labijs eoꝝ. Timet ignem: ad litteram: ne res ſuę comburant̉: Vel ignē prędicatiōis. Hiere.v. d. Dedi verba mea ī ore tuo in ignē. Item ꝓ muſcꝭ laborat .i. pro temporalibus: quę vt muſcę cito auolāt. Iob. xx.b. Uelut ſomniū auolans nō inueniet̉. Psͣ. Dormierūt ſōnū ſuū: ⁊ nihil inuenerūt om̄es viri diuitiaꝝ in manibus ſuis. Item ſuſpendit ſe per ambitionē: ſicut iudas qui laqueoſe ſuſpendit: Matth̓. xxvij. a. Viſcere texit opus ſuū/ ſic̄ p̨̄dictum eſt. Vnde Eſa. lix. a. Telas aranearū texuerunt ⁊cͣ.a¶ Exaudi orationē. Tertia pars: in qua pͥmo petit deūſibi adeſſe inter p̨̄dicta mala. Et pͥmo ſupplicat voce/ cū dicit: Exaudi .i. efficacit̓ audi/ orationē meā dn̄e. Scd̓o/mentis deuotione/ cū ſubiūgit: b ¶ Et deprecationemmeā. Tertio/ lachrymaꝝ effuſione/ cū addit: c ¶ Auribꝰꝑciꝑe lachrymas meas .i. diligent̓ attende lachrymas/quas licet tranſiliēs/ effundo ꝓ īcolatu huius miſerię: ⁊ prodilatione patrię. Itē nota ꝙ oro ⁊ dep̄catio dicūt duos terminos: Oratio em̄ eſt ad bonū acqͥrendū: deprecatio ad malū amouendū: lachrymę ꝟo ad vtrūlibet qͣſi cōdimentū. Sꝫquō poſſunt lachrymę auribus percipi? Sol̓. In hoc innuitꝙ apud deum idē eſt audibile ⁊ viſibile. Thren̄. ij. ſ. Deducqͣſi torrentē lachrymas: ⁊ nō taceat pupilla oculi tui. Eccͣj.xxxv. c. Lachrymę viduę deſcendūt ad maxillā: ⁊ exclamatio eiꝰ ſuꝑ deducentē eas. Nos autē debemus effundere lachrymas quadruplices .ſ. ꝓ peccatis ꝓprijs: ꝓ pctīs alieniſ:ꝓ incolatu huius miſerię: ꝓ dilatiōe patrię. Primę lachrymę petūt veniā: Scd̓ę/ clęmētiā: Tertię/ ꝯſolationē: Quartę/ ꝓmiſſoꝝ exhibitionē. Sed poſſet modo ei dn̄s reſpōdere: Quid petis: qꝛ oras/ ⁊ deprecarꝭ/ ⁊ lachrymarꝭ? Un̄ ipſeaperit quid petat .ſ. iocunditatē mentis: dicēs: d ¶ Ne ſileas O dn̄e: ſed ſicut dicit̉ Cantꝭ. ij. d. Sonet vox tua inauribus meis. Loquit̉ aūt dn̄s pacē/ quę iocundā reddit cōſcientiā. Psͣ. Audiā qͥd loquat̉ ī me dn̄s deꝰ: qm̄ loquet̉ pacē ī plębē ſuā. Vere ī plebē ſuā: q̨̄ ſua nō diaboli ē. Un̄ addit: Et ſuꝑ ſctōs ſuos ⁊cͣ. Et hͦ allegat h̓ ille tranſiliēs: dicēs:Nę ſileas ⁊cͣ. q. d. oīa iſta reliqui tꝑalia: regnū huius mūdi in qͦ natus ſum filius irę/ reliqui ⁊ cōtemno: vt te ſequar.Et oſtendit hic duplex meritū. Primū eſt tranſitus de regnō mundi/ ad regnū chriſti: Qd̓ notat̉ cum dicit: e ¶ Qm̄aduena ego ſū: a regno mundi: f ¶ Apud te / morās/ ꝑſpem ⁊ deſideriū. Aduena em̄ dicit̉/ qui de patria ſua recedens/ alibi morat̉. Scd̓m meritū eſt tranſitꝰ de virtute ī virtutē: Qd̓ notat̉ cū dicit: g ¶ Et peregrinꝰ. Peregrinusem̄ vadit de hoſpitio in hoſpitiū donec ꝑueniat ad locū qͦtendit: Sic facit qͥ bn̄ tranſilit. Psͣ. Ibunt de virtute in virtutē: donec videbit̉ deus deoꝝ in ſion/ Ecce terminus peregrinationis. Primū meritū ꝑtinet ad incipienteſ: Secundūad ꝓficientes. Ꝙ autē addit: h ¶ Sicut omnes presmei: pertinet ad ꝑfectos. q. d. Non ad horā vel ad modicūſum aduena ⁊ peregrinus: ſꝫ ſimpliciter ⁊ ꝑfecte/ ſicut omnes patres mei. Deut̓. xxxiij. a. Perfectio tua ⁊ doctrina tua a viro ſancto tuo quē ꝓbaſti in temptatione ⁊cͣ. Eccͣj.xliiij. c. Noe inuentus eſt ꝑfectus iuſtus. Hęc tria tangunt̉
j. Pet̓. ij. c. Obſecro vos tanqͣꝫ aduenas ⁊ peregrinos abſtinere vos a carnalibus deſiderijs. Ecce aperte de duobus.primis. De tertio autē qd̓ ad perfectionem pertinet: addit:Conuerſationē veſtram inter gentes habentes bonā. Quiem̄ inter gentiliter viuentes bene ꝯuerſatur/ perfectus eſt: ſicut loth in ſodomis.Imperfectus em̄ citoconſormat ſe vitę eorīter quos habitat: ẜmꝙ dicit̉ in Psͣ. Et cōmixti ſunt inter gentes/ ⁊ didicerunt opera eorū: et ſeruieruntſculptilibus eorū ⁊cͣ.Seneca. Socrati ⁊ lelio bonitatem ſuā diſſimilis multitudo excutere potuiſſet. Quia ꝟo nō eſt homoqui nō peccet: ⁊ peccatū tranſilientem impedit: ideo in finepetit remiſſionē peccatorū: vt expedite ⁊ ſine obſtaculo poſſit tranſilire. Unde dicit: i ¶ Remitte mihi peccata mea:k ¶ Ut refrigerer. Peccata em̄ ignis ſunt: ⁊ incendunt hominem. Psͣ. Incenſa igni ⁊ ſuffoſſa. Ul̓ Ręmitte .i. iterūmitte gratiam cooperantem: Ut refrigerer ab ęſtu culpę⁊ pęnę. Gratia em̄ culpam fugat: ⁊ pęnam mitigat. Gratiaquippe eſt ros/ de quo Eccͣj. xliij. c. Medicina omniū in feſtinatione nebulę/ obuians ros ab ardore venienti / humilemefficiet eum. Hęc nebula/ eſt chriſti incarnatio: Ros eſt ſpirituſſancti gratia: Humilitas autē facit pęnam leuius portari. Ręmitte vt refrigerer dico hic: quia poſt mortē noneſt remiſſio/ neqꝫ refrigerium: vt patet in diuite/ qui nec guttam aquę potuit habere ad refrigerandā linguam ſuam. Ethoc eſt quod ſequit̉: l ¶ Prius ꝙͣ abeam .i. eam / a viahuiꝰ vitę. m ¶ Et āplius nō ero: ſupple ſi ſine remiſſiōeabiero vel obiero. Ampliꝰ nō ero: qꝛ male ero: ⁊ male eēnon eſt eſſe. Un̄ Ezech̓ .xxviij. .f. Nihili factus es: ⁊ nō erisin perpetuum: quia in pęna erunt tales ſocij diaboli: qui dicitur nō eſſe: quia male eſt. Iob. xviij. c. Habitent in tabernaculo illius ſocij eius qui nō eſt.¶ Expoſitio Pſalmi.XXIII.Xpectans expectaui dominū ⁊cͣ. Titulus.In finem pſalmus dauid. Finis dicitur conſumptionis: vt/ finita eſt expenſa. Item conſūmationis: vt/ finitus eſt liber .i. conſūmatuſ. Sed finis conſūmationis duplicit̓ dicit̉: ſcilicet finis conſūmans: ⁊ finis conſūmatus. Finis conſūmans eſt iuſticia in pręſenti/ vel nouumteſtamentū: in qͦ iuſticia docet̉: Finis conſūmatꝰ/ ęterna beatitudo. Et eſt ſenſus tituli: Pſalmus iſte attribuitur dauid:id eſt chriſto/ vel cuilibet membro eccleſię: dirigens nos infinem conſūmantem/ ſcꝫ iuſticiā: per quā venitur ad finē cōſūmatum/ ſcilicet beatitudinem. Uel in finem: id eſt nouumteſtamentum conſūmans: in quo terminatur vetus. In hebreo habet̉: Pro victoria pſalmus dauid. Qd̓ benehuic quod hic habemus competit: quia per victoriam venitur ad finem. Intentione monet legentes: vt relictis figurislegis ⁊ ſuperſtitione idolatrię/ ad nouum teſtamentum accedant. MModus. Bipertitus eſt pſalmus. Primo oſtenditeccleſiā expectaſſe chriſti incarnationē: ⁊ habuiſſe eā a chriſto nouū teſtamentū: ꝑ qd̓ multi ſecuri ſūt: ꝑ qd̓ etiā reprobant̉ ſuperſtitiones: Inuitat etiā ad mirabilia dei. Secūdoexponit illa mirabilia: quę ſunt incarnatio/ iuſticia prędicatiōis/ liberatio hominū ab iniquitatibus/ ꝯfuſio inimicoralęticia ſperantiū: ibi: Annunciaui. Eccleſia ergo dicit̉ inin ꝑſona antiquoꝝ: n ¶ Expectans expectaui dn̄m.Primo gͦ oſtendit̉ deſideriū eccl̓ię/ cū dicit: Expectans.Secudo longanimitasa ¶ Expectans expectaui dominū ⁊cͣ. Moraliter dicit quilibet contemptor temporaliū: Expectans expectaui dominum. q. d. licet alij expectent quandoqꝫ: nontamen expectant dominum/ ſed alia. Unde notandum ꝙdeus expectat hominem: ⁊ homo bonus expectat domiX nū: ⁊ mali
Uerſus.
oll̓. Pinin Al̓r. eā.Pā. 165.
Al̓. ra me.Al̓. τinquilinꝰ.Al̓. rinc ola.
Al̓. Suſtiniſuſtinui.
Psͣ .13.
Psͣ. 75.
Psͣ .79.
Quadrupliceslachrymas debemꝰ effūdere.
Psͣ .84.
pipſalmi.
Psͣ .83.
Pprilū